အခန်း ၈

အခန်း ၈ - တာအိုဘိုးဘေးနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်း။

တာအိုနန်းတော်၏ တံခါးများ ပွင့်လာသောအခါ အနက်ရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တာအိုလေးများက စားပွဲနှစ်လုံးကို ထုတ်လာကြသည်။

ထို့နောက် စောင့်ဆိုင်းနေသော တာအိုဆရာများက တန်းစီကြသည်။ တာအိုနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် စာပေကျွမ်းကျင်မှု အရည်အချင်းနှင့် အသက်အရွယ်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။

လီချန်ရှင်းက စည်းကမ်းချက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပင် ခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရသည်။

ပထမဆုံး စစ်ဆေးမှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက တာအိုကျမ်းစာ စာမေးပွဲကို ထပ်မံဖြေဆိုရဦးမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ဆံပင်ဖြူနှင့် တာအိုဘိုးဘေးနှစ်ဦး ထွက်လာသည်။

"ငါ့နာမည်က ချင်ဟွေးပါ။ စည်းကမ်းချက်များကို သေချာဖတ်ပါ။ မကိုက်ညီပါက ပြန်ကြပါ တောင်ခြေတွင် ဧည့်ခံပွဲ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။"

တာအိုဘိုးဘေး ချင်ဟွေးက ပြောသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ပြန်မသွားကြပေ။ လီချန်ရှင်းက ချင်ဟွေးထံသို့ လျှောက်သွားသည်။ ချင်ဟွေးသည် အရိုးဖတ်ခြင်း ပညာဖြင့် လီချန်ရှင်း၏ လက်ချောင်းများကို စမ်းသပ်သည်။

အရိုးဖတ်ခြင်းသည် တာအိုနန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ငါးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချင်ဟွေး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခုခု လွဲနေမှန်း သိလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ဘယ်ကလာတာလဲ။"

"ကျန်းလင်မြို့တော်ကပါ။"

"မိတ်ဆွေမှာ ဆရာမရှိဘဲ ဒီအဆင့်ကို ဘယ်လိုရောက်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ။"

"အရည်အချင်းကြောင့်ပါ။"

ချင်ဟွေးသည် အံ့အားသင့်ကာ ဘေးမှ တာအိုဘိုးဘေး ချင်ယွမ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ချင်ယွမ် ဒီလူကို ကြည့်စမ်း။ သူက အသက် ၄၀ အရွယ် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ပဲ။"

ချင်ယွမ်မှာ အံ့ဩသွားပြီး လီချန်ရှင်းကို နှုတ်ဆက်သည်။

"ကျွန်တော်က ချင်ယွမ်ပါ။ မိတ်ဆွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ။"

"ကျွန်တော်က တာအိုဆရာ ချန်ကျန်းပါ။"

ချင်ယွမ်က လီချန်ရှင်း၏ ဦးခေါင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။

"မျက်လုံးထဲမှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားတယ် ပြီးတော့... အဖြူရောင်ကျားဆင်းသက်လာတာပဲ။"

သူတို့မှာ လီချန်ရှင်းကို တာအိုနန်းတော်အတွင်းသို့ လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ ချင်ဟွေးက "မိတ်ဆွေ ချန်ကျန်း ကျွန်တော်တို့ တာအိုနန်းတော်က ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ရောက်နေပြီမို့ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးဖို့ အရည်အချင်း မမီတော့ပါဘူး။ တာအိုဘိုးဘေးကြီးနဲ့ သွားတွေ့သင့်ပါတယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးကြီးမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လီချန်ရှင်းကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ချင်ဟွေး ဒါက ဘယ်သူလဲ..."

"တာအိုဘိုးဘေး ဒါက စာရင်းသွင်းဖို့ လာတဲ့ ချန်ကျန်းပါ။"

တာအိုဘိုးဘေးက ချင်ဟွေးကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီချန်ရှင်းကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သည်။

"မိတ်ဆွေ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တကယ့်ကို ထူးချွန်တာပဲ။"

"တာအိုဘိုးဘေးလည်း မညံ့ပါဘူး။ နီဝမ်နန်းတော်ကို ဖွင့်ဖို့ နီးနေပြီ မဟုတ်လား။"

လီချန်ရှင်းက ပြုံးသည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောကြရာ တာအိုဘိုးဘေးက ကောင်းကင်နှင့် လူသားတို့၏ ဆက်သွယ်မှု အကြောင်း ပြောပြသည်။

"မိတ်ဆွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံရသူပဲ။"

"ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ဒီလောက် စုံစမ်းနေတာလဲ။"

"ကျွန်တော်တို့ တာအိုနန်းတော်မှာ မိတ်ဆွေလို လူမျိုးကို လိုအပ်လို့ပါ။ တာအိုနန်းတော်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။"

လီချန်ရှင်းက "ကျွန်တော်က တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ဖို့ လမ်းရှာတာပါ။"

ထို့နောက် သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသည့် ကောင်းကင်-လူသား သိုင်းပညာကို တာအိုနန်းတော်သို့ လက်ဆောင်ပေးမည်ဟု ပြောသည်။

"ဒီသိုင်းပညာနဲ့ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်မလား။"

"နည်းနည်းတော့ ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းကတော့ မရနိုင်ဘူး။"

"ဒါဆို မိတ်ဆွေ ဘာလိုချင်သလဲ။"

"တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ငါးခုကို လေ့လာကြည့်ချင်ပါတယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးက အလွယ်တကူပင် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လီချန်ရှင်းသည် တာအိုနန်းတော်တွင် နေထိုင်ကာ သိုင်းပညာများကို သင်ကြားပေးသည်။

သို့သော် လီချန်ရှင်း၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်ခက်ခဲသဖြင့် ကလေးများမှာ မအောင်မြင်ကြပေ။ လီချန်ရှင်းသည် ထိုသိုင်းပညာကို လွယ်ကူအောင် ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားနေရသည်။

ရက်သတ္တပတ်များ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ၏ အန္တရာယ်က ပို၍ ကြီးမားလာနေကြောင်း လီချန်ရှင်း သိရှိထားသည်။ နောက်ထပ် တိလော့ကျန်း မိုးသာ ရွာသွန်းလာပါက သူ၏ အစီအစဉ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။