← Chapters

အခန်း ၁၄၈

Vol. 15 Ch. 148

အခန်း ၁၄၈

Vol. 15 Ch. 148

အခန်း (၁၄၈) ၃ သန်း

ထိုအမျိုးသားသည် ချဉ်းကပ်လာသော ကားပေါ်ရှိ G-Wagon လိုဂိုအား ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကား ဖြစ်နေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူသည် ကားအမျိုးအစားကို မသိရှိသော်လည်း ထိုလိုဂိုနှင့် အလွန် ရင်းနှီးနေပေသည်။ အလယ်ဗဟိုမှ ဖြာထွက်နေသော မျဉ်းသုံးကြောင်းသည် အဆင့်မြင့်ကားများ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ ခန့် တန်ကြေးရှိပေ၏။

စုဖူချန်၏သားသည် ငွေအနည်းငယ် ရှာနိုင်ခဲ့သည်ဟု ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း သူသည် လူပျိုဖြစ်နေဆဲပင်။ မိမိမှာမူ စုဖူချန်ထက် အသက်ငယ်သော်လည်း မြေးတစ်ယောက်ပင် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စုဖူချန်၏ကားမှာ ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ ခန့်သာ တန်ဖိုးရှိ၏။ မိမိတို့ မိသားစုသည် ထိုမျှလောက် ငွေကြေး မတတ်နိုင်သော်လည်း မိမိတို့၏ သားသမီး မြေးမြစ်များမှာမူ သူတို့ထက် ပိုမို အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

သူပြောသော စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဘေးရှိလူများက သူ့အား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ အချို့လူများက အခြားသူများ အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်ကို ကြည့်မရနိုင်ကြသကဲ့သို့ အချို့မှာမူ ရိုးရှင်းစွာ မနာလိုဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ချန်အာ.. မင်းသားက မင်းကို ကားဝယ်ပေးဖို့ ပိုက်ဆံ ဘယ်ကရမှာလဲ... ဒီကားကို ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တယ်... ယွမ် သုံးလေးသိန်းလောက် တန်တဲ့ ကားမော်ဒယ် ဖြစ်ရမယ်... ခရိုင်ထဲက အိမ်တစ်လုံးကို ကနဦးပေးချေဖို့တောင် မင်း ပိုက်ဆံချေးခဲ့ရတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ် မဟုတ်လား..."

"မင်းသားက မင်းကို အဲဒီထက် ပိုဈေးကြီးတဲ့ ကားကို ဝယ်ပေးဖို့ ပိုက်ဆံရှိတယ်လို့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲတာလဲ... အဲဒါက Mercedes-Benz လေ... သာမန်လူတွေ တတ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... သူဌေးကြီးတွေ မောင်းတဲ့ကားပဲ..." စုဖူချန်နှင့် ရင်းနှီးသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ရွံရှာဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ဟားဟား... မင်း အဲဒါကို မှားနေပြီ... အခု ပိုက်ဆံမရှိပေမယ့် အနာဂတ်မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ... အို... ငါ့သားက အရမ်းကို မိဘကျေးဇူးသိတတ်တယ်လေ... ငါက ဖူချန်ထက် အသက် နှစ်နှစ်လောက် ငယ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့မြေးကိုတောင် ငါ ပွေ့ချီထားရပြီ... သူက ပြည့်ဖြိုးပြီး ကျန်းမာတယ်... ငါတို့ လယ်သမားတွေက မျိုးဆက်ပြန့်ပွားဖို့ သားတစ်ယောက် ရဖို့ မျှော်လင့်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဖူချန်တို့ မိသားစုက ပိုအခြေအနေကောင်းပေမဲ့ သူတို့မှာ တတိယမျိုးဆက် မရှိသေးဘူး... ဆိုရိုးစကားရှိတယ်လေ... မိဘကို မရိုသေတဲ့ လုပ်ရပ် သုံးခုထဲမှာ အဆိုးရွားဆုံးက မျိုးဆက် မရှိတာပဲ တဲ့... ဒီမူအရဆိုရင် ဖူချန်ရဲ့သားက ငါ့သားကို ဘယ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ..."

"ပြီးတော့ ဒီကားကို ကြည့်ရတာ အဆင့်မြင့်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ယွမ် ၂ သိန်းလောက်ပဲ တန်တာ... ငါတို့ မိသားစုက အခုလောလောဆယ် အဲဒီကားကို မဝယ်နိုင်သေးပေမဲ့ ငါ့သားက ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး အနာဂတ်မှာ ငွေအများကြီး ရှာနိုင်လိမ့်မယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက စုယွမ်ထက် သေချာပေါက် ပိုရှာနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ယွမ် ငါးခြောက်သိန်းတန်တဲ့ အဲဒီ မာစီဒီးဘင့်ဇ် Mercedes-Benz လို ကားမျိုးကို ငါ့အတွက် သေချာပေါက် ဝယ်ပေးမှာ..." ချန်အာက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်ပေ၏။

"မင်းက မနာလိုဖြစ်နေတာလို့ ငါ ထင်တယ်..." စောစောက စကားပြောခဲ့သော အမျိုးသားက ပြန်လည်ချေပလိုက်ပြီး သူ၌လည်း မြေးမလေးနှင့် မြေးလေး အမြွှာနှစ်ယောက် ရှိကြောင်းနှင့် သူတို့အနက် မည်သူကမျှ သူ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ငါတို့ အခု ဘယ်ခေတ်မှာ နေနေတာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီ ခေတ်မမီတော့တဲ့ အရာတွေကို စွဲကိုင်နေရသေးတာလဲ။ ဖူချန်ရဲ့ ကလေးက သူဌေးကြီးပဲ... သူ အဖော်မဲ့နေမှာကို စိတ်ပူစရာ လိုလို့လား။

"မင်း မနာလိုဖြစ်နေတာ ဟုတ်မဟုတ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်... ဖူချန်... ငါ ပြောတာ ယုတ္တိရှိရဲ့လားဆိုတာ ပြောစမ်းပါဦး..."

"ကြည့်... ငါ့မြေးလေး ရောက်လာပြီ..." ချန်အာက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ဇနီးသည် ကလေးကို ပွေ့ချီကာ ရောက်ရှိလာလေ၏။

ကြွားဝါချင်နေသော ချန်အာသည် ကလေးကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး စုဖူချန်၏ ရှေ့၌ ပြသလိုက်သည်။ "ဖူချန်... ငါ့မြေးလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး... သူက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ... တစ်ခါတလေ အလုပ်တွေ တစ်နေကုန် လုပ်ပြီးလို့ ငါ အရမ်း ပင်ပန်းနေရင်တောင် အိမ်ပြန်ရောက်လို့ ငါ့မြေးလေးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်းကို စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားတာပဲ..."

"ဖူချန်... ဒီရက်ပိုင်း လူငယ်တော်တော်များများက အိမ်ထောင်မပြုကြတော့ဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်... မင်းရဲ့ စုယွမ်ကရော အိမ်ထောင်မပြုဘူးလား... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း မြေးလေးကို ဘယ်တော့မှ ပွေ့ချီခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချန်အာက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

သူ၏ ဇနီးသည် ဘေးမှနေ၍ ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးနေပြီး စုဖူချန်၏ Lexus ကားအား မကြာခဏ လှမ်းကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပေသည်။

ဒါက ကားတစ်စီးပါပဲ... ပြည့်ဖြိုးပြီး ကျန်းမာတဲ့ မြေးလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုဖူချန် လုံးဝ ကူကယ်ရာမဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူသည် အထက်တန်းပညာရေးသာ တတ်မြောက်ထားသော်လည်း အလွန် ပွင့်လင်းမြင်သာသော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုယွမ်သည် အိမ်ထောင်မပြုရေးဝါဒီတစ်ဦး ဖြစ်မည်ဆိုပါက သူ့အနေဖြင့် ထောက်ခံပေးမည်သာ ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများ ကောင်းမွန်နေပြီး မိုးလင်းမှ မိုးချုပ်အထိ အလုပ်ကြိုးစားရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် တတိယမျိုးဆက် မရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို... ငါ အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

စုဖူချန် စကားအနည်းငယ် ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မာစီဒီးဘင့်ဇ် Mercedes-Benz ကားသည် သူ၏ ရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားလေ၏။

ချန်အာ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အို...ဒီ Mercedes က ငါ့သားကို လာတွေ့တာများလား... သူက လတ်တလော သူဌေးကြီး တစ်ယောက်နဲ့ စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးနေတာ တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေတယ်လို့ ပြောတယ်..."

ချန်အာသည် G-Wagon ကား၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေတော့၏။

စုဖူချန်နှင့် သူ၏ မိသားစုသည် G-Wagon ကားကို ယခုမှသာ သတိပြုမိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့သား၏ကား မဟုတ်ဘူးလော။

သို့သော် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှ ဆင်းလာသူမှာ စုယွမ်မဟုတ်ဘဲ ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။

စုဖူချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ အလားတူကား ဖြတ်သွားခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လော။ ချန်အာကို လာရှာခြင်းတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

လီဟူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်အာက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်သွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝါး... သူဌေး... ခင်ဗျားရဲ့ ကားက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ... ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ သူဌေးကြီးနဲ့ တူတယ်..."

လီဟူသည် သူ၏ ဝတ်စုံကို သေသပ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး ချန်အာ၏ စကားများကြောင့် ရှင်းလင်းစွာ တွေဝေသွားပေ၏။ သူ၏ ဝတ်စုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ချန်အာပြောသည်မှာ အလွန် ယုတ္တိရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အမ်း... ကျွန်တော်က သူဌေး မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ယာဥ်မောင်း သက်တော်စောင့်သက်သက်ပါ..." လီဟူသည် သူ၏ အနေအထားကို ဖြောင့်မတ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ရန် သွားလိုက်လေ၏။

"အာ..."

"ကားမောင်းသမားတွေတောင် ဒီလောက် အဆင့်အတန်း ရှိနေရင် သူဌေးကြီးတွေက ဘယ်လိုများ နေမလဲ..."

"ဝါး... ငါ့သားက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ... ဒီလို သူဌေးကြီးကိုတောင် သူ သိနေတယ်... သူက ခဲအိုဖူချန်ရဲ့သားထက် အများကြီး ပိုအထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်..." ချန်အာသည် လီဟူ ကားတံခါးဖွင့်နေသည်ကို မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူဌေးကြီးအား တွေ့မြင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေချေပြီ။

ထို့နောက် လီဟူသည် ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သက်တော်စောင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ စုယွမ်အား အပြင်သို့ တွဲကူခေါ်ဆောင်လာလေ၏။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်အာက သူ၏ မြေးလေးကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီကာ အနီးသို့ ရောက်လာပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ သူဌေး... ကျွန်တော်က..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်အာသည် စုယွမ်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့၏။

"မင်းက... ဖူချန်ရဲ့သား... စုယွမ်လား..."

ချန်အာက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်က စုယွမ်ပါ..."

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ..." စုယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ သူ ဤလူကို တကယ် မမှတ်မိချေ။

ထို့ကြောင့် စုယွမ်သည် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ စုဖူချန်အား ကြည့်ရန် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

"အဖေ... သူ့ကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ..."

စုဖူချန် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားလိုက်ရပေ၏။ သူ အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝါအရဆိုရင် သူ့ကို ဦးလေး လို့ ခေါ်ရမယ်..."

"အို... ဦးလေး ဟုတ်လား... မင်္ဂလာပါ..." စုယွမ်က ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"..." ချန်အာ ဆွံ့အသွားပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားတော့၏။

သူဌေးကြီးလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ စုယွမ် ဖြစ်နေတာကိုး...

ဒါက မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ သူက ကားမောင်းသမားတောင် ငှားထားသေးတယ်... ဘာတွေများ လာဟန်လုပ်နေတာလဲ...

ဘေးရှိလူများက ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်အာ မျက်နှာရဲသွားပြီး အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားရလေသည်။

ဤအချိန်တွင် စုဖူချန်နှင့် ရင်းနှီးသော အမျိုးသားက ဝင်ပြောလိုက်၏။ "ဒုတိယအစ်ကို... စုယွမ်က Mercedes-Benz မဝယ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"စုယွမ်က ဒီကို မောင်းလာတာလေ..."

"ရှောင်ယွန်း... မင်းရဲ့ ကားက တကယ်ကို အဆင့်မြင့်တာပဲ... အနည်းဆုံး ယွမ် ငါးခြောက်သိန်းလောက်တော့ တန်ရမယ် မဟုတ်လား..."

စုယွမ် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအမျိုးသားအား သူ မှတ်မိပြီး သူ့ကို ကောင်းကောင်း သိရှိထားပေ၏။ သူ၏အမည်မှာ ချန်ချန်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဦးလေးချန်ဟု ခေါ်ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ "ဦးလေးချန်... အများကြီး မတန်ပါဘူး... သွားရေးလာရေးအတွက် ကားတစ်စီးပါပဲ..."

စုယွမ် နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုပြီးနောက် လီဟူက ဝင်မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "ဒါက ငါတို့ သူဌေးအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ဒီကားရဲ့ ဈေးနှုန်းက ယွမ် ၃ သန်းအောက်ပဲ ရှိတာ... မင်းတို့ သိလား... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါတို့ သူဌေးက ဟောင်ကောင်ကိုသွားပြီး အမြတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာ..."

လီဟူသည် အမြဲတစေ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖောက်သည်ချတတ်သော စကားများသည့်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့ကို ပါးစပ်ပိတ်သွားစေရန် စုယွမ်က အလျင်အမြန် နှစ်ကြိမ်ခန့် အသာအယာ ထိုးလိုက်လေ၏။

သို့သော် ကားသည် ယွမ် ၃ သန်းအောက်သာ တန်ကြေးရှိကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

All Chapters