အခန်း ၉၉

အခန်း (၉၉)

သိုင်းလောက (၃)

ဝမ်ကျင်းနှင့် ကုရန်တို့ စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ကင်းလှည့်ကာ စောင့်ကြပ်နေကြသည့် အင်ပါယာကိုယ်ရံတော် အနည်းငယ်သည် ၎င်းတို့၏ဓားများကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းစွပ်ခြုံထည်များ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မြင်းစီးသမား ငါးဦးထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

"ရပ်စမ်း။"

မြင်းပေါ်ရှိ ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ခေါင်းစွပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ ရဲရင့်တည်ကြည်သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုလူသည် လမ်းပိတ်ထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မီးပုံနှင့် လူရိပ်များ ရှိနေသည့် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ခဏမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သွယ်လျလှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိသည့် အခြားလူရိပ်တစ်ခုထံသို့ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လှည့်လည်သူသခင်မ။ ခုနက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စူးရှတဲ့ အော်ဟစ်သံက ဒီနေရာကနေ ထွက်လာတာ ဖြစ်ရပါမယ်။"

သူမ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးကို ထိုအမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွကိုင်လိုက်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား ဓားများကို ကိုင်စွဲထားကြသည့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမိုးက ရုတ်တရက် ရွာချလာတာမို့လို့ ကျွန်မတို့ မိုးခိုဖို့ ဘုရားကျောင်းထဲကို ဝင်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင့်တို့ရဲ့ အထက်လူကြီးကို အကြောင်းကြားပေးပါဦး။"

သူမ၏ အသံမှာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဒေါသရိပ်အချို့ စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် "ကောင်းပြီ၊ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။" ဟု ပြောကာ တစ်ယောက်က သတင်းပို့ရန် အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဝမ်ကျင်းအား လက်ဝါးချင်းရိုက် ဦးခိုက်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ခဏမျှ စောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး သွားရောက် နှင်ထုတ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ဒါမှ သခင်ကြီးရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို မနှောင့်ယှက်နိုင်မှာပါ။"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကုရန်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ရောက်လာတဲ့သူတွေကို ငါ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပြီ။ ဘာလဲ... အန္တရာယ် ရှိလို့လား"

ကုရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး မသိသေးလို့ပါ၊ သိုင်းလောကမှာ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြတဲ့သူတွေဟာ ရာသီဥတုကို အမြဲတမ်း စစ်ဆေးလေ့ ရှိကြပါတယ်။ ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီးက သုန်မှုန်ပြီး တိမ်ထူထပ်နေတာကြောင့် ညနေပိုင်းမှာ မိုးရွာမယ်ဆိုတာ သေချာသလောက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ခရီးသွားအများစုကတော့ ကျွန်တော်တို့လိုပဲ သူတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်နဲ့ အကွာအဝေးကို သေသေချာချာ စီစဉ်ထားတတ်ကြပါတယ်။ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ မိုးရာသီ ဒါမှမဟုတ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ ရှိတာကလွဲရင် မိုးရွာတဲ့ညတွေမှာ ခရီးသွားတဲ့သူ အလွန်နည်းပါးပါတယ်။"

"အခုလိုအချိန်မှာ ဒီလူစု ပေါ်လာတာက မရိုးရှင်းပါဘူး။ သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေမှာကို ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် 'လှည့်လည်သူ' ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကလည်း သာမန်လူတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် တည်ငြိမ်နေခဲ့သော်လည်း စနစ်အရောင်းဆိုင်အတွင်းမှ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ရာအိမ်မှူး ၅၀ နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တပ်ရင်းမှူး ၁၀ ဦး ကို တိတ်တဆိတ် လဲလှယ်လိုက်ပြီး ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက် ဆယ်လီအကွာတွင် ကြိုတင်ဖြန့်ကြက်ချထားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘေးကင်းတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အသက်ထက် အရေးကြီးတာ ဘာမှမရှိပေ။

"သွားကြည့်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ စိတ်ထားရှိရင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ကုရန်သည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ရာအိမ်မှူးအချို့ကို ဦးဆောင်ကာ ဘုရားကျောင်းအပြင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဝမ်ကျင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဆယ်ဦးကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ကုရန်သည် ဘုရားကျောင်းအပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်စဉ် မြင်းပေါ်ရှိ လူရိပ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဆံမှာ ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုလူများထံသို့ အဝေးမှ ချိန်ရွယ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတိထားကြစမ်း။"

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ ချဉ်းကပ်သွားကြပြီး နောက်ထပ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကမူ ခါးမှ ဒူးလေးများကို ဖြုတ်ကာ မြားများ တပ်ဆင်လျက် ထိုလူများထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ကုရန်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာထက်မှ ပုံစံဆန်းများ ရေးဆွဲထားသည့် ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ဝုန်းဒိုင်းကြဲသွားခဲ့သည်။

"ဒီလူတွေကတော့ တကယ်ပဲ ပြောရုံရှိသေးတယ်၊ အခုတင် သခင်ကြီးနဲ့ သူတို့အကြောင်း ပြောနေတာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ဆုံမိကြပြန်ပြီ။"

ကုရန်နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုမြင်းစီးသမားများကလည်း ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးဝတ် အမျိုးသမီး၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

သူ၏ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်ထားသည့် ရဲရင့်သောလူကြီးသည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ လက်ထဲမှ ဒူးလေးမြားများ၏ အေးစက်သော အရောင်အဝါနှင့် ရှည်လျားသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကုရန်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လေးနက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"လှည့်လည်သူသခင်မ... ဒီလူတွေက မရိုးရှင်းဘူး... သူတို့က သိုင်းသမားတွေနဲ့ မတူဘူး"

"ပြီးတော့ ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့သူက ရာက္ခသဂိုဏ်းရဲ့ 'အသက်နှုတ်ဓားရှင်' ကုရန် နဲ့ တူနေတယ်..."

ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးဝတ် အမျိုးသမီးသည်လည်း မြင်းကုန်းနှီးပေါ်မှ ပုစဉ်းတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာပြီး ရှစ်ထောင့်အနားသတ်ပါသည့် စက်ဝိုင်းပုံ ဓားပျံစက်ကို ယူကာ လက်တွင် ကိုင်ဆောင်လျက် ကုရန်ထံသို့ အဝေးမှ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သူမ၏ ချယ်ရီသီးနှုတ်ခမ်းလွှာသည် အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။

"အသက်နှုတ်ဓားရှင်... ကုရန်လား"

သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအသံသည် ကုရန်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာရာ ကုရန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မေးပါရစေဦး... သင်က သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်လည်သူ၊ ဥက္ကာပျံဓားစကြာကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သခင်မလေး ပုချီလော့ လား"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် ပုချီလော့သည် သူမ၏လက်ထဲမှ ဥက္ကာပျံဓားစကြာကို အသာအယာ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး မြင်း၏ဝမ်းဗိုက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ညှစ်ကာ သူမ၏ဘေးနားရှိ လူလေးဦး၏ ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာကာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ခုနတင်ပဲ... ဒီဘုရားကျောင်းထဲကနေ စူးရှပြီး အဆက်မပြတ်တဲ့ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံတွေ ထွက်လာတာကို လီအနည်းငယ်အကွာကနေတောင် ကြားနေရတယ်..."

ပုချီလော့သည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သူမ၏နှာခေါင်းသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

"သွေးညှီနံ့တွေက အခုထိ မပြယ်သေးဘူး။ နင်တို့တွေ အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို ထပ်ပြီး အန္တရာယ်ပြုနေကြတာလား"

ကုရန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလက ၎င်းတို့၏ ရာက္ခသဂိုဏ်း၏ အတွင်းမှ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"သူတို့က အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်း သေသင့်တဲ့ လူယုတ်မာ စုတ်တွေပါ... ကလေးသူငယ်တွေကို ကုန်ကူးနေတဲ့ စက်ဆုပ်စရာ သူတောင်းစားတစ်စုပါ"

"ဒါ့အပြင် တခြားကိစ္စမရှိရင်တော့ လှည့်လည်သူသခင်မအနေနဲ့ တခြားနေရာမှာ သွားရောက်အနားယူဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ပုချီလော့သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ စဉ်းစားတွေးတောရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘုရားကျောင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူက နန်ယန်နယ်စားမင်းကြီး ဝမ်ကျင်း လား"

သူမ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အသံမှာ သေချာရေရာလှသည်။ ရာက္ခသဂိုဏ်းသည် ပင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက၏ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းလောကမှ လူအများအပြားက ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရာက္ခသဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန်များ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာကြပြီး ပင်းပြည်နယ်မှ အထက်တန်းစား မိသားစုကြီးများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့် သတင်းကို သိုင်းလောက၏ အဓိက အင်အားစုကြီးအားလုံး နီးပါး သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပင်းပြည်နယ် အထက်တန်းစား မိသားစုကြီးများ၏ ဒေါသကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ ရာက္ခသဂိုဏ်းကို ခိုလှုံခွင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည့် ဝမ်ကျင်းကိုလည်း အထူးပင် အာရုံစိုက်ထားကြသည်။

သူ့ကို ယခင်က စောင့်ကြည့်ခံခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... မှောင်မိုက်သော လောကအတွင်းမှ လူများသည် မဟာရာဇဝတ်ဝန်ကြီးဌာန၏ ယခင်အကြီးအကဲ၏ တပည့်၊ တရားရေးအမတ်ကြီးနှင့် တရားလွှတ်တော်ချုပ် တရားသူကြီးချုပ်တို့၏ ညီငယ်ဖြစ်သူကို မည်သို့လျှင် အာရုံမစိုက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

မဟာကျင်းမင်းဆက်၏ သိုင်းလောကသားများသည် အစိုးရ၏ တရားစီရင်ရေး အဖွဲ့အစည်းများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ မိသားစုတိုင်းလိုလိုတွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသည့် တပည့်များ သို့မဟုတ် အဖွဲ့ဝင်များ ရှိကြပြီး ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာကို ထိုအရာရှိကြီး နှစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံများက ဆုံးဖြတ်ပေးကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းသည် ရာက္ခသဂိုဏ်းကို လွှဲပြောင်းရယူပြီး 'ကွန်ရက်' ကို ဖွဲ့စည်းကာ ယွဲ့လူမျိုးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ တစ်ပြည်နယ်လုံးရှိ လူများသည် ဝမ်ကျင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အသိအမှတ်ပြုလာကြတော့သည်။

ဘုရားကျောင်းပျက်အတွင်း၌ ရှိနေသောလူမှာ ဝမ်ကျင်း ဖြစ်ကြောင်း ပုချီလော့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းတစ်ယောက်တည်းသာ ရာက္ခသဂိုဏ်း၏ သခင်လေး ကုရန်ကို ဤမျှအထိ ပူပန်သောကရောက်စေပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်စေနိုင်ကာ ဤမျှ မြင့်မားသောအဆင့်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ ခရီးသွားနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။ နန်ယန်နယ်မြေအတွင်းတွင်မူ အခြားမည်သူမျှ မရှိနိုင်ပေ။

ကုရန်က ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"လှည့်လည်သူသခင်မ၊ သိုင်းလောက ကလူတွေဟာ သိုင်းလောကအတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်ကြတာပါ။ ဘာကို လုပ်သင့်ပြီး ဘာကို မလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် ထပ်ပြီး သတိပေးနေဖို့ မလိုဘူး ထင်ပါတယ်နော်"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကုရန်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အကယ်၍ လှည့်လည်သူသခင်မအနေနဲ့ အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့... သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းဟာ ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်းမှာ ခြေတစ်လှမ်းတောင် ရွေ့လျားဖို့ ခက်ခဲသွားစေရမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံရဲတယ်၊ ပြီးတော့ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တိုင်းဟာလည်း ကွန်ရက်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု စာရင်းထဲကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်။"

ပုချီလော့သည် ကုရန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်မသွားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူမသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ကုရန်အား လက်ဝါးချင်းရိုက် ဦးခိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်ကြီးဝမ်ကို အကြောင်းကြားပေးပါဦး၊ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ ပုချီလော့နဲ့ သူမရဲ့ လက်အောက်ခံတွေက တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်လို့။"

"အကယ်၍ သခင်ကြီးဝမ်က ကျွန်မတို့ကို တွေ့ဆုံဖို့ သဘောတူရင် ကျွန်မတို့ ဝင်ရောက် ဂါရဝပြုပါ့မယ်။ အကယ်၍ သခင်ကြီးဝမ်က ငြင်းပယ်ရင်တော့ ကျွန်မတို့ ချက်ချင်းပဲ ထွက်ခွာသွားမှာဖြစ်ပြီး အစ်ကိုကြီးကုကိုလည်း အခက်အခဲ မဖြစ်စေပါဘူး။"

ကုရန်သည် ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြသည့် ပုချီလော့၏ နောက်ကွယ်မှ လူလေးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခဏလောက် စောင့်ဦး။"

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ပြန်ကာ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကုရန်သည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ဦးဆောင်ကာ ထိုလူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ မရှိပေ။ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ကြီးမြတ်သော လှည့်လည်သူ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ပုချီလော့ကိုမူ သူ အနိုင်မရနိုင်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ရန်လည်း ခက်ခဲမည်ဟု ကုရန် ခံစားမိသည်။ ကျန်ရှိသော လေးဦးမှာလည်း ပုချီလော့၏ အစောင့်အရှောက်ကြီး လေးဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး အားလုံးမှာ ကျော်ကြားသော ထိပ်တန်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကုရန်အနေဖြင့် အကယ်၍ သူသာ ပုချီလော့၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရပါက ကျန်ရှိသောသူများသည် ထိုလေးဦးကို တားဆီးနိုင်ပါ့မလားဟူ၍ လောင်းကြေး မထပ်ဝံ့ပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပါက အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အကြမ်းဖက် နည်းလမ်းကို အသုံးမပြုဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ စကားပြောဆိုခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ကုရန်နှင့် ပုချီလော့တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ တူညီသော တွေးတောချက် ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နှိုင်းယှဉ်ချက် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ အသေအပျောက်များနှင့် မမျှော်မှန်းနိုင်သော အခြေအနေများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။