အခန်း ၄၈

အခန်း ၄၈ - ပါဝင်ပတ်သက်မိခြင်း။

"အဟမ်း..."

ဝေ့ဝူသည် စကားအကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ရှာနိုင်ရန် အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ခိုးယူဖို့ဆိုရင် အဲဒီပစ္စည်း ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ အရင်ဆုံး သိဖို့လိုတယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ဆီမှာ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အရာတွေကိုပါ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တဲ့ မျက်စိမျိိိုးရှိလို့လား။"

ဝေ့ဝူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို အခက်အခဲတာပဲ။ ဒါ့အပြင် နောက်ထပ် ခက်ခဲတဲ့အချက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဝေးက အရာဝတ္ထုတွေကို ဆွဲယူခြင်းယန္တရားကို အချိန်တိုင်း အသုံးပြုလို့ မရပါဘူး။"

"အသုံးပြုတိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ကုန်ကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

"ကျွန်တော့်အိတ်ကပ်ထဲမှာ ငွေမရှိတော့ဘူး။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေလည်း အကုန်ကုန်နေပြီ။ အဲဒါကြောင့် အစ်ကိုကြီး ချောင်ချောင်အနေနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအရ ကူညီပေးနိုင်မလား။ ရတနာတွေ ရလာရင် ကျွန်တော်တို့ အညီအမျှ ဝေပေးပါ့မယ်။"

ဝေ့ဝူ၏ မျက်ခွံများမှာ မသိမသာ တုန်ခါသွားသည်။ ဤလူနှစ်ဦးမှာ သူ့ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လိမ်လည်ရန် အကွက်ချနေကြခြင်းလောဟုပင် တွေးမိသည်အထိ သံသယဝင်သွားသည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မယုံတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီယန္တရားမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးလို့ ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုချင်တာပါ။"

"ရပါတယ် ရပါတယ်။"

ရှောင်ရီက ဝေ့ဝူကို ပစ္စည်းတစ်ခုအား နေရာတစ်ခုတွင် ထားခိုင်းပြီး ယန္တရားပိတ်ဆို့မှုတစ်ခု ပြုလုပ်စေသည်။

ထို့နောက် လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်ဟန်ပြုလုပ်ရာ ထိုပစ္စည်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရှောင်ရီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မိမိမျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝေ့ဝူတစ်ယောက် လုံးဝ ယုံကြည်သွားတော့သည်။

ဤသူနှစ်ဦး၏ ဦးနှောက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝေ့ဝူ၏ စိတ်ထဲ၌ အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသူနှစ်ဦးသာ လေလံပွဲမှ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိလျှင် သူလည်း နောက်ကွယ်မှ အမြတ်ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်လော။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခိုးယူခြင်းမှာ ရှက်စရာကိစ္စဟု မသတ်မှတ်ကြပေ။

အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံခြင်းမှာသာ အရူးအမိုက်လုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ဒီနေ့ဆုံရတာ ကံကောင်းတာပဲ။ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ ကူညီမှုသေးသေးလေးကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သွေးမြစ်ဂိုဏ်းကို အမြဲတမ်း လေးစားနေတာ။ ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်ရတာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"

ဝေ့ဝူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ချောင်ချောင်အတွက် ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။"

ရှောင်ရီက အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ဝေ့ဝူနှင့်အတူ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း ဒီလေလံပွဲကို တက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပဲ။ ကဲ... ပစ္စည်းတွေ ဘယ်နေရာမှာ သိမ်းဆည်းထားသလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးမယ်။"

ရှောင်ရီမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဝေ့ဝူမှာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ပေးအပ်ရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။

စားသောက်ပြီးနောက် ရှောင်ရီတို့နှစ်ဦးမှာ အခြားနေရာများသို့ ဆက်လက်သွားရောက်ကြသည်။ ဝေ့ဝူအတွက်မူ ဤသူနှစ်ဦးနှင့် အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ မီးနှင့်ကစားနေရသကဲ့သို့ အန္တရာယ်များလှသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးလျှင်ပင် ဝေ့မိသားစုကို လိုက်လံရှာဖွေမည့်သူများမှာ သူတို့နှစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရင်း အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းကသာ ဝေ့မိသားစုကို ဘေးကင်းစေလိမ့်မည်ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

ညအချိန်တွင် ဝေ့ဝူသည် သူတို့နှင့်အတူ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တည်းခိုလိုက်သည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ဝေ့ဝူသည် ဘေးခန်းမှ ကလေးမလေးတစ်ယောက်၏ အသံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စစ်ဆေးသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှု သို့မဟုတ် ထိုလူနှစ်ဦး၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဝေ့ဝူသည် လေလံတင်မည့် ပစ္စည်းစာရင်းကို ရရှိရန်အတွက် ယန်ကျင်းကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းသို့ စောစီးစွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။