ဆည်းဆာကျောက်တုံး
Vol. 83 Ch. 1163
သူ သစ်ရွက်နီဆိုင်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် ဘယ်လောက်ကြာသလဲကိုတော့ သူ မသိ၊ အနီရောင်ဝတ်ရုံနဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သစ်ရွက်နီဆိုင်ကို ရောက်ရှိလာတယ်။
"ရွာသုံးရွာဆရာသခင်"
အနီရောင်ဝတ်ရုံနဲ့အမျိုးသမီးကို မြင်ပြီး စတုရန်းမျက်နှာနဲ့သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက လျင်မြန်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
အနီရောင်ဝတ်ရုံနဲ့အမျိုးသမီးက သစ်ရွက်နီရွာရဲ့ရွာသုံးရွာပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ရှန့်ကျင်းချိုးပါပဲ။ သူမရဲ့ခွန်အားက နက်နဲပြီး ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့တစ်ခုလုံးရဲ့ထိပ်တန်းအစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေအထဲမှာ အနည်းဆုံးထိပ်ဆုံးတစ်ရာဝင်တယ်။
"သူက အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ဆိုတာ မင်း သေချာရဲ့လား" အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်မှာ ဒီလိုကြွယ်ဝမှုတစ်ခုရှိလိမ့်မယ်လို့ သူမက မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေတယ်။
စတုရန်းမျက်နှာနဲ့သက်လတ်ပိုင်းလူက အခိုင်အမာပြောလိုက်တယ်" အလွန်သေချာတယ်" သူလဲ ဝါရင့်အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့အဆင့်ကို မမြင်နိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။
"နှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ထရီလီယံ၊ သစ်ရွက်နီဆိုင်ရဲ့သမိုင်းမှာ အရမ်းရှားတာ၊ တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထားကြ" နှစ်ဆယ့်ရှစ်ထရီလီယံလောက်ဆိုရင် သူမက ဂရုမစိုက်ပေမယ့် နှစ်ရာရှစ်ဆယ်ထရီလီယံက ဂရုမစိုက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်လေ။ လီဖူချန်းမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ရှိမယ်လို့ သူမက ယုံကြည်တယ်။
မီးတိမ်အိမ်တော်၊ မီးတိမ်ဆိုင်။
"သူ့မှာ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းဒါဇင်ကျော်ရှိတာလား။ မဟုတ်မှလွဲရော သူက လင်းယွင်ခယ်လိုဏ်ဂူကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အများကြီးရလာတာပဲ ဖြစ်မယ်။ သူ့ကို မျက်စိဒေါင့်ထောက်စောင့်ကြည့်ထား။ သူ ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့က ထွက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားကြ" ပြောလိုက်တဲ့သူက ဖုန်းလန်ထျန်းပါပဲ။
တစ်ချိန်တည်းမှာ ယွမ်တစ်ဂိုဏ်းနဲ့ဦးခေါင်းခွံရွာအပါအဝင် ဂိုဏ်းဒါဇင်ကျော်က လူလွှတ်ပြီး လီဖူချန်းကို စောင့်ကြည့်လာကြတယ်။
ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ရဲ့အထက်အကြီးအကဲတွေအနေနဲ့ သူတို့က နေရာတိုင်းမှာ မျက်လုံးတွေ ရှိတယ်၊ သစ်ရွက်နီဆိုင်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သူတို့ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပါဘူး။
သူက ဂိုဏ်းတွေရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဆူဖြိုးတဲ့ဝက်တစ်ကောင်ဖြစ်နေမယ်လို့ လီဖူချန်းက မသိသေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ သိရင်တောင် သူက ဂရုမစိုက်ပါဘူး။
သူ့ရဲ့လက်ရှိခွန်အားအရ စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်မဟုတ်သရွေ့ သူက ဘာကိုမှ မကြောက်ပါဘူး။
လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သုံးရက် ကုန်သွားတယ်၊ လေလံပွဲကို အစီအစဉ်အတိုင်း ကျင်းပခဲ့တယ်။
နေရာအကန့်အသတ်ကြောင့် လေလံထိုင်ခုံအတွက် အဖိုးအခတစ်ခုရှိတယ်။
သာမန်ထိုင်ခုံအတွက် အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်ဘီလီယံ၊ သီးသန့်ထိုင်ခုံအတွက် အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးဆယ်ဘီလီယံ၊ သာမန်အခန်းအတွက် အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးငါးဆယ်ဘီလီယံ၊ သီးသန့်ခန်းအတွက် အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးနှစ်ရာဘီလီယံ။
နတ်ဘုရားကျောက်တုံးငါးဆယ်ဘီလီယံကို အသုံးပြုပြီးနောက် လီဖူချန်းက သာမန်အခန်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။
မကြာမှာပဲ လေလံပစ်သူက စင်မြင့်ပေါ်တက်လာတယ်၊ လေလံပွဲက တရားဝင်စတင်လာပါပြီ။
"ပထမဆုံးလေလံပစ္စည်း၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမိုးပြာရောင်နဂါးဓား၊ ကြမ်းခင်းဈေးက အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးဆယ့်ငါးထရီလီယံ၊ တစ်ခါတိုးတိုင်း အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်ရာဘီလီယံထက် နည်းလို့မရဘူး"
လေလံပွဲရဲ့ပထမဆုံးပစ္စည်းက ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုပဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုက တင်းကြပ်လာပြီး လူတိုင်းရဲ့စိတ်က လှုပ်ရှားလာတယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဇူရာနဂါးဓားထွက်ပေါ်လာခြင်းက လေလံပွဲမြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် တောက်လောင်သွားစေတယ်။
" ဆယ့်ခြောက်ထရီလီယံ"
"၁၆.၅ထရီလီယံ"
……
အဇူရာနဂါးဓားရံ့တန်ဖိုးက တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာ သာမန်အခန်းတစ်ခန်းထဲရှိ အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်က ၂၂ထရီလီယံနဲ့ ဝယ်ယူသွားခဲ့တယ်။
နောက်ထပ်လေလံပစ္စည်းအနည်းငယ်က တန်ဖိုးသိပ်မရှိပါဘူး။ ကြမ်းခင်းဈေးက တစ်ဒါမှမဟုတ်နှစ်ထရီလီယံသာ ဖြစ်တယ်။
"သုံးဆယ့်လေးခုမြောက်လေလံပစ္စည်း၊ သာမန်အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းရေမြင်းချပ်ဝတ်၊ ကြမ်းခင်းဈေးက ထရီလီယံငါးဆယ်၊ တစ်ခါတိုးတိုင်း သန်းတစ်ရာထက် လျော့နည်းလို့မရဘူး"
"ငါးဆယ့်ငါးထရီလီယံ"
"ငါးဆယ့်ရှစ်ထရီလီယံ"
ဒီတန်ဖိုးကိုတတ်နိုင်တဲ့သူတွေက ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်တွေဒါမှမဟုတ်ထိပ်တန်းအဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။
ယူနီကွန်ချပ်ဝတ်ရဲ့တန်ဖိုးက တစ်ရာထရီလီယံနီးပါးတက်လာတာကို မြင်ပြီး လီဖူချန်းက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။
ဒါက သာမန်အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ရှိသေးတယ်။
သူ့မှာ အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအမြောက်အများရှိတယ်၊ သူက အားလုံးကို ရောင်းချရင် သူ့ရဲ့အသားတင်ကြွယ်ဝမှုက ဘယ်လောက်ထိ ရှိလာနိုင်မလဲ။
အဆုံးမှာ ရေမြင်းချပ်ဝတ်ကို သီးသန့်ခန်းထဲရှိအဆင့်မြင့်အစစအမှန်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်က အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံး၉၂ထရီလီယံနဲ့ ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့တယ်။
"သုံးဆယ့်ငါးခုမြောက်လေလံပစ္စည်း၊ ဆည်းကျောက်တုံးတစ်စုံ၊ တစ်စုံမှာ ဆယ်တုံးပါတယ်၊ ကြမ်းခင်းဈေးက ထရီလီယံခြောက်ဆယ်။ တစ်ခါတိုးတိုင်း သန်းတစ်ရာထက် နည်းလို့မရဘူး"
"ဆည်းဆာကျောက်တုံးလား၊ ငါ၊ ဟိုင်ဝူယာက ရကို ရရမယ်" သီးသန့်ခန်းထဲမှာ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားတဲ့အစိမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့လူရွယ်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တယ်၊ ထိုအချိန်မှာ အချိန်ကတောင် တစ်ခဏရပ်တန့်သွားတယ်လို့ ထင်ရတယ်။
"ဒီဆည်းဆာကျောက်တုံးတွေနဲ့ဆို လုံလောက်ပြီ"
လီဖူချန်းရဲ့မျက်လုံးတွေက အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားတယ်။
ဒီဆည်းဆာနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့နေရာလပ်-အချိန်ဥပဒေသက အလယ်ဆင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။
"ခြောက်ဆယ့်ငါးထရီလီယံ"
ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို လိုအပ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ ခါးကုန်းတစ်ယောက်က ပထမဆုံးဈေးပေးလိုက်တယ်။
"ခုနှစ်ဆယ်ထရီလီယံ"
ဒုတိယမြောက်က ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်လွန်းတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။
"ခုနှစ်ဆယ့်ငါးထရီလီယံ"
တတိယမြောက်က သွယ်လျတဲ့မျက်လုံး၊ ဖြူဖတ်ဖြူရော်အသားအရေနဲ့ အေးစက်စက်လူတစ်ယောက်ပဲ။
တစ်ယောက်ယောက်က ဒီနေရာမှာရှိရင် ဒီလူက ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ရဲ့ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးနှစ်ဆယ်ထဲကတစ်ဂိုဏ်းရဲ့အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားဆိုတာ သိမှာပါ၊ သူက ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ရဲ့အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးငါးရာထဲ ဝင်တယ်။
သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားက ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို လိုအပ်တဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ အခွင့်အရေးတစ်ခုတွေ့ပြီး သူက ဆည်းဆာကျောက်တုံးကနေတစ်ဆင့် အချိန်ဥပဒေသကို သင်ယူခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ အချိန်ဥပဒေသကို အချိန်ဥပဒေသကို အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားနှောင်းပိုင်းအခြေအနေအထိ တွန်းပို့ခဲ့နိုင်တယ်လေ၊ နောက်ထပ်ဆည်းဆာနတ်ဘုရားကျောက်တုံးအနည်းငယ်ထပ်ရလာရင် အချိန်ဥပဒေသကို အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအဆင့်နိမ့်နယ်ပယ်အထိ တွန်းပို့နိုင်မယ်လို့ သူ့ရဲ့မသိစိတ်က သေချာပေါက်အာရုံခံနေမိတယ်။
"တစ်ရာထရီလီယံ"
အစိမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့လူရွယ်စစ်ဟိုင်ဝူယာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။
"တောက်၊ တစ်ရာထရီလီယံကို ဒီလောက်အစောကြီးရောက်ရတယ်လို့ကွာ" အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတော်တော်များများက ယှဉ်ပြိုင်ချင်ပေးပေမယ့် စစ်ဟိုင်ဝူယာရဲ့ဈေးပေးမှုကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့က ချက်ချင်း လက်လျော့လိုက်ကြတယ်။
ဟာသလား၊ အခုတောင် တစ်ရာထရီလီယံကို ရောက်ရှိနေပြီ၊ အနာဂတ်မှာ ဒီထက် အများကြီးပိုလာမှာလေ။
"တစ်ရာ့ငါးထရီလီယံ" ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်လွန်းတဲ့အမျိုးသမီးက အံကြိတ်ကာ အော်လိုက်တယ်။
"တစ်ရာတစ်ဆယ်ထရီလီယံ" ခါးကုန်းအဘိုးအိုက အော်လိုက်တယ်။
ဒါကို မြင်ပြီး သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ ဈေးပေးခဲ့တဲ့နှစ်ယောက်ကို သူ သိတယ်။ အမျိုးသမီးကို ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းခြင်းမြက်လို့ ခေါ်တယ်၊ သူမက သစ်သားတာအိုဥပဒေသနဲ့ ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းခြင်းတာအိုဥပဒေသတို့ကို လေ့ကျင့်ထားတယ်။ သူမက အလွန်အားကောင်းတယ်၊ သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားကတောင် သူမကို ရင်ဆိုင်နိုင်မလားဆိုတာ မသေချာဘူး။ ခါးကုန်းအဘိုးအိုက ပိုပြီးထူးခြားပြောင်မြောက်တယ်၊ မသေမျိုးလိပ်ရဲ့ဘိုးဘေးလို့ နာမည်ကြီးပြီး ဆည်းဆာစတုရန်းမြို့ရဲ့အဆင့်မြင့်အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ ဆရာသခင်လို့ခေါ်ဆိုနိုင်တဲ့ဆယ်ယောက်ထဲကတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။
"တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ထရီလီယံ" မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ့အနေနဲ့ ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို လက်လျော့ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။
"ထားလိုက်တော့၊ တန်ဖိုးက မြင့်မားလွန်းတယ်"
မစ်ခြောက်သွေ့ညှိုးမွမ်းမြက်က လက်လျော့လိုက်တယ်။
သူမက အခြားသူတွေလို မဟုတ်ဘူး၊ သူမက သူမရဲ့ငယ်ရွယ်မှုကို ပြန်ရဖို့အတွက် ဆည်းဆာကျောက်တုံးကို လိုအပ်တာ။
အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့သက်တမ်းက နှစ်တစ်သန်းကျော်ပေမယ့် သူတို့လဲ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်တတ်ပါတယ်၊ နှေးတော့ နှေးတာပေါ့။ ထပ်ပြောရရင် သူမက ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းခြင်းတာအိုကို လေ့ကျင့်ထားတယ်၊ အဲဒါက သူမရဲ့အသက်ကြီးရင့်မှုကို ပိုမြန်စေတယ်။
"ဟီဟီ" မသေမျိုးဘိုးဘေးက လေလံဆက်မဆွဲတော့ဘူး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒတစ်ခုက သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
"တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ထရီလီယံ၊ ပိုဈေးပေးနိုင်တဲ့သူ ရှိလား" သေလံပစ်သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်တယ်။
"တစ်ရာ့သုံးဆယ်ထရီလီယံ"
စစ်ဟိုင်ဝူယာက ဆယ်ထရီလီယံ ထပ်တိုးပေးလိုက်တယ်။
"တစ်ရာ့သုံးဆယ်တစ်ထရီလီယံ" သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားရဲ့အသံက ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက စစ်ဟိုင်ဝူယာထံ သတင်းပို့လိုက်တယ်"မိတ်ဆွေ၊ အဆိပ်တစ်ရာဂိုဏ်းရဲ့အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တဲ့ငါဇုန်ချင်းယန်ကို မျက်နှာသာပေးပါ"
“What are you, get out.” Si Hai Wuya added four trillion yuan, making the price climb to one hundred and thirty-five trillion yuan.
"ဟမ့်၊ မင်းက ဘာမို့လို့လဲ" စစ်ဟိုင်ဝူယာက လေးထရီလီယံ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်တယ်၊ တန်ဖိုးက တစ်ရာသုံးဆယ့်ငါးထရီလီယံအထိ တက်လာတယ်။
"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ဘယ်လိုသေမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရမယ်"
သွေးအေးမြွေနတ်ဘုရားဇုန်ချင်းယန်က သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒကို အတင်းအကြပ်ဖိနှိပ်ပြီး လေလံဆွဲတာကို ရပ်တန့်လိုက်တယ်။
သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ စစ်ဟိုင်ဝူယာက လူသေတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးသားပဲ။
လူသေတစ်ယောက်နဲ့ လေလံပြိုင်ဆွဲဖို့ မလိုဘူးလေ။
"တစ်ရာ့သုံးဆယ့်ငါးထရီလီယံ၊ ဈေးပိုပေးနိုင်တဲ့သူရှိလား" လေလံပစ်သူက အော်လိုက်တယ်။
"တစ်ရာ့ငါးဆယ်ထရီလီယံ"
ကြည်လင်တဲ့အသံတစ်ခုက သာမန်အခန်းတစ်ခုမှ ထွက်လာတယ်။
လီဖူချန်းက လေလံဆွဲခဲ့တာပဲ။
"ဟီဟီ၊ လေလံပွဲမှာ မကျေနပ်စရာတွေ အများကြီး ကြုံတွေ့ရတာပဲ၊ ထားလိုက်တော့၊ မင်းကို အရင်ပေးထားလိုက်မယ်၊ မကြာခင် ငါ့ဟာ ဖြစ်လာမှာပဲလေ" စစ်ဟိုင်ဝူယာမှာ အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးနှစ်ရာထရီလီယံရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆည်းဆာကျောက်တုံးအတွက် ဒိီလောက်များတဲ့အညံ့စားနတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေကို အသုံးပြုဖို့ မလိုအပ်ပါဘူးလေ။