အခန်း ၁၅

အပိုင်း ၁၅

တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော အိမ်တော်ကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ နန်းတွင်းအစောင့်အရှောက်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသည်။ ရွှေ၊ ငွေနှင့် ရတနာများ အပြည့်ထည့်ထားသော သေတ္တာများကို အရာရှိများက သိမ်းဆည်းကာ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ သယ်ဆောင်သွားကြစဉ် အိမ်တော်အတွင်းမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ငိုရှိုက်သံများကို ကြားနေရ၏။

သတင်းထူးများကို အမြဲတစေ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသော မြို့သူ၊ မြို့သားများသည် အိမ်တော်ဝင်ပေါက်ရှေ့တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အတင်းအဖျင်း စကားများကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဘုရားရေ... ကုမိသားစုက ဘယ်သူ့ကို သွားပြစ်မှားမိလို့လဲ။ ဘာလို့ အရာရှိတွေ အများကြီး ရောက်နေတာလဲ။ ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ ဦးလေးတော်စပ်တဲ့ ပထမအဆင့် မြို့စားကြီး အိမ်တော်လေ။ သူတို့ မကြောက်ကြဘူးလား"

"နင်ကတော့ သတင်းနောက်ကျနေပြီပဲ။ အဲဒီမြို့စားကြီးက အခု သူ့အသက်ကိုတောင် သူ မကယ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါတို့ ဧကရာဇ်က အလွန်တရားမျှတတာ၊ ဥပဒေချိုးဖောက်ရင် သူ့ဦးလေးတောင် ချန်မထားဘူး။ ငါပြောပြမယ်... ကုကျင်းဟွေ့ ဆိုတာက ခြေဖျားကနေ ခေါင်းအထိ ပုပ်ပွနေတဲ့လူ။ သူ့ညီအရင်းတောင် သူ့ကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး"

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေသည့် လမ်းသရဲတစ်ဦးက သူကြားဖူးနားဝရှိသော ကောလာဟလများကို သရုပ်ဖော်ကာ ပြောပြနေလေ၏။ နားထောင်သူ များလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် လက်ရှိ မြို့စားလီ ဖြစ်သော ကုကျင်းဟွေ့၏ ညီဖြစ်သူက သူ၏အစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ခဲ့ပုံများကို အပိုအလိုများထည့်ကာ လုပ်ကြံပြောဆိုနေတော့သည်။

သူ၏ သက်ဝင်လှသော ပြောဟန်က လူအုပ်ကြီးကို စွဲဆောင်ထားလေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီအစ်ကို။ ညီအစ်ကိုရဲ့ စေတနာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူတွေက ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်သိပါ့မလဲ" လူအုပ်ထဲမှ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်သွယ်သော လူငယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူ ဝတ်ဆင်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် ဝတ်စုံသည် နှလုံးသားဖြူစင်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သူ၏ ဟန်ပန်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် နွေဦးကာလကဲ့သို့ နွေးထွေးသော အပြုံးမှာ မြင်ရသူတိုင်းကို အလိုလို သဘောကျသွားစေ၏။

လမ်းသရဲမှာ အားတုံ့အားနာဖြစ်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အာ... ငါကလဲ ကြုံသလို ပြောနေတာပါ။ မင်းက စာပေသမားတစ်ယောက် မဟုတ်လား။ မြို့တော်ကို အခုမှ ရောက်တာလား"

လူငယ်ကမူ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အိမ်မှာ အခက်အခဲလေးတွေ ရှိလို့ ဆွေမျိုးလာရှာတာပါ။ ကျွန်တော်က မြို့အခြေအနေကို မသိလို့ ညီအစ်ကိုရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို အားကိုးရပါအုံးမယ်"

လမ်းသရဲက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရင်ကို ပင့်လိုက်၏။ "မင်းကတော့ လူမှန်ကို လာမေးတာပဲ။ ဒီမြို့တော်မှာ ငါမသိတာ ဘာမှမရှိဘူး။ အခုတလော သတင်းတွေက တော်တော်စည်ကားနေတာ။ အရာရှိယန်က မင်းသားရုန်

ရဲ့ အမွေခံမင်းသားကို စွပ်စွဲရာကနေ သူ့ရဲ့ အဂတိလိုက်စားမှုတွေ ပေါ်သွားပြီး ရာထူးပြုတ်သွားတယ်။ အမွေခံမင်းသားကလဲ ကံဆိုးရှာတယ်၊ အကွက်ဆင်ခံရရုံတင်မကဘူး သူ့မိထွေးရဲ့ အစေခံက သူ့အမေအရင်းရဲ့ အမွေတွေကို ခိုးစားတာ ခံလိုက်ရသေးတယ်။ နန်းတွင်းကလဲ အိမ်တွင်းရေးကို သေချာမထိန်းနိုင်လို့ဆိုပြီး မင်းသမီးကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့တယ်။ အော်... ပြီးတော့ နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော်အသစ် တစ်ယောက်လဲ ရှိသေးတယ်၊ အရင် ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အိပ်မက်ထဲ ပါလာတဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးဆိုပဲ၊ ရာထူးတွေကလဲ လျှပ်စီးလို မြန်မြန် တိုးနေတာ..."

သိလိုသည်များကို ကြားသိရပြီးနောက် လူငယ်သည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဝယ်ယူထားသော မုန့်ပြားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ရော့... အစ်ကိုကြီး၊ ဒါက နှမ်းကပ်မုန့်လေးပါ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးမို့ အားမနာပါနဲ့"

ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် လူငယ်သည် လူအုပ်ထဲမှ လျှောခနဲ ထွက်လာကာ လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းသွား၏။ သူ ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ လူအချို့ကလည်း သူ၏နောက်တွင် အကာအကွယ်ပေးသည့် ပုံစံဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။

အစေခံတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး လျှောက်တင်လိုက်၏။ "အရှင်မင်းသား... အချက်အလက်တွေ သိချင်ရင် ရှီဝူ တို့ကို စုံစမ်းခိုင်းလို့ ရတာပဲ။ ဘာလို့ အဲဒီလို လေတိုက်နေတဲ့ လူဆီမှာ အချိန်ကုန်ခံနေတာလဲ"

ဖေးချီယန်ကမူ ခပ်ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောလာဟလတွေထက် ပြည်သူတွေက တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် ဘယ်လို ထင်မြင်ယူဆနေကြလဲဆိုတာကို ငါ ကိုယ်တိုင် ကြားချင်လို့ပါ"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ တွေးတောနေမိ၏။ "ငါသာ ရှီဝူကို လွှတ်လိုက်ရင် 'မြို့စားလီရဲ့ မိသားစုဟာ ဘွဲ့ထူးတွေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ သိမ်းဆည်းခံရပါတယ်' ဆိုတဲ့ ခြောက်ကပ်ကပ် အစီရင်ခံစာကိုပဲ ရမှာ။ အခုလို ပြည်သူတွေရဲ့ စကားတွေလို စည်ကားမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ အိမ်တော်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ရာ နောက်ဖေးတံခါးမှာ ချက်ချင်း ပွင့်သွားလေသည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူသည် တိမ်တိုက်ပန်းပုံပါသော တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ဆွဲလျက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ၏ ပုံစံမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော တော်ဝင်အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"နန်းတော်ကို ပြန်ကြစို့"

သူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တချီ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖေးချီယန်ပင်။

ဖေးချီယန် တော်ဝင်ဂူဗိမာန်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဟူသော သတင်းမှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

ဂူဗိမာန် တည်ဆောက်ရေးကို ကြီးကြပ်ခြင်းမှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြလေသည်။

"အဲဒီ ဆားကုန်သည်တွေက အရမ်းပါးနပ်ကြတယ်။ ဒီစာရင်းအင်းတွေကို ရဖို့ ကျွန်တော် တော်တော် အချိန်ပေးခဲ့ရတယ်" ဖေးချီယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စူးရှသော အလင်းတန်းများ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့၏။

အဂတိလိုက်စားသော အရာရှိများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မီးလောင်ထားသော စာရင်းအင်းများထဲမှ သဲလွန်စအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆားကုန်သည်ကြီးအချို့သည် အရာရှိများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဆားနှင့် လက်နက်များကိုပါ တောရိုင်းဒေသများသို့ မှောင်ခိုပို့ဆောင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အထောက်အထားများ ပိုရရှိရန် သူသည် ပြန်မလာသေးဘဲ အချိန်ဆွဲခဲ့ကာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ အရေးကြီးဆုံး စာရင်းစာအုပ်ကို သူ၏ဖခင် ဧကရာဇ် ဖေးလင်ယွဲ့ထံ ပေးအပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အထောက်အထားများကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရင်း ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း ဩဇာပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အမြတ်အစွန်းအတွက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကို ကူညီပြီး တချီရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါဟာ ပုန်ကန်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကွန်ရက်က တော်တော်ကြီးမားတယ်။ အဆင်ခြင်မဲ့ လုပ်ဆောင်လိုက်ရင် နန်းတွင်းကို ဂယက်ရိုက်သွားနိုင်သလို ကြံစည်သူတွေကိုလဲ သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ ချီယန်"

ဖေးချီယန်ကမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်လည်လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "ကုန်သည်အချို့က ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးမှာ ရက်ရက်ရောရော လှူဒါန်းခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ကို ဆားလက်ဝါးကြီးအုပ် ရောင်းချခွင့် တံဆိပ်ပြားတွေ ပေးပြီးတော့ ကြံစည်သူတွေရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို နှောင့်ယှက်လိုက်ရအောင်ပါ။ ဒါမှ သူတို့ သူတို့ရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အချိန်မရလောက်အောင် အလုပ်ရှုပ်သွားကြမှာ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေကိုလွှတ်ပြီး အထောက်အထားတွေ ထပ်စုရပါမယ်။ နှစ်သစ်ကူး ဂုဏ်ပြုပွဲမှာ သူတို့အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖမ်းဆီးလိုက်ရအောင်ပါ"

ဖေးလင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သဘောကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။ "ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ မင်း ဒီခရီးကနေ အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ။ ဒီအမှုကို ကြီးကြပ်ဖို့အတွက် ဘယ်သူ့ကို အကြံပေးချင်လဲ"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖေးချီယန်က အကြံပြုလိုက်၏။ "မင်းသားရုန်ရဲ့ အမွေခံမင်းသားဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

"ဝမ်းကွဲ ယွီတုန်က ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ နာမည်ကို ပြန်လည်သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး အရာရှိယန်ကိုပါ ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ သူ ဘယ်လောက် ပါးနပ်သလဲဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ အရာရှိတွေထဲမှာ မှူးမတ် စုယီလဲ ပါနေတာဆိုတော့ သူ ဒီအလုပ်ကို လုပ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေမှာပဲ" သူ၏ အသံမှာ နောက်ပြောင်သည့် လေသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့ အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ "သင့်တော်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ"

ဖေးယွီတုန် စွပ်စွဲပြစ်တင်ခံရပြီးနောက်တွင် ဖေးလင်ယွဲ့၏ သူလျှိုများက မင်းသားရုန်၏ ကြင်ရာတော် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် သဲလွန်စများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဖေးယွီတုန်၏ မိထွေးဖြစ်သူမှာ သူမ၏ သားအရင်းအတွက် အမွေခံနေရာကို ရယူလိုနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဖေးယွီတုန်သည် တော်ဝင်မိသားစု၏ အရှုပ်အထွေးများကို လူသိရှင်ကြား မပြဘဲ သူမအား ကွယ်လွန်သူ မိခင်၏ အမွေများကို အလွဲသုံးစားလုပ်မှုဖြင့် ပါးနပ်စွာ ပြန်လည်စွပ်စွဲခဲ့လေသည်။ ဖေးလင်ယွဲ့သည် ထိုမိဖုရားကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချကာ တရားစာများ ကူးရေးရန် အမိန့်ချခဲ့ပြီး အိမ်တွင်းရေးကို ကြီးကြပ်ရန် နန်းတွင်းထိန်းသိမ်းရေးမှူးတစ်ဦးကိုလည်း စေလွှတ်ခဲ့၏။

မင်းသားရုန်၏ ကြင်ရာတော်မှာ မှုးမတ် စုယီ၏ ညီမအရင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန်အတွက်မူ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မဆို သုံး၍ရ၏။ ဖေးယွီတုန်၏ ခေါင်းမာသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကြောင့် "ဂူဗိမာန်စောင့်ရသည့် ပြစ်ဒဏ်" ဟူသည်မှာလည်း အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်လေသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။ 'တော်ဝင်ဂူဗိမာန်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်က တကယ်ကို အသုံးဝင်တာပဲ။ တည်ဆောက်ရေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ထားတာ ကောင်းမယ်—နောက်လည်း သုံးရဦးမှာမို့လို့'

ဧကရာဇ်ဖခင်နှင့် သားဖြစ်သူတို့သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့အတွက် ဒုတိယကိုယ်စားလှယ်လောင်းများအကြောင်း ဆက်၍ဆွေးနွေးခဲ့ကြ၏။

ဖေးချီယန် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဖေးလင်ယွဲ့က သူ့ကို တားလိုက်သည်။ "နေအုံး... နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

သူသည် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်၏။ "ခမည်းတော်က မင်းအဘိုးတော်က အိပ်မက်ထဲမှာ လာပြောတာကြောင့် ယွီမြောင်ဟွာ မတရား အကျဉ်းချခံထားရတာကို သိလိုက်ရလို့ သူ့ကို အအေးနန်းဆောင်ကနေ ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်တယ်..."

သူ အယုံကြည်ရဆုံးသော အမွေခံနှင့်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ဖေးလင်ယွဲ့သည် ယွီမြောင်ဟွာ ဝိညာဉ်များနှင့် စကားပြောဆိုနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပြောဘဲ တရားဝင်သတင်းအဖြစ်သာ ပြောပြခဲ့သည်။

ဖေးချီယန်သည် ယဉ်ကျေးသော်လည်း စိတ်မပါသော အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးလိုက်၏—သူသည် သူ့ဖခင်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များအကြောင်းကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိချေ။

သို့သော်လည်း ဤကိုယ်လုပ်တော်သည် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်မှ သကြားဖြူနှင့် ကျောက်သကြား ဖော်စပ်နည်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားသိထားသည်။ ယခုအခါ မြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များတွင် သကြားစက်ရုံများ တည်ဆောက်နေပြီး မကြာမီ ပြည်သူများမှာ သက်သာသောဈေးနှုန်းဖြင့် သကြားဖြူကို ဝယ်ယူနိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ဧကရာဇ်က သူမ၏ ရာထူးကို အကြိမ်ကြိမ် တိုးမြှင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ယွီကျဲယွီက မင်တဲ့နားနေဆောင်ကနေ စာအုပ်အချို့ငှားလာရာမှာ ရှန်ယွဲ့ တိုင်းပြည်က ထွက်တဲ့ ဂွမ်းအကြောင်း မှတ်တမ်းတွေကို တွေ့လိုက်ရတယ်"

"ဂွမ်းလား။ အဲဒါက လက်ပံမှို့တွေနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ" တချီတွင် လက်ပံမှို့များ ရှိနေပြီး ပြည်သူများမှာ ၎င်းကို စောင်နှင့် ခေါင်းအုံးများထဲတွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် စာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖတ်ဖူးသည့် စာမျက်နှာကို လှန်ပြလိုက်၏။ "ဒါက ရှန်ယွဲ့ တိုင်းပြည်က ဂွမ်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက်က အဲဒီက တောင်ပေါ်သားတွေက ဒါကို အဝတ်အထည်အဖြစ် ရက်လုပ်ခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒါက အအေးဒဏ်ကို တကယ် ကာကွယ်ပေးနိုင်တာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီပညာရှင်က သူ့ရဲ့ နည်းပညာကို မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို မသင်ပေးခဲ့ဘဲ သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် ပညာရပ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတယ်။ နောက်တော့ အဲဒီတောင်ပေါ်သားတွေက တခြားနေရာတွေကို ပြောင်းရွှေ့သွားကြတဲ့အတွက် မှတ်တမ်းတွေပါ ပျောက်သွားတာ။ တချီက လူတစ်ယောက်က ရှန်ယွဲ့ တိုင်းပြည်ကို သွားပြီးတော့ ဒီနည်းပညာကို လျှို့ဝှက်သင်ယူခဲ့လို့သာ အခုလို ပြန်တွေ့ရတာပေါ့"

စနစ်သည် ဇာတ်လမ်းဆင်ရာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှရာ လုပ်ကြံထားသော ဇာတ်လမ်းမှာ ဒေသခံဒဏ္ဍာရီများနှင့်ပင် ကိုက်ညီနေသည်။ ထိုဖော်ပြချက်မှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်စရာကောင်းလှသဖြင့် ဖေးလင်ယွဲ့ပင်လျှင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ယုံကြည်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ဖေးချီယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ "ယွီကျဲယွီက ဒါကိုလဲ တွေ့ခဲ့တာလား"

ဖေးလင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏—အကယ်၍ သူသာ သူ့ဦးလေး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မသိမ်းဆည်းခဲ့ပါက ဤဂွမ်းမြေပုံကို ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုလည်း ပါသည်ဟု သူ ယူဆလေသည်။

ဖေးချီယန်၏ အကြည့်မှာ ဘေးနားရှိ မြေပုံဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ "ဒီမြေပုံက တကယ်ကို အသေးစိတ်တာပဲ!"

ဖေးလင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ "ထူးချွန်လှတဲ့ ပညာရှိ ထာန်ထုန်ဇီက ရှားပါးလှတဲ့ ခရီးသွားတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ကျောက်သကြားနဲ့ သကြားဖြူလုပ်နည်းတွေကိုလဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ"

"ပညာရှိ ထုန်ထုန်ဇီလား" ဖေးချီယန်သည် ထိုအမည်ကို ပြန်လည်ရွတ်ဆိုလိုက်စဉ် သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ယောင်ထားသော ရိုသေထိုက်သည့် ပညာရှိကြီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားရ၏။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ၏သားထံမှ ထိုကဲ့သို့ ရှားပါးသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားပြီး ချစ်ခင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက သူ့ရဲ့ ကလောင်နာမည်ပါ"

ဖေးချီယန်သည် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိခဲ့၏။ ထိုသူသည် မည်သည့်အမည်ကိုပင် သုံးစေကာမူ သူ၏ စွမ်းဆောင်ချက်များမှာ သမိုင်းတွင် အမည်တွင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဒီဂွမ်းက မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ပါသလိုပဲ တကယ်ကောင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သူ၏ မြို့တော်ပြင်ပသို့ သွားခဲ့သော ခရီးက ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တွေ့စေခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ကို အုပ်ချုပ်ကာ ပြည်သူများ စားဝတ်နေရေး ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ပေးရခြင်းမှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ ယခုအခါ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အဘိုးလေးဆီကို လျှို့ဝှက်အမိန့်တော် ပို့ထားပြီးပြီ၊ ဒီဂွမ်းကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းပြီး အမြန်ဆုံး ပြန်ယူလာဖို့ ညွှန်ကြားထားတယ်"

ဖေးချီယန်၏ ဘိုးလေးမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဦးလေးဖြစ်သော စစ်သေနာပတိချုပ် လုလင်းယွင်ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် တချီနှင့် ရှန်ယွဲ့ တိုင်းပြည်အကြား နယ်စပ်ဒေသကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြပ်နေသူ ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ ဒီဂွမ်းက တကယ်သာ အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင်၊ ဒီစာအုပ်ကို ရှာပေးခဲ့တဲ့ ယွီကျဲယွီက ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ရှင် ဖြစ်လာမှာပါ။ အဲဒီအခါကျရင် သူ့ကို ကွေ့ရန် ရာထူးကို တိုးမြှင့်ပေးမယ်"

ဖေးလင်ယွဲ့သည် အိမ်ရှေ့မင်းသားအား ယွီမြောင်ဟွာကို မြှူဆွယ်တတ်သော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် အထင်မလွဲစေရန်နှင့် သူမအပေါ် အမြင်မစောင်းစေရန်အတွက် ကြိုတင်ညှိနှိုင်းနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဖေးချီယန်သည် သူ၏ဖခင် ပြောလိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး ရိုးသားစွာ လျှောက်တင်လိုက်၏။ "မြင့်မြတ်တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦး ရရှိတဲ့အတွက် အရှင်မင်းကြီးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

သူမသည် ကွေ့ရန် ရာထူးတင်မကဘဲ ဖေး ရာထူးနှင့်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ဖေးချီယန်က သူ၏ဖခင်မှာ ရာထူးတိုးပေးသည့်နေရာတွင် အနည်းငယ်မျှ စေးနှဲလွန်းသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေမိ၏။

နန်းတွင်းကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဖေးလင်ယွဲ့သည် အိမ်ရှေ့မင်းသားအား အနားယူရန် ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ကျန်းမာရေးကို စစ်ဆေးရန် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးကိုပါ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့နန်းဆောင်သို့ တန်ဖိုးကြီး ဆုလာဘ်များစွာ ပို့ဆောင်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်၏ ကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် အပြင်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရာ၊ တရားဝင် အကြောင်းပြချက်မှာ ဂူဗိမာန်ပြင်ဆင်ရေးဖြစ်သော်လည်း အချို့သော "ထက်မြက်သူ" များကမူ ၎င်းကို နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြ၏။

ယခုကဲ့သို့ ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ နေရာမှာ ဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း နန်းတွင်းသူ နန်းတွင်းသားများ သိရှိသွားကြတော့သည်။

...

နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် ခါးသီးလှသော ဆေးများကို သောက်ရဦးမည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ ဖေးချီယန်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိ၏။

သူသည် ဝတ်စုံအသစ်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ မိဖုရားခေါင်ကြီးအား ဂါရဝပြုရန် ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ သူမ၏သားကို မြင်တွေ့ရသည့်အတွက် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။ သူမသည် နန်းတွင်းကိစ္စများကို မပြောဘဲ နန်းတော်ပြင်ပတွင် သူ မည်သို့ နေထိုင်ခဲ့ပုံများကိုသာ မေးမြန်းနေလေသည်။

ဖေးချီယန်က ရယ်မောစရာ အဖြစ်အပျက်ကလေးများကို ပြောပြရာ သူမမှာ အားရပါးရ ရယ်မောနေတော့၏။

နောက်ဆုံးတွင် နန်းတွင်းမီးဖိုဆောင်မှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လုပ်ထားသော ထောပတ်မုန့်များ ရောက်ရှိလာရာ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးကာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ "အချိန်ကိုက်ပဲ—ပန်ကုန်းနဲ့အတူ စားကြစို့"

သူမသည် သူမ၏သားအကြောင်းကို အသိဆုံး ဖြစ်၏။ သူသည် အစားအသောက်အပေါ် စိတ်မဝင်စားသလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အချိုကြိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ဖေးချီယန်၏ အကြည့်မှာ ထောပတ်မုန့်များပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ "ဒါက နန်းတွင်းစားဖိုမှူးတွေရဲ့ ဟင်းချက်နည်းအသစ်လား"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "ဒါကို ယွီကျဲယွီက စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့ပြီး ပန်ကုန်းဆီကို နည်းလမ်းပို့ပေးတာ။ ပန်ကုန်းတော့ တော်တော်ကြိုက်တယ်"

မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဖေးချီယန်သည် ယွီကျဲယွီ၏ အမည်ကို နေရာအနှံ့တွင် ကြားနေရပြီး သူ၏ နားထဲ၌ပင် စွဲနေတော့၏။ သူ၏ မိခင် ပြောပုံအရဆိုလျှင် သူမကို တော်တော်လေး သဘောကျပုံရသည်။

သူ၏အတွေးကို ရိပ်မိသွားသော မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီကလေးမလေးက တော်တော်လေး ရယ်ရတယ်"

သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ရေတိမ်သည့် ကန်တစ်ခုကဲ့သို့ အထင်အရှား မြင်နေရသော်လည်း၊ သူမကိုယ်သူမမူ ထူးချွန်သော သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဟု ယုံကြည်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်