အခန်း ၁၄၀၉

အခန်း (၁၄၀၉) ခွန်အားရှိသမျှ အကုန်ထုတ်သုံးပြီး အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခြင်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော့မိသားစု စံအိမ်၏ အလှပဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ဝေ့ဟောက်ချန်က သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အစာမစားခဲ့ရဖူးသည့်အလား အစားအစာများကို အငမ်းမရ စားသောက်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူ၏ ဘေးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ရပ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း ဆူပူနေခဲ့သည်။

"ဖြည်းဖြည်း စားပါ... သီးသွားဦးမယ်"

ဝေ့ဟောက်ချန်က ပြုံးဖြီးဖြီးလေးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်သော်လည်း သူ၏ လက်များကတော့ အစားအစာများကို ပါးစပ်ထဲသို့ ဆက်လက် သွတ်သွင်းနေခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် စားပွဲပေါ်ရှိ သရေစာ အမျိုးမျိုး အားလုံးက ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဝေ့ချင်းရှောင်းက နှလုံးနာကျင်စွာဖြင့် နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းရှိ ပတ္တမြားသီးမှ ဖျော်စပ်ထားသော သစ်သီးဖျော်ရည် တစ်ခွက်ကို ငှဲ့ကာ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

မောင်နှမ နှစ်ယောက်မှလွဲ၍ လက်ရှိတွင် အခန်းတွင်း၌ အခြားမည်သူမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။ သရေစာများ လာပို့ပြီးနောက် ဝေ့ချင်းရှောင်းက လော့ချီဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ထွက်သွားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ ဤကဲ့သို့ စားသောက်နေသည်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်စေချင်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ၎င်းကို မြင်သွားခဲ့လျှင် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ၌ ပြင်းထန်သော ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း သေချာပေါက် သဘောပေါက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လျှင် ပိုကောင်းပေမည်။

အဆုံးတွင် ဖျော်ရည်လည်း ကုန်ခါနီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဟောက်ချန်က ကျေနပ်စွာဖြင့် လေချဉ်တက်လိုက်ပြီး ဝေ့ချင်းရှောင်းကို ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

စားပြီးလျှင် အိပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဝေ့ဟောက်ချန် ဘဝ၏ ပုံမှန် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းက ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ပါးစပ်ထောင့်ရှိ အစားအစာ အစအနများကို သုတ်ပေးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက အခန်းထဲမှ ခြေသံဖွဖွဖြင့် ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက ခေါင်းမမော့ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဧည့်ခန်း တံခါးက ပွင့်လာပြီး လော့ချီဖုန်းက ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"သခင်မလေး ဝေ့... ကျွန်တော် ရောက်လာတာကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်တာလား"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက လော့ချီဖုန်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်မပြောတော့ဘဲ ခပ်ဖွဖွသာ ပြုံးသည်။

"ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ သခင်လေး လော့"

အပြုံးသဲ့သဲ့လေး တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လော့ချီဖုန်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မျောပါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အာရုံများက လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာမှသာ လော့ချီဖုန်းက ကျောက်စိမ်းပေလွှာ တစ်ခုကို လေးနက်စွာ ထုတ်ယူလာပြီး ရိုးသားစွာ ပြောသည်။

"သခင်မလေးဝေ့... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖခင်က သခင်မလေးရဲ့ အလည်အပတ် ခရီးအတွက် အရမ်းကို ဝမ်းမြောက်နေပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီည သခင်မလေးအတွက် ဧည့်ခံပွဲ တစ်ခုကို အထူး ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝေ့ချင်းရှောင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

"တော်ပြီ"

"ဟင်"

လော့ချီဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ခရီးရှည်ကြီး သွားလာပြီးတဲ့နောက်မှာ... သခင်လေးနဲ့ ကျွန်မ နှစ်ယောက်လုံးက နည်းနည်း ပင်ပန်းနေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီည ဧည့်ခံပွဲကို မလုပ်တော့ဘူး"

"ဒါပေမယ့်..."

နေရာအသီးသီးမှ အထက်တန်းစား အများအပြားက သတင်းကို ကြားပြီးဖြစ်ကာ ဒီည ဧည့်ခံပွဲကို တက်ရောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြင်ဆင်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း လော့ချီဖုန်း ပြောချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ထွက်သွားရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သူမက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ကို မလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဧည့်ခံပွဲ လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း... မနက်ဖြန်မှ လုပ်ကြတာပေါ့"

လော့ချီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော် ဖခင်ဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပြန်ပို့လိုက်ပါ့မယ်၊ သခင်မလေး ဝေ့... စောစော အနားယူပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လော့ချီဖုန်းက ဝေ့ချင်းရှောင်းကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး လော့"

လော့ချီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အရက်အလွန်အကျွံ သောက်ထားသူ တစ်ယောက်အလား ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး မူးယစ်သွားကာ အရူးအမူး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မ... မလိုပါဘူး၊ အားနာစရာ မလိုပါဘူး"

"အခု... ကျွန်မ သွားလို့ ရပြီလား"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက လော့ချီဖုန်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ အပြုံးကို တဖြည်းဖြည်း ရုပ်သိမ်းလေသည်။

"အာ... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ရိုင်းစိုင်းသွားတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး လော့ချီဖုန်းက အလျင်အမြန် လှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။ တံခါး ပြန်လည် ပိတ်သွားသည်နှင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဝေ့ချင်းရှောင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ သူမက သလွန်ပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ထိုင်ချလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေခဲ့သည်။

သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ ငတုံးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ဆိုသောအချက်မှာ ဝေ့မိသားစုဝင်များသာ သိရှိသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများ မသိကြချေ။ ၎င်းက ဝေ့မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် မည်သူကမျှ ဤသတင်းအချက်အလက်များကို မထုတ်ဖော်ရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝေ့ချင်းရှောင်းက အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထိန်းအကွပ်မဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦးအဖြစ် အထင်အမြင်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို ကာကွယ်ရန် သူမ ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဝေ့ဟောက်ချန် အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝေ့ချင်းရှောင်းက ဝေ့ဟောက်ချန်ကို ယခင်ကလောက် ကောင်းမွန်စွာ မကာကွယ်နိုင်တော့ချေ။

သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် သူကိုယ်ပိုင် ဩဇာအာဏာ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသင့်ပြီလေ...

သို့သော် ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ဉာဏ်ရည် ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ဤကိစ္စရပ်တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုများမှာ သုညသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ သူနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သခင်လေး သုံး ဝေ့ယွီဟွာ က များစွာ ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက လူမှုဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ရုံသာမက အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လူအများအပြားက ဝေ့မိသားစုတွင် ဝေ့ဟောက်ချန်ကဲ့သို့ တရားဝင် အမွေဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ရှိနေသည်ကိုပင် မသိကြတော့ဘဲ ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့မိသားစု၏ တရားဝင် သခင်လေး ဖြစ်သည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေကြသည်။

ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့ဟောက်ချန်၏ နေရာကို အစားထိုးရန် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းက အရာအားလုံးကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း အခြားသော ဖြေရှင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းများနှင့် မတူညီချေ။ ဤအခြေအနေမှာ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဝေ့ဟောက်ချန်သာ ဆက်လက်၍ ကာကွယ်ဖုံးကွယ်ခံထားရမည်ဆိုလျှင် ဝေ့ယွီဟွာ၏ အဆင့်အတန်းက ပိုမို ခိုင်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်ပြီးသား အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ လာရခြင်းမှာ မိသားစု ဖိအားများကို ရှောင်ရှားရန်သာမက သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဖြစ်နိုင်သမျှ ပျိုးထောင်ပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသလောက် အစပြုမှုက သိပ်ပြီး မျှော်လင့်ချက် မရှိလှချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝေ့ချင်းရှောင်းက ခရီးပန်းပန်းသည်ကို အကြောင်းပြကာ ဒီည ဧည့်ခံပွဲကို ဖျက်သိမ်းပြီး မနက်ဖြန်သို့ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမ မသေချာလို့ပဲ...

အကယ်၍ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကသာ ဧည့်ခံပွဲတွင် အရှက်ကွဲအောင် လုပ်မိသွားခဲ့လျှင် ယခင် အားထုတ်မှုများ အားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ နက်ရှိုင်းသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတစ်ခုက ဝေ့ချင်းရှောင်းအပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးလာခဲ့ပြီး သူမက ကုလားထိုင်ကို မှီကာ မလှုပ်ရှားချင်တော့ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဝေ့ချင်းရှောင်းက လက်လျှော့အရှုံးပေးရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် အဖြစ်မှန်များက သူမကို သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် မည်သူ့ကိုမဆို မနာလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည်။ သေချာတာပေါ့... အဲဒါပဲဆိုရင်တော့ သည်းခံနိုင်စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်

သို့သော် ဝေ့မိသားစု၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများထက် ပို၍ ကြီးမားသောအရာမှာ ဝေ့ယွီဟွာ၏ ရည်မှန်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းကို သူ ကြည့်သည့်အခါတိုင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အကာအကွယ်မဲ့နေသော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များကို ဝေ့ချင်းရှောင်း တစ်ခေါက်မက ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ၎င်းမှာ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ချင်းရှောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ အချိန်မတိုင်မီ ကျဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမက အကျိုးအမြတ်များကိုသာမက သူမကိုယ်သူမပါ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ သူမရဲ့ မောင်ဖြစ်သူ အတွက်ကတော့... သူက လူတချို့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် သေရလိမ့်မယ်၊ ဒီအဖြစ်မှန်ကို ဝေ့ချင်းရှောင်းက လက်မခံနိုင်ပါဘူး...

ထို့ကြောင့် သူမသည် စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေရယ်... ငါ့မောင် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ ကောင်းချီးပေးကြပါ... ငါ့မှာ ရှိသမျှ အားလုံးကို ပေးဆပ်ဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိပါတယ်

ဝေ့ချင်းရှောင်းက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် စတင် ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပိုမို နူးညံ့သော အခြမ်းတစ်ခုကိုလည်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော့ချီဖုန်းကလည်း ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ စကားများကို သူ၏ ဖခင်၊ လော့မိသားစု၏ လက်ရှိ မိသားစု ခေါင်းဆောင် လော့ကောင်းယန် ထံသို့ ပြန်လည် ပြောပြခဲ့သည်။

"ခရီးပန်းလို့ မနက်ဖြန်ကို ရွှေ့လိုက်တာ ဟုတ်လား"

လော့ကောင်းယန်က မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် စုကျုံးလိုက်သည်။

"အဖေ... ဝေ့ချင်းရှောင်းက အဲဒီလို တကယ် ပြောခဲ့တာပါ"

လော့ကောင်းယန်က ခဏတာ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို သွားပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လော့ချီဖုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် လော့ကောင်းယန်က အတွေးထဲ နစ်မျောကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အို အများအပြားကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"မင်းတို့ အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ဟက်... ဒီသခင်မလေး ဝေ့က ခရီးသွားရုံလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပင်ပန်းရမှာလဲ၊ ဆင်ခြေသက်သက်ပဲ"

သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ဝေ့ချင်းရှောင်းက လူလုံးထွက်ပြလေ့ မရှိတဲ့ သူမရဲ့ မောင်ကို ခေါ်လာတာဆိုတော့... အဲဒါကကို သံသယဖြစ်စရာပဲ"

"တကယ်ပဲ၊ အဲဒီ ဝေဝါးနေတဲ့ ကောလာဟလတွေက အမှန်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဝေ့မိသားစုရဲ့ ဒီတရားဝင် အမွေဆက်ခံသူ အကြီးဆုံးဆီမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်"

ဤစကားကြောင့် အခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လော့ကောင်းယန်က ဩရှရှ အသံဖြင့် ပြောသည်။

"အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ်... မနက်ဖြန် ဧည့်ခံပွဲမှာ အဲဒါ ထင်ရှားလာလိမ့်မယ်”

--