အခန်း ၂၂၅+၂၂၆

အပိုင်း ၂၂၅ + ၂၂၆

နန်းပုလ္လင်ထက်မှ သတ်ဖြတ်သူ အသူရာ။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Yue

True Immortal Team

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မြို့စားကြီး ကျိထင်၏ မျက်စိရှေ့၌ တောင်ကုန်းအလား ဆားပုံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မြို့စားကြီး ကျိထင်က တုန်ယင်နေသည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ “ဒါ... ဒါက ကျင်း ဘယ်လောက် ရှိတာလဲ။”

ဆိုလွန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျင်း သုံးသန်းပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရင်စမ်းသပ်မှုတွေကနေ ထွက်လာတဲ့ ပမာဏလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်။ သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်လောက်ပါပဲ။”

မြို့စားကြီး ကျိထင်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဆိုလွန်အား ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။ “မင်း... မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။ ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ပဲ။ ဒါက ကျောက်ခဲကို ရွှေဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီ။”

မှန်သည်။ ဆိုလွန်နှင့် မြို့စားကြီး ကျိထင်တို့ ချမ်းသာတော့လေမည်။

ဆားကျင်း သုံးသန်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်ခန့်သာ တန်ကြေးရှိသည်။

သို့သော် အနာဂတ်၌ ဆားကျင်းပေါင်း သန်းရာချီပြီး ထွက်လာဦးမည် ဖြစ်ရာ သူတို့ ကျိကျိတတ် ချမ်းသာတော့လေမည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ရဲတိုက်ငယ်လေး၏ မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲ၌ သတိလစ်နေသည့် ကွေ့ချင်းရှောင်းမှာ သစ်သားကုတင်ကြမ်းကြီးပေါ်၌ လှဲလျောင်းနေရ၏။

သူမ ခုန်ချလိုက်စဉ်က ဆိုလွန် အတည်ပေါက်ကြီး ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အနားရှိ မိန်းမစိုး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သောကြောင့် ကွေ့ချင်းရှောင်း အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကွေ့ချင်းရှောင်း သေဆုံးသွား၍ မဖြစ်ချေ။ အကယ်၍ သူမသာ သေဆုံးသွားပါက ကွေ့ရှင်းဖူတစ်ယောက် ရူးသွပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ပျက်စီးရမည့် စစ်ပွဲတစ်ပွဲကို စတင်လာပေလိမ့်မည်။

ယောက်ျားတိုင်း၌ အထိမခံနိုင်သည့် ပြောင်းပြန်အကြေးခွံတစ်ခုစီ ရှိတတ်ကြသည်။ ဆိုလွန်၏ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံမှာ ဆိုနင်ပင်းဖြစ်ပြီး ကွေ့ရှင်းဖူ၏ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံများမှာမူ သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ သခင်မ ထူလင်းစီနှင့် သူ၏ သမီးဖြစ်သူ ကွေ့ချင်းရှောင်းတို့ပင်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ဆိုလွန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို ပိတ်ထားတယ်မလား။”

ရဲ့ကျင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ပိတ်ထားတယ်။ ဆေးခတ်ထားလို့ သတိလစ်နေတုန်းပဲ။ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ခံစားသိရှိနိုင်ပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အင်အား နည်းနည်းလေးမှ မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သခင်လေးအနေနဲ့ လုပ်ချင်တာ အကုန်လုပ်လို့ရတယ်။”

ရဲ့ကျင်းယွီ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေ၏။ ဆိုလွန်ကို ဤအခွင့်အရေးအား အသုံးချစေချင်သည့် ပုံပေါက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလုပ်စေချင်သည့် ပုံလည်း ပေါက်နေသည်။

ကွေ့ချင်းရှောင်း၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည့် မျက်နှာလေးနှင့် မိစ္ဆာဆန်ဆန် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားအား ကြည့်ရင်း ဆိုလွန် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။ ဤမိန်းမသည် တော်ဝင်မိသားစုမှ လူငယ်များပင် လက်ထပ်ရန် မဝံ့ရဲလောက်သည်အထိ အလွန်တရာ လှပလွန်းလှသူ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က ဤမိန်းမ ဆိုလွန်အပေါ် မည်မျှအထိ အရှက်ရစေခဲ့သနည်း။ ယခုတော့ သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာလေပြီ။

ဆိုလွန်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါက ဘယ်တုန်းကမှ သနားကြင်နာတတ်တဲ့ လူမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ မင်းက ငါ့လက်ထဲကို ကျရောက်လာပြီဆိုတော့ ကွေ့ချင်းရှောင်း... မင်းကိုယ်မင်း သောက်ရမ်း ကံဆိုးတယ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့။”

**--**--**--**--**--**--**--**

ဆိုလွန် သူ၏ အဝတ်အစားများထဲမှ ကြွေပုလင်းငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဆို့ကို ဖွင့်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းလှသည့် ရနံ့တစ်ခုက လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရဲ့ကျင်းယွီကမူ ထိုရနံ့မှာ အလွန်မွှေးကြိုင်လှသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်လိုက်မိ၏။ ရုတ်တရက် သူမ၏ နှလုံးက မြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်လာသည်။

လောကကြီးထဲ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးသူပီပီ သူမ၌ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနေရာ ထိုအရာက မည်သည် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွား၏။ ရွံရှာစွာဖြင့် တိတ်တဆိတ် တံတွေးထွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအရာက မည်သည်နည်း။ သိသာလှစွာပင် ကာမစိတ်ကြွဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်၏။

ဆိုလွန်က အကျဉ်းခန်းထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကွေ့ချင်းရှောင်း၏ ပါးစပ်လေးကို ဆွဲဟလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဆေးရည်များကို အထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်၏။

တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ကွေ့ချင်းရှောင်းမှာ သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်းပဲ သူမ၏ နူးညံ့ပြီး မိစ္ဆာဆန်ဆန် လှပလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အလိုအလျောက်ပင် လှပသည့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလွန့်လာတော့၏။

သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည့် မျက်နှာလေးပေါ်၌ နီမြန်းမှုများ ပြန့်နှံ့သွားကာ သူမ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်လှသည့် အလှတရားအား ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလာစေသည်။

ခဏအကြာ၌ ကွေ့ချင်းရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်ကို ဆိုလွန်နှင့် ရဲ့ကျင်းယွီတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် သူမ၏ ပါးစပ်လေးမှာ အနည်းငယ် ပွင့်အာလာပြီး အသက်ရှူနှုန်းများမှာလည်း ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာ၏။

“အင်း...”

သတိလစ်နေဆဲ အခြေအနေ၌ပင် သူမထံမှ အလိုအလျောက် ညည်းညူသံ သဲ့သဲ့လေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ရှိအချိန်၌ ကွေ့ချင်းရှောင်းမှာ လောကရှိ မည်သည့်ယောက်ျားကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်ပြီး အသိစိတ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတတ်သော မိန်းမလှလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

ရဲ့ကျင်းယွီပင်လျှင် ရင်တခုန်ခုန်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူမ ဆိုလွန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ “ကျွန်မ အခု သွားတော့မယ်။ သခင်လေး... အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဇိမ်ယူပါတော့။”

သို့သော် ဆိုလွန်က မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ “ဘယ်ကို သွားလို့ရမှာလဲ။ အစ်မသွားရင် ကျွန်တော်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ။”

ရဲ့ကျင်းယွီ လန့်သွားရ၏။ သခင်လေးက ၂ ယောက် ၁ ယောက် ပွဲကြမ်းချင်နေသည်လော။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် လက်ရှိအချိန်၌ သခင်လေးအပေါ် စွဲလမ်းနေသော်ငြား သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မိပေလိမ့်မည်။

မူလက သူမ၏ သခင်လေး ကွေ့ချင်းရှောင်းအား သိမ်းပိုက်တော့မည်ကို တွေးမိစဉ်က ဘာမှ ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ နေရခက်နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်၌ သဝန်တိုနေခြင်းပင်။ သခင်လေးက ကွေ့ချင်းရှောင်းအား အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ရယူသွားမည်ကို ရဲ့ကျင်းယွီ မလိုလားချေ။

သေချာပေါက်ပင် ကွေ့ချင်းရှောင်းဆိုသည့် ဖာသည်မလေးက သူမနှင့် ထိုက်တန်သည်ကို ရရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ရဲ့ကျင်းယွီကလည်း သူမအား နည်းနည်းလေးမျှပင် သနားမနေချေ။ သို့သော် သူမ၏ သခင်လေးက ဤကဲ့သို့ ညစ်ပတ်သည့် အလုပ်ကို လုပ်သူ မဖြစ်သင့်ဘူးဟုသာ ခံစားနေမိခြင်း ဖြစ်၏။

သူမအနေဖြင့် မည်သို့ တားဆီးရမည်ကို မသိသောကြောင့်သာ မမြင်ရစေရန် ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလွန်က အရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ “ကျန်တာတွေကို အစ်မပဲ ဆက်လုပ်ရမယ်။ ကွေ့ချင်းရှောင်းကို ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးပေါ်မှာ အဆွဲအခြစ်ရာတွေ လုပ်ထားလိုက်။ အမဲစက်တွေ ၊ အညိုအမည်းစွဲတဲ့အထိ လုပ်ထားရင် ပိုကောင်းတယ်။”

“အကိုက်ခံထားရတဲ့ အရာတွေ ချန်ထားရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့... အစ်မလက်ကိုပဲ သုံးသုံး တခြားဘာကိုပဲ သုံးသုံး ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သွေးထွက်လာအောင် လုပ်ရမယ်။”

“…”

ရဲ့ကျင်းယွီ ဆွံ့အသွားရ၏။

ဆိုလွန်​က လေးနက်စွာ ပြောသည်။ “ပြောရရင် ကွေ့ချင်းရှောင်း နိုးလာတဲ့အခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အညိုအမည်းစွဲနေပြီး သူ လုံးဝ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်သွားအောင် လုပ်ရမယ်။”

ထိုသည်ကိုကြားပြီးနောက် သူမ ဆိုလွန်အား လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။

သူမ၏ သခင်လေးမှာ အလွန် ယုတ်မာပြီး အလွန်လည်း ရက်စက်လွန်းလှသည်။ သို့သော်လည်း သူမ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားရ၏။

“သခင်လေး... ကျွန်မတို့သာ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် သခင်လေးက သူ့ကို ဇိမ်မယူလိုက်ရဘဲ အပြစ်တွေ အကုန်လုံးကို ခံရတော့မှာပေါ့။ ကွေ့ချင်းရှောင်း နိုးလာတဲ့အခါ သခင်လေးက သူ့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်လို့ သေချာပေါက် ထင်သွားမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင်... သူ သခင်လေးကို အရိုးထဲစွဲတဲ့အထိ မုန်းတီးသွားလိမ့်မယ်။”

ဆိုလွန် ပြုံးလိုက်သည်။ “အဲဒါကမှ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပေါ့။ ပြီးတော့ နဂိုကတည်းက သူ ကျွန်တော့်ကို အရိုးထဲစွဲတဲ့အထိ မုန်းနေပြီးသားပဲလေ။”

ရဲ့ကျင်းယွီက သူ့အား မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။ “သခင်လေး... ရှင်က တကယ့် ခွေးကောင်ပဲ။ ဒီကိစ္စကို တခြားလူကို ခိုင်းလို့ မရဘူးလား။”

ဆိုလွန်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “အစ်မကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့ကို ကျွန်တော် ရှာလို့ရမှာလဲ။”

ရဲ့ကျင်းယွီ လန့်သွားရ၏။ အကယ်၍ မိန်းမတစ်ယောက်က ဤကိစ္စကို လုပ်ရမည်ဆိုပါက သူမမှလွဲ၍ အမှန်တကယ်ပင် အခြားသူ မရှိတော့ချေ။ ဆိုနင်ပင်းကို လုပ်ခိုင်းရန်မှာလည်း သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း... သူမကိုယ်တိုင်က အပျိုစင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှသည့် ကိစ္စကို သူမ မည်သို့လုပ် လုပ်နိုင်မည်နည်း။

သူမ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ “ကျွန်မက ဒါကို တကယ်ကြီး လုပ်ရမှာလား။”

ဆိုလွန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ အစစ်နဲ့ တူအောင် အစ်မလုပ်ရမယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အမာရွတ်တွေ အပြည့်ဖြစ်နေဖို့ လိုတယ်... နားလည်လား။”

ရဲ့ကျင်းယွီ အံကြိတ်လိုက်သည်။ “နားလည်ပြီ... သခင်လေးက ကြည့်ဦးမှာလား။”

ဆိုလွန် အပြင်သို့ထွက်ရန် လှည့်လိုက်၏။ “ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။ သေချာ လုပ်နော်။”

ထိုသို့ဖြင့် အလွန်တရာ အနေရခက်လှသည့် အခြေအနေကြီးထဲ၌ ရဲ့ကျင်းယွီအား တစ်ယောက်တည်း ထားရစ်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ရဲ့ကျင်းယွီ မျက်နှာနီရဲသွားလျက် သွားများကို တကျိတ်ကျိတ် ကြိတ်လိုက်၏။ “ခွေးကောင်... ဆိုလွန်။ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို သေတဲ့အထိ ကိုက်သတ်ပစ်မယ်။”

ထို့နောက် အကျဉ်းခန်းထဲသို့ ပြန်လှည့်သွားလိုက်ကာ ကွေ့ချင်းရှောင်းအား ကိုယ်တုံးလုံး ချွတ်လိုက်ပြီး ဆိုလွန် ခိုင်းစေခဲ့သည့် အလုပ်များကို စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

အစပိုင်း၌ သူမ စတင်ရန် လက်တွန့်နေခဲ့မိ၏။ သို့သော် သူမ ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ အကယ်၍ သူမ၏ သခင်လေးသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက ကျောက်စရစ်ကျွန်းမှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလောက်လေပြီ။

နေရာရှိ လူတိုင်းမှာ အစအနမကျန် သတ်ဖြတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူမနှင့် သခင်မလေးတို့သာ ထိုလူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပါက မည်ကဲ့သို့သော ကြမ္မာဆိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။ တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမတို့အနေဖြင့် သေရသည်ကမှ ပိုကောင်းဦးမည်ဟု အမှန်တကယ် ဆုတောင်းမိပေလိမ့်မည်။

ထိုအရာအားလုံး၏ အနောက်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ကွေ့ချင်းရှောင်းပင်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အငြိုးကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ရက်စက်ယုတ်မာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤမိန်းမက သူမ၏ သခင်လေးကိုလည်း အရှက်ခွဲခဲ့ဖူး၏။ သူမအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပြန်လည် ခံစားရသည်မှာ ထိုက်တန်လှသည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ရဲ့ကျင်းယွီ စိတ်ကို တင်းလိုက်ပြီး ကွေ့ချင်းရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အစွမ်းကုန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$**$

သွေးများထွက်... **$**$**$**$**$**$**$**$**$ အဟင့်...။ **$**$**$**$**$**$**$**$**$ အာ့... **$**$**$**$**$**$**$**$**$

(ဆင်ဆာ)

အပိုင်း ၂၂၅ + ၂၂၆ ပြီး။

နန်းပုလ္လင်ထက်မှ သတ်ဖြတ်သူ အသူရာ။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Yue

True Immortal Team