အခန်း ၃၀

အခန်း ၃၀- ပိုက်ကွန်အတွင်းသို့လှည့်ဖျားခြင်း။

လီချန်ရှင်းအတွက်မူ ထိုမိန်းကလေးငယ် ခံစားရမည့် ဝေဒနာနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် လုံးဝ အရေးမပါသော ကိစ္စရပ်များသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းကို အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်စေရန် အခြေအနေပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် တပ်စခန်းမှ အစားအစာများကို သယ်ဆောင်ကာ ပြန်လာသောအခါ ရှောင်ယာကို မတွေ့ရသဖြင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ အနီးအနားတွင်ရှိသူများကို မေးမြန်းသော်လည်း အလုပ်လုပ်ရင်း ပင်ပန်းကာ အိပ်ပျော်နေသူများသာ ဖြစ်၍ ဘာမျှမသိကြချေ။

လီချန်ရှင်းတစ်ယောက်သာ အနားတွင် အိပ်မောကျဟန်ဆောင်ရင်း ရှိနေသည်။

"ဟေ့ ဒီအစ်ကိုကြီး၊ ဒီနားမှာ ရှောင်ယာဆိုတဲ့ ကလေးမလေးကို မြင်လိုက်မိသေးလား။"

ယဲ့ဖုန်းက အော်မေးသည်။

"မင်းရူးနေလားငါအိပ်နေတာကို ဘာလို့ လာနှိုးရတာလဲ" လီချန်ရှင်းက စိတ်ပျက်ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်အော်သည်။

"ကလေးမလေးလား ဒါဆိုရင်တော့ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုမယ်။ မြို့ထဲက ကျောက်မိသားစုက လူတွေကို အဓမ္မဖမ်းဆီးနေတာ ကြားမိတယ်။ မင်းညီမလေးကို ခေါ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အမှန်ပဲလား။"

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး လီချန်ရှင်း၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ မေးသည်။

"ငါက ပေါ့ပေါ့ပဲ ပြောလိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကျောက်မိသားစုက ဓားလျှို့တိုက် နဲ့ ပျံနဂါးတိုက် ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးတယ်။မြို့တော်ဝန်ရုံးမှာလည်း အာဏာရှိတယ်။ မင်းအရူးလုပ်မနေနဲ့။"

လီချန်ရှင်းက လှောင်ရယ်သံဖြင့် သတိပေးသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် မြို့တွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူသည် ညဉ့်လုံးပေါက် ရှာဖွေပြီးနောက် ကျောက်မိသားစု၏ အိမ်တော်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။

အိမ်တော်၏ နောက်ဖေးလမ်းကြားမှတစ်ဆင့် ခိုးဝင်သွားသောအခါ လူမဆန်သည့် မြင်ကွင်းကို ကြုံတွေ့ရသည်။

ကျောက်သခင် သည် ရှောင်ယာကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်းသည် ဒေါသအရှိန်ဖြင့် ထိန်းမရတော့ဘဲ အနီးရှိ ခုံတန်းနှင့် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ကျောက်သခင်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ရှောင်ယာကို ပွေ့ဖက်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

လူသတ်သမား ယဲ့ဖုန်းကို ဖမ်းမိလျှင် စပါးသုံးတင်းနှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းပညာစာအုပ် ဆုချမည်ဟူသော ကြေညာချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် လမ်းဘေးတွင် တွေ့ရသည့် ဆေးဆရာအယောင်ဆောင်ထားသော လီချန်ရှင်းကို ခြိမ်းခြောက်ကာ ရှောင်ယာအား ကုသပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

လီချန်ရှင်းသည် အကြောက်ကြီးသူအသွင်ဆောင်ကာ ကုသပေးသည်။ သူ၏ လျှို့ဝှက်သော စစ်မှန်သောစွမ်းအင်အချို့ကို ရှောင်ယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွယ်ဝိုက်ပို့လွှတ်ကာ အသက်ကို ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ယာသည် ခဏတာ သတိရလာပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ပြုံးပြသည်။

"အစ်ကိုကြီး...ညီမလေး အစ်ကိုကြီးနဲ့ပဲ အတူနေချင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောကာ ပြန်လည် မေ့မြောသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်းမှာ မျက်ရည်များ ကျဆင်းရင်း လီချန်ရှင်းကို ဒူးထောက်တောင်းပန်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ညီမလေးကို ကယ်ပေးပါ။"

"ကောင်းပါပြီ ကယ်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်ပြီးရင် မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်မလဲ။"

ယဲ့ဖုန်းမှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လီချန်ရှင်းသည် ရှောင်ယာ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှာ ပြင်ဆင်၍မရနိုင်အောင် ပျက်စီးနေပြီး ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကလေးမရနိုင်တော့မည့် အခြေအနေကို တွေ့ရှိရသည်။

ဤသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းအတွက် စိတ်ဒဏ်ရာနှင့် အမုန်းတရားများကို ပိုမိုကြီးထွားစေမည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်းသည် ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အောင်မြင်စွာ ပရိယာယ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အတွင်းစိတ်မှ ပီတိဖြစ်နေတော့သည်။