← Chapters

အခန်း (၃၇-၃၈)

Vol. 4 Ch. 37-38

အခန်း (၃၇-၃၈)

Vol. 4 Ch. 37-38

အခန်း ၃၇- ကန်စွန်းဥ ပိုးသတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍။

ဝေ့ဝူသည် မြေကြီးထဲမှ ကန်စွန်းဥများကို တူးဖော်နေစဉ် သူ၏လက်များမှာ တုန်ရီနေသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ နေ့စဉ်ကြီးထွားလာသည်ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုဘဲ လက်ဖြင့်ပင် စိတ်ပါဝင်စားစွာ တူးဖော်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် ကန်စွန်းဥကြီးများကို တူးဖော်ပြီး ဘေးတွင်ပုံထားလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ၅၃ လုံး ရှိသည်။

"ကန်စွန်းဥ တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁,၅၀၀ နဲ့ တွက်ရင် ၇၉,၅၀၀ တန်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရတနာသိုက်ပဲ။ ပိုင်မိသားစုတောင် ဒီလောက်များတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ချက်ချင်း မထုတ်နိုင်လောက်ဘူး။"

လျူရှုယွီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေတွင် ထီပေါက်သကဲ့သို့ပင် ဝေ့ဝူအတွက် များစွာစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ကန်စွန်းဥများကို စိုက်ပျိုးနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော ရတနာသိုက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

လျူရှုယွီက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော ကိရိယာအချို့ကို ထုတ်ယူကာ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်သည်။

"ဝိညာဉ်မြေမှာ စိုက်တာနဲ့ သာမန်မြေမှာ စိုက်တာ မတူဘူး။ ဝိညာဉ်မြေက ကန်စွန်းဥမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၁,၂၀၀ တန်ဖိုးရှိပြီး သာမန်မြေကတော့ ၁,၀၀၀ ခန့် ရှိတယ်။ ဝိညာဉ်မြေမှာ စိုက်ပျိုးတာက အရည်အသွေး ၁၇% ပိုမြင့်တယ်။"

"နောက်ပြီး ဝိညာဉ်မြေဆီသုံးတာနဲ့ မသုံးတာကို ယှဉ်ကြည့်တော့ ဝိညာဉ်မြေဆီသုံးတာက အရည်အသွေး ၁၀% ပိုကောင်းပြီး ရက်သတ္တပတ် တစ်ပတ် ရှစ်ရက်လောက် ပိုစောပြီး ရိတ်သိမ်းရတယ်။"

လျူရှုယွီက စိတ်ဝင်တစားရှင်းပြနေသည်။

"ကန်စွန်းဥတွေက အစွမ်းထက်လိုက်တာကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ အကောင်းဆုံး သီးနှံပဲ။"

သူက ကန်စွန်းဥများကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

"ရှုယွီ ဒါတွေကို သုတေသနလုပ်ဖို့ နည်းနည်းယူသွားလိုက်။"

"ဝေ့ဝူ ကန်စွန်းဥတွေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ဒါတွေသာ ပေါက်ကြားသွားရင် ပိုင်မိသားစု၊ ချင်းလုံဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် တခြားအင်အားကြီးတွေက ငါတို့ကို လာသတ်ပြီး သိမ်းယူသွားလိမ့်မယ်။ သတိထားမှဖြစ်မယ်။"

ဝေ့ဝူ၏ လည်ပင်းတွင် အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လျူရှုယွီပြောသည်မှာ မှန်သည်။ ဤကိစ္စကို အလွန်သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းကို ငါယုံကြည်ပါတယ်။ မင်းက ဒီကိစ္စတွေကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကန်စွန်းဥတွေကို နောက်ဆုံးတော့ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားရမှာပဲ။ တခြားသူတွေက ဒါကို ဘယ်လိုစိုက်ရမလဲဆိုတာ သိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"ငါ နည်းလမ်းနှစ်ခု စဉ်းစားထားတယ်။ ပထမနည်းကတော့ အသွင်အပြင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာမျိုး၊ ဥပမာ - ကင်တာ၊ ပြုတ်တာ သို့မဟုတ် အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာမျိုးပေါ့။"

"ဒုတိယနည်းကတော့ မျိုးပွားမှုဖျက်ဆီးခြင်းနည်းလမ်းပဲ။ အချို့ကျင့်ကြံသူတွေက သုံးဆက်မြောက်မျိုးဆက်မှာတင် မျိုးပွားလို့မရအောင် စီမံနိုင်ကြတယ်။ ငါလည်း ကန်စွန်းဥတွေကိုမျိုးပွားလို့မရအောင် စမ်းသပ်ကြည့်မယ်။"

"ကောင်းပြီ ပထမနည်းလမ်းကို အရင်စမ်းကြည့်ပါ။ နှစ်လနေရင် လေလံပွဲမှာ ရောင်းကြည့်ချင်လို့။"

"ကောင်းပြီ ကန်စွန်းဥတွေက အရည်ရွှမ်းတော့ အရည်အဖြစ် ပြောင်းဖို့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လျော့နည်းသွားမလားဆိုတာပဲ စိုးရိမ်ရတယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အပင် ၂၀ ကို ထပ်မံစိုက်ပျိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"အရင်တစ်ခါ ၂ လုံးစိုက်တော့ ၅၃ လုံးရတယ်။ အခု ၂၀ စိုက်ရင် ၄ လအတွင်း ၅၀၀ လောက် ရလာလိမ့်မယ်။"

ဤအချက်ကပင် သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လျူရှုယွီ ပြန်သွားပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် ကန်စွန်းဥတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားသည်။ ကန်စွန်းဥထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာ ရှိပြီး စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုမှာလည်း အလွန်ချောမွေ့သည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဝေ့ဝူ၏ မျက်ဝန်းများ ပွင့်လာခဲ့သည်။

ကန်စွန်းဥများသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုသင့်လျော်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အခန်း ၃၈- စစ်တုရင်ယန္တရား။

သူသိရှိလိုက်သည်မှာ ဤကျင့်ကြံမှုအကြိမ်တွင် သုံးစွဲခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်ဂဏန်းကျော်နှင့် ညီမျှသည်ကိုပင်။

ဤပမာဏသည် ဝေ့ဝူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် ထမင်းတစ်အိုးကြီးနှင့်တူပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်ကို သိထားရမည်။

လအနည်းငယ်က ဝေ့ဝူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လစဉ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံး ရရှိခဲ့သည်။

အချိန်တိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် မကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ပေးစွမ်းသော အရသာကို သူ မကြာခဏ ခံစားသိရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ တစ်နာရီကြာမျှ ကျင့်ကြံရုံဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကျော် သုံးစွဲလိုက်ရသည်။

သူသည် ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း ဤမျှလောက် မများသင့်ပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုကို ပြန်လည်စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းလာကြောင်း တွေ့ရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရယူပြီး လျစ်လျူရှုထားရုံမျှမဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် စုပ်ယူခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်းဟူသော လည်ပတ်မှုဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီးဒန်ထျန် နှင့် သွေးကြောများကို သန့်စင်ပေးသော ဖြစ်စဉ်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြားမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ပြန်လည်စီးထွက်သွားပြီး လောကကြီးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုသိပ်သည်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းက ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုဆုံးရှုံးရသည်။

ဤအခြေအနေတွင် အရင်းအမြစ်များ၏ အရေးပါမှုမှာ ထင်ရှားလာသည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများကို ကျော်လွန်လိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄-၅ တုံးသာ လိုအပ်ပေမည်။ သို့သော် မြင့်မြတ်သော မိသားစုများမှ သားသမီးများကို ကျော်လွန်လိုလျှင်မူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာချီ၊ ထောင်ချီ လိုအပ်ပေမည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် အင်အားကြီးမားသော ဂိုဏ်းများက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လုယက်စုဆောင်းကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ သုံးစွဲမှုနှုန်းမှာ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများ စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် မန်ရှင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး အသက် ၂၀ တွင် လင်းထိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော သခင်လေး သို့မဟုတ် သခင်မလေးများအကြောင်း လမ်းဘေး ဒဏ္ဍာရီများ မကြာခဏ ရှိတတ်သည်။

လူအများစုက ၎င်းကို မဖြစ်နိုင်ဟုယူဆကာ ရယ်မောတတ်ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် မဖြစ်နိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိပေ။

သူတို့ တစ်နေ့တာသုံးစွဲသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် သင့်တစ်ဘဝစာနှင့် ညီမျှနေခြင်းက အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ သိမြင်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ ကန်စွန်းဥများမှတစ်ဆင့် ဝေ့ဝူသည် ထိုမြင့်မြတ်သော မိသားစုများမှ သားသမီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ် ရရှိလာပြီဖြစ်သည်။

သူနောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ကန်စွန်းဥမှာ ၂-၃ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ လျော့ကျသွားပြီး အစိုဓာတ်မှာ ပြည့်ဝနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် ဂူထဲမှထွက်ကာ ဝေ့ကျင်းပေါ်ကို ရှာဖွေပြီး ကန်စွန်းဥတစ်လုံးကို ပေးလိုက်သည်။ ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ကန်စွန်းဥကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ယခင်အကြိမ်များထက် များစွာပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး အသိစိတ်မလွတ်သွားပေ။

ဝေ့ဝူတွင် ကန်စွန်းဥမည်မျှရှိသည်ကို သူမသိသကဲ့သို့ ကန်စွန်းဥများကို စိုက်ပျိုးနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူမသိပေ။

"အဖေ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော့်မှာ ဒါတွေ အများကြီး မရှိသေးတော့ မိသားစုကို ပေးဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး အဖေ့ဘာသာပဲ သုံးပါ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ်က ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝေ့လော့ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဝေ့လော့သည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကတည်းက အခန်းထဲတွင်သာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ယခင်ဖြစ်ရပ်က သူမကို အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားစေပုံရသည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ယခင်က ရန်လိုတတ်သော ဝေ့လော့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှပနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူသည် ဝေ့လော့ကို ကန်စွန်းဥတစ်လုံးပေးပြီး အလားတူ မှာကြားကာ အခန်းထဲမှထွက်ပြီး တံခါးကို ပိတ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဂူသို့ ပြန်လျှောက်လာစဉ် အနီးနားတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုဝေးနေသည်ကို သတိထားမိသည်။ ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်က ကန်စွန်းဥများ စိုက်ပျိုးခဲ့သော နေရာဖြစ်နေသည်။

ထိုနေရာသို့ သွားကြည့်ရာ ဝေ့ဝူသည် သူ၏ခေါင်းကို မခေါက်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ကန်စွန်းဥများကို တူးဖော်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ကန်စွန်းဥနွယ်ပင်များနှင့် အရွက်များကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည်လည်း ကောင်းမွန်သောအရာများပင်။

သူသည် နွယ်ပင်များနှင့် အရွက်များကို စုဆောင်းကာ လိုဏ်ဂူသို့ ပြန်လာပြီး ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်ချီကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ချီ မင်း ဒါ စားချင်လား"

သူသေချာမသိပေ။ ငှက်များသည် အင်းဆက်များနှင့် အစေ့အဆန်များကိုသာ စားသည်ဟု ကြားဖူးပြီး ကန်စွန်းဥနွယ်များကို စားသည်ဟု မကြားဖူးပေ။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ရှောင်ချီသည် သွက်လက်စွာ ခုန်ပေါက်ကာ ကန်စွန်းရွက်များကို နှုတ်သီးဖြင့်ဆိတ်ပြီး စတင်စားသောက်လေသည်။

သို့ရာတွင် ရှောင်ချီသည် အရွက်များကိုသာ စားပြီး ရိုးတံများကို မစားသည်ကို ဝေ့ဝူ သတိထားမိသည်။

"ဒါဆို အရွက်တွေကို ရှောင်ချီစားပါစေ။ ရိုးတံတွေကိုတော့... မိသားစုက မွေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်တွေ၊ ဝက်တွေ၊ နွားတွေအတွက် ကျွေးလိုက်မယ်။"

ကန်စွန်းဥများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကန်စွန်းဥနွယ်များတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်အပင်များ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့် သားရဲများဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဝက်များနှင့် နွားများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အစားအစာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချီသည် အရွက်အားလုံးကို အမြန်စားပြီးနောက် လေချဉ်တက်ကာ ဂူထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပျံသန်းနေသည်။

ရှောင်ချီဗိုက်ဝသွားသောအခါ ဝေ့ဝူသည် လီယိုကို သတိရသွားသည်။ သူသည် လီယိုကို ခေါ်ထုတ်ကာ ကန်စွန်းဥတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။ လီယိုသည် ကန်စွန်းဥကို ယူကာ သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ကန်စွန်းဥမှာ လျင်မြန်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး လီယို၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာကာ စွမ်းအင်အပြည့်အဝ ရရှိသွားသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

"ဒါဆို အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိမှာပဲ။"

ထို့ပြင် ကန်စွန်းဥများဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လီယိုကို ပိုမိုကြီးမားအောင်ပြုလုပ်ပြီး မည်မျှစွမ်းအားကြီးမားနိုင်မည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် လီယိုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှောင်ချီကို အပြင်ထွက်ကစားခိုင်းကာ ကျင့်ကြံရန် စတင်ခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်တွင် ပြက္ခဒိန်မရှိသဖြင့် အချိန်ကုန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။

သူကျင့်ကြံနေစဉ် အချိန်များသည် ရေစီးသကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွားသည်။ မသိလိုက်ဘဲ နောက်ထပ် တစ်လကြာသွားပြီး ထိုအချိန်အတွင်း အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်နေကာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းကလည်း လာရောက်ရှာဖွေခြင်း မရှိပေ။

ဤတစ်လအတွင်း သူသုံးစွဲခဲ့သော ကန်စွန်းဥမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

"တစ်လအတွင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် သုံးလိုက်ရတယ်။ အရင်ကဆိုရင် ဒါမျိုး စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲဘူး။"

အမှန်တကယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များစွာ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် သူသည် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကပင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ တာအိုကျမ်းကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ တာအိုကျမ်း၏ ဒုတိယအခန်းကို ပြီးဆုံးရန် စာလုံးသုံးလုံးသာ လိုတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်နက်နဲလှသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်မရှိသလောက် မန်ရှင်းအဆင့်ရှိသူများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကောင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု သူခံစားရသည်။

ကမ္ဘာနှစ်ခုကြား တံခါးပေါက် ပွင့်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သဖြင့် သူပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။

တံခါးပေါက်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ ဝေ့ဝူသည် စစ်တုရင်ယန္တရားကို သတိရသွားသည်။ သူသည် ယခင်က စစ်တုရင်ယန္တရားကို ကာကွယ်ရေးယန္တရားအဖြစ် အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလုံလောက်သဖြင့် လုံးဝအသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခု ကန်စွန်းဥများ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူသေချာပေါက် စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကာကွယ်ရေးယန္တရားသည် မိသားစုတစ်ခုအတွက် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် လိုဏ်ဂူထဲမှထွက်ကာ တောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤစစ်တုရင်ယန္တရားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မူလက စက္ကူထုပ်ပိုးထားသောဘူးမှာ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားပြီး အလွန်ရှေးကျကာ ရိုးရှင်းသည့်ပုံပေါက်နေကာ မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို ခွဲခြားမရပေ။

စစ်တုရင်တစ်ခုလုံးသည် တစ်ခုတည်းသော အရာကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ယန္တရားများ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် စစ်တုရင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကန်စွန်းဥတစ်လုံးကို ပေးလိုက်သည်။

ကန်စွန်းဥသည် စစ်တုရင်နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်များ လိမ်ကောက်သွားပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တုရင်၏ အလေးချိန်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဝေ့ဝူသည် သူ၏လက်ကို နှိမ့်ချလိုက်ရာ စစ်တုရင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး အမည်းလည်းမဟုတ် အဖြူလည်းမဟုတ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တစ်လုံးတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား။"

ဝေ့ဝူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤစစ်တုရင်၏ သုံးဖြုန်းချင်စိတ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

သူနောက်ထပ် ကန်စွန်းဥတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခင်ကဲ့သို့ပင် ကန်စွန်းဥမှာ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

စစ်တုရင်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာသည်။ မူလက တစ်ပေပတ်လည်သာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ဝေ့ဝူ၏ အထက်နှင့် အရှေ့ဘက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

"မလောက်သေးပြန်ဘူးလား။"

နောက်ထပ် ကန်စွန်းဥတစ်လုံး ပေးလိုက်ပြန်သည်။ စစ်တုရင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

"မလောက်သေးဘူး နောက်တစ်လုံး။"

"နောက်တစ်လုံး။"

"ကျစ် ငါစွန့်စားရမယ် နောက်တစ်လုံး။"

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး တိမ်များ စုဝေးလာသည်။

...

"ဝေ့ဝူ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ဤမျှလောက် ဆူညံသွားသဖြင့် ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ချက်ချင်း သတိထားမိပြီး မေးမြန်းရန် ရောက်လာတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် တောင်ပေါ်ရှိ ဝေ့မိသားစုဝင်များသည် ကောင်းကင်ရှိ စတုရန်းပုံ အရာဝတ္ထုကို မော့ကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးပြီး အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"အဖေ ကျွန်တော် ယန္တရားတစ်ခု တည်ဆောက်နေတာပါ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ယန္တရား တည်ဆောက်နေတယ်။ ဘာယန္တရားလဲ။"

"ကာကွယ်ရေးယန္တရား။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူနာကြားမှားသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

"ဘာ ကာကွယ်ရေးယန္တရား။ ဝေ့ဝူကာကွယ်ရေးယန္တရားလိုဟာမျိုးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် တည်ဆောက်နိုင်မှာလဲ။ အရင်တုန်းက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ဘိုးဘေးက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ နဲ့အထက် မိသားစုဝင်အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီယန္တရားကို အတူတူ တည်ဆောက်ခဲ့ရတာ။ နောက်ပိုင်းမှာ ပြုပြင်ဖို့တောင် လူအများကြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ခဲ့ရတာ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကာကွယ်ရေးယန္တရားသည် ဝေ့မိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။

ဝေ့ဝူသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာများစွာ ပေးခဲ့သော်လည်း ကာကွယ်ရေးယန္တရားကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ လွန်ကျူးလွန်းသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ဝေ့ဝူသည် ယခုအချိန်တွင် စစ်တုရင်နှင့် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ထပ် ကန်စွန်းဥတစ်လုံးကို ပေးလိုက်ပြန်သည်။

"ငါမယုံဘူး။"

သူ သွားကြိတ်လိုက်သည်။ ဤကန်စွန်းဥကို စုပ်ယူပြီးနောက် စစ်တုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စစ်တုရင်ဘူးသည် မှော်ဘူးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး ပွင့်လာသောနေရာမှ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်။

ဝေ့ဝူသည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် စစ်တုရင်ကြားတွင် နက်နဲသောဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိမြင်နားလည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝေ့ဝူသည် တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။

"အကာအကွယ်တွေ ချထား။"

စစ်တုရင်ဘူးသည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

အစပိုင်းတွင် ၎င်းသည် အနည်းငယ်သာ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နေရာအနှံ့သို့ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မျဉ်းကြောင်းများသည် ရွှေရောင်ပုံစံများဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တောက်ပနေပြီး သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

"အဲဒါဘာလဲ။"

ဤအချိန်တွင် လေနှင့်တိမ်များသည် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မော့ကြည့်ကြသည်။

ဝေ့ဝူ၏ အမြင်အရ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကိုဖြတ်သန်းသွားသော စစ်တုရင်ခုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ ထပ်မံအော်လိုက်သည်။

"စစ်သားတွေ ရှေ့တက်။"

စစ်တုရင်ဘူးထဲမှ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လင်းလက်နေသော ကြယ်ပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် စစ်သားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

All Chapters