အခန်း ၉၂

အခန်း (၉၂)

ဖမ်းဆီးခြင်း (၁)

ဇန့်အာသည် လူအုပ်ကြီးထဲမှ လူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရွေးထုတ်ကာ သီးခြားခွဲထားပြီး တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးမေးမြန်းလေသည်။ ပထမဆုံး စစ်ဆေးခြင်းခံရသူ ငါးဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အဖြေများ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးနောက် လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆွဲခေါ်ခံရကာ ဝရမ်းပြေးကို ဖုံးကွယ်ပေးမှု၊ ကြံရာပါအဖြစ် ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရာဇဝတ်မှုများဖြင့် တိုက်ရိုက် ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

ထိုလူများတွင် အပြစ်မဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သူ အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသော လူများကို လိမ်လည်ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲလောက်အောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေရန်သာ သူ လိုလားပေသည်။ တောပုန်းဓားပြဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သော ဇန့်အာသည် ကွန်ရက်အဖွဲ့၏ စခန်းတစ်ခုတွင် အချိန်အတန်ကြာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု ခံယူပြီးနောက် သာ၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့သည်။

ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေရန် အချိန်များစွာ မရှိချေ။ အချိန်တစ်မိနစ် နှောင့်နှေးသွားတိုင်း နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူသည် သာ၍ နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းသွားမည်ဖြစ်ရာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် သာ၍ ခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ကျင်း လုံးဝလက်မခံနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဇန့်အာကိုယ်တိုင်လည်း လက်မခံနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူတစ်ဦးတည်း လူအင်အားကို ဦးဆောင်ကာ တာဝန်တစ်ခုကို သီးခြားထမ်းဆောင်ရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကြီးမြတ်သော စစ်မှုထမ်းကောင်းအမှတ်ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်မထားသော်လည်း အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခြင်း သို့မဟုတ် ကိစ္စရပ်များကို ပျက်စီးစေခြင်းမျိုး မရှိစေရပေ။ မဟုတ်ပါက သူ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားမည် သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ချေ။ ကျယ်ပြောလှသော နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို စွန့်ပစ်မသွားသရွေ့ မည်သူမျှ သူ့ကို ထိပါးတိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ စိတ်ထဲမှ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

မကြာမီပင် ဇန့်အာ၏ သွေးစွန်းသော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအောက်တွင် တညီတညွတ်တည်းသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေသည်။

လုပ်ကြံသူသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါး၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သိပ်မထင်ရှားသော ဓားဒဏ်ရာ အမာရွတ်တစ်ခု ရှိပေသည်။ လုပ်ကြံမှုအတွင်း၌ သူသည် စိမ်းပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်သံမဏိဓားတစ်စင်းကို ကိုင်စွဲထားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဓားသိုင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြသလျက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အသက်ပျောက်စေသော ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးစွမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိပြီးနောက် သူသည် ခရိုင်မြို့ပြင် အရှေ့ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဖျတ်လတ်ပေါ့ပါးလှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ခရိုင်ရုံးတော်အတွင်းရှိ စစ်သည်များ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်တိမ်းကာ ခရိုင်စစ်သည်များ၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှုကို ဖြတ်ကျော်ကျော်လွှားသွားခဲ့လေသည်။

ဇန့်အာသည် သူ၏ ဝတ်ရုံအတွင်းမှ စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လုပ်ကြံသူ၏ အချက်အလက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရေးမှတ်လိုက်ပြီးနောက် စီရင်စုနယ်စားမင်းစံအိမ်တော်နှင့် ကွန်ရက်အဖွဲ့စခန်းတို့ထံသို့ အသီးသီး ပေးပို့ရန်အတွက် မိတ္တူနှစ်စောင် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

လုပ်ကြံသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းတည်းဟူသော သူ၏ ဤနေရာမှ တာဝန်မှာ ထက်ဝက်ခန့် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားသော တာဝန်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဇန့်အာ၏ ယုတ်မာကောက်ကျစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးငယ်အစုံသည် ခရိုင်မင်းလျှူ၏ မုဆိုးမဆီသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ အခြားသော အစေခံများနှင့် မိသားစုဝင်များဆီသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်လေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ရတနာအဆင်တန်ဆာများကို ဆင်မြန်းထားပြီး ပိုးဖဲကတ္တီပါဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ခရိုင်မင်းလျှူ၏ လှပသော ဇနီးသည်မှာ အဖိုးတန် ရှုပိုးထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်တွင် ရွှေထည်ပန်းပု ထိုးထားသော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို ဆင်မြန်းကာ လည်ပင်းတွင်မူ တောက်ပ၍ ကြီးမားလှသော ပုလဲကုံးကို ဆွဲထားလေသည်။ ဤဝတ်စုံတစ်စုံလုံးသည် အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

ခရိုင်မင်းလျှူသည် တကယ်ပင် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဇန့်အာ စိတ်ထဲမှ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပြည်သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို မတရားခေါင်းပုံဖြတ် ကောက်ခံခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလများသည် အခြေအမြစ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ဇန့်အာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ချောက်ချားဖွယ်ရာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားရာ ခရိုင်မင်း၏ ဇနီးသည်မှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ကလေးငယ်နှစ်ဦးပင် ကြောက်လန့်တကြား ငိုယိုမိကြလေသည်။

သူသည် ကြည့်ရသည်မှာ ဝဖြိုးလေးလံပုံပေါ်သော်လည်း အမှန်စင်စစ် ဖျတ်လတ်ပေါ့ပါးလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ခရိုင်မင်း၏ ဇနီးသည်ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"သခင်မ... ခရိုင်မင်းလျှူကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားကို မကြာခင် ဖမ်းဆီးရမိတော့မှာပါ။"

ခရိုင်မင်း၏ ဇနီးသည်မှာ တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်လျက် ဂါရဝပြုလိုက်လေသည်။

"ကျေ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်... ဒီကျွန်တော်မျိုးမက ကွယ်လွန်သူ လင်ယောက်ျားရဲ့ ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း လျှောက်တင်ပါတယ်။..."

ဇန့်အာက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သခင်မ... ဒီလို ယဉ်ကျေးပျူငှာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ စီရင်စုနယ်စားမင်းရဲ့ အမိန့်အရ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ဖို့ တာဝန်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးလို့ သခင်မရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုအပ်ပါတယ်။"

ခရိုင်မင်း၏ ဇနီးသည်မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာကိစ္စများလဲလို့ မေးပါရစေ။..."

ဇန့်အာသည် ကျဲပါးလှသော သူ၏ ဆံပင်အောက်မှ ဦးရေပြားကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ဖြဲပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ခရိုင်မင်းလျှူရဲ့ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုနဲ့ မတရား အဓမ္မခေါင်းပုံဖြတ် ကောက်ခံမှုတွေအကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။"

"အာ။"

ခရိုင်မင်း၏ ဇနီးသည်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာတော်မှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့သည်။ စီရင်စုမြို့တော်မှ စေလွှတ်လိုက်သော လူများသည် လျှူကျန့်၏ သေဆုံးမှုကိုသာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ဖြစ်ပြီး လျှူကျန့်ကိုယ်တိုင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မဟုတ်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ လုံးဝ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိချေ။

"ဒါဟာ နားလည်မှုလွဲတာပါ။။ ကျွန်မရဲ့ လင်ယောက်ျားက ဒီလိုအရာတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"

ဇန့်အာက စိတ်ပါဝင်စားမှုမရှိဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လူအများစုသည် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ပြီးနောက် ပြဿနာကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို မစဉ်းစားကြဘဲ ခေါင်းမာစွာဖြင့်သာ ငြင်းဆန်တတ်ကြသည်ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ကို နောက်သို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ခရိုင်မင်းလျှူရဲ့ စံအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ပြီး သေသေချာချာ ရှာဖွေစမ်း။"

ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်တစ်စုသည် ခရိုင်ရုံးတော်မှ ထွက်ခွာကာ ခရိုင်မင်း၏ စံအိမ်တော်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် တော်ဝင်စစ်သည် တစ်ဆယ်ကျော်မျှ ပါဝင်ပေသည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို သိမ်းဆည်းသည့် ကိစ္စရပ်၌မူ သူတို့သည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ကျင်းက ဇန့်အာကို ဤတာဝန်ကို ကိုင်တွယ်ရန် စေလွှတ်စဉ်က အထူးတလည် စီမံပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စေ့စပ်သေချာလှသော ရှာဖွေမှုအောက်တွင် ငွေတုံးများနှင့် ရွှေတုံးများ ပြည့်နှက်နေသော သေတ္တာတစ်လုံးပြီးတစ်လုံးကို တူးဖော်ရရှိခဲ့ပြီး ဝင်းခြံအတွင်း၌ သေသပ်စွာ ဆင့်စီထားလိုက်ကြသည်။ ဇန့်အာသည် လျှူကျန့်၏ မိသားစုဝင်များကို ခြံရံလျက် ရောက်ရှိလာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျှူကျန့်၏ ဇနီးသည်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူကျပ်ကာ မေ့လဲသွားခဲ့လေသည်။

ဇန့်အာသည် ငွေကြေးများကို လျင်မြန်စွာ ရေတွက်စစ်ဆေးပြီးနောက် လျှူကျန့်၏ တစ်သက်တာ စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာပစ္စည်းများနှင့် မိသားစုဝင်များကို နန်ယန်စီရင်စုသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ဝံ့သော လုပ်ကြံသူအတွက် ဝရမ်းပြေးပုံတူများ၊ ဆုငွေထုတ်ပြန်ချက်များနှင့် ဖမ်းဝရမ်းများကို ကပ်ထားလိုက်ကြလေသည်။

မကြာမီပင် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံး၌ ပျံ့နှံ့နေထိုင်ကြသော ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် လုပ်ကြံသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းသည် ကွန်ရက်အဖွဲ့၏ အစွမ်းထက်လှသော သတင်းအချက်အလက် ကွန်ရက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လုပ်ကြံသူ၏ ရုပ်အသွင်အပြင်၊ သိုင်းပညာစွမ်းရည်နှင့် ခြေလှမ်းသိုင်းတို့မှာ အလွန်အမင်း ထင်ရှားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် မိမိတစ်ဦးတည်းဖြင့် ခရိုင်မင်းတစ်ဦးကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး ခရိုင်မင်း၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် စစ်သည်များထံမှ အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်သော သိုင်းလောကသား အနည်းငယ်မျှ ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ဝံ့သူမှာမူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

ထိုသူ၏အမည်မှာ လင်းဖုန်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ယခင်က ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူသည် ဟွိုင်ခရိုင်ဝန်းကျင်ရှိ ခရိုင်အသီးသီးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် လောကအပြင်ဘက်သို့ ကွယ်ဝှက်နေသော တောင်ပေါ်ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကသို့ စတင်ခြေချချိန်တွင် ချမ်းသာသူများကို လုယက်၍ ဆင်းရဲသားများကို ကူညီခြင်းနှင့် မကောင်းမှုများကို နှိမ်နင်းခြင်းတည်းဟူသော ဂုဏ်ပြောင်လှသော လုပ်ရပ်အချို့ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဒေါသအမျက် လွှမ်းမိုးသွားကာ လျှူကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာ သို့မဟုတ် သူ၏ သိုင်းကွက်များကိုပင် ဖုံးကွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်၌ လင်းဖုန်း၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှဘဲ ယခင်က တက်ကြွထက်မြက်လှသော အသွင်အပြင်များ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကြည်လင်လှသော သူ၏မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မုတ်ဆိတ်မွေးများကိုပင် ရိတ်ရန် အချိန်မရလောက်အောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်မောင်းတွင် အရိုးအထိ မြင်တွေ့နေရသော နက်ရှိုင်းလှသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏ နံရိုးများတွင်မူ မြားမြှောင့်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးချင်းချင်းနီနေသော အပေါက်တစ်ပေါက် ရှိနေကာ ၎င်းမှာ ထင်ရှားစွာပင် ဒူးလေးမြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သွေးချင်းချင်းနီနေသော အပေါက်ဝန်းကျင်ရှိ အသားစများသည် မည်းမှောင်ပြီး ပုပ်စော်နံနေကာ ၎င်းမှာ အဆိပ်လူးမြားဖြင့် ပစ်ခတ်ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ သူသည် သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ထိုင်နေရင်း ဒဏ်ရာများကို ဆေးထည့်ကာ သူ၏ အတွင်းအား ချီ (Qi) ကို လည်ပတ်စေလျက် အတွင်းအသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိနေခဲ့လေသည်။

ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်များသည် သူရှိရာနေရာကို အတိအကျ သိရှိပြီးနောက် အဆုံးမရှိသော လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ တရစပ် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများကို တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ဆင်နွှဲခဲ့ကြလေသည်။ အစပိုင်းတွင် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ အံ့မခန်းလှသော သိုင်းပညာစွမ်းရည်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အတွင်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အင်အား ကုန်ခမ်းလာမှုကြောင့် ပိုမို၍ ရုန်းကန်လာရပြီး ဒဏ်ရာများကိုပါ စတင်ရရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ရလှပြီး သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်ကိုပင် သူ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှ နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းသည်းခံလိုက်သည်။ ဆေးထည့်ပြီးနောက် သူသည် ဆက်လက်၍ မဆိုင်းမတွဝံ့ချေ။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်ချည်း တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်လှသော တောအုပ်ဆီသို့ စူးစိုက်ထားလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်လှသော တောအုပ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် ဒူးလေးမြားများ တရစပ် ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ ထက်မြက်လှသော အအေးဓာတ် အလင်းရောင်များတွင် ပြာနှမ်းသော ခရမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များ သန်းနေခဲ့သည်။ လင်းဖုန်းသည် အနည်းငယ်မျှ မပေါ့ဆဝံ့ဘဲ သူ၏ အတွင်းအားကို ညှစ်ထုတ်ကာ ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလျက် ဒူးလေးမြားများကို တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပယ်ဖျက်လိုက်လေသည်။

သူ အသက်ရှူရန်ပင် အချိန်မရမီမှာပင် ထက်မြက်လှသော ဓားလှံလက်နက်များကို ကိုင်စွဲထားသည့် လူတစ်ဆယ်ကျော်သည် ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်းမှ ပြေးထွက်လာကာ သူ့ထံသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ပြေးဝင်လာသော လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးချင်းချင်းနီသော အတွင်းအားများ ဝေ့ဝဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

နန်းတွင်းတော်ဝင်အာဏာစက်ကို ခုခံရန် ကြံစည်ကြသော သိုင်းလောကသားများသည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥဖြင့် ထုရိုက်သည်နှင့် မခြားနားပေ။