အခန်း ၁၃

အခန်း ၁၃ - တာအိုဘိုးဘေး၏ သိုင်းပညာ ပြန့်ပွားရေး။

"အခြေအနေက တကယ်ပဲ... အဲဒီလောက်ထိ ဆိုးရွားနေတာလား။"

အဘိုးအိုကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

"မင်းတို့ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းသေးတယ်။ငါ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းသိတယ်မဟုတ်လား။ သာမန်တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေဆိုရင် ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုပေါ်လာတဲ့ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။"

ကုဖေက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

အဘိုးအိုကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ၏ အစွမ်းကို သူအထင်သေးမိမှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ ကုဖေ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်ဆိုတော့ သူတို့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ သိလား။"

လီဝမ်က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးမြန်းသည်။

"ကိုင်တွယ်စရာ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် သူတို့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျရောက်လုနီးပါးပဲ။ ကံကောင်းလို့ ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာ။ သာမန်လူတွေဆိုရင်တော့ ဘာမှလုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

အဘိုးအိုကျန်း၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ မဟာသဘာဝတရားကြီးအတွင်းရှိ နိုင်ငံများအနေဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် တပ်မတော်ကြီးကို စုစည်းပြီး တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများကို ချေမှုန်းနိုင်ခြင်းမရှိပါက အလားအလာမှာ အလွန်မှောင်မိုက်နေသည်။

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မတို့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဧကရာဇ်ရုံးတော်က ဘယ်လို အစီအစဉ်ရှိလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ ဧကရာဇ်ရုံးတော်မှာတောင် နည်းလမ်းမရှိဘူးဆိုရင်တော့ ပြည်သူတွေအတွက်တော့ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။"

စုယွမ်က ဘေးမှဝင်၍ပြောသည်။

ထိုအကြောင်းအရာကို ရောက်သောအခါ မင်းသားနှစ်ပါးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့မှာ ဧကရာဇ်ကို အကြံဉာဏ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိသလို တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။

"ထားလိုက်ပါအုံး ဟင်းပွဲတွေ အေးကုန်လိမ့်မယ်။ အရင်စားကြပါ ပြီးရင် မြို့ထဲ လိုက်ပြပေးပါ့မယ်။"

လီဝမ်က အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် အမြန်ပြောကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

တာအိုနန်းတော်တွင် လီချန်ရှင်းသည် သိုင်းသမားများကို ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်လေ့ကျင့်ရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးနေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အရည်အချင်းရှိသော ကလေးငယ်များကို ဆေးရည်တိုက်ကျွေး၍ လေ့ကျင့်ပေးနေသည်။

"တာအိုဆရာ ချန်ကျန်း ဒီဆေးရည်နဲ့ ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ကို မဟာယန်ပြည်တစ်ဝန်းရှိ တာအိုကျောင်းတွေအားလုံးမှာ ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ရင် ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"

တာအိုဘိုးဘေး က လီချန်ရှင်းထံသို့ လာရောက်ပြီး မေးမြန်းသည်။

"ဧကရာဇ်ရုံးတော်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ကို လျစ်လျူရှုထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေက နေရာတိုင်းကို ပျံ့နှံ့နေပြီ။ ဒါကို အမြန်ဆုံး မလုပ်ဆောင်ရင် ကပ်ဘေးက မလွဲမသွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"ငါအသက်ရှင်နေချိန်မှာ လောကီအကျိုးကျေးဇူးနဲ့ သေပြီးရင်တော့ နာမည်ကောင်းကိုပဲ လိုချင်တာပါ။"

တာအိုဘိုးဘေးကရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ဆေးရည် ဖော်စပ်နည်းနဲ့ အချိုးအစားတွေကို ကျွန်တော် ရေးထားပေးမယ်။ သိုင်းသမားတွေကို အောက်ကို ဆင်းခိုင်းပြီး လူအများသိအောင် သင်ပေးလိုက်ပါ။"

လီချန်ရှင်းက ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာ ချန်ကျန်းကရော ဘာကို လိုချင်တာလဲ။"

တာအိုဘိုးဘေး*"က ဒုတိယအကြိမ် မေးသည်။

"ရှေ့လူတွေက လမ်းခင်းပေးခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အထီးကျန်နေသလိုပဲ။"

လီချန်ရှင်းက ရယ်မောပြောဆိုသည်။

တာအိုဘိုးဘေး သည် လီချန်ရှင်း၏ စိတ်သဘောထားကို နားလည်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် အကျိုးရှိစေမည့် အဖော်များ ဖြစ်လာကြသည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းကင်-လူသား သိုင်းပညာ ဆိုတဲ့ နာမည်က မလှဘူး။ တာအိုသိုင်းပညာလို့ပဲ ခေါ်ကြရအောင်။"

လီချန်ရှင်းက အကြံပေးသည်။

တာအိုဘိုးဘေးမှာ လီချန်ရှင်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ပြီး လီချန်ရှင်းကလည်း တာအိုနန်းတော်ကို သူ၏ အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

နောက်တစ်ရက်တွင် တာအိုဘိုးဘေး သည် အဆိုပါ အစီအစဉ်များကို စတင်ပြင်ဆင်တော့သည်။

လီချန်ရှင်းသည် တာအိုဘိုးဘေး ၏ နီဝမ်နန်းတော်ပွင့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီး လီချန်ရှင်းကို အသုံးချရန် ကြိုးပမ်းနေမှန်း သိသော်လည်း လီချန်ရှင်းကတော့ ၎င်းကို လက်ခံလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စ မရှိသရွေ့ အတူတကွ လက်တွဲသွားရန်သာ ဖြစ်သည်။