အခန်း ၁၄
Vol. 2 Ch. 14
အပိုင်း ၁၄
လက်ရှိတွင် နန်းတွင်း၌ နာမည်ကြီးနေသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ယွီမြောင်ဟွာ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားသဖြင့် မကြာမီမှာပင် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များက သူမသည် မင်တဲ့နားနေဆောင်မှ စာအုပ်များ ပြောင်းလဲငှားရမ်းနေကြောင်း သိရှိသွားကြလေသည်။
"ယွီကျဲယွီက ဘာလို့ အခု မင်တဲ့နားနေဆောင်ကို သွားနေတာလဲ"
"ဧကရာဇ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဘယ်သူက မင်တဲ့နားနေဆောင်က စာအုပ်တွေကို ငှားခွင့်ရှိလို့လဲ"
သူတို့တွင်သာ မင်းသား သို့မဟုတ် မင်းသမီးများ ရှိပါက သူတို့၏ သားသမီးများကို စာအုပ်ငှားခိုင်း၍ ရပေမည်။ သို့သော် သားသမီးရှိပြီးသား သူများမှာလည်း သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် စိတ်ချနေရပြီ ဖြစ်ရာ မျက်နှာသာရရန် ထိုကဲ့သို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့အပြင် တော်ဝင်ရင်သွေးများကို မျက်နှာသာရရန် အသုံးချခြင်းက ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အထင်အမြင်သေးမှုကိုသာ ရရှိစေပေလိမ့်မည်။
သူတို့ လက်လျှော့လိုက်သင့်ပြီလား။ ယွီကျဲယွီက အသုံးဝင်သော စာအုပ်တစ်အုပ် ထပ်ငှားလာသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ ဧကရာဇ်ထံ တံဆိပ်ပြားများ တောင်းရမည်လား။ ဧကရာဇ်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကဲ့သို့ သဘောကောင်းသူ မဟုတ်သဖြင့် သူ ဘယ်တော့မှ သဘောတူမည် မဟုတ်ချေ။
ရက်ပေါင်းများစွာ အသည်းအသန် စာအုပ်များ ငှားသော်လည်း ရလဒ်မထွက်သည့်အခါ၊ နှစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ရတနာတွေ့ခဲ့သော ယွီကျဲယွီနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့မှာ လူပြက်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
ကိုယ်လုပ်တော် အများစုမှာ လက်လျှော့သွားကြသော်လည်း ကုဖေးကမူ အရှုံးမပေးလိုသေးပေ။
ယွီမြောင်ဟွာက မင်တဲ့နားနေဆောင်သို့ သွားသည်ဟု ကြားသောအခါ သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။
သူမ၏ အမြင်တွင် မင်တဲ့နားနေဆောင်ရှိ စာအုပ်များကို ကျွမ်းကျင်သူများက စနစ်တကျ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အဖိုးတန်စာအုပ်များ ကျန်ရစ်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရစေမည့် စာအုပ်မျိုးကို တွေ့ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ယူဆလေသည်။
သူမအနေဖြင့် ပို၍ ကြိုးစားရပေဦးမည်။ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း စာတတ်သော နန်းတွင်းအစေခံများကိုပင် စာအုပ်ရှာရာတွင် ကူညီခိုင်းခဲ့ရသည်—မဟုတ်ပါက သူမတစ်ဦးတည်းနှင့် ဘယ်တော့မှ ပြီးမည်မဟုတ်ချေ။
အချိန်အတော်ကြာ စာဖတ်ခြင်းကြောင့် နီရဲပြီး နာကျင်နေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးထံတွင် စာတတ်သည့် အစေခံများ ထပ်မံတောင်းခံရန် သူမ တွေးတောနေမိသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် သူမ၏ ယုံကြည်ရသော အစေခံ ရွှေ့မင်က မျက်နှာဖြူလျော့ကာ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ သူမသည် ကုဖေး၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကျလိုက်ပြီး ငိုသံပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"မယ်မယ်... ဒုက္ခရောက်ပါပြီ! မြို့စားကြီးရဲ့ အိမ်တော်ကို ချိပ်ပိတ်လိုက်ပါပြီ။ မြို့စားကြီးကိုလည်း နန်းတွင်းအကျဉ်းထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ဆောင်းဦးမှာ ကွပ်မျက်ဖို့ အမိန့်ချလိုက်ပါတယ်!"
ရွှေ့မင်သည် နန်းတွင်းမီးဖိုဆောင်တွင် မှာယူနေစဉ် စစ်သည်များ၏ စကားကို ကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းကြောင့် သူမမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
သူမ၏ သခင်မမှာ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မခံရသော်လည်း နန်းတွင်း၌ ဩဇာရှိနေသည်မှာ ဧကရာဇ်၏ ဝမ်းကွဲဖြစ်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
သို့သော် ဧကရာဇ်က အိမ်တော်ကို ချိပ်ပိတ်ကာ မြို့စားကြီးကို သေဒဏ်ပေးသည်အထိ အညှိုးထားသည်ဆိုပါက၊ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုဆိုသည်မှာလည်း မရှိတော့သည်မှာ သေချာလှ၏။
ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ ရွှေ့မင်မှာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။ ကု မိသားစုလည်း ပျက်သုဉ်းပြီဖြစ်ရာ ကျောက်စိမ်း နန်းဆောင်၏ အနာဂတ်မှာလည်း မှောင်မိုက်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
ကုရှီရှီ၏ နားထဲတွင် ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ရွှေ့မင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။ သူမ၏ ရှည်လျားသော လက်သည်းများမှာ ရွှေ့မင်၏ မျက်နှာကို ခြစ်မိသွားပြီး နူးညံ့သော အသားအရေပေါ်တွင် သွေးစို့နေသော အမာရွတ်ကြီး ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"နင်လို ယုတ်ညံ့တဲ့ ကျွန်မက ငါ့အဖေကို ဒီလို ကျိန်ဆဲရဲတယ်လား!"
ကုရှီရှီ၏ စိတ်အစဉ်က အမှန်တရားကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ သူမ၏ ဖခင်မှာ ဧကရာဇ်၏ ဦးလေးဖြစ်ရာ ဧကရာဇ်က ဤမျှအထိ ရက်စက်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူမ ထင်မှတ်နေ၏။
မဟုတ်ဘူး... ဒါတွေက အလိမ်အညာတွေပဲ! ဒီယုတ်မာတဲ့ ကျွန်မက သစ္စာဖောက်သွားပြီး ငါ့ကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် တမင်တကာ လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်ရမယ်။
"အစောင့်တွေ! ဒီမိန်းမကို အပြင်ဆွဲထုတ်ပြီး သေအောင် ရိုက်သတ်ကြစမ်း!"
ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် ကုရှီရှီမှာ ဆင်ခြင်တုံတရားများ ပျောက်ကွယ်ကုန်တော့သည်။
ရွှေ့မင်သည် သူမ၏ သွေးစို့နေသော မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်ရင်း မျက်ရည်များကြားမှ အသည်းအသန် အော်ဟစ်လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ "ဒီကျွန်က မယ်မယ်ကို လိမ်ညာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး! ဒုတိယသခင်က မြို့စားကြီးကို ဒီနေ့ ညီလာခံမှာ စွဲချက်တင်လိုက်တာပါ! မနက်ခင်း ညီလာခံအပြီးမှာပဲ မြို့စားကြီးကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့တာပါ ဘုရား!"
ဒုတိယသခင်။ သူမရဲ့ ဦးလေးလား။
ကုရှီရှီ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမ၏ ဦးလေးမှာ ပင်မအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မနာလိုဖြစ်ပြီး သူမ၏ဖခင်ကို တမင်တကာ စွပ်စွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။
မဟုတ်ဘူး—သူမ ဧကရာဇ်ကို သွားတွေ့ရမယ်!
ကုရှီရှီသည် ခန်းမထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာစဉ် တံခါးခုံကို ခလုတ်တိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး ဆံထိုးများမှာလည်း ပြန့်ကျဲကုန်သည်။ သူမသည် လက်ဖဝါးမှ နာကျင်မှုနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံစံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဧကရာဇ်ထံတွင် ကရုဏာတော် တောင်းခံရမည်ဟူသော အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ပြန်လည်ရုန်းထလာခဲ့၏။
ဧကရာဇ် ဘာကို သိသွားတာလဲ သို့မဟုတ် သူမ၏ဦးလေးက ဘာတွေစွပ်စွဲထားလဲဆိုသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း၊ သူမ၏ဖခင် အသက်ချမ်းသာရာရဖို့အတွက် တောင်းပန်ရပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သူမ၏ မိသားစုသာ ပြိုလဲသွားပါက သူမသည် နန်းတွင်းရှိ မည်သူမဆို နင်းခြေနိုင်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ မယ်တော်ကြီးမှာ နန်းတွင်း၌ မရှိချေ။ မဟုတ်ပါက မယ်တော်ကြီးကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ဧကရာဇ်သည် ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကုရှီရှီတစ်ယောက် ယွီဟွာ နန်းဆောင်မှ မထွက်နိုင်မီမှာပင် သူမအား တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဖေးလင်ယွဲ့၏ အမိန့်တော် ပြန်တမ်း ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ထိုအမိန့်တော်ထဲတွင် ကုရှီရှီက နှစ်ရှည်လများ ချိုးဖောက်ခဲ့သော နန်းတွင်းစည်းမျဉ်းများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ နန်းတွင်းအစေခံများကို ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်ခြင်း၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော်ကြီးများကို မလေးစားခြင်း၊ ဧကရာဇ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူလျှိုလုပ်ခြင်း စသည်တို့ပင် ဖြစ်လေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် ကုရှီရှီအား ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ကာ သာမန်အရပ်သူအဖြစ် လျှော့ချလိုက်ပြီး၊ ထျန်ယိ သီလရှင်ကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ကာ အပြစ်များကို ဆေးကြောရန်အတွက် တရားစာများ ကူးရေးစေခြင်းနှင့် ပရိတ်ရွတ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ချမှတ်လိုက်သည်။
ထျန်ယိ သီလရှင်ကျောင်းမှာ ပြင်းထန်သော ပြစ်မှုကျူးလွန်သည့် ကိုယ်လုပ်တော်များကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် တော်ဝင်ကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံရသူများသည် မည်သည့်အစေခံကိုမျှ ခေါ်ဆောင်ခွင့် မရှိပေ။ တရားစာများ ကူးရေးရုံသာမက ထင်းခုတ်ခြင်းနှင့် လယ်ကွင်းထဲတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းတို့ကိုလည်း လုပ်ဆောင်ကြရလေသည်။
ကုရှီရှီအနေဖြင့်မူ ထျန်ယိ သီလရှင်ကျောင်းသို့ သွားရမည့်အစား အအေးနန်းဆောင်သို့သာ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ချင်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ခက်ခဲသော ဘဝကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း။
သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။ "ဒါကို ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲကို တွေ့ချင်တယ်။ ဒါက အစစ်အမှန် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဝမ်းကွဲက ငါ့အပေါ် ဒီလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး! ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ကြံလိုက်တာပဲ"
အမိန့်တော် လာရောက်ဖတ်ကြားသော မိန်းမစိုးသည် အရှုံးမပေးသေးသော ကုဖေး—မဟုတ်သေး၊ ယခုအခါ သာမန်အရပ်သူ ဖြစ်သွားသူကို ကြည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူသည် အမည်အချို့ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအမည်များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကုရှီရှီသည် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားပြီး ခြေဖျားလက်ဖျားများ တုန်ရီလာကာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ခဲသွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းတို့မှာ ကု မိသားစုက နန်းတွင်းအနှံ့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုက်ထူထားခဲ့သော သူလျှိုများ ဖြစ်ကြသည်—မယ်တော်ကြီးပင်လျှင် ထိုသူများအကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ချေ။ သူမ နန်းတွင်းဝင်စဉ်က ထိုသူလျှိုစာရင်းကို သူမအား ဖခင်က ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ဧကရာဇ်သည် ထိုသူလျှိုများ ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့အား သည်းမခံနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။
နန်းတွင်းဝင်ကတည်းက ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျသည့် ဖြစ်ရပ်မှလွဲ၍ ကုရှီရှီအတွက် အရာရာမှာ အဆင်ပြေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမအား မာန်မာန တက်ကြွစေခဲ့ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပင် အမှုမထားဘဲ သူမ၏ သတိရှိမှုကိုလည်း စွန့်လွှတ်မိခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက သူမသည် အလွန်အမင်း ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ ပြုမူခဲ့ပြီး ယွီမြောင်ဟွာအား အဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရာ ဧကရာဇ်အတွက် သဲလွန်စများ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကု မိသားစုအား ပျက်သုဉ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ဧကရာဇ်သာ သူမအပေါ် အနည်းငယ်မျှ နူးညံ့ခဲ့လျှင် သူမသည် ဤမျှအထိ ဆိုးသွမ်းလာမည် မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်လျှံနေသည်။ မျက်ရည်များမှာ မျက်ဝန်းအိမ်မှ စီးကျလာပြီး သူမ၏ အမြင်များကို ဝေဝါးသွားစေခဲ့၏။
ကုရှီရှီ၏ အသံမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ "စွပ်စွဲချက်တွေကတော့ လုပ်ကြံရတာ လွယ်တာပဲ! ဧကရာဇ်က ယွီကျဲယွီအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ငါ့ကို ဒီလို အပြစ်ပေးနေတာ မဟုတ်လား။ ငါက ခဏတာ မနာလိုစိတ်ကြောင့် သူမအပေါ် ပြစ်မှားမိတာပါ။ ငါက ဧကရာဇ်ကို အလွန်အမင်း ချစ်မိလို့ပါ"
"ဧကရာဇ်က ယွီကျဲယွီကို တကယ် ချစ်တာပဲ—ငါတို့ ကု မိသားစုကိုတောင် ခြေနင်းတုံးအဖြစ် သုံးဖို့ ဝန်မလေးတဲ့အထိပေါ့။ သူမ ဒီလောက်တောင် အချစ်ခံရတာကို ငါ အလွန် မနာလိုမိတယ်..."
သူမ၏ မျက်တောင်များက သူမ မျက်လုံးထဲရှိ နာကျည်းမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယွီကျဲယွီ ရှိနေသည်ကို သိသွားလျှင် မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေဖြင့် သူမ၏ မြင့်မြတ်လှသော ဟန်ပန်ကို ဆက်ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။ ထို့အပြင် ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့်လည်း အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်စေရန် သူမ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။ သူမ အသည်းအသန် လိုချင်ခဲ့သော အရာများကို ယွီမြောင်ဟွာက အဘယ်ကြောင့် အလွယ်တကူ ရရှိသွားရပါသနည်း။
တစ်ဦးက တရားဝင် ဇနီးဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိသော တိုင်းပြည်၏မိခင် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးကမူ ဧကရာဇ်၏ မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရသော ကိုယ်လုပ်တော်လေး ဖြစ်လေ၏။
သူမ၏ ထက်မြက်လှသော ဝမ်းကွဲက မည်သူ့ကို ရွေးချယ်မည်နည်းဟု သူမ သိချင်နေမိသည်။
သူတို့တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သူမ မမြင်တွေ့ရတော့သည်မှာ နှမြောစရာပါပေ။
ယခုအခါ ၎င်းမှာ သူမ လျှို့ဝှက်စွာ ကလဲ့စားချေနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်လေသည်။
...
ပြတင်းပေါက်နားရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်လှပသော လက်တစ်စုံက ဥယျာဉ်ထဲမှ အသစ်ခူးလာသော နှင်းဆီပန်းများကို ဂရုတစိုက် ညှပ်နေလေသည်။
ဒူးထောက်နေသော အစေခံမလေးက ခေါင်းငုံ့ကာ ယွီဟွာ နန်းဆောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သတင်းပို့နေ၏။
"ကုရှီရှီက တကယ်ပဲ အဲဒီလို ပြောခဲ့တာလား" လှပသော နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မေးလိုက်သည်။ နေရောင်ခြည်မှာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းလာပြီး သူမလက်ထဲရှိ ငွေရောင်ကတ်ကြေးပေါ်တွင် အေးစက်စွာ တောက်ပနေလေသည်။
"ရှောင်ယွင် ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့တာပါ။ တစ်လုံးမှ မမှားပါဘူး။ ဧကရာဇ်က ယွီကျဲယွီ အတွက်နဲ့ ကု မိသားစုကို အရေးယူလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။ အခုတော့ ယွီဟွာ နန်းဆောင်ကို ချိပ်ပိတ်လိုက်ပါပြီ" ရှောင်ယွင် မှာ ယွီဟွာ နန်းဆောင်တွင် ထားရှိထားသော သူတို့၏ သူလျှိုဖြစ်သည်။ သူမသည် ပစ္စည်းအချို့နှင့် ပြန်လာစဉ် နန်းဆောင် ချိပ်ပိတ်ခံရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပုန်းကွယ်ခဲ့ပြီး ဤသတင်းကို လာရောက်ပို့ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်ကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချစ်တတ်ပြီး၊ ဘာဒဏ်ရာမှ မရအောင် ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ပေးတတ်တာပဲလား။ သူ့နှလုံးသားက တိုင်းပြည်အတွက်ပဲလို့ ငါ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။ သူ့အနားမှာ ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီး နေလာခဲ့ပေမဲ့ သူ အခုလို ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့တာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"
"တချီ တော်ဝင်မိသားစုမှာ နောက်ထပ် အချစ်ရူးတစ်ယောက် ပေါ်လာတာလား"
သူမ၏ အစေခံမလေးက ယခင်မင်းဆက်မှ ကွယ်လွန်သူ ဧကရီကျန့်ယီကို သတိရသွားသည်။ "ယွီကျဲယွီက နောက်ထပ် ဧကရီကျန့်ယီ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ သူမက မယ်မယ်ရဲ့ အထက်ကို ရောက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."
အအေးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ဧကရာဇ်သည် သူမအား ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်ထားခဲ့သော ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်တွင် နေထိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏အပြုံးမှာ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။ "သူမက ဧကရီကျန့်ယီလို ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံရဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။ အဲဒါမှ ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်လှတဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ဆွဲချနိုင်မှာ"
မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့၏ ရာထူးများမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မြဲလွန်းလှသည်—ထိုခိုင်မြဲမှုက အသက်ရှူကျပ်စရာပင် ကောင်းလှ၏။
"ကုရှီရှီကတော့ တကယ်ကို အသုံးမကျတာပဲ"
သူမက စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်၏ ဝမ်းကွဲဖြစ်ပြီး၊ အခွင့်အရေးများစွာ ရှိသည့်အပြင် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ပံ့ပိုးမှုများ ရှိနေသော်လည်း ကုရှီရှီမှာ ဤကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူမသာ သဲလွန်စများကို ချက်ချင်း မဖျက်ဆီးခဲ့ပါက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများမှာ သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။
"မယ်မယ်... ကုရှီရှီပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ဖြန့်လိုက်ရမလား"
ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ "မိုက်မဲလိုက်တာ။ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမရှိဘဲ မလုပ်စမ်းနဲ့။ ဒီအကြောင်းကို အပြင်မှာ တစ်လုံးမှ မကြားချင်ဘူး။ ဧကရာဇ်ကို လူအလို့ ထင်နေတာလား။ နောက်လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ တခြားနန်းဆောင်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် အကုန်ဖြတ်ထားလိုက်"
"ဘာမှ မလုပ်နဲ့"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမအား ကာကွယ်ပေးမည့် ကုရှီရှီမရှိတော့ပေ။
သူမ ဒီလောက်အထိ စောင့်ခဲ့ပြီးပြီ—နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်စောင့်နိုင်ပါသေးသည်။
ဒါ့အပြင် မိဖုရားခေါင်ကြီးလည်း တစ်နေ့မှာ သိသွားမှာပဲ။ မယ်တော်ကြီးလည်း သိသွားမှာပဲ။
၎င်းမှာ ကုရှီရှီ၏ နောက်ဆုံးသော လှည့်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။
"နန်းတော်ထဲမှာတော့ မကြာခင် စည်ကားတော့မှာပဲ”
ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်