အခန်း ၉

အခန်း ၉ - ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ကို လေ့ကျင့်ခြင်း။

လီချန်ရှင်းသည် ဆေးအိုးရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဆေးရည်၏ အငွေ့အသက်များကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တာအိုဘိုးဘေးကြီးက ဘေးမှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ချန်ကျန်း မင်းရဲ့ ဆေးနည်းအတိုင်းဆိုရင်တောင် ဒီကလေးတွေက ကောင်းကင်-လူသား သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။"

ဆေးအိုးထဲတွင် နှစ်ပေါင်းရာကျော်သော ဆေးမြစ်များစွာ ပါဝင်သည်။

"ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေရဲ့ အသားနဲ့ သွေးသာ ရမယ်ဆိုရင် ဒီဆေးမြစ်တွေရဲ့ နေရာကို အစားထိုးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ရဖို့ ခက်ခဲနေတော့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။"

ကောင်းကင်-လူသား သိုင်းပညာအတွက် လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် လီချန်ရှင်းကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးမှသာ ၎င်းကို စတင်သင်ယူနိုင်သည်။ ဆေးရည်ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ခံပညာရှင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိုးဆွခြင်းမှာ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အကြီးအကျယ် စားသုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းဆေးရည်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အချိန်တိုအတွင်း အတင်းအဓမ္မ နှိုးဆွပေးမည်ဖြစ်ရာ ရလဒ်များ မထွက်မီ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"စာပေကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးပြီး ရပ်ဟန်ကို ကျင့်ဖို့ရော စဉ်းစားဖူးလား။"

လီချန်ရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

"လက်ရှိ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းမာကျောတယ်။ သာမန်လက်နက်တွေနဲ့ သူတို့ကို ထိခိုက်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်-လူသား သိုင်းပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး တိရစ္ဆာန်တွေကို အမဲလိုက်နိုင်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့နိုင်မယ်ဆိုရင် တာအိုနန်းတော်ရဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်။"

"ဒါကြောင့် ဒီသိုင်းပညာကို သင်ယူရတာ လွယ်ကူအောင် လုပ်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးက အလေးအနက်ထားတောင်းဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုဘိုးဘေး ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသခြင်းနည်းလမ်းကိုရော စဉ်းစားဖူးလား။"

"ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသခြင်းလား။"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်တယ်။ ကြွက်သားတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ အရေပြားကို အမြန်ဆုံး ပြုပြင်ပေးနိုင်မယ့် အပ်စိုက်နည်းပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွင်းအားကို စိုက်သွင်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် အချိန်တိုအတွင်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကို မွေးထုတ်နိုင်မှာပါ။"

တာအိုဘိုးဘေး ထွက်ခွာသွားသည်။ လီချန်ရှင်း၏ အစီအစဉ်မှာ ရှင်းပါသည်။ သူ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို အပ်စိုက်နည်းပညာဖြင့် ပေါင်းစပ်၍ လူသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လူ့ခန္ဓာဗေဒကို ကျော်လွန်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေတွင် လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့စေလိုသည်။ လူတိုင်းသည် ဤရပ်ဟန်ကို ရပ်နိုင်မည်ဆိုပါက လူမျိုးစုတစ်ခုလုံးထဲတွင် လီချန်ရှင်းကဲ့သို့ စွမ်းအင်ရရှိမည့်သူများ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် စုယွမ်သည် တာအိုနန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီး ပိုင်ဖုန်းနှင့်အတူ မဟာယန် ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ခရီးနှင်သည်။

"ဆရာတူညီမလေး ဘာလို့ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သွားရတာလဲ။"

ပိုင်ဖုန်းက မေးသည်။

"တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေရဲ့ ကိစ္စကို ဧကရာဇ်ရုံးတော်က ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ တကယ်လို့ သူတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ်။"

စုယွမ်က ပြန်ဖြေသည်။

သူတို့သည် လမ်းတွင် သေဆုံးနေသော လယ်သမားများနှင့် တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော ပြည်သူများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကျော်ကြားသော ကိုယ်ခံပညာရှင် ကုဖေထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ခင်ဗျားက ကုဖေလား"

"ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။"

"ကျွန်တော်က တာအိုဆရာ ဟွမ်းကျန်းရဲ့ တပည့် ပိုင်ဖုန်းပါဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာတူညီမလေး စုယွမ်ပါ။"

"တာအိုဆရာက သိုင်းပညာကို ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ မင်းတို့ ငါ့ကို လှည့်စားနေတာလား လာစမ်း ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ရအောင်။"

ပိုင်ဖုန်းနှင့် ကုဖေတို့ တိုက်ပွဲစတင်ဖြစ်ကြတော့သည်။ ပိုင်ဖုန်း၏ လက်တစ်ဖက်မရှိသော်လည်း သူ၏ သိုင်းကွက်များမှာ ပြင်းထန်သည်။

ကုဖေသည် အတွေ့အကြုံရင့် ကျော်ကြားသော သိုင်းသမား ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ဖုန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အံ့ဩသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကုဖေမှာ ပိုင်ဖုန်း၏ သိုင်းချက်ကြောင့် လဲကျသွားသည်။

"ကောင်းတယ် ဒီသိုင်းကွက်က ဘာလဲ။"

"ဒါက ဆရာသင်ပေးတဲ့ ဘာဇီလက်သီးပါ။"

"ဘာဇီလက်သီးလား သိပ်မဆိုးဘူးဒါပေမဲ့ ဘာကျီလက်သီးလို့ ခေါ်ရင် ပိုတောက်ပသောကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော့်ဆရာ့ဆီက ခွင့်ပြုချက် အရင်တောင်းရလိမ့်မယ်။"