အခန်း ၄၅

အခန်း ၄၅ - ရှီတင်းတောင်သို့ ခရီးနှင်ခြင်း။

မိသားစု၏ အဓိကခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ဝေ့ကျင်းပေါ်က မျိုးရိုးဗီဇကျမ်း၏ ထူးခြားသောစွမ်းဆောင်ရည်များကို ရှင်းပြပြီးနောက် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ထိုင်မရထိုင်မရဖြစ်ကာ အခန်းထဲတွင် အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်နေမိသည်။

"ဒါဆိုရင်... အခု ဝေ့မိသားစုအတွက် အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မိသားစုဝင်တွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကလေးယူကြဖို့ပဲ။ ကျင့်ကြံသူတွေ များလာလေ ဝေ့ဝူရဲ့ အဆင့်အတန်းက ပိုမြန်မြန် တိုးတက်လေ မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုလည်း ပိုပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ သက်ရောက်စေလေပဲ။"

ခဏအကြာတွင် သူသည် နက်နဲသော အတွေးများဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူနှင့် ဝေ့ကျင်းပေါ်တို့မှာ ထိုစကားကြားသော် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဘိုးဘေး၏ အတွေးအခေါ်မှာ အလွန်တရာမှ ထူးခြားလွန်းလှသော်လည်း ၎င်းသည် မိသားစု ရှင်သန်ရေးအတွက် လက်တွေ့ကျသော အကြံပေးချက် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် မျိုးရိုးဗီဇကျမ်းထဲတွင် အမည်စာရင်းသွင်းခြင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန် အမှန်တကယ်ပင် မြန်ဆန်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

အခြားနယ်ပယ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော မိသားစုဝင်များကိုလည်း ပြန်လည်ခေါ်ယူကာ စာရင်းသွင်းရန် စီစဉ်ကြသည်။

"လေလံပွဲက မကြာခင် စတော့မယ်။ ဝေ့ဝူ မင်း အခုပဲ သွားသင့်တယ်။ လေလံပွဲ မတိုင်ခင် ကြိုရောက်နေတာက ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ လုပ်ဖို့ ပိုအဆင်ပြေတယ်။"

ဘိုးဘေးကဝေ့ဝူအားတိုက်တွန်းသည်။ ဝေ့ဝူက အပြည့်အဝ သဘောတူလိုက်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းနှစ်လုံးကို ထုတ်ကာ အသုံးပြုနည်းကို ရှင်းပြသည်။

ဘိုးဘေးက ဖုန်းတစ်လုံးကို ဝေ့ကျင်းပေါ်အား ပေးအပ်ကာ အခြားတစ်လုံးကို အပြင်ဘက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဝေ့ကျွင်းချန်အား ပေးအပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ မင်းရဲ့ ဦးလေး ဝေ့ရိဒဏ်ရာရထားတာ နှစ်လရှိပြီ။ အခုရက်ပိုင်းမှာ အခြေအနေ ပိုဆိုးလာတယ်။ မင်းသွားတဲ့နေရာမှာ ကျောက်စိမ်းကြာဖြူပွင့်၊ ရေခဲဝိညာဉ်ပုလဲ အစိမ်းရောင်ဝိညာဉ်နှင်းဆီမြက်ဒီသုံးမျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုးကို ရှာပေးနိုင်မလား။"

ထွက်ခွာခါနီးတွင် ဝေ့ကျင်းပေါ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူကလည်း ခေါင်းညိတ် ကတိပြုလိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲက ဝေ့ဝူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မန်ရှင်းသို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်သွားပြီဟု သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ရသည်။

ဝေ့ဝူသည် လိုဏ်ဂူမှ ထွက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လျူမိသားစုသို့ သွားရောက်ကာ လျူရှုယွီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လျူရှုယွီကလည်း စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ကန်စွန်းဥရည်များကို တီထွင်ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူက သူ့အား ချီးကျူးစကားဆိုကာ ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားတစ်ပြားကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ရှီတင်းတောင်သို့ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။

ရှီတင်းတောင်သည် ဝေ့မိသားစု၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ခရီးအကွာအဝေး အလွန်ဝေးကွာလှသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ပျံသန်းပြီးနောက် ရှီတင်းတောင်အနီးရှိ စည်ကားလှသော ကုန်သွယ်ရေးဈေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝေ့ဝူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုလှည့်စားခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် မိမိ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲထားသဖြင့် မည်သူမျှ မရိပ်မိကြချေ။

သူသည် ဈေးတံခါးစောင့်များအား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးပေးကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဈေး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ယန်ကျင်းကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းသို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူက လေလံပွဲဝင်ရောက်ရန် စာရင်းသွင်းလိုက်သည်။

လေလံပွဲတာဝန်ခံမှာ ဝေ့ဝူ၏ ပွင့်လင်းရိုးသားမှုကို သဘောကျပြီး အမည်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ချောင်ချောင် ပါ။"

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံးဖြင့် လေလံပွဲဝင်ခွင့် တိုကင်တစ်ခုကို ရရှိပြီး နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ပေးကာ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုကိုပါ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝေ့ဝူသည် သူယူဆောင်လာသော ကန်စွန်းဥရည်များကို ထုတ်ပြကာ မည်သို့ရောင်းချရမည်ကို ဆွေးနွေးလေတော့သည်။