အခန်း ၁၄၀၄

အခန်း (၁၄၀၄) ဝေ့မိသားစု မောင်နှမနှင့် ခက်ခဲသော အခြေအနေ

တစ်ချိန်က ချောမောသည်ဟု ယူဆရသော လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေမှုကြောင့် လုံးဝ ငတုံးတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျနေသော တံတွေးများက သူ့ကို ပို၍ ကလေးဆန်ပြီး ရယ်စရာကောင်းအောင်သာ လုပ်ဆောင်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူငယ်က နားလည်မရနိုင်သော စကားများကို တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

"မမ... မမ၊ ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရင် စားစရာ အကောင်းစားတွေ ရှိမှာလားဟင်"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူမက ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ သန့်ရှင်းသော လက်ကိုင်ပဝါ တစ်ထည်ကို ထုတ်ယူ၍ လူငယ်၏ ပါးစပ်မှ တံတွေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးသည်။

"ရှိတာပေါ့ သခင်လေးရယ်... အဲဒီကို ရောက်ရင် အရသာရှိတာတွေ အများကြီး အများကြီး ရှိမှာပါ"

"ဟီးဟီး... အရမ်းကောင်းတာပဲ"

လူငယ်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးသော်လည်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အတူတကွ ပေါင်းစပ်မိရန် ဘယ်သောအခါမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် လက်မောင်းများသာ နီရဲသွားခဲ့သည်။

အနီးတွင် ရပ်နေသော အစေခံမလေး တစ်ဦးက ဤသည်ကို မြင်တွေ့သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မငုံ့မီ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက လူငယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကိုင်ထားကာ တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"သခင်လေး... လိမ္မာတယ်နော်၊ ဆက်မဆော့နဲ့တော့ ဟုတ်ပြီလား အဲဒီကို ရောက်ရင် အရသာရှိတာတွေ စားရမယ်လေ"

"အင်း၊ အင်း"

လူငယ်က အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေသော ကြည်လင်သည့် မျက်လုံးများမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ကို နူးညံ့သော စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဆက်လက် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြင်နာယုယမှုများနှင့် သနားညှာတာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ လှည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုးတိုက်ခိုက်မတတ် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီကိုလာခဲ့"

အမျိုးသမီးက သူမဘေးရှိ အစေခံမလေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး အပြင်သို့ စတင် လျှောက်ထွက်သွားသည်။ အစေခံမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားသော်လည်း မနာခံရန် မရဲဘဲ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသော အမျိုးသမီးနောက်သို့ ငြိမ်သက်စွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

တံခါးပိတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အမျိုးသမီးက လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကို ပေးလိုက်ရာ အစေခံမလေးမှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဒုန်း

အစေခံမလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရိုက်ချက်၏ ပြင်းထန်သော အားကြောင့် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်စွာ ပုံပျက်သွားကာ သူမကို ကျောချမ်းဖွယ် ထူးဆန်းနေစေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင်တောင်မှ အစေခံမလေးက အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံရန် မရဲဘဲ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်နေရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ဩရှရှ အသံဖြင့် ငိုယိုလိုက်သည်။

"သခင်မလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ၊ သခင်မလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ"

အမျိုးသမီးက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားလဲဆိုတာ သိရဲ့လား"

အစေခံမလေးက မြေပြင်မှ ကုန်းရုန်းထကာ အမျိုးသမီး၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေတိုက်ခံရသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

"ခုနက နင့်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ... ချန်အာက အရူးတစ်ယောက်လို့ တွေးပြီး တိတ်တိတ်လေး အထင်သေးနေတာ မဟုတ်လား"

အမျိုးသမီးက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ မေးသည်။

"သခင်မလေး... ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်၊ သခင်မလေး... ကျွန်မ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

အစေခံမလေးက သူမ၏ ခေါင်းကို မြေပြင်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်ချလိုက်ရာ ထိုအားက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် တစ္ဆေ ရထားလုံး၏ သစ်သားကြမ်းပြင်များပင် အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ သက်သေပြနေခဲ့သည်။

"နင့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးရမယ် ဟုတ်လား ဟက်..."

အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းများက ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားပြီး သူမက ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်းချကာ အစေခံမလေး၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"နင် ဘယ်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ ငါ့ရဲ့ အစ်ကို သုံး... ဝေ့ယွီဟွာက နင့်ကို ဒီမှာ ထားရဲကတည်းက အဆိုးရွားဆုံးအတွက် နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ဤစကားများက ကျိန်စာတစ်ခုအလား ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး အစေခံမလေးကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အဆုံးအစမဲ့သော အကြောက်တရားနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မှုများက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

"သခင်မလေး... ကျွန်မ..."

အမျိုးသမီးက ပယ်ချသည့်အနေဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်မတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"အသနားခံဖို့ ဒုက္ခမခံပါနဲ့တော့၊ အဲဒါက အချည်းနှီးပဲဆိုတာ နင် သိပါတယ်၊ နင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကတည်းက အဲဒါကို နင် နားလည်ထားသင့်တာ"

လွှမ်းမိုးနေသော အကြောက်တရားကြောင့် သွေးဆုတ်ကာ ဖြူဖျော့နေသော အစေခံမလေး၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသမီးက ထပ်ပြောသည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်... နင်က စိုက်ပျိုးထားတဲ့ သူလျှို တစ်ယောက် သက်သက်ဆိုရင် နင့်ကို ငါ ဂရုစိုက်နေမှာတောင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နင်က ချန်အာကို မလေးမစား လုပ်ဖို့ ရဲတင်းခဲ့တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဝေ့မိသားစု

ရဲ့ တရားဝင် သခင်လေးကြီးပဲ"

ဤနေရာတွင် အမျိုးသမီးက အစေခံမလေး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခြေထောက်ကို တင်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နီရဲလာခဲ့သည်။

"ဝေ့ယွီဟွာတို့ တစ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ မလိုလားပါစေ၊ သူတို့က ချန်အာကို ဘယ်တော့မှ ကျော်လွန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချန်အာက အစစ်အမှန် တရားဝင် မျိုးဆက်ရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ၊ သူက နင်တို့လို အောက်တန်းစား ပိုးကောင်တွေ ဘယ်တော့မှ လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ သူမျိုးပဲ၊ ဒါကိုများ... နင်က သူ့ကို မလေးမစား လုပ်ရဲတယ်ပေါ့... ဟင်"

ထိုသို့ပြောရင်း အမျိုးသမီးက သူမ၏ ခြေထောက်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် လိမ်ချိုးပစ်သည်။ အရိုးများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည့် ရွံရှာဖွယ် အသံနှင့်အတူ အစေခံမလေးမှာ တုံးအိအိ မြည်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ နာကျင်စွာဖြင့် လူးလှိမ့်နေရသည်။

အစေခံမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျော့ခွေသွားပြီး နောက်ဆုံး အသက်ငွေ့လေး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ခြေလက်များက အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

အစေခံမလေး၏ ကြေမွနေသော ဦးခေါင်းခွံထဲမှ သူမ၏ သွေးစွန်းနေသော ခြေထောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်၌ ကျန်ရစ်နေသော ဒေါသများက ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အစေခံမလေး၏ အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ သွေးများ တိတ်တဆိတ် အိုင်ထွန်းလာပြီး ၎င်း၏ လေးလံသော သံချေးနံ့က လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားကာ အနက်ရောင် အလင်းရောင် အစက်အပြောက်လေးများက အလောင်းထံမှ စတင် လွင့်မျောလာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက ပြေကျနေသော သူမ၏ ဆံပင်များကို သပ်တင်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် မြင်းမြီးပုံစံ စည်းနှောင်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"သူမရဲ့ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြစ်ပေးတိုင်မှာ မှတ်ထား၊ ငါ့မောင်ကို မလေးမစား လုပ်ရဲတဲ့သူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို အစေခံတိုင်း မြင်စေချင်တယ်"

စင်္ကြံလမ်း၏ အရိပ်ထဲမှနေ၍ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အမျိုးသမီးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး"

ထိုသို့ပြောပြီး သူက ရှေ့သို့ လှမ်းကာ အစေခံမလေး၏ ကျန်ရစ်နေသော အရိပ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

အစေခံမလေး၏ နာကျင်စွာ ငိုကြွေးသံများက စူးရှစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးက မျက်ခုံးများကို စုကျုံးလိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ အဘိုးအိုက သူ၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စူးရှသော အက်ကွဲသံ တစ်သံနှင့်အတူ အစေခံမလေး၏ လည်ချောင်းမှာ ကြေမွသွားပြီး သူမ၏ ငိုကြွေးသံများက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သို့တိုင်အောင် တစ္ဆေ ရထားလုံးပေါ်ရှိ လူတိုင်းက သူမ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။ အစေခံများကြားတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု တစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စင်္ကြံ ကြမ်းပြင်တွင် စွန်းထင်းနေသော သွေးများကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရာအားလုံးကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သော သွေးနံ့ သဲ့သဲ့လေးသာ မရှိလျှင် ထိုနေရာတွင် ယခုလေးတင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်ဟု မည်သူကမျှ သံသယဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

အမျိုးသမီးက အခန်းထဲသို့ ပြန်မဝင်ဘဲ စင်္ကြံ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်ကာ တစ္ဆေ ရထားလုံး အပြင်ဘက်ရှိ အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားသော ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

အလင်းနှင့် အရိပ်များ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲနေမှုအောက်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတွေ့မှု လွန်ကဲနေသော ဖလင်နက်ဂတစ် တစ်ခုအလား မထင်မရှား ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အလှတရား တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ၏ ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်လုံးများထဲတွင် ကခုန်နေသော မှိန်ပျပျ အရောင်လက်မှုက သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဖတ်ရခက်စေခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းမှုလား... ပျော်ရွှင်မှုလား...

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ အမျိုးသမီးက တိုးညင်းသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချသည်။ ထိုသက်ပြင်းနှင့်အတူ အေးစက်ပြီးရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထီးကျန်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ သမီးအကြီးဆုံး အနေဖြင့် ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် သူမ၏ ရက်စက်သော နည်းဗျူဟာများနှင့် အလျှော့မပေးတတ်သော စိတ်သဘောထားတို့ကြောင့် အမြဲတမ်း နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သည်။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော သွေးချောင်းစီးမှုနှင့် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတို့သည် မည်သူ့ကိုမဆို သွေးအေးသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ သို့သော် သူမ ဤကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်ပါက သေရမည့်သူများမှာ သူမနှင့် သူမ၏ မောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဆိုတာကို သူမ တစ်ယောက်တည်းကသာ သိထားခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မောင်ဖြစ်သူ ဝေ့ဟောက်ချန် သည် လုံးဝ ငတုံးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုအရာက အရေးကြီးသော ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။ ပြဿနာ၏ အဓိက အချက်မှာ ဝေ့ဟောက်ချန်သည် တရားဝင် ဇနီးသည်၏ သားဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် အိမ်တော်အဖြစ် လေးစားခံရသော ဝေ့မိသားစုအတွင်း ဤလက္ခဏာရပ် သက်သက်ကပင် မနာလိုမှုများကို လှုံ့ဆော်ရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူက ငတုံးတစ်ယောက်ဖြစ်နေပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပေသည်။

မည်သူကမျှ ငတုံးတစ်ယောက်ကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ဦးညွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ချင်းရှောင်းက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားရန် မဆုတ်မနစ် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း လူအများအပြားက သူတို့ကို ဆန့်ကျင် ကြံစည်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

--