အခန်း ၉၈

အခန်း (၉၈)

သိုင်းလောက (၂)

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားနှင့် သွေးများမှာ အကုန်နီးပါး ခြစ်ထုတ်ခံထားရသော သူတောင်းစားအဖိုးအိုသည် သူ၏လည်ချောင်းအတွင်းမှ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာနိုင်ရှာပေ။ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ပြူးကျယ်နေသော သူ၏မျက်ဝန်းများနှင့် အပြင်သို့ ပေါ်ထွက်လျက် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည့် ကိုယ်တွင်းကလီစာများကသာ ထိုလူမှာ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။

ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ရာအိမ်မှူးသည် သူ၏နဖူးပြင်ထက်မှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဓားမြှောင်တိုကို လှုပ်ရှားနေသည့် နှလုံးသားပေါ်သို့ ထောက်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟူး... ဟူး... သခင်ကြီး၊ ရှစ်ရာဆယ့်လေးချက် ရှိသွားပါပြီ၊ သူ အသက်ရှူနေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး..."

လင်ချီစီရင်ခြင်း ဟူသည်မှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သော အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ပြစ်ဒဏ်ကျခံရသူအား လျင်မြန်စွာ သေဆုံးမသွားစေဘဲ အဓိက အသက်သွေးကြော နေရာများကို မထိခိုက်စေဘဲ အဆုံးစွန်သော ဝေဒနာကို ခံစားရစေရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအမှုကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ရာအိမ်မှူးမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားခဲ့သည်။

"မလိုတော့ဘူး။ ဒီလို ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က လူယုတ်မာမျိုးက လွယ်လွယ်နဲ့ သေသွားဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။ သူ ဖာသာသူ သေဆုံးသွားတဲ့အထိ ဝေဒနာကို အဝကြီး ခံစားပါစေဦး။ အင်း... အော်၊ ဒါနဲ့ ငါ့ကို 'အစ်ကိုကြီး' လို့ ခေါ်စမ်းပါဦး... ငတုံးရဲ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်သည် ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ခွေလိပ်လဲကျနေကာ ပါးစပ်မှလည်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်နေပြီး ခေါင်းပင်မဖော်ဝံ့ရှာသော နောက်ထပ် သူတောင်းစားအဖိုးအိုတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးနား၌ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားနေရသည့် သူ၏အဖော်ဖြစ်သူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများက သူ့ကို အသိစိတ်လွတ်မတတ် ခြောက်လှန့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းမော့စမ်း။ ငါ့ကို ကြည့်စမ်း... အဖိုးကြီး။"

ထိုငေါက်ငမ်းသံကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းကာ အသနားခံနေသော အဖိုးအိုမှာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် အတင်းထရပ်ကာ ဝမ်ကျင်းထံသို့ အသည်းအသန် ဦးခိုက်တော့သည်။

"သနားပါဦး သခင်ကြီး။ သနားတော်မူပါ။ ကျွန်တော်မျိုး နောက်တစ်ခါ မလုပ်ဝံ့တော့ပါဘူးဘုရား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အသက်ချမ်းသာပေးပါဦး သခင်ကြီး။"

"အသက်ချမ်းသာပေးရမယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ။ ပြောစမ်း... မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ။ မင်းမှာ အပေါင်းအပါတွေ ရှိသေးလား။ မင်းတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းက ဘယ်မှာလဲ။ ဒီလို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မင်းတို့ ဘယ်နှကြိမ်လောက် ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးလဲ။ ငါ့ကို အကုန်အစင် ပြောစမ်း။ အကယ်၍ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ ဟိုဘက်က အသားတုံးကြီးက မင်းရဲ့ နိဂုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

သူတောင်းစားအဖိုးအိုသည် ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ နှာရည်နှင့် မျက်ရည်များ ရောပြွမ်းနေပြီး အိုမင်းရင့်ရော်၍ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းထက်တွင် အသက်ရှင်သန်လိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ အထင်အရှား ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သိသမျှကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် အကုန် ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်တော့သည်။

"ဒီအဖိုးကြီးနာမည်က ယန်အာ ပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ နောက်ထပ် အပေါင်းအပါ ငါးယောက် ရှိပါသေးတယ်။ အခြေစိုက်စခန်းကတော့ မြို့ပြင်က အိမ်ဝင်းတစ်ခုရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာပါဗျာ။ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို ဘယ်နှကြိမ် လုပ်ခဲ့ဖူးလဲဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲ မမှတ်မိတော့ပါဘူး... ကျွန်တော် ဒီအလုပ်ထဲကို ရောက်နေတာ တစ်ဆယ့်လေး၊ တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက် ရှိပါပြီ..."

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ထိုအဖိုးကြီးကို ကန်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူတောင်းစားကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ညစ်ပတ်ပေရေနေသော အညစ်အကြေးများကို မြင်သောအခါ ရွံရှာစွာဖြင့် သူ၏ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"အာရန်... ငါ့ကိုယ်စား သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ကန်ပစ်စမ်း။"

ကုရန် - "...ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

လေပွေတစ်ခုသဖွယ် ပြင်းထန်လှသော ကန်ချက်တစ်ချက်သည် သူတောင်းစားအဖိုးအို၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ဆယ်ပေခန့်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ကုရန်သည် ကန်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုအဖိုးကြီး သေဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ခွန်အားကို အနည်းငယ် ထိန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွင့်ထွက်သွားသော အဖိုးအိုသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ အသက်လု၍ ထရပ်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဦးခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

"ကျေး... အဟွတ် အဟွတ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး... အခုလို... အခုလို ကန်တာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သူ့ကို ခေါ်ထုတ်သွားလိုက်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ကို လမ်းပြခိုင်းပြီး အဲဒီလူယုတ်မာတစ်စုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်။ သူကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်။"

ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို မသတ်သေးကြောင်း ပြောလိုက်သဖြင့် အဖိုးအို၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဝင်းပသွားသည်။ သူသည် ဦးသုံးကြိမ် ထပ်မံချလိုက်ပြီး သူ၏ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြခဲ့ကာ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦး၏ ကြိုးဖြင့် တုတ်နှောင်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ပျက်စီးနေသော နတ်ရုပ်တုကြီး၏ ဘေးနားသို့ ပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ကုရန်သည် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသည့်ဟန် ရှိနေသော သူတောင်းစားအဖိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေအရဆိုရင် မင်းကို မသတ်ဘူးလို့ ပြောပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်းကိုယ်တိုင် သေချင်လွန်းလို့ အသနားခံရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော်နေကြသော မသန်စွမ်း ကလေးသူတောင်းစားငယ်အချို့ ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ သနားဂရုဏာရိပ်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

"မင်းတို့... မင်းတို့ အိမ်တွေ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မှတ်မိကြသေးလား"

ကလေးသူတောင်းစားငယ်များသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ပါးစပ်မှ 'အာ... အာ...' ဟု အသံများပြုကာ လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့်သာ ပြသနေကြတော့သည်။

"ဟူး..."

ဝမ်ကျင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရုပ်တုကြီး၏ အောက်ခြေနားသို့ လျှောက်သွားကာ အိုမင်းပျက်စီးနေသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါ ရှိနေဆဲဖြစ်သည့် အမည်မသိ နတ်ရုပ်တုကြီး၏ မျက်နှာကို ငေးမောကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ကုရန်သည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ဒူးထောက်၍ ဝပ်စတွင်းလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး။ ကျွန်တော်မျိုးက တမင်သက်သက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ရုပ်တုကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့တာလဲ"

ကုရန်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက ဒီလို ညစ်ပတ်စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ ကိစ္စတွေကြောင့် သခင်ကြီးရဲ့ စိတ်အာရုံ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်လို့ပါ။ ဒီလို မှောင်မိုက်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ အရာတွေက သိုင်းလောကမှာ သာမန်လို ဖြစ်ပျက်နေတာမျိုးပါ။"

"ဒါဆို ဘာလို့ နောက်မှ ငါ့ကို ပြောရတာလဲ"

ကုရန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက သခင်ကြီးရဲ့ ဂရုဏာတရားကို အဆင့်မရှိတဲ့ ကြွက်စုတ်နှစ်ကောင်အပေါ်မှာ မကျရောက်စေချင်လို့ပါ။ သူတို့က အဲဒီလို ခံယူဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။"

ဝမ်ကျင်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ ကုရန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်၍ နှစ်ချက်ခန့် ဖွဖွပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"အဖြေကောင်းပဲ။ ငါ အတော်လေး သဘောကျတယ်။ ငါ့ဘေးနားမှာပဲ ဆက်ပြီး ရှိနေပါဦး။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။"

"အင်း... ထတော့။ ငါ့ကို 'ချိုင်းရှန်းကျဲ့ကော' ဆိုတာ ဘာလဲ ပြောပြစမ်းဦး၊ အဲဒါက ဘာလဲ။ ပြီးတော့ အောက်လမ်းဂိုဏ်းဆိုတာကကော ဘာလဲ။ သူတို့က ဘယ်လိုလူမျိုးတွေလဲ"

ကုရန်သည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကျောကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ခုနက ထွက်ပေါ်လာသော ချွေးစေးများက သူ၏ဝတ်စုံကို စိုရွှဲသွားစေသည်။

"မှန်လှပါ သခင်ကြီး။ 'ချိုင်းရှန်းကျဲ့ကော' ဆိုတာက မူလကတော့ ယခင်မင်းဆက်တုန်းက လူအရှင်လတ်လတ်တွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါတွေကို ဖြတ်တောက်တာ၊ ပြီးတော့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ ကိုယ်တွင်းကလီစာတွေကို ယူပြီး ဆေးဝါးဖော်စပ်တာနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ ရှာဖွေတာတွေကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ယခင်မင်းဆက်ရဲ့ အာဏာရှိ မှူးမတ်တွေဟာ စုန်းကဝေအတတ်တွေကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်သက်ဝင်ကြပြီး လူ့သည်းခြေ ဒါမှမဟုတ် နှလုံးသားတွေကို ဆေးဝါးအဖြစ် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ ရှိကြပါတယ်"

"ဒီမင်းဆက်မှာတော့ အဲဒီလို ရာဇဝတ်မှုတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိမ်နင်းထားတာကြောင့် ဒီတားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ဝံ့တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ပေးဆွဲတာ၊ ခိုးယူတာ ဒါမှမဟုတ် လုယက်တာတွေကတစ်ဆင့် ကလေးသူငယ်တွေကို ဖမ်းဆီးပြီး လောကသားတွေရဲ့ သနားဂရုဏာစိတ်ကို ရယူဖို့ ဒါမှမဟုတ် လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် မသန်စွမ်းမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် 'လူထူးဆန်း၊ မိစ္ဆာကောင်' တွေအဖြစ် ဖန်တီးကာ လမ်းသွားလမ်းလာတွေဆီကနေ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေနေကြတဲ့သူတွေ ရှိနေဆဲပါပဲ။ 'ချိုင်း' ဆိုတာက စုဆောင်းတာကို ဆိုလိုပြီး၊ 'ရှန်း' ဆိုတာက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း... များသောအားဖြင့် ကြီးထွားဆဲ အရွယ်ဖြစ်တဲ့ ကလေးသူငယ်တွေကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်၊ 'ကျဲ့ကော' ဆိုတာကတော့ ဓားနဲ့ လှီးဖြတ်တာ ဒါမှမဟုတ် ပုဆိန်နဲ့ ခုတ်ထစ်တာကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့ သာမန်လူအရှင်လတ်လတ်တွေကို၊ အထူးသဖြင့် ကလေးသူငယ်တွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ဓားတွေ၊ ပုဆိန်တွေနဲ့ တခြားနည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေ၊ မသန်စွမ်းတာတွေ ဒါမှမဟုတ် လူနဲ့ တိရစ္ဆာန် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာကောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဥပမာပြောရရင် လူစကားပြောနိုင်တဲ့ နတ်ခွေးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် စာရေးနိုင်၊ ပန်းချီဆွဲနိုင်တဲ့ ဝံတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် လူမျက်နှာနဲ့ မြွေတွေလိုမျိုးပေါ့ဗျာ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်း သေသင့်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုပဲကွ။ ကလေးသူငယ်တွေကို အန္တရာယ်ပြုတာက တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးရဲ့ အမြစ်ကို တူးဆွဖျက်ဆီးတာပဲ။ ဒီလို ရာဇဝတ်မှုမျိုးက အသားကို တစ်စစီ အချက်ပေါင်းထောင်ချီ လှီးဖြတ်ပြီးမှ သတ်ပစ်ဖို့ ထိုက်တန်တာ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးကိုးဆက်လုံးကိုပါ အကုန် မျိုးပြုတ် သတ်ပစ်ရမယ်။"

"ဆက်ပြောဦး။ အောက်လမ်းဂိုဏ်းထဲမှာ ဘယ်လို လူစားမျိုးတွေ ရှိသေးလဲ"

"သခင်ကြီး... အမှန်တော့ 'အောက်လမ်းဂိုဏ်း' ဆိုတာက ယေဘုယျအားဖြင့် ပင်မရေစီးကြောင်းကနေ သွေဖည်ပြီး နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အင်အားစုအချို့ကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်၊ သူတို့အားလုံးကတော့ ဟိုသူတောင်းစား အဖိုးကြီးနှစ်ယောက်လို ယုတ်မာကြတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ မဟာကျင်းမင်းဆက်ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေအပေါ် ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဥပဒေတွေက အလွန်တင်းကျပ်တာကြောင့် နန်းတော်မှာ အမှုထမ်းဖို့ အလိုမရှိသလို ဥပဒေရဲ့ ချုပ်ချယ်မှုကိုလည်း မခံယူချင်ကြတဲ့ သိုင်းပညာရှင်အများအပြားဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောက်လမ်းဂိုဏ်းအဖြစ် စုစည်းမိသွားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအင်အားစုတွေထဲမှာ အများစုကတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြတဲ့ အစွန်းရောက်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းအယူဝါဒတွေ ရှိကြတဲ့ အရူးတွေနဲ့ ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ ပါဝင်ကြပါတယ်။"

"ဥပမာ ဘာတွေရှိလဲ။ အဲဒီထဲမှာ ကိုယ်စားပြုတဲ့ အင်အားစုကြီးတွေ ရှိလား"

"ဥပမာပြောရရင်တော့ 'သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်း' လို့ ခေါ်တဲ့ 'မိစ္ဆာဂိုဏ်း' ပေါ့ဗျာ။ ယခင်မင်းဆက် မတည်ထောင်ခင်ကတည်းက၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာ၊ ခုနစ်ရာလောက်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က အမြဲတမ်း ပုန်ကန်လေ့ရှိပြီး အမြဲတမ်းလည်း ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းခြင်း ခံရလေ့ရှိပါတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဖူးသလို ဘယ်တော့မှလည်း မျိုးပြုတ်အောင် မချေမှုန်းခံရဘဲ အခုအချိန်အထိ ဇွဲကောင်းကောင်းနဲ့ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သိုင်းလောကမှာတော့ သူတို့ရဲ့ သမိုင်းအစဉ်အလာဟာ တာအိုနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကြီးတွေပြီးရင် ရှေးအကျဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည့်ဟန် ပြသလိုက်သည်။

"အဲဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးတာလား။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ"

ဤသန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းသည် မင်းဆက်နှစ်ခုတိုင်တိုင် မပြိုလဲဘဲ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်လျှင် အမှန်တကယ်ပင် လှည့်ကွက်အချို့ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကုရန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းအယူဝါဒကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်။ လူအများအပြားဟာ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ တရားဟောကြားချက်တွေကို နားထောင်ပြီးနောက် အဲဒီဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းဘက်ကို ဘက်ပြောင်းသွားကြတဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင် အတော်များများလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ဒါကိုကြည့်ရင် သူတို့တွေ လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရာမှာ ဘယ်လောက်တောင် ကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။"

"သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ အယူဝါဒ ဟုတ်လား"

"မှန်လှပါ သခင်ကြီး။ ကျွန်တော်မျိုးလည်း အသေးစိတ်ကိုတော့ သေသေချာချာ မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဓိက သဘောတရားကတော့ လူတိုင်းအတွက် ပြီးပြည့်စုံပြီး တန်းတူညီမျှတဲ့ 'မြေကမ္ဘာပေါ်ရှိ နတ်ဒေဝါတို့၏ နိုင်ငံတော်' တစ်ခုကို တည်ထောင်ဖို့လို့ အကြမ်းဖျင်း ကြားဖူးပါတယ်..."

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကုရန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အထင်သေးရွံရှာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

သို့သော် ဝမ်ကျင်းမှာမူ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေခဲ့ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖွဖွ ညည်းတွားလိုက်တော့သည်။

"အဲဒါက တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စံပြရည်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ..."