အခန်း ၁၆

အပိုင်း ၁၆

ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ဂါရဝပြုစဉ်က ယွီကျဲယွီမှာ အနေအေးသော်လည်း သူမနှင့် ရင်းနှီးသွားသည့်အခါတွင်မူ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ မုန့်များကို ဝန်မလေးဘဲ စားသောက်နေတော့၏။

တစ်ခါက မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမ၏ အကြိုက်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ အခြားသူများမှာ မရေရာသော အဖြေများကို ပေးကြသော်လည်း ယွီကျဲယွီကမူ သူမသည် နန်းတွင်းရှိ လုံကျင်း လက်ဖက်ရည်မုန့်များကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်း ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံခဲ့သည့်အပြင် ဗာဒံစေ့သာကူကိုပါ ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ခဲ့လေ၏။

ကုရှီရှီ အဖမ်းမခံရမီ ပြောခဲ့သည့် စကားများကိုလည်း မိဖုရားခေါင်ကြီး သိရှိထားသည်။ သူမ နားလည်လိုက်သည်မှာ ကုရှီရှီသည် ဧကရာဇ်နှင့် သူမကိုပါ လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍သာ ဖြစ်၏။

သူတို့ ထောပတ်မုန့်များကို စားသုံးနေစဉ်အတွင်း နန်းတွင်းအစေခံများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကာ နန်းတွင်းရေးရာများကို သတင်းပို့နေကြသည်။

"ကိုယ်လုပ်တော် ရှ သစ်ပင်ပေါ်က ပြုတ်ကျပါတယ်"

"ကိုယ်လုပ်တော်လီ မုန့်လုပ်ရင်း လက်မီးလောင်သွားပါတယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ထိုကိစ္စငယ်လေးများကို ကျွမ်းကျင်စွာပင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရင်း ခပ်ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်က ယွီကျဲယွီကို သစ်ပင်ပေါ်မှာ ပထမဆုံး စတွေ့ခဲ့တာဆိုတဲ့ သတင်းကို ဘယ်ကကြားလာလဲ မသိပါဘူး။ အခုတော့ အကုန်လုံးက သစ်ပင်တက်ဖို့နဲ့ နံရံတက်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်"

သူတို့မှာ ဧကရာဇ်သည် သစ်ပင်တက်တတ်သော အမျိုးသမီးများကို သဘောကျသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ဒါက ဒီလအတွင်း တတိယမြောက် ပြုတ်ကျတဲ့လူ ဖြစ်လေသည်။

ဖေးချီယန် - "..."

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း နန်းတော်မှာ တကယ်ကို စည်ကားနေတော့၏။

သစ်ပင်တက်ခြင်းဟူသော စကားလုံးကြောင့် ဖေးချီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေ့လျော့နေသော အတိတ်က ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ငယ်စဉ်အခါက သူသည် သစ်ကိုင်းများတွင် ငြိနေသော စွန်တစ်ခုကို ယူပေးရန်အတွက် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် တက်ခဲ့ဖူး၏။

အောက်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးက မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ စွန်ကို ပြန်ရရှိသောအခါတွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ဝင်းပသွားခဲ့၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျွန်မရဲ့ စွန်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်ပါ့မယ်။ ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ ရှစ်ယောက်မြောက် ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် ခန့်အပ်တဲ့ ဂုဏ်ထူးကို ပေးအပ်လိုက်တယ်!"

ဖေးချီယန် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအချိုရည်က အရမ်းချိုလွန်းလို့ပါ"

.......

ဂွမ်းမှတ်တမ်းကို လွှဲအပ်ပေးပြီးနောက်တွင် ယွီမြောင်ဟွာသည် ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် နေ့ရက်တိုင်းကို ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ရှုခြင်း၊ ရုပ်ပြစာအုပ်များ ဖတ်ရှုခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်ဆုံးစေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် နန်းတွင်းရှိ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ ကိုယ်လုပ်တော်များထံ အလည်အပတ်သွားရင်း အေးအေးလူလူနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေထိုင်ခဲ့လေ၏။

အိမ်ရှေ့မင်းသား နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းက သူမ၏ သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော နေ့စဉ်ဘဝကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ အရှေ့နန်းဆောင်မှာ နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်ဆောင်များနှင့် အလှမ်းဝေးလှသဖြင့် ပွဲတော်များမှလွဲ၍ ဆုံတွေ့နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ခဲယဉ်းလှသည်။ သူမသည် နန်းတွင်းအစေခံများက အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာနှင့် လူတိုင်းအပေါ် ကြင်နာတတ်ပုံများကို ချီးမွမ်းနေကြသည်ကိုသာ ရံဖန်ရံခါ ကြားရရုံမျှသာ ရှိ၏။

ထိုအကြောင်းများထက် သူမကို လုံးဝ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်မှာ သေးငယ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် သစ်ပင်ပေါ်က ပြုတ်ကျပြန်ပြီ ဟုတ်လား"

ချွေ့ဝေကလည်း မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူတို့က မယ်မယ်က သစ်ပင်ပေါ်တက်ပြီး သစ်တော်သီးခူးရင်း အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ဆုံခဲ့တာကို ကြားသွားကြပုံရတယ်။ အချို့က အဲဒီသစ်သီးခြံက ကံကောင်းစေတဲ့နေရာလို့ ယုံကြည်နေကြပြီး အချို့ကလဲ အဲဒီနည်းလမ်းကိုသုံးပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရအောင်လုပ်နေကြတာပါ..."

"အဲဒီကိုယ်လုပ်တော်တွေသာ အကြီးအကဲတွေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နန်းဆောင်တွေမှာ နေနေရတာ မဟုတ်ရင် သူတို့လဲ မယ်မယ်ကို အတုခိုးပြီး သူတို့ရင်ပြင်တွေထဲမှာ စပါးတွေ လိုက်စိုက်နေကြမှာ အသေအချာပါပဲ"

ယွီမြောင်ဟွာမှာ သူမ၏ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန်အတွက် စကားလုံးများပင် ရှာမတွေ့တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားရ၏။

ချွေ့ဝေက ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "တချို့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ နန်းဆောင်က အစေခံတွေဆီ လာပြီးတော့ သခင်မရဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ပုံနဲ့ အကြိုက်တွေကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းနေကြပါတယ်၊ သူတို့က မယ်မယ်ကို အတုခိုးချင်ပုံရတယ်"

မေးမြန်းခံရသော အစေခံမလေးမှာ သူမထံ ချက်ချင်းလာရောက် သတင်းပို့ခဲ့၏။ ချွေ့ဝေက သူမအား ကြေးပြားအချို့ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာ မေးလိုက်သည်။ "သူတို့က ပိုက်ဆံပေးလား"

ချွေ့ဝေ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ပေးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်းအာက ငြင်းလိုက်တယ်"

ယွီမြောင်ဟွာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းတွေကို မျှဝေပေးတာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံကိုတော့ ယူလိုက်သင့်တာပေါ့။ ဒါက အလကားရတဲ့ ဝင်ငွေပဲ—အရင်ယူလိုက်၊ ပြီးမှ ငါ့ကိုလာပြော"

ဒါကို ဘေးပေါက်ဝင်ငွေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရပေ၏။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရမှန်း ယွီမြောင်ဟွာ သိရှိထားသည်။ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သစ္စာရှိမှုကို မက်လုံးများဖြင့် စမ်းသပ်နေမည့်အစား သူတို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အပိုဝင်ငွေ ရှာခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ချွေ့ဝေ သဘောတူလိုက်ပြီး မည်သည့်အချက်အလက်များကို အပြင်သို့ မျှဝေနိုင်သည်ကို ချင်းလျိုနှင့် စတင်ဆွေးနွေးတော့သည်။

[Host ရေ... အံ့သြစရာပဲ။ တခြား ဇာတ်လိုက်မတွေကတော့ မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းတွေ၊ ဝတ်စုံဒီဇိုင်းတွေနဲ့ ခေတ်စားအောင် လုပ်တတ်ပေမဲ့ Host ကတော့ နန်းတော်ထဲမှာ သစ်ပင်တက်တဲ့ ခေတ်ကို စတင်ပေးလိုက်တာပဲ!]

[သစ်ပင်တက်တာက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ကောင်းတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတော့ ငါ့ရဲ့ ငရုတ်ပင်တွေနဲ့ ချန်ပါ စပါးတွေကို သွားကြည့်အုံးမယ်]

သူမသည် စပ်သောအစားအစာများကို တမ်းတခဲ့စဉ်က ငရုတ်ပင်ပျိုးပင်များကို သီးသန့်လဲလှယ်ထားခဲ့ပြီး အအေးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာစဉ်ကလည်း တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လာခဲ့၏။ သို့သော် ချွေ့ဝေနှင့် ချင်းလျိုတို့က စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် သူမအား စားခွင့်မပေးခဲ့ကြချေ။ မကြာသေးမီကမှ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်သို့ သွားရောက်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် ဤအပင်အကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်းနှင့် ၎င်းကို စားသုံးနိုင်ကြောင်း အကြောင်းပြနိုင်ခဲ့မှသာ ပထမဆုံးသော ဟင်းလျာစပ်စပ်လေးကို စားသုံးခွင့် ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် စိုက်ပျိုးရန်အတွက် ငရုတ်စေ့အားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့၏။ ချန်ပါ စပါးများအပြင် သူမ၏ ဝင်းထဲတွင် ယခုအခါ ငရုတ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ယခုအသုတ်မှာ အပင်ပေါက်ခါစသာ ရှိသေးသော်လည်း နှစ်သစ်ကူးမတိုင်မီ အသီးသီးလိမ့်မည်ဟု ယွီမြောင်ဟွာက ခန့်မှန်းထား၏။ ဆောင်းတွင်းမှာ ဟော့ပေါ့စပ်စပ်လေး စားရမည်ဆိုလျှင် တကယ်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းမည်မှာ အမှန်ပင်။

ရာသီဥတု အေးလာသည်နှင့်အမျှ ငရုတ်ပင်များကို ဖန်လုံအိမ်အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ရပေလိမ့်မည်။

ချန်ပါ စပါးပင်များမှာလည်း အရွက်များ ထွက်လာပြီး လေအဝှေ့တွင် အသာအယာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်မှာ မြင်ရသူကို စိတ်ရွှင်လန်းစေသည်။ စိုက်ခင်းကို ပြုစုရန် တာဝန်ပေးထားသော အစေခံမလေးနှစ်ဦးမှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်ကြရာ ညဘက်တွင် စိုက်ခင်းဘေး၌ပင် အိပ်ချင်နေကြတော့၏။

ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားကြတာပဲ! သူတို့ရဲ့ လစဉ်ကြေးကို တိုးပေးရမည်ဟု သူမ တွေးတောမိသည်။

ဝင်းထဲတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယွီမြောင်ဟွာသည် ချွေးများရွှဲကာ မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပြန်လာခဲ့လိုက်၏။ ဆောင်းဦးပေါက် နေရောင်ခြည်မှာ ပူပြင်းလှသဖြင့် ခဏချင်းအတွင်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။

အဲယားကွန်းကို လွမ်းမိသည့် နောက်ထပ် နေ့တစ်နေ့ပင်။ ရှေးဟောင်းလောကက မည်မျှပင် ကောင်းမွန်သည်ဆိုစေဦးတော့၊ အိမ်ပြန်ရန် အခွင့်အရေးရလျှင် သူမ ချက်ချင်းပင် ပြန်မိမည်မှာ ဧကန်ပင် ဖြစ်၏။

သူမ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်စဉ်မှာပင် နန်းတွင်းအဝတ်အထည်ဌာနမှ အပ်ချုပ်သည်တစ်ဦးသည် ဆောင်းရာသီဝတ်စုံများအတွက် အတိုင်းအတာယူရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာ၏ လက်ရှိ အခွင့်အရေးများမှာ ကွေ့ဖေးတစ်ဦးနှင့် တူညီသဖြင့် သူမအား တစ်ရာသီလျှင် ဝတ်စုံအသစ် ခြောက်စုံ ရရှိခွင့် ပေးထားပြီး ကုန်ကြမ်းများကို ဌာနမှ ထောက်ပံ့ပေး၏။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုထက်ပို၍ လိုချင်ပါက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာထဲမှ သုံးစွဲရပေမည်။

သူမမှာ ဧကရာဇ်၏ အချစ်တော် ဖြစ်နေသောကြောင့် အပ်ချုပ်သည်များမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာကြလေသည်။ "ကျဲယွီက ဘယ်လို ပန်းပုံစံတွေကို နှစ်သက်ပါသလဲ။ စိတ်ထဲမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဒီဇိုင်းမျိုး ရှိပါလား။ ကျွန်မတို့ရဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ ကြည့်ရှုချင်ပါသလား"

ယွီမြောင်ဟွာမှာ ဖော်ပြထားသော ပိုးထည်နှင့် ကတ္တီပါထည်များကို ကြည့်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ "တိမ်တိုက်ပန်းပုံ ပိုးထည်တွေနဲ့ ရွှေမှုန်ကြဲထားတဲ့ အထည်တွေက ကျွန်မ ရသင့်ရထိုက်တဲ့အထဲမှာ မပါဘူး မဟုတ်လား"

ခေါင်းဆောင် အပ်ချုပ်သည်မက ပြုံးလိုက်၏။ "ကျဲယွီ မသိသေးတာ ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါတွေက မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာထဲကနေ အထူးဖြည့်စွက်ပေးထားတာပါ"

ယွီမြောင်ဟွာရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်—ဒါက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အထူးမျက်နှာသာပေးမှုပဲ!

စာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် သူမ နှစ်သက်သော အရောင်နှင့် ပုံစံများကို အမြန်ပင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဝတ်စုံဒီဇိုင်းများအတွက်မူ…

"မင်းတို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ပန်ကုန်း ယုံကြည်ပါတယ်"

သူမသည် ဖက်ရှင်နှင့် ပတ်သက်လျှင် အလွန်ပင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ နေတတ်သူဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ချွေ့ဝေ နှင့် ချင်းလျိုတို့ ရွေးပေးသမျှကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိ၏။

သို့သော် သူမ၏ စကားက အပ်ချုပ်သည်များအတွက် ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။ သူမတို့မှာ တိကျသော တောင်းဆိုမှုများကိုသာ ကိုင်တွယ်လိုကြသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ လုပ်ရမည့် လမ်းကြောင်းက ရှင်းနေမည်ပင်။ ယွီကျဲယွီသည် အပြင်ပန်းတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှိနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းမှ အပြစ်ရှာတတ်သည့် လူမျိုး မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု သူမတို့က စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေကြ၏။

ထို့အပြင် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် နောက်ထပ် ဝတ်စုံလေးစုံကို အပ်နှံခဲ့ပြီး တစ်စုံမှာ အရေးပေါ် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ဧကရာဇ်က ခမ်းနားသော ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည်။ ကျဲယွီတစ်ဦးအနေဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာမဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်ပြီး အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ဧကရာဇ်၏ အမြင်ကို လူများ သံသယမဝင်စေရန် သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ရပေမည်။

နန်းတွင်းဝတ်စုံများကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူမသည် လက်ဝတ်ရတနာများဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲတွင် လှပသော လက်ဝတ်ရတနာများ ရှိနေသော်လည်း ဒါတွေက သူမ ရရှိမည့် အခွင့်အရေးများထဲမှ ဖြစ်သောကြောင့် ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။ သူမ မဆင်မြန်းလျှင်တောင် အစေခံများကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေး၍ ရ၏။

အဝတ်အစားများထက်စာလျှင် သူမသည် လက်ဝတ်ရတနာ ရွေးချယ်ရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် အောက်ပါတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

* ပယင်းကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကျားပုံစံ ရွှေဆံထိုး

* ပန်းပွင့်ကို ကိုက်ထားသော ငါးနှစ်ကောင်ပုံစံ ငွေဆံထိုး

* ပုလဲများဖြင့် စီခြယ်ထားသော လိပ်ပြာနှင့် ပန်းပုံစံ ရွှေဆံထိုး

* ကျောက်စိမ်းများ စီခြယ်ထားသော သက်ရှည်ကျန်းမာ ရွှေဆံထိုး—ဒါကတော့ နှစ်သစ်ကူးမှာ နန်းတော်ထဲ လာလည်မည့် သူမ၏ အဘွားအတွက် လက်ဆောင်ပေးရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။

သူမသည် ချွေ့ဝေ အတွက် စိမ်းပြာကျောက်ပါသော ရွှေနားကပ်တစ်စုံနှင့် ချင်းလျို အတွက် ရွှေနန်းကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဗူးသီးပုံစံ နားကပ်များကိုလည်း ရွေးချယ်ပေးခဲ့သည်။ နန်းတွင်းအစေခံများသည် တစ်ရာသီလျှင် ဝတ်စုံနှစ်စုံစီ ရရှိကြပြီး ချွေ့ဝေနှင့် ချင်းလျို ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်အစေခံများမှာ ပိုကောင်းမွန်သော ပိုးထည်များကို ဝတ်ဆင်ရသော်လည်း အောက်ခြေအစေခံများမှာမူ ချည်သားအထည်များကိုသာ ဝတ်ဆင်ကြရ၏။

အတိုင်းအတာများ ယူပြီး၍ ရွေးချယ်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အပ်ချုပ်သည်များမှာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့တွင် သွားရောက်ရမည့် အခြားနန်းဆောင်များစွာ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူတို့ မထွက်ခွာမီ ချွေ့ဝေက ခေါင်းဆောင်အပ်ချုပ်သည်မအတွက် ရွှေတုံးလေးတစ်တုံးနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်များအတွက် ငွေတုံးလေးများ ထည့်ထားသော အိတ်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုကဲ့သို့သော လက်ဆောင်များ ပေးကမ်းရန်အတွက် ရွှေတုံး၊ ငွေတုံးများနှင့် ပန်းထိုးထားသော အိတ်ငယ်များကို သီးသန့် သေတ္တာတစ်လုံးဖြင့် သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိ၏။

သူမက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်းလျိုကို ပြောလိုက်သည်။ "အခုတလော လူတိုင်း ပင်ပန်းနေကြပြီ။ နောက်ကျရင် ငါ့ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ပိုးထည်တွေကို ထုတ်ပြီး အစေခံတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် နောက်ထပ် ဝတ်စုံနှစ်စုံစီ ရအောင် ဝေပေးလိုက်ပါ"

ချင်းလျိုက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။ ထိုသတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နန်းဆောင်တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏—အထူးသဖြင့် ငွေသားဆုလာဘ်များကို အသိမ်းခံရလေ့ရှိသော်လည်း အဝတ်အစားများကိုမူ သိမ်းထားခွင့်ရှိသော အောက်ခြေအစေခံများမှာ ပို၍ပင် ဝမ်းသာနေကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ နန်းဆောင်အတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့ နိုင်ထက်စီးနင်းပြုမှုများ မရှိစေရန် ချင်းလျိုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကြီးကြပ်ခိုင်းထား၏။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ နန်းဆောင်ထဲတွင်သာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် နေထိုင်ခဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက်နှင့် မင်တဲ့နားနေဆောင်သို့ပင် မသွားတော့ချေ။

ချန်ပါ စပါးနှင့် ဂွမ်းမှတ်တမ်းများကို အောင်မြင်စွာ ရရှိပြီးဖြစ်၍ သူမသည် ပြည်သူများအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အကျိုးပြုပြီးပြီဟု ခံစားမိသည်—၎င်းမှာ သူမ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာရခြင်းအတွက် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် တာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ လျော့နည်းလာပြီး ပျင်းပျင်းရိရိ ပြန်နေရန်သာ ပြင်ဆင်နေတော့၏။

ပျင်းပျင်းရိရိ နေထိုင်ခြင်းက သူမကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ဘဝက သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခဲ့သဖြင့် အသက်မတိုင်မီ သေဆုံးခဲ့ရ၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် မစ်ရှင်အသစ်များ ရရှိရန်အတွက် အပြင်သို့ ခဏခဏ ထွက်ရန် စနစ်၏ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ စနစ်က အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးလာသည့်အခါတွင်မူ သူမသည် ၎င်းကို အသံပိတ်ထားလိုက်ပြီး ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ချင်မှသာ ပြန်ဖွင့်လေ့ ရှိ၏။

…

တော်ဝင်ပွဲတော်ကို စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ချန်ထျန် ဂိတ်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် ကျင်းပရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်မှာ—ဒီနေ့သာ မိုးရွာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ပွဲကျင်းပမည့် နေရာမှာ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုရက်စွဲကို နန်းတွင်း နက္ခတ်ဗေဒဌာနမှ ရွေးချယ်ပေးထားပုံရ၏။

[စနစ်... နင်တို့ ရာသီဥတု ခန့်မှန်းတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်လေး ဘာလေး မထည့်ပေးနိုင်ဘူးလား။ အဲဒါကို ကြည့်ဖို့အတွက် နေ့တိုင်း အမှတ် တစ်ခုစီ သုံးဖို့ ငါ အဆင်သင့်ပဲ]

ခေတ်သစ်လောကတွင် ရာသီဥတု ခန့်မှန်းချက်များ ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ စနစ်သည် ဤမျှ အခြေခံကျသော အရာတစ်ခုကိုပင် မလုပ်နိုင်လောက်အောင် အသုံးမကျသူ မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ ယူဆလေသည်။

[အဆင့် ၂ ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ရာသီဥတု ခန့်မှန်းချက် လုပ်ဆောင်ချက်က ဘယ်ဘက်အောက်ခြေမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ Host က အဆင့်တက်ဖို့အတွက် တကယ့် ကွေ့ဖေး စစ်စစ်တစ်ယောက် ဖြစ်အောင်ပဲ ကြိုးစားပါတော့~]

သူမ မေးမိတာ မှားသွားပြီဟု တွေးမိ၏။ စနစ်သည် သူမအား အဆင့်တက်စေရန် တွန်းအားပေးမည့် အခွင့်အရေးကို တစ်ခါမျှ လက်လွှတ်မခံချေ။

ယွီမြောင်ဟွာကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်—သူမလည်း အိပ်ရာက ထပြီး အဝတ်အစား လဲသင့်ပြီ ဖြစ်၏။

သူမ ကြေးမှန်ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်စဉ် စနစ်၏ အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ ရယ်မောသံမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

[တော်ဝင်ပွဲတော်က စတော့မယ်! ဒါဟာ Host အနေနဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရှေ့မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာတာပဲ၊ ပထမဆုံး အမြင်က တကယ်ကို အရေးကြီးပါတယ်။ အဓိက မစ်ရှင် ၁.၄ စတင်ပါပြီ - Host ဟာ ပွဲတော်မှာ အတောက်ပဆုံးသော ကြယ်တစ်ပွင့် ဖြစ်ရပါမယ်။ Host အနေနဲ့ ထူးခြားပြီး စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ မေ့လို့မရအောင် ပထမဆုံးအမြင်ကို ချန်ထားရပါမယ် (￣︶￣)။ ဆုလာဘ် - ဂွမ်းသန့်စင်စက်နဲ့ ခြေနင်းချည်ငင်စက်ရဲ့ ဒီဇိုင်းမြေပုံများ]

[...စနစ်၊ နင် ဒါကို တမင်သက်သက် လုပ်နေတာ မဟုတ်လား]

ယွီမြောင်ဟွာမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ငါးပူဖောင်းလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖောင်းကားသွားရ၏။

ဒီနေ့ပွဲက အိမ်ရှေ့မင်းသား ပြန်ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုတဲ့ပွဲ ဖြစ်တာကြောင့် သူနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ကသာ အဓိက ဖြစ်သင့်သည်။ အကယ်၍ သူမကသာ သူတို့ဆီက အာရုံစိုက်မှုတွေကို လုယူလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မုန်းတီးမှုကို ခံရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ကြောင်း ယွီမြောင်ဟွာက ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။ စနစ်က အသုံးပြုလိုက်သော ပုံရိပ်မှာလည်း သူမကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

အကယ်၍ စနစ်သာ လူကိုယ်တိုင်ရှိနေလျှင် သူမသည် ၎င်းကို အိတ်ထဲထည့်ပြီး သတိလစ်သွားအောင်အထိ ရိုက်နှက်မိမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

[မစ်ရှင်တွေက စနစ်ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ အလိုအလျောက် ပေါ်လာတာပါ။ အဆင့်၁ ပဲ ရှိသေးတဲ့ ကျွန်တော့်လို အားနည်းတဲ့ စနစ်လေးကတော့ ဒါကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ Host လဲ အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ပါတော့~]

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဤမစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်ရန် အစီအစဉ် မရှိချေ—သူမက လူအ မဟုတ်ပါ။ ဤစနစ်၏ ကောင်းကွက်တစ်ခုမှာ မစ်ရှင်များကို ကျော်သွားလျှင် ပြစ်ဒဏ်မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်မည် ဖြစ်၏။

ချည်ငင်စက်အတွက်မူ... သူမသည် သမိုင်းနောက်ခံ ဇာတ်လမ်းတွဲများကို ထပ်ကြည့်လိုက်မည်။ တစ်နေရာရာတွင် ထိုစက်ပုံစံကို တွေ့ကောင်းတွေ့နိုင်လေသည်။

သူမသည် စနစ်ကိုပင် အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော ဇာတ်လမ်းများကို ညွှန်ပြခိုင်း၍ ရသေးသည်။ စနစ်က အနည်းငယ် အနေအေးသဖြင့် သူမ၏ အကြံကို ရိပ်မိမည် မဟုတ်ဟု သူမ ယူဆလိုက်၏။

ဒါကြောင့် ဒီမစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး!

ယွီမြောင်ဟွာက ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

အပြင်ပန်းတွင်မူ သူမသည် စနစ်ကို စိတ်ဆိုးနေသည့် ပုံစံကို ဆက်ဟန်ဆောင်ထားလေ၏။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်