အခန်း ၂၉

အခန်း ၂၉ - စစ်တပ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း။

ခြောက်လကြာ လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင် လုပ်အားပေးကာလ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းသည် မြို့ထဲသို့ ချက်ချင်းမဝင်သေးဘဲ မြို့စောင့်တပ်သားများထံမှ ခွင့်ပြုချက်တောင်းကာ ရှောင်ယာအတွက် နောက်ထပ် ခြောက်လကြာ မြို့ပြင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း သူသည် ရှောင်ယာအား တောထဲတွင် စားနိုင်သည့် အပင်များကို ခွဲခြားတတ်အောင် သင်ပေးပြီး ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခန်းအချို့ကိုလည်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် ယဲ့ဖုန်း၏ သိုင်းပညာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အမှန်တရားကို ပိတ်လှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် ရှောင်ယာကို ခေါ်ဆောင်ကာ သိုင်းကျောင်းများတွင် တပည့်ခံရန် စုံစမ်းသော်လည်း အခကြေးငွေအဖြစ် ကောက်ပဲသီးနှံကိုသာ လက်ခံသည့် စနစ်ကြောင့် အခက်တွေ့ရသည်။

မဟာယန်မင်းဆက်တွင် ရွှေငွေစံနှုန်းများ ပျက်ပြားသွားပြီးနောက် စားနပ်ရိက္ခာသည်သာ အဓိက ငွေကြေးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် အလုပ်ရှာဖွေရင်း နောက်ဆုံးတွင် စစ်တပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အင်အားသုံး၍ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို မ နိုင်လိုက်သောအခါ အရာရှိများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

တပ်မတော်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းပညာ'ကို လေ့ကျင့်သူများစွာရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် ဗိုလ်ချုပ် ချန်ဝမ်ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်-လူသားအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ အစွမ်းအစများကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ကြိုးပမ်းရင်း စစ်သည်တော်များကြားတွင် ထူးချွန်လာသည်။

တစ်နေ့တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် မန်ရှောင် အမည်ရှိ ကြွက်သားထူထပ်သော စစ်သည်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ အမှန်တရားကို ပိတ်လှောင်ခြင်းအဆင့်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ပညာသားပါပါ တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ဗိုလ်ချုပ် ချန်ဝမ်က အဝေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေပြီး ယဲ့ဖုန်းအား အလားအလာရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ညအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် တပ်စခန်းအနီးရှိ ဒုက္ခသည်များတဲစုသို့ ပြန်သွားပြီး ရှောင်ယာအား အစားအစာများ ဝေမျှပေးသည်။

"အစ်ကိုကြီး နောက်ကျရင် ညီမလေးတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေး ရှိလာမှာလား။"

ရှောင်ယာက မေးသောအခါ ယဲ့ဖုန်းမှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချမိသည်။

သူသည် ရှောင်ယာကို လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုပေးနိုင်ရန် မစွမ်းသာသေးဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မနည်းရုန်းကန်နေရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အိပ်ပျော်နေစဉ် အမှောင်ထဲမှ မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုလူမှာလီချန်ရှင်းပင် ဖြစ်သည်။ လီချန်ရှင်းသည် သူ ယခင်က မထင်မှတ်ဘဲ ကယ်တင်ခဲ့သော လူငယ်လေး ယဲ့ဖုန်းကို ပြန်လည်တွေ့ရှိရခြင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်။

တစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်မြင့်လာနိုင်သည့် ယဲ့ဖုန်း၏ ဖြစ်စဉ်ကို စူးစမ်းရန် လီချန်ရှင်းသည် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သည်။

သူသည် ယဲ့ဖုန်းအား အကျပ်အတည်းတစ်ခုသို့ တွန်းပို့ကာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်နိုင်မနိုင် စမ်းသပ်လိုသည်။

လီချန်ရှင်းသည် မြို့ရှိ သူဌေးတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ရှောင်ယာအား ပြန်ပေးဆွဲသွားစေရန် ပရိယာယ်ဆင်သည်။

သူသည် လမ်းသွားလမ်းလာအသွင်ဖြင့် ရှောင်ယာကို မုန့်ဖြင့် မျှားခေါ်သွားပြီးနောက် သူဌေးအိမ်၏ အစေခံအသွင်ဆောင်ကာ အိမ်ရှင်အား ရှောင်ယာကို ရောင်းချလိုက်သည်။

ရှောင်ယာသည် ဘာမှမသိလိုက်ဘဲ မူးယစ်ဆေးသုံး၍ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော လီချန်ရှင်းသည် စိတ်ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ သတင်းပေးရန်အတွက် နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဆက်လက်ဖန်တီးသည်။

သူသည် ဒုက္ခသည်တစ်ဦးကို ရိုက်နှက်၍ မေ့မြောစေပြီးနောက် ထိုသူ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ယဲ့ဖုန်း၏ တဲအနီးတွင် သွားရောက်လဲလျောင်းနေလိုက်သည်။ ယဲ့ဖုန်း နိုးလာသည်နှင့် ရှောင်ယာအကြောင်းကို အသိပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။