အခန်း ၄၆

အခန်း ၄၆- မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခြင်း။

ဝေ့ဝူသည် ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ရည်ပုလင်းကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"ဒီပစ္စည်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ပါဝင်တယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေလိုပဲ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ သုံးနိုင်သလို စွမ်းအားဖြည့်ဆေးအနေနဲ့လည်း သုံးနိုင်ပါတယ်။ ဒီပုလင်းတစ်ပုလင်းရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁,၁၀၀ နဲ့ ညီမျှပါတယ်။"

ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှ တာဝန်ခံမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်စေသည်။

ရလဒ်များမှာ ဝေ့ဝူ၏ ပြောစကားအတိုင်း မှန်ကန်နေသဖြင့် သူတို့သည် ဤဝိညာဉ်ရည်အတွက် အခြေခံဈေးနှုန်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁,၄၅၀ ဟု သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့်မတူဘဲ ဤရည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်သောကြောင့် စွမ်းအားဖြည့်ဆေးများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရသည်။

ဝေ့ဝူသည် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ကော်မရှင်ခကို လက်ခံပြီးနောက် လေလံပွဲဝင်ခွင့် တိုကင်ကို ရယူကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဈေးလမ်းမတစ်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကလေးတစ်အုပ် ဝိုင်းအုံနေသော လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲ၊ မုတ်ဆိတ်ရိုင်းများနှင့် မျက်လုံးအိမ်ကြီးမားသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ကလေးများက သူ့အား တွန်းထုတ်ကာ သစ်သီးရောင်းသူ၏ဆိုင်မှ သစ်သီးများကို ခိုးယူပြီးနောက် သူ့ကိုသာ အပြစ်ပုံချကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သစ်သီးရောင်းသူက ထိုလူကို ဖမ်းဆီးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တောင်းဆိုသော်လည်း သူကမူ ဘာမျှမသိသလိုဖြင့် ပြန်လည်ခုခံနေသည်။

ဝေ့ဝူသည် ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်မှာ တရုတ်ဝတ္ထုများမှ သူတောင်းစားနှင့် တူလှသဖြင့် သဘောကျမိကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆ တုံးဖြင့် ပေးရင်းဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။

"ငညမင်းနဲ့ အတူတူ ကစားချင်တယ်။"

ဝေ့ဝူ ထွက်ခွာသွားစဉ် ထိုလူက သူ့နောက်သို့ အတင်းပြေးလိုက်လာတော့သည်။

"ဆရာ အပြင်မှာ လျှောက်မသွားပါနဲ့လို့ ပြောထားတယ်လေ။""

ထိုစဉ် အသက် ၁၅-၁၆ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက် အပြေးရောက်လာပြီး ထိုလူ၏လက်မောင်းကို ဆွဲဖက်ကာဆူပူသည်။

ထိုလူငယ်မှာ ရှောင်ရီ ဖြစ်ပြီး အသားအရေဝင်းပကာ အလွန်တည်ငြိမ်သော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဝေ့ဝူထက်ပင် အဆင့်မြင့်ပုံရသဖြင့် ဝေ့ဝူ အံ့အားသင့်မိသည်။ ရှောင်ရီက သူ့ဆရာ၏ အပြုအမူအတွက် တောင်းပန်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူအား ကျေးဇူးတင်သောအနေဖြင့် ညစာအတူစားရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

"ဒီလောက်အန္တရာယ်များတဲ့အချိန်မှာ အပြင်မထွက်သင့်ဘူး အထူးသဖြင့် မင်းဆရာရဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ပေါ့။"

စားသောက်ဆိုင်အတွင်း စားသောက်နေစဉ် ဝေ့ဝူက သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးရဲမှာလဲ ငါတို့သွေးမြစ်ဂိုဏ်းကို သူတို့ မသိကြဘူးလား။"

ရှောင်ရီမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုလူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရသည်။ ဝေ့ဝူမှာမူ ထမင်းပင် မမြိုချနိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သွေးမြစ်ဂိုဏ်း ဟူသည်မှာ အလွန်စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ချောင်ချောင်... အစ်ကိုကြီး ဘာတွေ ကြားလိုက်ရလဲ။"

"အဟမ်း ဟို ဘာမှ မကြားလိုက်ရပါဘူး။"

ဝေ့ဝူသည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ငါတော့ သေပြီ ဘယ်လိုလူတွေနဲ့ လာတွေ့ရတာလဲ ဟုသာ တွေးတောရင်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။