အခန်း ၁၄၀၀

အခန်း (၁၄၀၀) လူလိမ်ကြီး

ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အတော်လေး ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။ ကျူးကော့ချန်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ သိထားခဲ့သည်။

စကြဝဠာပေါင်းစုံတွင် ထိပ်တန်း ဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပညာရပ် ကျွမ်းကျင်မှုက ဖန်ဆင်းခြင်း အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူက လူလိမ်တစ်ယောက်ထက် ပိုမပိုပုံရသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးကဲသော စွမ်းရည်များကြောင့် သူသည် စကြဝဠာပေါင်းစုံရှိ မည်သူကမျှ ရန်မစရဲသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုကြီးမြတ်သော လေဟာနယ် ဂိုဏ်းကြီးများ၏ သခင်များပင်လျှင် သူ့ကို ရိုသေလေးစားမှု ပြသခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းမှာမူ သူနှင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထျန်းကျောက် ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် ရှိနေခဲ့စဉ်က ရွှယ်အန်းသည် ကျူးကော့ချန်း၏ မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးရန်ပင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျူးကော့ချန်းသည် အမြဲတမ်း ခြေရာဖျောက်နေတတ်သူဖြစ်ပြီး ရွှယ်အန်းကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ဒါဆို သူက တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကျန်းရွှယ်လင်ကိုရော သူ ဘယ်လို သိနေရတာလဲ...

ဤမေးခွန်းများက ရွှယ်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရစ်ဝဲနေခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းရွှယ်လင်မှာ အကြောက်တရားကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်ထိ ရွှယ်အန်းက သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ စွမ်းအားအဆင့်အရ သူမ အသက်ရှူရန် တကယ်တမ်း မလိုအပ်သော်လည်း ရွှယ်အန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူမသည် ဤလောကကြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ခွာချခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

တစ်ကြိမ် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပါက သူမသည် ရေထဲမှ ထုတ်ခံရသော ငါးတစ်ကောင်အလား အခြားသူများ၏ သနားညှာတာမှုအောက်တွင်သာ ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်က သူမကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံမှုကို မပြသရဲခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမရှေ့ရှိ ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်ပြီး အားနည်းပုံရသော ဤကောင်လေးမှာ တကယ်တမ်း မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း သူမ အလွန် ကောင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ချိန်က စကြဝဠာပေါင်းစုံရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ္တဝါများ အားလုံးကို ခေါင်းမမော့နိုင်သည်အထိ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းက သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို ရုတ်တရက် လွှတ်ပေးလေသည်။

ကျန်းရွှယ်လင်မှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဒုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ နှလုံးသားများ လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်နေခဲ့ရသော လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှယ်အန်းက သူမကို မသတ်ဘဲ ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက ကျန်းရွှယ်လင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မေးသည်။

"အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို အတိအကျ ပြောပြစမ်း၊ ပြီးတော့ အဲ့လူလိမ်ကြီးကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

ကျန်းရွှယ်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူကာ သူမ၏ အတိတ်ကို စတင် ပြန်လည်ပြောပြတော့သည်။

အမှန်တရားက အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသည်။ ကျန်းရွှယ်လင်သည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤလောကနယ်ပယ်၏ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်သော်လည်း အခြားသော တစ္ဆေများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည့် ယုံကြည်ချက်များကို ကိုင်စွဲထားခဲ့သည်။

သူမက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့် သွေးချောင်းစီးခြင်းများကို ရွံရှာမုန်းတီးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဤလောကနယ်ပယ်သည် လောကီ ပဋိပက္ခများနှင့် ကင်းကွာနေခဲ့သည်။ လူသားများနှင့် တစ္ဆေများက သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ကြပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာ တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြ၍ ရနိုင်လောက်သည့် နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ကျန်းရွှယ်လင်က ဖြတ်သန်းသွားသော အဘိုးအို တစ်ဦးနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ဤလူသည် သူ တည်ရှိမှု သက်သက်ဖြင့်တင် စကြဝဠာကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခွန်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ခယစေနိုင်သည့် ကျူးကော့ချန်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းရွှယ်လင် လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

သူမက ထိုအဘိုးအိုမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းသည်ဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူပြောသမျှ စကားတိုင်းက သူမ၏ အတွင်းစိတ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်စေပြီး အမြဲတမ်း မှန်ကန်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ကျန်းရွှယ်လင်က သဘာဝကျကျပင် သူ့ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ကျူးကော့ချန်းက ဤလောကနယ်ပယ်၌ အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် ကျူးကော့ချန်းက သူ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းရွှယ်လင်ကို ရုတ်တရက် ပြောလာခဲ့သည်။ ကျန်းရွှယ်လင်က သဘာဝကျကျပင် သူ့ကို ဆက်နေရန် ဖျောင်းဖျခဲ့သည်။ သို့သော် ကျူးကော့ချန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြခဲ့ပြီး ကျန်းရွှယ်လင်ကို ပြောခဲ့သည်။

အချိန်အတန်ကြာ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းရွှယ်လင်သည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသား တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီး ထို့ကြောင့် သူမကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် ကျူးကော့ချန်းက ရွှယ်အန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက် မျိုးစုံကို သူမထံ မျှဝေပေးခဲ့သည်။

တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၏ နတ်မီးလျှံ တစ္ဆေအရှင်သခင်က တကယ်တမ်းတွင် စကြဝဠာပေါင်းစုံ၏ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းရွှယ်လင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ အံ့ဩမှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျူးကော့ချန်းက သူမကို တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်သည် မကြာမီ ကမောက်ကမ ဖြစ်လာတော့မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်း သို့မဟုတ် သူ၏ မဟာမိတ်များကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုရန် သူမ မှတ်ထားရမည်ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ သတင်းစကားကို ပါးပြီးနောက် ကျူးကော့ချန်းသည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းရွှယ်လင်သည် သူ၏ စကားများကို အမြဲတမ်း မှတ်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းက အစွမ်းထက် မျိုးနွယ်စု အများအပြားထံမှ လာသော ဖိတ်ကြားချက်များကို သူမအား ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်စေခဲ့သည်။

အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြပြီးနောက် ကျန်းရွှယ်လင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးးပြီး ပြောသည်။

"အရှင်သခင်... အဲဒီ လျောင်ကျိုက် စာအုပ်ကိုတောင်မှ နတ်မင်းကြီး ကျူးကော့က ကျွန်မကို ပေးသွားခဲ့တာပါ၊ ကျွန်မ ပြောသမျှ စကားတိုင်းက အမှန်တွေချည်းပါပဲ၊ လိမ်ညာတဲ့ စကား တစ်ခွန်းတောင် ကျွန်မ မပြောရဲပါဘူး"

ရွှယ်အန်းက ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ထတော့"

ရွှယ်အန်းသည် အမှန်နှင့် အမှားကို သေချာပေါက် ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းရွှယ်လင်သာ ကျူးကော့ချန်းနှင့် အမှန်တကယ် မတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပါက သူ၏ အပြုအမူများနှင့် စကားများကို ဤမျှ အသေးစိတ်ကျကျ သူမ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒီလူလိမ် အဘိုးကြီးက တကယ်တမ်း ဘာကိုများ အကြံအစည် ထုတ်နေတာလဲ...

ရွှယ်အန်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ ညည်းတွားမိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းရွှယ်လင်က တုန်ရီစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ အစွမ်းထက် မျိုးနွယ်စုတွေအကြောင်း ခုနက မင်း ပြောခဲ့တယ်၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

ရွှယ်အန်းက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး တင်းမာသော လေသံဖြင့် ဆက်မေးသည်။

"အရှင်သခင်ကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ လော့မိသားစုက အဓိက မျိုးနွယ်စုကြီးတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလောကနယ်ပယ်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ အုပ်စုက သူတို့ရဲ့ အခွဲတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ၊ အစစ်အမှန် လော့မိသားစုက တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိပါတယ်၊ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ သိထားသလောက်ကတော့ လော့မိသားစုတင် မကဘဲ တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကနေ မိုမိသားစုနဲ့ ဖန်းမိသားစုတို့ကပါ ဒီဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုထဲမှာ ပါဝင်နေကြပါတယ်"

ကျန်းရွှယ်လင်က တွန့်ဆုတ်မှု မရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ သူမက ရန်သူများအတွက် ကျင်းတူးရသည့် လုပ်ရပ်ကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"ကျင်းမိသားစုနဲ့ ဖန်းမိသားစု ဟုတ်လား"

"မှန်ပါတယ်၊ ဒါ့အပြင် ဒီမိသားစု နှစ်ခုရဲ့ အသေးစိတ် အခြေအနေတွေကိုတော့ ဟိုဘက်က မိန်းကလေးက ပိုပြီး ကောင်းကောင်း သိထားသင့်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန်းရွှယ်လင်က အဝေးတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ မှင်တက်စွာ ထိုင်နေသော လော့ကျင်းထင်ဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လော့ကျင်းထင်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့လာကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အခု ငါ့ကို မင်း မုန်းနေလား"

ရွှယ်အန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လော့ကျင်းထင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ထိတ်လန့် အံ့ဩမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများထဲမှ ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူမက ရွှယ်အန်းကို ကြက်သေသေဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများနှင့် ဒေါသများ တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူမ မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်က အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို မုန်းနေတာက လုံးဝ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ငါက မင်းရဲ့ မိခင်နဲ့ မျိုးနွယ်စုကို သတ်ပစ်ခဲ့တာလေ၊ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက မကောင်းယုတ်မာပြီး မင်းကို ကိရိယာ တစ်ခု သက်သက်အနေနဲ့ပဲ ဆက်ဆံခဲ့ရင်တောင် သူတို့က မင်းရဲ့ မိသားစု ဖြစ်နေဆဲပဲ မဟုတ်လား"

လော့ကျင်းထင်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်လျက် ခေါင်းညိတ်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်"

ထို့နောက် ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမက ဖြည်းညင်းစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဆက်လုပ်လိုက်ပါ၊ လုပ်လိုက်တော့လေ"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

"လုပ်လိုက်ရမယ်... ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

ရွှယ်အန်းက ရယ်ချင်စရာကောင်းသကဲ့သို့ ပြုံးစစဖြင့် မေးသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မင်းကို သတ်ရမယ် ဟုတ်လား၊ ငါက ဘာလို့ မင်းကို သတ်ချင်ရမှာလဲ"

"ဟင်"

လော့ကျင်းထင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသနေသည်။ သူမသည် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ဤကောင်လေးကို သူမ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ အလွန် ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သေခြင်းတရားကို လက်ခံလိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေမည်။

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလာသည်။

"မင်း တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေပြီ ထင်တယ်၊ ငါ သူတို့ကို သတ်ခဲ့တာက သတ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က သေဖို့ ထိုက်တန်လို့ သတ်ခဲ့တာ"

ရွှယ်အန်းက သွားများ ပေါ်လာသည်အထိ လော့ကျင်းထင်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်းက လော့မိသားစုရဲ့ သွေးသားက နေ ဆင်းသက်လာတယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား"

"ရှင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လော့ကျင်းထင်၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ကို မှင်တက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုက သဘာဝအရ သားသမီး ရနိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊ အသုံးချစရာ ကိရိယာ တစ်ခု သက်သက်အတွက် တရားဝင် မျိုးဆက် တစ်ယောက်ကို သူတို့က စတေးပစ်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ထိုစကား၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပါယ်များကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ လော့ကျင်းထင်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ သေလူတစ်ယောက်အလား ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

ကလေးဘဝမှစ၍ ယခုအချိန်အထိ သူမကို လော့လီ တစ်ယောက်သာ ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် လော့လီက သူမအပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် အသေးစိတ် အချက်အလက်များ အားလုံးက လော့ကျင်းထင်၏ စိတ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ရိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာပြီး သူမကို ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြောက်တရားများဖြင့် တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရွှယ်လင်ကလည်း အနီးသို့ ဆင်းသက်လာပြီး လော့ကျင်းထင်ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အရှင်သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ မင်းရဲ့ မူလဇစ်မြစ်က မင်း ထင်ထားသလောက် သေချာပေါက် ရိုးရှင်းမနေဘူး၊ အကယ်၍ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ချင်တယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမယ့် အရာက တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာရှိတဲ့ လော့မိသားစုရဲ့ ပင်မ စံအိမ်ကြီးဆီ သွားပြီး အဖြေတွေကို တိုက်ရိုက် ရှာဖွေဖို့ပဲ"

ကျန်းရွှယ်လင်၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည် သူမ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လော့ကျင်းထင်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူမက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ အမှန်တရားကို

ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် သွားမယ်”

--