အခန်း ၂၁

အခန်း ၂၁ - သွေးမန်းလှံနှင့် အသားကို အစာအဖြစ်သုံးခြင်း။

လီချန်ရှင်းသည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် ပါရှန်မြို့၏ အကျပ်အတည်းကို ကယ်တင်ရန် သက်သက်မျှဖြင့် အပြင်ထွက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ့တွင် သိရှိလိုသော အချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။ မိစ္ဆာများအချင်းချင်း ဆက်စပ်မှု ရှိ မရှိကို စူးစမ်းရန်အပြင်ကြယ်စင်ဥက္ကာခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှံသွားကို လီရှူးသစ်သားတုတ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် ပေါ်ပေါက်လာသော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကြောင့် လီချန်ရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ဤလှံကြီးမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။ ပို၍တိကျစွာဆိုရသော် ၎င်းတွင် ပြင်းထန်သော သွေးဆာမှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် သွေးကို အလွန်အမင်း တောင့်တနေပုံရသည်။

ဤသည်မှာ လီရှူးသစ်သား၏ စွမ်းအင်နှင့် ဥက္ကာခဲ၏ စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်မိ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော မူမမှန်သည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလော၊ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းအရင်းတစ်ခုခုလောကို သူ မသေချာသေးပေ။

သို့သော် လှံကြီး၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသည်။ မိစ္ဆာများ လွှမ်းမိုးနေသော ဤကမ္ဘာတွင် လူသားမျိုးနွယ်စုတို့ ပြန်လည် နိုးထနိုင်မည်လော မသေချာသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင် အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပိုမိုအားကောင်းလာရန် လိုအပ်သည်။

မဟုတ်ပါက နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လေထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ပျံ့လွင့်နေသည်။ လီချန်ရှင်းသည် သွေးနံ့ကို အမှီပြု၍ လိုက်သွားရာ ပြတ်တောက်နေသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပုပ်ပွနေသည့် အသားစများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေးလံသောနေရာတွင် ရွှေရောင်အမွေးအမှင်များ တောက်ပနေသော ခြင်္သေ့မိစ္ဆာတစ်ကောင် ထိုင်နေသည်။ ၎င်း၏ အမွေးများသည် လှံအတွက် အကောင်းဆုံးသော အလှဆင်ပစ္စည်း ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးကာ လီချန်ရှင်းသည် လှံကြီးကို ကိုင်ဆောင်၍ ပြုံးလျက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုခြင်္သေ့မိစ္ဆာမှာ ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားပြီး ပါရှန်မြို့ရိုးအမြင့်နှင့် ပမာဏတူညီသည်။ လီချန်ရှင်းကို မြင်သည်နှင့် ထိုမိစ္ဆာသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။

၎င်း၏ အသံမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် လီချန်ရှင်း၏ နားများမှ သွေးများပင် စီးကျလာပြီး ခေတ္တမျှ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် လှံကို မြှောက်ကာ ခုခံလိုက်သည်။

"ဘုန်းးး"

မြည်သံနှင့်အတူ ဥက္ကာခဲလှံသွားသည် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ အရေပြားပေါ်တွင် မီးပွားများ ထွက်ပေါ်စေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်တောင့်တင်းလှသဖြင့် လီချန်ရှင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မျက်နှာပြင်ကိုသာ ပွတ်တိုက်မိသလို ဖြစ်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ပြားသွားပြီးနောက် လီချန်ရှင်းသည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် မိစ္ဆာ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေသည်။

မျက်လုံးသည် အားနည်းချက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ကွာခြားမှုကြောင့် အလယ်ခေါင်တွင် ခုန်တက်၍ တိုက်ခိုက်ရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းဖြိုလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များ ပြိုကျကုန်သည်။

သို့သော် လီချန်ရှင်းမှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မြေပြင်လှုပ်ရှားမှုကို အလွယ်တကူ ကျော်လွှားကာ လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ရွှေ့လျားလိုက်သည်။

သူသည် မိစ္ဆာ၏ လည်ချောင်းဆီသို့ လှံဖြင့် အပြင်းအထန် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

စွမ်းအင်အားလုံးကို လှံဖျားတွင် စုစည်းလိုက်သောအခါ လှံသွားသည် မိစ္ဆာ၏ လည်ချောင်းကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အသားများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရေပြားနှင့် အရိုးများသာ ကျန်ရစ်သည်။

လှံမှာမူ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး လီချန်ရှင်း၏ စွမ်းအင်ပြန်လည်ရရှိမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။

"စစ်ပွဲကို အစာအဖြစ်သုံးပြီး သွေးနဲ့အသားကို စားသုံးတဲ့ နဂါးမိစ္ဆာလက်နက်ပဲ။"

သူသည် ခြင်္သေ့၏ အမွေးများကို ဖြတ်ယူ၍ လှံတွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ဤလှံကြီးကို သွေးမန်းလှံဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းကို ကိုက်ဖြတ်၍ လှံပေါ်တွင် နာမည်ရေးလိုက်သောအခါ လှံသည် သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

၎င်းတွင် အမှန်ပင် ဝိညာဉ်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပြီး ထိုဝိညာဉ်မှာ ဆိုးသွမ်းသော ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

သို့သော် လီချန်ရှင်းအတွက်မူ လက်နက်သည် လက်နက်သာဖြစ်သည်။ မိမိကို မနာခံပါက ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ ရှိသည်။

မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မြို့စောင့်စစ်သည်များနှင့် တာအိုဘိုးဘေးတို့မှာ လီချန်ရှင်း၏ စွမ်းအားကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူသယ်လာသော မိစ္ဆာအလောင်းကို ကြည့်၍ စစ်သည်များမှာ တက်ကြွစွာ အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကြသည်။ လီချန်ရှင်းမှာမူ နောက်ထပ် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် မြို့ပြင်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

သူသည် ဤလက်နက်ကို အသုံးပြု၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော သိုင်းပညာရပ်များကို တီထွင်ရန်နှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းသမားများအတွက်ပါ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ပေးရန် စိတ်ကူးထားသည်။

သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရုံဖြင့် မလုံလောက်ကြောင်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို မိမိ၏ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်စေရန် စီစဉ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။