ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့၊ နတ်ဘုရားဟင်းလင်းပြင်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ စတုရန်းပုံဈေးတစ်ခု၊ ဆည်းဆာနတ်ဘုရားကမ္ဘာအနီးနားမှာ တည်ရှိတယ်။

ဆည်းဆာနတ်ဘုရားကမ္ဘာက သေဆုံးနေတဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်တယ်။ ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို ရှာဖွေဖို့ ဒါမှမဟုတ် လင်းယွင်ခယ်လိုဏ်ဂူကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ဖို့အတွက်မဟုတ်ရင် ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ တစ်‌‌ယောက်မှ ဆည်းဆာနတ်ဘုရားကမ္ဘာမှာ အချိန်အကြာကြီးမနေချင်ပါဘူး။

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့တည်ရှိခြင်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ချိတ်ဆက်မှုပြုလုပ်ဖို့အတွက်ပါပဲ။ ဆည်းဆာနတ်ဘုရားကမ္ဘာကို လာရောက်တဲ့ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် လူတိုင်းက လက်ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းအချို့ရှိပေမယ့် သူတို့က အသုံးမပြုနိုင်ပါဘူး။ ဒီအချိန်မှာ ‌ဈေးကွက်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အသုံးမပြုတဲ့ပစ္စည်းကောင်းတွေကို အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံး‌တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် မင်းလိုချင်တဲ့ပစ္စည်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့က ငြိမ်းချမ်းတဲ့နေရာတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ ၎င်းကို ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ ဒီဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းလုံးက သာလွန်အသေးစားချီလီယိုခါဇန်နတ်ဘုရားကမ္ဘာဖြစ်တဲ့ဟွမ်ရှာနတ်ဘုရားကမ္ဘာမှ လာတယ်၊ သူတို့ကတော့ ယွမ်တစ်ဂိုဏ်း၊ မီးတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဦးခေါင်းခွံရွာတို့ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့က ကြီးမားလွန်းကာ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက အနေအထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံမျှပဲ။ သူတို့အောက်မှာ ဂိုဏ်းသေးတွေ၊ ဂိုဏ်းကြီးတွေ တစ်ရာလောက်ရှိပြီး အချို့က ပင်မဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထက် အားမနည်းပါဘူး။

အဝေးမှ လီဖူချန်းက ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ကို မြင်လိုက်တယ်။

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့က ကြီးမားတဲ့ရှန်းရှင်းဥက္ကာခဲတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ရှိတယ်။ ဒီရှန်းရှင်းဥက္ကာခဲက ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် လူတစ်သိန်းလောက်က အလွယ်တကူဝင်ဆံ့တယ်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ"

လီဖူချန်းက အသက်ရှုထုတ်လိုက်တယ်။

အသေးစားချီလီယိုခါဇန်နတ်ဘုရားကမ္ဘာရှစ်ခုကြားအကွာအဝေးက သူ့ကို ငါးဆယ့်ငါးနှစ် ကြာစေခဲ့တယ်။ အရင်ငါးနှစ်အပြင် ဒီခရီးအတွက် သူအသုံးပြုခဲ့တဲ့အချိန်က နှစ်နှစ်ဆယ်ရှိတယ်။ ဒါက စိတ်ဓာတ်ကျစရာကောင်းတဲ့အတွေ့အကြုံပါပဲ။

ကံကောင်းစွာနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း သူက အကျိုးမဲ့မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အနည်းဆုံး သူ့ရဲ့‌နေရာလပ်-အချိန်ဥပဒေသက အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖြတ်ခဲ့တယ်လေ။

ဒါပေမယ့် ဓားတာအိုဥပဒေသနဲ့ယှဉ်ရင် နေရာလပ်-အချိန်ဥပဒေသချိုးဖြတ်ခြင်းက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။

မီးခိုးရောင်အရိပ်ဓားရဲ့ဓားအင်းကွက်ကို အကိုးအကားယူလျက် လီဖူချန်းရဲ့ဓားတာအိုဥပဒေသက နေ့တိုင်း တိုးတက်နေတယ်။ နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ သူက အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်မှ အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားနှောင်ပိုင်းနယ်ပယ်အထိ ချိုးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ မူလအဆုံးစွန်းခုတ်ချက်နဲ့စပ်ကြောင်းမဲ့ခုတ်ချက်တို့က အဆုံးစွန်းအဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအတတ်တွေဖြစ်လာပြီး ဓားတာအိုခွန်အားက အရင်ကထက် ဆယ်ဆပိုသန်မာလာတယ်။

မီးတာအိုဥပဒေသကတော့ သူတို့က အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှာပဲ တစ်ဆို့နေတယ်။

"လူတစ်ယောက်၊ အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးသန်းတစ်ရာ"

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ကို နတ်ဘုရားဝင်္ကပါအလွှာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်တစ်ယောက်ကမှ ပျံသန်းလို့မရဘူး။ မင်းက ဝင်ရောက်ချင်ရင် ပင်မဂိတ်ပေါက်လေးခုကိုပဲ ဖြတ်သန်းကာ သွားနိုင်တယ်။

ပင်မဂိတ်ပေါက်မှ ဝင်ရောက်ပြီး‌နောက် ဝင်ခအဖြစ် လူတစ်ယောက်လျှင် အညံ့စား‌နတ်ဘုရားကျောက်တုံးသန်းတစ်ရာပေးချေဖို့ လိုအပ်တယ်။

"အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးသန်းတစ်ရာဆိုတာက ကြီးမားတဲ့အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပဲ"

ဆည်းဆာနတ်ဘုရားမြို့ကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လီဖူချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။ မြို့ဝင်ခက ပင်မဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့တည်ရှိလာတာ နှစ်ပေါင်းတစ်‌သိန်းကျော်ပြီ၊ ဒီပင်မဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေစုဆောင်းမှုက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းမှာ အမှန်ပဲ။

ဒါ့အပြင် ဈေးထဲကို ဝင်ရောက်ခကလဲ ဝင်ငွေတစ်ခုလို့ ပြောနိုင်တယ်။ ‌ဈေးထဲကိုဝင်ရောက်ခကတော့ နည်းနည်းလေးကွဲပြားတယ်။ ဈေးထဲရှိစီးပွားရေးကို ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းကပဲ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာမဟုတ်ဘဲ အခြားဂိုဏ်းကြီးဂိုဏ်းငယ်တစ်ရာကလဲ ရှယ်ယာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပင်မဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ရှယ်ယာကတော့ အကြီးဆုံးပေါ့။

"တည်းခိုခန်းမှာ နေထိုင်ခြင်း၊ တစ်နေ့ကို အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးငါးသန်း"

"ရေပူစမ်းထဲမှာ ရေစိမ်ကြစို့၊ ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ထဲရှိ သဘာဝဥက္ကာခဲရေပူစမ်း၊ လူတစ်ယောက်လျှင် သန်းသုံးဆယ်၊ ဝိုင်ကောင်းတစ်အိုးရယ်၊ အဆာပြေစားစရာနဲ့သစ်သီးတစ်ပန်းကန်ရယ်"

……

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့က အလွန်သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတယ်၊ လီဖူချန်းထင်ထားတာထက် ပိုတယ်။

"လာမယ့်သုံးရက်လေလံပွဲမှာ ဆည်းဆာကျောက်တုံးတစ်သုတ် ထွက်ပေါ်လာမယ်ဆိုတာ မင်း ကြားပြီးပြီလား"

"ဆည်းဆာကျောက်တုံးလား။ ဒါ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ အတိတ်မှာ ဆည်းဆာကျောက်တုံးတစ်တုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်တိုင်း တန်ဖိုးဆယ်ထရီလီယံကျော်နဲ့ ရောင်းချနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိပါသေးတယ်"

"ဆည်းဆာကျောက်တုံးရဲ့သက်ရောက်မှုနဲ့ ယှဉ်ရင် အညံ့စားနတ်ဘုရာကျောက်တုံးဆယ်ထရီလီယံက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။ ၎င်းက အချိန်ဥပဒေသနားလည်မှုကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာတစ်ခုပဲလေ"

"အဲဒါက ဘယ်သူ နားလည်တဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ငါတို့သာ နားလည်မှုပြုရင် ဆည်းဆာကျောက်တုံးတစ်တုံးမပြောနဲ့၊ ဆည်းဆာကျောက်တုံးတစ်ရာဆိုရင်တောင် အချိန်ဥပဒေသနယ်ပယ်ကို တိုးတက်စေဖို့ ခက်ခဲမှာ"

"ဟုတ်တယ်၊ အချိန်ဥပဒေသက နားလည်ရ အရမ်းခက်တာ"

လမ်းပေါ်မှာ လီဖူချန်းက အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားနှစ်ယောက်ရဲ့ပြောဆိုသံတွေကို ကြားခဲ့ရတယ်၊ သူ့စိတ်က လှုပ်ရှားသွားတယ်။

သူလဲ ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို စိတ်ဝင်စားမိတယ်။

သူ့ရဲ့နေရာလပ်-အချိန်ဥပဒေသမှာ အချိန်ဥပဒေသပါဝင်တယ်လေ။ အချိန်ဥပဒေသနယ်ပယ်က တိုးတက်လာရင် နေရာလပ်-အချိန်ဥပဒေသကလဲ တစ်ခုခုတိုးတက်လာမှာပဲ။

"တစ်ဆယ်ထရီလီယံကျော်၊ ငါက အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးအနည်းငယ်ကင်းမဲ့နေတာပဲ"

လီဖူချန်းမှာ အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးခြောက်ဆယ်ထရီလီယံနဲ့ အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးခုနှစ်ဘီလီယံ ရှိတယ်။

သူက အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေကို မသုံးချင်ဘူး။ အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်ခုတည်းနဲ့ဆိုရင် သူက ဆည်းဆာကျောက်တုံးငါးတုံးဆလာက်ပဲ ရနိုင်လောက်မှာ။

"အသုံးမဝင်တဲ့ပစ္စည်းအချို့ကို အရင်ရောင်းရမယ်"

ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ရဲ့အကြီးမားဆုံးဆိုင်တွေက ပင်မဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ဖြစ်ပေမယ့် နာမည်အကြီးဆုံးဆိုင်တွေက သစ်ရွက်နီရွာမှ သစ်ရွက်နီဆိုင်တွေပဲ။

သစ်ရွက်နီဆိုင်က ရတနာတွေ အရောင်းရော အဝယ်ရော ပြုလုပ်တယ်။ တန်ဖိုးက အလွန်လက်ခံနိုင်တယ်လို့ ပြောလို့မရပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ လူတွေကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းဖြစ်ရပ်တော့ ရှိလိမ့်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က အပြစ်ကင်းတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။

"ဧည့်သည်၊ ရတနာဝယ်ဖို့လား ဒါမှမဟုတ် ရောင်းဖို့လား"

သစ်ရွက်နီဆိုင်တွေက အလွန်ကျယ်ပြီး ရှေးကျတယ်။ မင်းက တံခါးကနေ ဝင်လာချင်းချင်း အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားဆိုင်အကူတစ်ယောက်က မင်းကို နှုတ်ဆက်လာပါလိမ့်မယ်။

"ရတနာတွေ ရောင်းဖို့"

"ကောင်းပြီ၊ တစ်ချက်လောက်စောင့်ပေး၊ တစ်ယောက်ယောက် မင်းကို လာတွေ့ဆုံလိမ့်မယ်"

ဆိုင်အကူက လီဖူချန်းကို ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်စေပြီးနောက် အလောတကြီးထွက်ခွာသွားတယ်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် မျက်နှာမည်းသက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်က ဝင်လာတယ်။

"ဒီကွန်(ရာထူးတစ်ခု)အဆင့်၃၊ မင်း ဘာရတနာတွေ ရောင်းချင်လဲ ငါ သိလို့ရမလား"မျက်နှာမည်းက မေးလိုက်တယ်။

လီဖူချန်းက နေရာလပ်လက်စွပ်ကို ထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။

နေရာလပ်လက်စွပ်ကို ယူပြီးနောက် မျက်နှာမည်းက ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်တယ်။ အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်တယ်"ဒီပစ္စည်းတွေက အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးငါးရာဘီလံလောက် ထိုက်တန်တယ်"

"ဒီအထဲကနေရော" လီဖူချန်းက နောက်ထပ်နေရာလပ်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။

မျက်နှာမည်းက ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားတယ်"ဒါက......အဆင့်၁ဒီကွန်တစ်ယောက်ကို သွားခေါ်မှပဲ ရတော့မယ်" ဒီနေရာလပ်လက်စွပ်မှာ အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း‌တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်၊ မင်း သိရမှာက အသေးစားချီလီယိုခါဇန်နတ်ဘုရားကမ္ဘာမှာ အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုခုက အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးဘီလီယံငါးရာကျော် ထိုက်တန်တယ်။ နေရာလပ်လက်စွပ်အထဲမှာ အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းသုံးဆယ်လောက်ရှိပြီး ဝယ်ယူတဲ့တန်ဖိုးစုစုပေါင်းက အနည်းဆုံးအညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးငါးဆယ်ထရီလီယံ ရှိတယ်။

မကြာမီမှာပဲ အနီရောင်မျက်နှာနဲ့လူအိုတစ်ယောက်က ရောက်လာတယ်။

အနီရောင်မျက်နှာနဲ့လူအိုကြီးက နေရာလပ်လက်စွပ်ထဲရှိအဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အသက်ရှုထုတ်လိုက်တယ်"စုစုပေါင်းငါးဆယ်ရှစ်ထရီလီယံ"

ငါးဆယ့်ရှစ်ထရီလီယံ၊ အတော်ကြီးမားတဲ့ပမာဏတစ်ခုပါပဲ။

ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရောင်းတယ်၊ အဆင့်နိမ့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကိုလဲ ရောင်းတယ်။ လီဖူချန်းခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိအညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးက တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ထရီလီယံအထိ တိုးလာတယ်။

လီဖူချန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်တယ်"အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ရောင်းစရာ ရှိပါသေးတယ်"

"ရတနာတွေ ရှိသေးတာလား" မျက်နှာနီအဘိုးအိုက ထိတ်လန့်သွားတယ်။

"ကြည့်လိုက်ပါ"

လီဖူချန်းက တတိယမြောက်နေရာလပ်လက်စွပ်ကို ယူထုတ်လိုက်တယ်။

"ဒါ၊ ဒါ၊ ငါ ဆိုင်ရှင်ကို သွားမေးရမယ်" နေရာလပ်လက်စွပ်ထဲရှိပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာနီလူအိုကြီးက မထိုင်နိုင်တော့ဘူးလေ။

သစ်ရွက်နီဆိုင်ရဲ့ဆိုင်ရှင်က စတုရန်းမျက်နှာ၊ ကြီးမားတဲ့နားရွက်နဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။သူက လီဖူချန်းနဲ့ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် သူက စတင်အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။

မျက်နှာနီလူအိုကြီးထံမှ နေရာလပ်လက်စွပ်ထဲမှာ ဘာရှိတာကို သိပြီးဆိုပေမယ့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်စတုရန်းမျက်နှာက ဒီရတနာတွေကို သူ့ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးနဲ့ မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်ရပြန်တယ်။

နေရာလပ်လက်စွပ်ထဲရှိရတနာတွေအားလုံးက အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးပဲလေ။

အဆိုးဝါးဆုံးအလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းက အညံ့စားနတ်ဘုရား‌ကျောက်တုံးငါးထရီလီယံကျော် ထိုက်တန်တယ်ဆိုတာ မင်း သိရမယ်။

စုစုပေါင်းတန်ဖိုးက အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးနှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ထရီလီယံ" သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်စတုရန်းမျက်နှာက ချွေးသုတ်လိုက်တယ်။ အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းနှစ်ဆယ့်ငါးခုရှိတယ်၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ဒါမှမဟုတ်အဆုံးစွန်းအဆင့်အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမရှိပေမယ့် သူတို့ကလဲ မှင်တက်စရာတွေကြီးပါပဲ။

လီဖူချန်းက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်တယ်၊ ဒီတန်ဖိုးက သူ့စိတ်ထဲကတန်ဖိုးနဲ့ အရမ်းမကွာပါဘူး၊ ဒီလောက်က လက်ခံနိုင်ပါတယ်လေ။

ဒီလိုနဲ့ လီဖူချန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေက ခြောက်ဆယ်ထရီလီယံမှ သုံးရာ့လေးဆယ်ထရီလီယံအထိ တိုးလာတာပေါ့။ ကြွယ်ဝမှုအရ အဲဒါက အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအဆင့်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါတယ်လေ။