အခန်း ၁၉

အခန်း ၁၉ - ပါရှန်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း။

လောကကြီး၏ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတို့တွင် လူသားမျိုးနွယ်စုသည် အမြဲတမ်း အဓိကနေရာမှ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

လူသားတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အားနည်းဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများမှာ မိစ္ဆာများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူသားတို့၏ စည်းစနစ်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာစဉ် လမ်းခရီးတွင် တာအိုနန်းတော်မှ အဖွဲ့သည် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လီချန်ရှင်း၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ပါရှန်မြို့သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် လိုအပ်နေသဖြင့်မိစ္ဆာများ၏ အလောင်းကိုပင် လေ့လာရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ယခုအခါ မဟာယန်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးသည် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာအုပ်စုများမှာ မြို့ရွာများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လူများကို သတ်ဖြတ်နေကြပြီး စစ်တပ်မှာလည်း ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ နောက်ဆုတ်နေရသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးချောင်းစီးနေသည်ကို မြင်ရသော တာအိုဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားမှာ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ပါရှန်မြို့သို့ ရောက်ခါနီးတွင် တာအိုဘိုးဘေးသည် မြို့တံခါးဝ၌ အလောင်းပုံများကြားတွင် လူသားများကို စားသောက်နေသော မိစ္ဆာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီချန်ရှင်းက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး သူ၏ တုတ်တံဖြင့် ထိုနဂါးမိစ္ဆာများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

မြို့ရိုးပေါ်မှ စစ်သည်များက အော်ဟစ်မေးမြန်းကြသည်။

"အောက်မှာ ဘယ်သူလဲ။"

"ကျွန်တော်က တာအိုနန်းတော်မှ ချန်ကျန်းဖြစ်ပါတယ်။ တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ အမိန့်နဲ့ ပါရှန်မြို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လာတာ။"

"တာအိုနန်းတော်က ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။"

မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ခိုင်က မယုံကြည်စွာဖြင့် ထပ်မေးသည်။

"ဒီလောကကြီးက ငရဲခန်း ဖြစ်နေပြီ။ ဗိုလ်ချုပ် သင်တို့ရဲ့ သစ္စာတရားက လူတွေကို အသက်ကယ်နိုင်လို့လား။ တာအိုနန်းတော်က လူသားတွေကို အသက်ကယ်ချင်တာ။ မယုံရင် ကျွန်တော် မြို့ရိုးပေါ်ကို တက်လာရမလား။"

လီချန်ရှင်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောကာ မြို့ရိုးကို အလွယ်တကူ ခုန်တက်လိုက်သည်။

"မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်။"

သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ယဲ့ခိုင်သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တာအိုဘိုးဘေးနှင့် လီချန်ရှင်းတို့သည် မြို့တော်ဝန်နှင့် ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ခိုင်တို့ကို တွေ့ဆုံ၍ အရေးပေါ် အမိန့် (၅) ရပ်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။

၁။ မြို့အတွင်းရှိ လူဦးရေကို အမြန်ဆုံး စာရင်းကောက်ယူရန်နှင့် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူတိုင်းကို ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ရန်။

၂။ မြို့တွင်းရှိ စားနပ်ရိက္ခာအားလုံးကို ဗဟိုချုပ်ကိုင်ပြီး စနစ်တကျ ခွဲဝေပေးရန်။

၃။ လူငယ်များအားလုံးကို စစ်မှန်သောစွမ်းအင်သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးရန်။

၄။ အဆောက်အအုံများကို ပြန်လည် စီမံခန့်ခွဲပြီး လူများစုပေါင်း နေထိုင်နိုင်ရန် ပြုလုပ်ရန်။

၅။ မိစ္ဆာများ ဖောက်ထွက်လာပါက ခုခံနိုင်ရန် မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းများနှင့် ခုခံရေး တည်ဆောက်မှုများ ပြုလုပ်ရန်။

"ကျွန်တော် တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ အမိန့်ကို ထောက်ခံပါတယ်။"

မြို့တော်ဝန်မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ခိုင်ကပြောလိုက်သောအခါ မည်သူမျှ မဆန့်ကျင်ရဲတော့ပေ။

လီချန်ရှင်းမှာမူ မိစ္ဆာများကို လေ့လာပြီး သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် မိစ္ဆာအလောင်းများကို တိုက်တစ်လုံးသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး သုတေသန စတင်တော့သည်။

"ဒီလောကကြီး ကပ်ဆိုးကျရောက်နေပါပြီ။ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က သေးငယ်ပေမယ့် တစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ကြိုးစားကြမယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးသည် မြို့တော်ဝန်ကို ကြည့်ကာပြောသည်။ သူသည် လီချန်ရှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်ရေးလမ်းကြောင်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည့်သူမှာ လီချန်ရှင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။