အခန်း ၁၅၀

အခန်း (၁၅၀) လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ

အားလုံး၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်အာသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မြေးအကြီးဆုံး၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ကာ ကျေနပ်အားရနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"အို... ယွမ်သန်းချီတန်တဲ့ အဆင့်မြင့်ကားတွေ... ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ အဆင့်မြင့်ကားတွေ... ဒီအရာတွေ အားလုံးက ပြင်ပပိုင်ဆိုင်မှုတွေချည်းပါပဲ သေတဲ့အခါကျရင် ယူသွားလို့ရတဲ့ အရာတွေမှ မဟုတ်တာ..."

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါတို့က သာမန်လူတွေပါပဲ... ငါတို့ဘဝမှာ ဒီလို ဈေးကြီးတဲ့အရာတွေကို မက်မောမနေပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အနားမှာ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ မြေးလေးတစ်ယောက် ရှိနေတာက တကယ့်ကို စိတ်သက်သာရာရစေတယ်..."

"ပြောစမ်းပါဦး ဘယ်မိသားစုကများ အဲဒီလို မြေးမျိုးကို မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ..."

"ပိုက်ဆံနည်းနည်းပါးပါး ရှိပေမဲ့ လူပျိုကြီးလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ တချို့လူတွေနဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့ ပိုက်ဆံရှိတာ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ အဓိကက လူပျိုကြီး မဖြစ်ဖို့ပဲ တကယ်လို့ မင်းက လူပျိုကြီးဖြစ်နေရင် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ငါတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှ မနာလိုမဖြစ်ပါဘူး ငါတို့ရဲ့ မြေးအကြီးဆုံးလေးကို ကြည့်ရတာကိုပဲ သဘောကျတာ..."

"ဖူချန် အခု မင်းမှာ ကားကောင်းကောင်း တစ်စီးရှိနေပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မြေးလေးကို အမြန်ဆုံး ပွေ့ချီနိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ် မင်းက ငါ့ထက် အသက် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက် ကြီးပေမဲ့ ငါ့ကို မီအောင် လိုက်နေရတုန်းပဲ..."

"ဟားဟားဟား..." ချန်အာက ပြောလိုက်လေရာ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့သော သူ၏ ဇနီးသည်မှာလည်း ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် အပြုံးတစ်ပွင့် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ဟုတ်တယ် ငါ့ယောကျာ်း ပြောတာ မှန်တယ် ကားတွေဘာတွေ အကြောင်းပြောနေတာ အားလုံးက သက်မဲ့ပစ္စည်းတွေချည်းပါပဲ မိဘတွေအနေနဲ့ ငါတို့ တကယ်လိုချင်တာက ငါတို့ သားသမီးတွေ အိမ်ထောင်ပြု ကလေးယူပြီး ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကျေပွန်သွားဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါတို့ မိသားစုရဲ့ တာဝန်ကတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖူချန် မင်း တော်တော်လေး စိုးရိမ်နေမှာပဲ မဟုတ်လား ငါတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ဘယ်တော့များမှ အဆုံးသတ်နိုင်မလဲ မသိပါဘူး..." ချန်အာ၏ ဇနီးသည်က ပါးစပ်ကြီးကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ချွေးမက တကယ်ကို ကံကောင်းတယ် သူမရဲ့ ပထမဆုံး ကိုယ်ဝန်မှာတင် ပြည့်ဖြိုးပြီး ကျန်းမာတဲ့ ယောကျာ်းလေးကို မွေးဖွားနိုင်ခဲ့တာ ဘယ်သူမှ ငါတို့လောက် ကံမကောင်းကြပါဘူး..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပေ၏။

ချန်အာ၏ မိသားစုသည် အရှက်မဲ့ကြောင်း သိထားသော်လည်း သူတို့ ဤမျှအထိ အရှက်မဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။ စုယွမ်၏ မိသားစုသည် သူတို့ကို ဘာမှမပြောခဲ့သလို မည်သူ့ကိုမျှလည်း အထင်မသေးခဲ့သော်လည်း သူတို့ကမူ အဆက်မပြတ် ဝေဖန်အပြစ်တင်နေကြသည်။

အဲဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို စိတ်သဘောထား သေးသိမ်လွန်းတယ်...

"ရှောင်ယွန်း မင်း ဦးလေးစကားကို နားထောင်ရမယ် အိမ်ထောင်မပြုဘူးဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို မင်း စွဲကိုင်ထားရမယ် ဘာလို့ ကလေးယူရမှာလဲ အဲဒီလိုအရာတွေကို မလုပ်ပါနဲ့..." ချန်အာက စုယွမ်အား ပြောလိုက်လေ၏။

ချန်အာ မည်သို့သော သူမျိုးဖြစ်ကြောင်း စုယွမ် အတိအကျ သိရှိထားပေသည်။ သူသည် စုယွမ်၏ တတိယဦးလေး မိသားစုနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင်။

"ကျွန်တော်က အိမ်ထောင်ပြုတာကို ဆန့်ကျင်တယ်လို့ ဘယ်တုန်းကများ ပြောခဲ့ဖူးလို့လဲ..."

"အမ်း... ဦးလေးချန်အာ... လောလောဆယ် ခင်ဗျားကို အဲဒီလိုပဲ ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်..."

"ကျွန်တော် သေချာပေါက် အိမ်ထောင်ပြုမှာပါ ပြီးတော့ အရည်အချင်းရှိတဲ့အတွက် ကလေးတွေလည်း ယူမှာပါ မြေးတစ်ယောက်ရတာကို တခြားသူတွေရှေ့မှာ ကြွားဝါစရာကိစ္စတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး တခြားသူတွေကို အထင်သေးဖို့အတွက် ကလေးတစ်ယောက်ကို ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးပြုတာက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းပါတယ်..." စုယွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း..." ချန်အာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရလေ၏။

ချန်ချန်းကို 'ဦးလေးချန်' ဟုခေါ်ပြီး မိမိကိုမူ 'ဦးလေးချန်အာ' ဟု ခေါ်သည်လော။ ဤသည်မှာ လူကြီးတစ်ဦးအား ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းလော။ လုံးဝ ရိုသေမှု ရှိရဲ့လား။

ဤသည်မှာ ပေါ်တင် မလေးမစား လုပ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘူးလော။

ထို့အပြင် ကလေးများကို ကိရိယာများအဖြစ် အသုံးပြုသည် ဟုတ်လော။ ကိုယ့်ရဲ့ အဖိုးတန် ကလေးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့တောင် အလုပ်များနေတာ သူတို့ကို ကိရိယာတွေလို အသုံးပြုဖို့ အချိန်ဘယ်ရမှာလဲ။ အဲဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆင့်နှိမ့်ချတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ချန်အာသည် စုယွမ်၏ တတိယဦးလေးလောက်တော့ အရှက်မမဲ့ချေ။ သူ့တွင် အရှက်အနည်းငယ်တော့ ရှိသော်လည်း များများစားစားတော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စုယွမ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရခြင်းက သဘာဝကျစွာပင် သူ့အား အရှက်ရသွားစေခဲ့သည်။

"ဟမ် အရမ်းကြီး ဝေဝါးမနေပါနဲ့..."

"အိမ်ထောင်ပြုတာနဲ့ ကလေးယူတာက ပိုက်ဆံနဲ့ဝယ်လို့ရတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူး ဗေဒင်ဆရာတွေ ပြောလိမ့်မယ် တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာထဲမှာ မပါဘူးဆိုရင် မင်းမှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ အဲဒါတွေကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့..." ချန်အာက ပြောလိုက်လေ၏။

ချန်အာသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသည်ဟု လီဟူ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း လူအများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူ ရန်စတင်ဖြစ်ပွား၍ မရနိုင်သောကြောင့် သူ့အား အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် G-Wagon ကားထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လီဟူသည် ကားတံခါးကို ဖွင့်ရန် အလျင်အမြန် သွားလိုက်ပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စုဖူချန်က တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ မင်းက အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ကောင်ကို ပြန်ခေါ်လာတာလား..."

စုဖူချန်၏ စကားကြောင့် စုယွမ်သည် သူ့အား မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းပါ..." စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

စုဖူချန် ခလုတ်တိုက်မိသွားပြီး သူ၏ ဟန်ချက်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့၏။

"မင်းကောင်လေး ဘာလို့ မင်းသူငယ်ချင်းကို ကားပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းမထားတာလဲ..." စုဖူချန်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ တကယ်လို့ သူ အစောကြီးကတည်းက ဆင်းလာခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ စကားမှားပြောမိမှာ မဟုတ်ဘူး...

"လမ်းပိုင်းတစ်နေရာက သိပ်မချောမွေ့တော့ သူမ ကားနည်းနည်းမူးသွားပြီး ကားထဲမှာ ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားတာ စောစောက ကျွန်တော် သူမကို မနှိုးလိုက်ဘူး..." စုယွမ်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အင်း... ကောင်းပြီလေ..."

ဤအချိန်တွင် လီဟူသည် ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး အပြာနုရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ကားပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤအရာက ကြီးမားသော အုတ်အော်သောင်းနင်းမှုကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးက ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပေ၏။

အတင်းအဖျင်းပြောတတ်သော အမျိုးသမီးအချို့ ချက်ချင်းပင် တက်ကြွလာကြတော့သည်။

"ဘုရားရေ ရှောင်ယွန်း မင်းသူငယ်ချင်းက မင်းလို သူဌေးကြီးတစ်ယောက်လို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ တကယ်တမ်းကျတော့... ဟားဟားဟား..." အန်တီတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... ဒီမိန်းကလေးက အရမ်းလှတာပဲ ရှောင်ယွန်း မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမငယ်လေးကို ခေါ်လာရတာလဲ..."

"ရှောင်ယွန်း မင်းက မျက်စိစုရှတာပဲ ဒီမိန်းကလေးက အရမ်းသဘောကောင်းတဲ့သူဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ငါ သိနိုင်တယ် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ အသားအရည်ကို ကြည့်စမ်းပါဦး အရမ်းကို လှပတာပဲ..."

"ရှောင်ယွန်း မင်းလို အရူးကောင်က ကိုယ့်ကောင်မလေးကို အိမ်ခေါ်လာပြီး တစ်ချိန်လုံး ကားထဲမှာပဲ ထိုင်ခိုင်းထားတယ် ငါတို့ လူကြီးတွေနဲ့ စကားပြောဖို့တောင် အပြင်ကို ထွက်ခွင့်မပေးဘူး မင်းက တကယ့်ကို တစ်ခုခုပဲ..."

"ဟေး ရှောင်ယွန်း မင်းကောင်မလေးက အရမ်းလှတော့ တခြားလူတွေ လုသွားမှာကို မင်း စိုးရိမ်နေတာလား..."

အမျိုးသမီးများသည် ချက်ချင်းပင် စကားစမြည် ပြောဆိုလာကြ၏။ သူတို့သည် လူများကို အကဲဖြတ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ပိုင်ချန်အား မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ အမှန်တကယ် သဘောကျသွားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သားများလည်း စုယွမ်ကဲ့သို့ ကံကောင်းပြီး သူမကဲ့သို့ ကောင်မလေးမျိုး ရရှိနိုင်ရန် ဆန္ဒပြုနေကြပေသည်။

ပိုင်ချန် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် လူအများအပြားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး စုဖူချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုဖူချန်၏ မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးများသည် စုယွမ်နှင့် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆင်တူနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချန်သည် စုဖူချန်၏ အနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဦးလေးစု ကျွန်မက စုယွမ်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ပိုင်ချန်ပါ..."

"ကျွန်မ ဦးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့ မှတ်မိတယ် စုယွမ်က အရမ်းချောတယ်လို့ အားလုံးက ပြောကြတယ် အခုတော့ ဘာလို့လဲဆိုတာ ကျွန်မ သိသွားပြီ..." ပိုင်ချန်၏ ချိုသာသော စကားများက စုဖူချန်၏ နှလုံးသားကို ဝမ်းသာပီတိဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ... မျက်စိစုရှလိုက်တာ...

ပိုင်ချန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် သူမ၏ တည်ငြိမ်ပြီး ကျက်သရေရှိသော အမူအရာနှင့် ချိုသာသော စကားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူမအား မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ ဤမိန်းကလေးသည် တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းပြီး ဤကဲ့သို့သော မိန်းကလေးကို လက်ထပ်နိုင်သူ မည်သူမဆို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့က ပြောဆိုနေကြလေသည်။

"ဟားဟားဟား အိုကွယ်... သမီးက ဦးလေးကို ရှက်အောင် လုပ်နေတာပဲ..."

"ရှောင်ယွန်း ဘာလို့ သူမကို မိတ်မဆက်ပေးတာလဲ..." စုဖူချန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။

"သူမက ပိုင်ချန်ပါ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အဲဒီလက်ကောက်ကို ပေးခဲ့တာ သူမပါပဲ..." စုယွမ်က အကျဉ်းရုံး၍ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"အို... သမီးဖြစ်နေတာကိုး ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တုန်းက မင်းရဲ့ အန်တီက မင်းအကြောင်းပဲ ပြောနေခဲ့တာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဒီလောက် ဈေးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်ကို သမီးက အတင်းပေးခဲ့တာဆိုတော့ အားနာစရာ ကောင်းလိုက်တာ..." စုဖူချန်သည် ပိုင်ချန်အား အလွန် ကျေနပ်အားရနေခဲ့ပေ၏။ ဤမိန်းကလေးသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး သူမ၏ စကားများက သူ၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ပင် ထိရှသွားစေခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အားလုံးက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေချည်းပါပဲ ဦးလေးတို့အတွက် တစ်ခုခု မယူလာပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်မဘက်က ပိုပြီး အားနာစရာ ကောင်းနေလိမ့်မယ်..." ပိုင်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

ပိုင်ချန်၏ ရောက်ရှိလာမှုက အားလုံး၏ အာရုံကို သူမထံသို့ ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး ချန်အာ၏ မြေးအကြီးဆုံးမှာမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရကာ မည်သူကမျှ သူ့ကို မနာလိုမဖြစ်ကြတော့ချေ။

စုယွမ်တွင် ကောင်မလေးတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်အာသည် သူ၏ နောက်ဆုံး တဲခေါင်ဖဲကြိုးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့၏။

ထို့နောက် စုဖူချန်၏ အနာဂတ်ချွေးမကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ချွေးမနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင်...

ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ... လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ…