← Chapters

အခန်း ၁၁

Vol. 2 Ch. 11

အခန်း ၁၁

Vol. 2 Ch. 11

အပိုင်း ၁၁

ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ကုဖေးသည် ကိုယ်လုပ်တော်အချို့ စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ အခြေချနေထိုင်ကြသည်ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လူယုံတော်များကိုလည်း ထိုသူတို့၏ အသည်းအသန်ဖြစ်မှုကို လှောင်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နာကျည်းမှုများသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ယွီကျဲယွီထံသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

"ယွီကျဲယွီ အအေးနန်းဆောင်ကနေ ထွက်လာကတည်းက နန်းတွင်းက ကစဥ်ကလျား ဖြစ်နေတာပဲ။ ကံကောင်းစေတဲ့ ကြယ်တဲ့လား။ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကြယ်လို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကလဲ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကိုပဲ ထိန်းသိမ်းနေပြီး သူတို့ကို လွှတ်ထားပေးနေတယ်၊ အဲဒါက ငါတို့အားလုံးကိုပါ ဆွဲချနေတာပဲ"

ကုဖေးမှာ သူမ၏ ကံကြမ္မာကို ညည်းတွားနေမိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဆယ်နှစ် စောမွေးခဲ့ပါက နန်းတွင်းသို့ စောစော ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်၏။ သူမ၏ အလှအပ၊ အသိဉာဏ်နှင့် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးတို့ဖြင့်ဆိုလျှင် မိဖုရားခေါင် ရာထူးမှာ သူမ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျောက်ဖေးထံသို့ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ မိဘများသည်လည်း ဗေဒင်ဆရာများနှင့် တိုင်ပင်ခဲ့ဖူးရာ လူတိုင်းက သူမတွင် ဇာမဏီ၏ ကံဇာတာ ပါရှိသည်ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြောဆိုခဲ့ကြလေသည်။

သူမ မြည်တွားနေစဉ်မှာပင် ချန်ချင်း နန်းဆောင်မှ မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ လက်ဆောင်ကို ယူဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကုဖေးသည် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့၏။ ထိုကဲ့သို့သော စကားများကို အခြားသူများ ကြားသွား၍ မဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားပြီး သူမသည် ထိုစကားများကို ရွှေ့မင် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ပြောလေ့ရှိသည်။

သူမသည် ကျွမ်းကျင်လှသော အမူအရာဖြင့် မိန်းမစိုးကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သူမထံ တစ်ခုခု ပို့ပေးခဲ့သည်မှာ သုံးလပင် ရှိခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် လက်ဆောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားရ၏။ ပိုးထည်များ သို့မဟုတ် ကျောက်သံပတ္တမြားများ မဟုတ်ဘဲ အနီရောင် အိတ်ငယ်နှစ်လုံးသာ ဖြစ်နေလေသည်။

မိန်းမစိုးက ပထမအိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ရာ သကြားဖြူများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက ပထမဆုံး ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ သကြားတွေပါ။ အရှင်မင်းကြီးက ကိုယ်လုပ်တော် အားလုံးကို ဝေပေးဖို့ အမိန့်တော် ချထားပါတယ်"

ကုဖေး၏ ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့၏။ ထိုသကြားများကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ယွီကျဲယွီကိုသာ သတိရစေသဖြင့် အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဤမျှ သိမ်ဖျင်းသော လက်ဆောင်မှာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မထိုက်တန်ပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်၊ အကယ်၍ ဧကရာဇ်က ဆံထိုးတစ်ချောင်းလောက်သာ ပို့ပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် သူက သူမကို ဂရုစိုက်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဒါဟာ သေချာပေါက် ယွီကျဲယွီရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမည်။ သူမသည် ဧကရာဇ်၏ နားထဲတွင် အဆိပ်ခတ်ကာ ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲရန် တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် မိန်းမစိုးက ဒုတိယအိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ပြန်သည်။

ကုဖေးသည် ထိုအထဲရှိ ကြည်လင်နေသော အရာများကို ကြည့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိ၏။ "ဒါက... ရေခဲလား"

မိန်းမစိုးက ဦးညွှတ်ကာ ဖြေကြားခဲ့သည်။ "ဒါက ကျောက်သကြားပါ"

ကျောက်သကြားလား။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ရေခဲနှင့် မတူဘဲ ပို၍ ကြည်လင်ကာ အေးခဲနေသော ဖန်သားကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ "ဒါက ပစ္စည်းအသစ်လား"

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဤကဲ့သို့သော ရတနာအသစ်ကို သူမထံ ပို့ပေးခဲ့သည်ဆိုလျှင် သူက သူမကို တန်ဖိုးထားနေဆဲ ဖြစ်ရမည်။ "အရှင့်ကို ပန်ကုန်းရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို ပါးပေးလိုက်ပါ။ ဒီသကြားက အရှင့်ရဲ့ ပန်ကုန်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ စိတ်ထားလိုပဲ ဖြူစင်လှပါတယ်"

မိန်းမစိုးက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်၏။ "ဒါကို ယွီကျဲယွီ ဆက်သထားတဲ့ ဖော်စပ်နည်းနဲ့ လုပ်ထားတာပါ"

ယွီကျဲယွီလား။

သူမ၏ အပြုံးများ ပြိုကွဲသွားရတော့သည်။ "မင်း မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ယွီကျဲယွီက သကြားဖြူ ဖော်စပ်နည်းကိုပဲ ပေးခဲ့တာလေ"

မိန်းမစိုးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ယွီကျဲယွီက စာကြည့်တိုက်မှာ နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ ကျောက်သကြား လုပ်နည်း ပါဝင်တာပါ"

မိန်းမစိုးသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ အံ့ဩနေမိသည်၊ ယခင် ဧကရာဇ်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အိပ်မက်ထဲသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာရသည်ကို အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ကံကောင်းမှုမျိုးမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ နန်းတွင်းရှိ ကိုယ်လုပ်တော် ထက်ဝက်ကျော်မှာ စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်နေကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးမျှ တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။

ကုဖေးမှာ ဆွံ့အကာ ရပ်နေမိပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အံ့ဩမှုကြောင့် ဘာမှ မတွေးနိုင်တော့ချေ။

သူမ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် မိန်းမစိုး ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။

ကုဖေးသည် ထိုနေ့က ပန်းကန်ပြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော စားပွဲကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ရင်းနှီးနေသော ထိုပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် နှိုးဆွပေးလိုက်လေတော့၏။

["အကယ်၍ သူမသာ ဒုတိယစာအုပ်ကို ရှာတွေ့အုံးမယ်ဆိုရင်၊ ငါ ဒီပန်းကန်ကိုပဲ စားလိုက်တော့မယ်!"]

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခွမ်း—"

သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမ၏ လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းကန်ပြားမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့၏။

ကုဖေးသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရွှေ့မင်သည် အခြားအစေခံများကို အမှိုက်များ သိမ်းဆည်းရန် အချက်ပြပြီးနောက် သူမနောက်သို့ အပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။ "မယ်မယ် ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

ကုဖေးက သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ အော်ပြောလိုက်၏။ "နန်းတွင်း စာကြည့်တိုက်ကို!"

သူမအနေဖြင့် အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ သူမကိုယ်တိုင် စာကြည့်တိုက်သို့ သွားမည် ဖြစ်၏။ ကျောက်သကြား သို့မဟုတ် သကြားဖြူဟူသော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အရာများထက် ပို၍ ကောင်းမွန်သော ဖော်စပ်နည်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု သူမ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေလေတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်မှ ပညာရှိအရာရှိများမှာ အလုပ်ဒဏ်ပိနေခဲ့ကြသည်။ တချီမင်းဆက်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများအရ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်အမင်း တင်းကျပ်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ တာဝန်ချိန်အတွင်း နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော် အုပ်စုလိုက်ကြီး ရောက်ရှိလာကာ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် ဖြစ်နေသည်ကိုမူ သူတို့ မနှစ်သက်ကြချေ။

ယွီကျဲယွီသည် စာကြည့်တိုက်၌ သကြားဖြူဖော်စပ်နည်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ နန်းတွင်းသူ အများအပြားမှာ နောက်ထပ် ယွီကျဲယွီတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စာအုပ်များ ငှားရမ်းရန် စုပြုံရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ တစ်နေ့ဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကိုယ်လုပ်တော်များအနေဖြင့် ညနေပိုင်းတွင်သာ စာအုပ်ငှားရမ်းခွင့်ရှိကြောင်း အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်သဖြင့် ပညာရှိတို့၏ အလုပ်ချိန်နှင့် လွတ်ကင်းသွားခဲ့၏။

ထို့အပြင် ရင်းနှီးသော အရာရှိများကလည်း သူတို့အား မစနောက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။ "ခင်ဗျားတို့ စာကြည့်တိုက်မှာ နေလာတာ ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီကို... ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ စာအုပ်ကို ဘယ်လိုများ လွတ်သွားရတာလဲ"

ပညာရှိများမှာမူ အလွန်ပင် မကျေမချမ်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စာကြည့်တိုက်ရှိ စုဆောင်းထားသော စာအုပ်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှရာ သူတို့အနေဖြင့် စာအုပ်တိုင်းကို မည်သို့ ဖတ်ရှုနိုင်ပါမည်နည်း။ ၎င်းမှာ ယွီကျဲယွီ၌ ကံတရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို အမှန်တကယ် ရရှိထားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ထိုစာအုပ်ကို ဤမျှ တိတိကျကျ မည်သို့ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

ဤကာလအတွင်း အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များမှာ စာအုပ်များကို အုပ်စုလိုက် ငှားရမ်းခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ ယူဆောင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပညာသင်ကြားရန် မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာသာရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်လေ၏။

အဆင့်မြင့် ပညာရှိကြီး ရွှယ်ပင်းသည် လတ်တလော စာအုပ်ငှားရမ်းမှု မှတ်တမ်းများကို လှန်လှောကြည့်ရှုရင်း တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူတို့တွေ အသုံးဝင်တဲ့ အရာတွေကို ဆက်ပြီး ရှာတွေ့နေသရွေ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားကြမှာပါ"

ထိုစဉ်မှာပင် သူသည် မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲ၌ ရင်းနှီးသော အမည်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဟင်... ယွီကျဲယွီက နောက်ထပ် စာအုပ်နှစ်အုပ် ထပ်ငှားသွားတာလား" ရွှယ်ပင်းက သူမအနေဖြင့် အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောကာ အံ့ဩနေမိသည်။

"အစ်ကို ရွှယ်၊ သူတို့တွေ နောက်ထပ် အသုံးဝင်တာ တစ်ခုခုကို ထပ်ပြီး မတော်တဆ ရှာတွေ့သွားကြအုံးမယ်လို့ ထင်လား" လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ပညာရှိတစ်ဦးက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အနားသို့ တိုးကပ်၍ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် တန်ဖိုးရှိသော ဖော်စပ်နည်းတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာပါက နန်းတွင်းပညာသင်ကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝပင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ရွှယ်ပင်းက ထိုစိုးရိမ်မှုကို ပယ်ချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယွီကျဲယွီ တောင်မှ အဲဒီလိုစာအုပ်မျိုးကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်တွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ယခုနှစ်အတွင်း အရပ်သားများထံမှ စုဆောင်းရရှိထားသော စာအုပ်များကို ပြန်လည် စီစစ်သည့် အလုပ်သို့ ပြန်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ တာဝန်ချိန် ပြီးဆုံးခါနီးတွင် နန်းတွင်းမိန်းမစိုး အချို့သည် လင်ဗန်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ "လူကြီးမင်းတို့... အလောတကြီး မပြန်ကြပါနဲ့ဦး" ဟု တစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီးက လူကြီးမင်းတို့အတွက် သကြားအချို့ ယူလာပေးဖို့ အမိန့်ရှိထားပါတယ်"

ရွှယ်ပင်းနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က သကြားဖြူဖော်စပ်နည်းကို တင်ပြပြီးနောက်တွင်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် အရာရှိများအား ထိုသကြားများကို ချီးမြှင့်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားလှသည်—ကြည်လင်ကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ယခင်က တင်သွင်းခဲ့သော သကြားများထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လှ၏။

ရောက်ရှိနေသော အရာရှိများထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် ရွှယ်ပင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက သကြားဖြူလား"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မိန်းမစိုးက အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျောက်သကြားပါ"

သူသည် ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ရာ ရေခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ပုံဆောင်ခဲများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အရာရှိများအားလုံးမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြတော့သည်။

မိန်းမစိုးက ဆက်၍ပြောဆိုခဲ့သည်။ "ယွီကျဲယွီက ဟိုတစ်နေ့က စာအုပ်နှစ်အုပ် ငှားသွားခဲ့တာပါ။ အဲဒီအထဲက တစ်အုပ်မှာ ကျောက်သကြားလုပ်နည်း ပါလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

ယွီကျဲယွီပဲလား။

သူမက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ကိုင်လိုက်တိုင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရတနာတွေကို ရှာတွေ့နေတာလဲ။

တစ်ခန်းလုံးမှာ မှင်သက်ငြိမ်သက်သွားရတော့၏။

ယခင်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ခမည်းတော် ဧကရာဇ်၏ အိပ်မက်အရ လာရောက်တွေ့ဆုံမှုအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ရွှယ်ပင်းသည် ထိုစကားကို ပယ်ချခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကိုယ်လုပ်တော်အား မြှောက်စားရန်အတွက် ကြံစည်ထားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ယွီကျဲယွီက သကြားဖြူဖော်စပ်နည်းကို တင်ပြပြီးနောက်မှသာ၊ သူမ၏ ကံကောင်းမှုမှာ ထူးခြားလှသည်ဟု သူက မလိုလားဘဲ ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း အိပ်မက်အကြောင်းကိုမူ လှောင်ပြောင်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ရွှယ်ပင်းသည် လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားတို့၏ ကောင်းချီးမပါဘဲနှင့် ယွီကျဲယွီသည် ဤဖော်စပ်နည်းများကို မည်သို့ ဆက်တိုက် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

ယခုအခြေအနေတွင် သူမသည် မနက်ဖြန်၌ နောက်ထပ် အံ့ဩဖွယ်ရာ တစ်ခုခုကို ထပ်တွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူ အံ့ဩတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံး အစွမ်းအစ မရှိကြကြောင်း ဝန်ခံရသည်ထက် ဤသို့ တွေးခြင်းက ပို၍ ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အရှင်မင်းကြီးသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ပညာရှိပြီး အမြော်အမြင် ကြီးမားလှသည်။ သူသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မျက်နှာသာပေးရန်အတွက် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်လိမ့်မည် မဟုတ်သလို၊ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်ကိုလည်း အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးချလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ မာနမှာ ထိခိုက်သွားခဲ့သော်လည်း ရွှယ်ပင်းသည် ဝမ်းမြောက်မှု အချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွီကျဲယွီက တချီမင်းဆက်အား ပိုကြွယ်ဝလာစေမည့် နောက်ထပ် အံ့ဩဖွယ်ရာများကို ယူဆောင်လာပေးရန် သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို နန်းတွင်းထဲမှာပဲ ထားရှိခြင်းမှာ နှမြောစရာပင် ဖြစ်လေ၏။

…

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ကျောက်သကြားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ငှက်သိုက်စွပ်ပြုတ်ပါ"

ဖေးလင်ယွဲ့သည် တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်။ တခြားသကြားတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျောက်သကြားက ပိုပြီး လေးနက်ယဉ်ကျေးတဲ့ အချိုဓာတ်ကို ပေးတယ်၊ ငြီးငွေ့စရာလည်း မကောင်းဘူး။ နောက်ဆိုရင် စွပ်ပြုတ်အတွက် ဒါကိုပဲ သုံးပါ"

စွပ်ပြုတ်ကို သောက်ပြီးနောက်တွင် သူ မေးမြန်းခဲ့သည်။ "ကျောက်သကြားတွေကို ဝေငှပေးပြီးပြီလား"

"ပြီးပါပြီ အရှင်။ အရာရှိတွေအားလုံးက အရှင့်ရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်နေကြပါတယ်"

ဖေးလင်ယွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်၊ ထိုဝန်ကြီးများမှတစ်ဆင့် ယွီမြောင်ဟွာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အရပ်သားများအကြား ပျံ့နှံ့သွားစေရန် ဖြစ်၏။

အချို့သော အရပ်သားများမှာ သူမအား နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ သတ်မှတ်နေကြသည်ကို သူ သိရှိထားပြီး ထိုအချက်ကိုလည်း သူက ကြိုဆိုနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ဆက်နွှယ်နေ၏။ သူမ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ လူအများ၏ ပလ္လင်တော်အပေါ် ရိုသေကိုးကွယ်မှုမှာ ပိုကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မှားယွင်းနေသည်တော့လည်း မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားတို့၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာထက် ထိုဘွဲ့နာမနှင့် ပို၍ ထိုက်တန်သူ မည်သူ ရှိပါဦးမည်နည်း။

ထိုအကြောင်းကို ပြောရလျှင် သူမ၏ အဘိုးမှာ ကျန်းကျိုးမှ နာမည်ကျော် ကုန်သည်ကြီး ဝမ်ထန်ရှီ ဖြစ်သည်။ ဖေးလင်ယွဲ့သည် ဝမ် မိသားစုအား သကြားဖြူ ရောင်းချခွင့် လိုင်စင် ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထား၏။ ကျောက်သကြားအတွက်မူ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မယ်တော်ဘက်မှ အမျိုးများဖြစ်သော ဟဲ မိသားစုအား လွှဲအပ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ အရွယ်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ နောက်နှစ်နှစ်အတွင်း ကိုယ်ပိုင် အိမ်ထောင်စု ထူထောင်ရတော့မည် ဖြစ်၏။ သူသည် မဟာမိတ်များ ဖွဲ့စည်းရန်နှင့် သြဇာအာဏာ တည်ဆောက်ရန် သင်ယူရန် လိုအပ်ပြီး၊ ထိုအရာများအတွက် ငွေကြေး လိုအပ်သည်။ ဟဲ မိသားစု၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် မည်သည့်အခါမျှ ငွေကြေး အခက်အခဲ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံခဲ့ရသလို၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ညီတော်များ၏ ဝိုင်းရံမှုကိုလည်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ငွေကြေး အခက်အခဲ၏ ဒုက္ခကို သူ ကိုယ်တိုင် သိရှိထား၏။ သူသည် သူ အချစ်ရဆုံးသော သားတော်အား ထိုကဲ့သို့သော ဆူးခင်းလမ်းပေါ်တွင် မလျှောက်လှမ်းစေလိုပေ။

အမြတ်အစွန်းများလှသော ဤသကြားဖော်စပ်နည်း နှစ်မျိုးဖြင့် နန်းတွင်း ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ မကြာမီ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာတော့မည် ဖြစ်၏။ ယခုနှစ်အတွင်း မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်များကြောင့် ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီး ချွေတာရေး အစီအစဉ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရကာ၊ သူ၏ မွေးနေ့ပွဲကိုပင် ဖျက်သိမ်းခဲ့ရသည်။

ဒုက္ခသည်များကို ကူညီရန်အတွက် ဘေးဒဏ်သင့်ဒေသများရှိ မြေခွန်များကို သုံးနှစ်တိတိ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့ရ၏။ ထိုဖိအားများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူသည် နန်းတွင်းသို့ သွားရောက်လိုစိတ်ပင် ကုန်ခမ်းနေခဲ့သည်။ ယခုမူ ဤဖော်စပ်နည်းများမှာ အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူသည် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် နန်းတွင်းရေးရာဌာနမှ တောင်ပိုင်းပုလဲအချို့ကို မှာယူလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် ယွီကျဲယွီထံသို့ တစ်သေတ္တာ ပေးပို့လိုက်မည် ဖြစ်၏။ အမျိုးသမီးငယ်လေးများမှာ ရတနာများကို နှစ်သက်ကြသည်မှာ သေချာလှသည်၊ သူမသည်လည်း သူ ယခင်က ပေးခဲ့သော လက်ဝတ်ရတနာများကို မကြာခဏ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖေးလင်ယွဲ့အိပ်ရာထဲသို့ ဝင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချိုင်ရှို့သည် အစီရင်ခံစာတစ်ခုနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ "အရှင် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပါပြီ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယွီကျဲယွီရဲ့ အစားအစာထဲမှာ အဆိပ်ခတ်လိုက်ပါတယ်"

အိပ်ချင်စိတ်များမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရတော့၏။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် အိပ်ရာပေါ်မှ ထိုင်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်မှ ဒေါသအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။

ဘယ်သူပဲ အန္တရာယ်ဖြစ်ဖြစ် ရတယ်၊ ယွီကျဲယွီတော့ မဖြစ်စေရဘူး!

"ငါ့ရဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ပြင်လိုက်တော့" သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ငါ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ကို သွားမယ်"

…

ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေခဲ့၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေကြသော အစေခံများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ချွေ့ဝေနှင့် ချင်းလျိုတို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အစေခံမများနှင့် မိန်းမစိုးများ အားလုံးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေကြလေ၏။

သူမ၏ ဘေးတွင် နွားနို့တစ်ခွက် ရှိနေခဲ့သည်။

အအေးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာကတည်းက ယွီမြောင်ဟွာသည် အိပ်ရာမဝင်မီ နွားနို့သောက်သည့် အလေ့အကျင့်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ညှီနံ့များ ပျောက်ကွယ်သွားရန်အတွက် စံပယ်ပန်းခြောက်များကို ထည့်သွင်းထားလေ့ရှိသည်။ ကျောက်သကြား ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ပျားရည်အစား ကျောက်သကြားကို အသုံးပြုခဲ့၏။

ယနေ့ညတွင် သူမသည် ပထမဆုံးတစ်ငုံ သောက်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူမ၏ အမြဲတမ်း အဖော်ဖြစ်သော စနစ်က အဆိပ်ခတ်ခံထားရကြောင်း အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်လေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာက နွားနို့အရသာမှာ တစ်မျိုးဖြစ်နေကြောင်း ချင်းလျိုအား အမြန်ပြောပြလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပို့ပေးထားသော ဆေးပညာ အနည်းငယ် သိရှိသည့် အစေခံမလေး ဟုန်ရှင်းက နွားနို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဆေးခတ်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိသွားတော့၏။

နန်းတွင်းအစေခံ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ချိုင်ရှို့အား အကြောင်းကြားရန် ယွီမြောင်ဟွာက ချွေ့ဝေကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

All Chapters