အခန်း ၁၄

အခန်း ၁၄ - ထူးဆန်းသော စွမ်းအင် ဟွမ်ကျန်းချင်။

လီချန်ရှင်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မကြာသေးမီက သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် အခြားသူများကို သင်ကြားပေးခြင်းတို့ကြောင့် အချိန်အများစု ကုန်ဆုံးနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးနိုင်သည့် သိုင်းသမားများအဖွဲ့ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၍ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

တာအိုဘိုးဘေးသည် လူအများ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ကျော်လွန်၍ သိုင်းသမားများကို တာအိုနန်းတော်အတွင်းသို့ ခေါ်သွင်းခဲ့သဖြင့် အငြင်းပွားမှုများ ရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ တာအိုသိုင်းပညာဟုခေါ်သော အရာကို ပြန့်ပွားစေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းက တာအိုနန်းတော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ နီဝမ်နန်းတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသားတို့၏ ဆက်သွယ်မှုကို ရရှိကာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရရှိထားကြောင်း ကြေညာလိုက်သည့်အခါတွင်မူ မည်သူမျှ မယုံရဲကြတော့ပေ။

လီချန်ရှင်းသည် နောက်ကွယ်မှနေ၍ သူ၏လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် မိမိ၏ အိမ်ငယ်လေးထဲတွင် ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ကို လေ့ကျင့်နေသည်။

လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လီချန်ရှင်းက လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဖိချလိုက်ပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့များကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီသိုင်းပညာရဲ့ အစွမ်းကတော့ တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ လက်သီးချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် မျက်စိနဲ့မြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအင်အကာအရံထွက်လာနိုင်တယ်။"

ထိုစဉ် လီချန်ရှင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ အသက်လမ်းကြောင်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။ သူသည် ထိုစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"မဟုတ်သေးဘူး ဒီစွမ်းအင်က... ငါ မသေခင်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ အဲဒီစွမ်းအင်ပဲ။"

သူ ထိတ်လန့်စွာ တွေးမိသည်။ ထိုစွမ်းအင်က သူ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်နေပြီး အခြားနေရာများသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

ရလဒ်မှာ လီချန်ရှင်း၏ ကြွက်သားများနှင့် အသက်လမ်းကြောင်းများ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထိုစွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီချန်ရှင်းသည် ၎င်းစွမ်းအင်ကိုဟွမ်ကျန်းချင်ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်း၏ သဘောမှာ အမှားအယွင်းများကို ဖျက်ဆီး၍ အမှန်တရားကို မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ၎င်း၏ နီဝမ်နန်းတော်ကို စတင်အာရုံပြုလိုက်သည်။

နီဝမ်နန်းတော်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အဆန်းကြယ်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ လီချန်ရှင်း၏ ဝိညာဉ်သည် နီဝမ်နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ငယ်ဘဝ အမှတ်တရများ၊ စစ်မြေပြင်နှင့် သွေးချောင်းစီးနေသော မြင်ကွင်းများက သူ့စိတ်ကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

သူသည် အသက်ရှူကြပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရသည်။

"နီဝမ်နန်းတော်ထဲမှာ ငါ့စိတ်တွေ လွင့်ပါးသွားရင် အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

အဖြေရှာရန် လီချန်ရှင်းသည် တာအိုဘိုးဘေးထံ သွားရောက်မေးမြန်းသည်။ တာအိုဘိုးဘေးက နီဝမ်နန်းတော်ကို ဖွင့်တဲ့အခါ ပုံဖော်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရမယ်။ အတွင်းဘက်မှာ အတွင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို တည်ဆောက်ထားရမယ်။ ဒါမှသာ ကိုယ့်အတွေးတွေက ကိုယ့်ကိုပြန်မစားသုံးမှာ" ဟု အကြံပေးသည်။

တာအိုဘိုးဘေးက သူ၏ စာမှတ်စုများကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနည်းလမ်းက လူတစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး မတူဘူး။ နီဝမ်နန်းတော်ကို ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြာဝဠာလိုမျိုး သဘောထားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကို အခြေခံတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ငြိမ်အောင် ထားရမယ်။"

နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီချန်ရှင်းသည် ထိုစာမှတ်စုများကို လေ့လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါရှိနေတယ်။ငါ တွေးနေတယ်။ ဒါကပဲ အမှန်တရားပဲ။"

လီချန်ရှင်းက စတင်၍အဓိဋ္ဌာန်ပြုလိုက်သည်။