အခန်း ၂၂

အခန်း ၂၂ - ကြေးအသားသံအရိုး။

"မိစ္ဆာတွေမှာ ဉာဏ်ရည်မရှိဘူး၊ သူတို့က သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အလိုဆန္ဒနဲ့ပဲ လှုပ်ရှားကြတာ။"

လီချန်ရှင်းသည် ဤအချက်အလက်ကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဤကောက်ချက်ကို ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာအများစုသည် အသိုက်အမြုံမဆောက်ကြသလို လူသားများကို တမင်သက်သက် ရှာဖွေတိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း မရှိကြပေ။

ပါရှန်မြို့အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေကြသော်လည်း အများစုမှာ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

လီချန်ရှင်းသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ပါရှန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ မြို့စောင့်စစ်သည်များက လီချန်ရှင်းကို လေးစားစွာဖြင့် တံခါးဖွင့်ပေးကြပြီး ထိုမိစ္ဆာအလောင်းကို စီမံဆောင်ရွက်ရန် ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် လီချန်ရှင်း ပြန်ရောက်ကြောင်း သိသည်နှင့် အလုပ်ရုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"အရင်က ဒီနေရာက အထည်ချုပ်ရုံ အခုတော့ ယာယီသိမ်းထားတယ်။ မင်းယူလာတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ထားပြီးပြီ။ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း အရိုးတွေကို အပ်လုပ်ပြီး အရေခွံတွေချုပ်တယ် ကျန်တဲ့အရိုးတွေကို လက်နက်တွေ လုပ်ထားတယ်။"

လီချန်ရှင်းသည် အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားကြီးကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ အလေးချိန်နှင့် တောင့်တင်းမှုမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း အနည်းငယ် မထက်မြက်သေးပေ။ ၎င်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပါ။

"အရည်အချင်းရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေကို ခေါ်ပေးပါ။ သူတို့ကို စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းပညာအစစ်အမှန်ကို သင်ပေးမယ်။"

သူသည် တာအိုဘိုးဘေးကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"မိစ္ဆာတွေနဲ့ လူသားတွေကြားမှာ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ကွာခြားမှု အလွန်ကြီးမားတယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အဆုံးအဖြတ်မပေးပါနဲ့။ ဒီအရိုးလက်နက်တွေကိုသုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို အရင်တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အပြီးသတ်ပါ။"

လီချန်ရှင်းသည် သိုင်းသမားများအား လေ့ကျင့်ပေးရာတွင် ဤသို့မှာကြားသည်။

"ဓားကို ကိုင်တဲ့အခါ တည့်တည့်ကိုပဲ သုံးပါ။ ဘေးတိုက်လှုပ်ရှားမှုတွေက အားမရှိဘူး။ ဓားကို ချတဲ့အခါ လေးလံတဲ့အားနဲ့ ချရမယ်။ ဒါက အလေးချိန်ကို ပေါ့ပါးသလို ကိုင်တွယ်ခြင်းပဲ။"

သူသည် ဓားကြီးကို ကိုင်တွယ်ပုံအကြောင်းကိုလည်း အသေးစိတ် ရှင်းပြသည်။

လေ့ကျင့်နေသူများထဲမှ အသားအရောင်ညိုပြီး မျက်ဝန်း၌ အတွင်းအား အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို သူ သတိထားမိသည်။

"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

"ကျွန်တော် နာမည် အာ့ဝါပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ရောက်လာတာပါ။"

ထိုလူငယ်က ရိုးသားစွာ ပြုံးလျက် ဖြေသည်။

လီချန်ရှင်းသည် အာ့ဝါ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်

လိုက်သည်။

"ဒီခန္ဓာကိုယ်... ကြေးအသားသံအရိုးနဲ့ ချီလင်စွမ်းအင်ပါလား။"

သူသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ သိုင်းတပည့်ဖြစ်လာမယ်။"

"ဆရာ တပည့်ကို လက်ခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အာ့ဝါသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကာ ဦးချလိုက်သည်။

"သိုင်းသမားတစ်ယောက်ဟာ တိုက်ပွဲကို မကြုံဖူးရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ မင်းကို သင်ပေးမယ်။"

လီချန်ရှင်းသည် အာဝါကို မြို့ပြင်သို့ ခေါ်သွားပြီးဆိုသည်။ အာ့ဝါသည် အလွန်အမင်း ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး လီချန်ရှင်း၏ သင်ကြားမှုကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သည်။

လီချန်ရှင်းသည် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်သိုင်းသမားများအတွက် အဆင့်ဆင့်တိုးတက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း ချမှတ်ပေးလိုက်သည်။

၁။ ရပ်တည်ရေးအဆင့် ဒန်ထျန်းတွင် စွမ်းအင်များစုစည်းပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ လေးဖက်လေးတန်သို့ ပျံ့နှံ့စေခြင်း။

၂။ စွမ်းအင်ပိတ်ဆို့ခြင်းအဆင့် အသားမျှင်များအတွင်း စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ချွေးပေါက်များကို ပိတ်၍ စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း။

၃။ ရရှိခြင်းအဆင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနှင့် အရိုးအဆစ်များကို စွမ်းအင်ဖြင့် ကုသပြင်ဆင်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခြင်း။

၄။ ကောင်းကင်-လူသားအဆင့် လီချန်ရှင်း ရောက်ရှိနေသည့် နောက်ဆုံးအဆင့်။

အာ့ဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မွေးရာပါ အလွန်ထူးချွန်သောကြောင့် သူသည် ရရှိခြင်းအဆင့် ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး လီချန်ရှင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များလည်း သူ၏ပုခုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သို့သော် လီချန်ရှင်း သိသည်။ အာ့ဝါ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် မလုံလောက်သေးပါ။ ပါရှန်မြို့သည် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရဦးမည်ဖြစ်ရာ ပိုမိုများပြားသော တပည့်များနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်ရေးအတွက် အချိန်နှင့်အမျှ ပြိုင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။