အခန်း ၁၀

အခန်း ၁၀ - တိရစ္ဆာန်ရိုင်း၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု။

ကုဖေသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်၍ နုပျိုစဉ်ကကဲ့သို့ သန်မာတက်ကြွမှု မရှိတော့ပေ။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ပခုံးပြင်သည် ချက်ချင်းပင် အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကိုယ်ခံပညာရှင်များကြားတွင် မကြာခဏဆိုသလို ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသည့်အရာမှာ အသက်ငယ်သော သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏ မတော်တဆထိုးချက်တစ်ခုကြောင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော ဝါရင့်ဆရာကြီးတစ်ဦး အသက်ဆုံးရှုံးသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပြောင်းလဲ၍မရသော သဘာဝတရားဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ငယ်ရွယ်နုပျိုစဉ်က ရဲရင့်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အိုမင်းလာသောအခါ ထိုစဉ်က ကြိုးပမ်းခဲ့သမျှသည် ယခုအခါတွင် ပို၍နာကျင်စရာ ဖြစ်လာသည်။

ကုဖေသည် သူ၏ပခုံးကို ကိုင်ထားရင်း ထိုနှစ်ဦးကို ဝါးအိမ်အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးလိမ်းဆီဘူးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ပခုံးပေါ်သို့ လိမ်းလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာကြီးကျွန်မရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုက သူ့ရဲ့အားကို မထိန်းနိုင်လို့ပါ။"

"ဟာ... မိန်းကလေး ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ဒီလိုပဲ တိုက်ခိုက်သင့်တာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်လို့ ခေါ်တော့မှာလဲ။"

ကုဖေက စုယွမ်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး မကြာသေးမီက လူတော်တော်များများ ဆရာကြီးဆီ လာပြီး သိုင်းလောက၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ကြတယ်လို့ ကြားမိပါတယ်။ ဆရာကြီးရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုရှိပါသလဲ။"

"ငါက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ဖို့ ရူးနေတာများလား။"

ကုဖေက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သိုင်းလောက၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဆိုသည်မှာ သာမန်သူများ လုပ်၍ရသည့်အရာမဟုတ်ပေ။ သန်မာရုံတင်မကဘဲ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သရေနှင့် လူထု၏လေးစားမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ရမည်။

"ဆရာကြီး အပြစ်မယူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့က ဆရာကြီးကို ခေါင်းဆောင်လုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ သိုင်းလောကက အခု ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီး တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေကလည်း ဒုက္ခပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ မရပ်တည်နိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ သိုင်းလောကဆိုတဲ့ စကားလုံးက တကယ်ပျောက်ကွယ်သွားမှာ စိုးလို့ပါ။"

"ဟားဟား မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလောက် ပူပန်နေတာလဲ။ သိုင်းလောက မရှိတော့ရင်တောင် ငါတို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကတော့ အမွေဆက်ခံနေဦးမှာပဲ။"

"တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်ရုံးတော်က ဘာမှ မလုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။"

"အရင်တုန်းက ငါတို့သိုင်းလောက ဘယ်လောက်တောက်ပခဲ့သလဲ။ အခုတော့..."

ကုဖေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက သိုင်းလောကအဖွဲ့အစည်းတွေ အများကြီးရှိခဲ့တာပဲ အခုတော့ ဘာလို့ သိပ်မတွေ့ရတော့တာလဲ။"

ကုဖေက စားပွဲကို ရိုက်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား တင်းသွားသည်။

"ဒါတွေအားလုံး လီချန်ရှင်းကြောင့်ပဲ။ သူက တစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ သိုင်းကျောင်းအားလုံးကို သွေးချောင်းစီးအောင် သုတ်သင်ခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေအားလုံး သူ့လက်ချက်နဲ့ သေကုန်ကြပြီ။ သူသာ မသေသေးရင် ငါ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်မှာ။"

ပိုင်ဖုန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ လီချန်ရှင်း၏ သိုင်းပညာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသလို ကြီးမားသော စစ်တပ်၏ အထောက်အပံ့လည်း ရှိသည်။

ထိုစဉ်က ပိုင်ဖုန်းသည် လူသစ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် လီချန်ရှင်းကို ကြောက်လန့်ကာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ရသည်။

"အဲဒါ စစ်သူကြီးလီလား။"

"ဟုတ်တယ်။ 'လူသတ်ကြယ်ကြွေကျ၊ လှံပင်လယ်က နတ်ဆိုးလို' ဆိုတာ သူ့ကို ပြောတာပဲ။"

"သေသွားတဲ့လူအကြောင်း မပြောတော့ပါဘူး ကံမကောင်းလိုက်တာ။ မင်းတို့ကရော ဘာအတွက် လာခဲ့တာလဲ။"

"တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ဆရာကြီးဆီမှာ နည်းလမ်းရှိမလားလို့ပါ။"

ကုဖေက တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အလေ့အထကို ကြည့်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း ပြောပြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကြီးမားပြီး အလွန်မာကျောနေသည်။

"ငါတို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး အထွတ်အထိပ်ကို ကျော်လွန်သည့် အဆင့်ကိုရောက်နိုင်မှသာ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။"

ထိုစဉ် ကုဖေသည် အနီးအနားမှ ထူးခြားသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ရှောင်ကြ။"

"ဝေါင်းးး"

ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများဖြင့် နှစ်မီတာခန့်မြင့်သော ကျားသစ်ကြီးတစ်ကောင်သည် တောအုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်သည်။

ကုဖေက တိရစ္ဆာန်ရိုင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အကြောများ ဆန့်တက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သည်။

တိရစ္ဆာန်ရိုင်း၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်။ ကုဖေသည် ရှောင်တိမ်းရန် နောက်ကျသွားပြီး အသက်ဆုံးရှုံးတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။

"ဆရာကြီး သတိထားပါ။"

ပိုင်ဖုန်းသည် ကုဖေကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ နောက်သို့ဆုတ်ပေးလိုက်ပြီး တိရစ္ဆာန်ရိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဝူးးး"

တိရစ္ဆာန်ရိုင်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏အမွှေးများသည် သံအပ်များကဲ့သို့ လွင့်စင်လာသည်။

ကုဖေမှာ ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရသွားသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းကာ ထိုတိရစ္ဆာန်ရိုင်းကို အနိုင်ယူလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း ဝါးအိမ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ဒါ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းလား။ တကယ့်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်တာပဲ။"

စုယွမ်က ဒဏ်ရာများကို အမြန်ပင် ဆေးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ပိုင်ဖုန်းတို့က ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ဆက်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။ ကုဖေက တိရစ္ဆာန်ရိုင်းကို စားသုံးပြီး ဒဏ်ရာသက်သာပါက သူလည်း ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

တိရစ္ဆာန်ရိုင်း၏ အသားမှာ သိုင်းသမားများအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် တိုးတက်စေသောကြောင့် ပိုင်ဖုန်းတို့မှာ မစားဘဲ ကုဖေကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ကုဖေသည်လည်း ဧကရာဇ်မြို့တော်ဆီသို့ ခရီးနှင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။