အခန်း ၁၇

အပိုင်း ၁၇

သူမသည် မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် ထိုင်ရင်း အစေခံမလေး ရွှယ်လန်ကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခြယ်သမှုများ ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

ရွှယ်လန်အား လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ဧကရာဇ်က စေလွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချွေ့ဝေနှင့် ချင်းလျိုတို့မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြင်ဆင်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ အသေးစိတ်လှပသော ပြင်ဆင်မှုများအတွက်မူ သူတို့မှာ မကျွမ်းကျင်ကြချေ။

ယွီမြောင်ဟွာက သဘာဝကျသော ပုံစံမျိုးကိုသာ အထူးတောင်းဆိုခဲ့သည်—မိတ်ကပ်လိမ်းထားမှန်းပင် မသိသာလောက်အောင် ပါးပါးကလေးသာ ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်၏။

သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလိုလို ထင်ရှားနေပြီးဖြစ်ရာ မိတ်ကပ် အလွန်အကျွံ လိမ်းလိုက်မည်ဆိုပါက ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံမျိုး ပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။ သူမ ရွေးချယ်ထားသော အဝတ်အစားနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများကိုလည်း အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များကို ကျော်တက်သွားခြင်း မရှိစေရန် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းခဲ့ရ၏။

ဧကရာဇ် စေလွှတ်လိုက်သော ပညာရှင်များမှာ တကယ်ကို အဆင့်မြင့်လှပေသည်။ ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ မူလအစီအစဉ်ကို နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် ဖျက်သိမ်းလိုက်သော်လည်း သူတို့က ချက်ချင်းပင် အသစ်တစ်မျိုးကို အကြံပြုနိုင်ခဲ့ကြ၏။

မိတ်ကပ်လိမ်းခြင်းမှာ အချိန်အတော်ပေးရသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် ကြေးမှန်ရှေ့တွင် နှစ်နာရီကြာအောင် သည်းခံစောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ အားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်အတွင်း သူမသည် ဆာလောင်မှုကို အောင့်ထားနိုင်ရန် မုန့်အနည်းငယ်ကိုသာ စားခဲ့ပြီး သန့်စင်ခန်း သွားချင်မည်စိုးသဖြင့် ရေကိုလည်း မသောက်သလောက်ပင် နေခဲ့သည်။ ခြောက်ကပ်နေသော မုန့်များကြောင့် သူမမှာ နင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ချွေ့ဝေသည် ကြေးမှန်ကို ကိုင်မြှောက်ပေးရင်း အဆက်မပြတ် ချီးမွမ်းနေတော့သည်။ "မယ်မယ်... တကယ်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာ ကောင်းလောက်အောင် လှပနေပါတယ်"

ခေတ်သစ်မှန်များလောက် မကြည်လင်သော်လည်း ကြေးမှန်၏ အရောင်ပြန်ဟပ်မှုက သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အိပ်မက်ဆန်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာကိုယ်တိုင်လည်း ဝန်ခံရမည်မှာ—သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် လှပနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေ မည်မျှပင် ဆိုးရွားနေပါစေ၊ ယခုကဲ့သို့ လှပနေသော သူမကိုယ်သူမ မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ စိတ်များ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားခဲ့ရသည်။

ကျေနပ်သွားသော ယွီမြောင်ဟွာသည် ရွှယ်လန်အား ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးလိုက်ပြီး ညောင်းညာနေသော သူမ၏ ကိုယ်လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အချိန်အကြာကြီး ထိုင်နေခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ကျောမှာ နာကျင်နေပြီ ဖြစ်၏။

ပွဲတော်ကို ညနေ ၃ နာရီတွင် စတင်ရန် သတ်မှတ်ထားပြီး ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြိုတင်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန်အတွက် သူမသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း ခန့်ညားသော ပုံစံကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်—သူမ၏ ဆံပင်တွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ခု၊ ပုလဲနားကပ် အသေးလေးတစ်စုံနှင့် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက် တစ်ခုတို့ကိုသာ ဆင်မြန်းထား၏။ ဒါဟာ အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ လိုက်ဖက်သလို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အလှတရားကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များမှာမူ အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်လာကြသည်—ခမ်းနားလှသော ဆံပင်ပုံစံများ၊ လှပလှသော မိတ်ကပ်များနှင့် တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံများပင် ဖြစ်သည်။ လှပသော အမျိုးသမီးများစွာ စုဝေးနေကြသည်မှာ ကြည့်မဝနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရ၏။

ယွီမြောင်ဟွာစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ဧကရာဇ်ဖြစ်ရတာ တကယ်ကို ကောင်းမှာပဲ"

ကိုယ်လုပ်တော်များအတွက် ထိုင်ခုံနေရာများကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ နန်းတွင်းအစေခံများက ယွီမြောင်ဟွာအား သူမ၏ နေရာသို့ ရိုသေစွာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ကြ၏။

သူမ နေရာယူပြီး မကြာမီမှာပင် အဆင့်မြင့် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့သည် သူမအား လေ့ကျင့်ထားသော ယဉ်ကျေးသည့် အပြုံးများဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြ၏။

ယွီမြောင်ဟွာတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ရှု့ဖေးကို မတွေ့ရချေ။ သူမမှာ တစ်လကြာ အကျဉ်းချခံထားရဆဲ ဖြစ်ပြီး လကုန်မှသာ လွတ်မြောက်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကုဖေးကိုလည်း မတွေ့ရချေ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦးလုံးမှာ သူမကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အအေးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာပြီး တစ်လ မပြည့်သေးမီအတွင်း သူမသည် ကိုယ်လုပ်တော် နှစ်ဦးကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့သည်—ဒါဟာ တချီရဲ့ သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထိုက်တဲ့ အချက်ပဲ ဖြစ်၏။

ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ဦးချင်းစီမှာ သူတို့၏ သားသမီးများနှင့်အတူ ပါလာကြရာ၊ ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော တော်ဝင်ရင်သွေးအားလုံးကို မြင်တွေ့ခွင့် ရခဲ့သည်။

လက်ရှိ ဧကရာဇ်တွင် သားတော် လေးပါးနှင့် သမီးတော် နှစ်ပါး ရှိသည်။ အငယ်ဆုံးဖြစ်သော စတုတ္ထမင်းသားမှာ လေးနှစ်သားသာ ရှိသေးပြီး အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားကာ ချစ်စရာကောင်းသော ငွေအိတ်ကလေးနှင့် တူလှပေသည်။ အသက် ၁၆ နှစ်ရှိသော ဒုတိယမင်းသားမှာမူ သူ၏မိခင် ရှန်ဖေးနှင့် အလွန်တူသော်လည်း၊ သူမကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း မရှိဘဲ စူးရှကာ ခေါင်းမာသော ပုံစံမျိုး ရှိလေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာ နန်းတော်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က သဲ့ဖေး၏ ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် သူမ၏ ကလေးနှစ်ဦးနှင့် ပို၍ ရင်းနှီးသည်။ စတုတ္ထမင်းသားမှာ ရှက်တတ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ကစားရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း၊ သူ၏အစ်မဖြစ်သူ ဒုတိယမင်းသမီးမှာမူ စကားပြောချိုသာကာ ဖော်ရွေသူ ဖြစ်လေသည်။ အစောပိုင်းက ယွီမြောင်ဟွာက သူတို့အား ထောပတ်မုန့်များ ပေးပို့ခဲ့စဉ်က ဒုတိယမင်းသမီးမှာ ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပြီး တော်ဝင်ဥယျာဉ်ထဲမှ ပန်းတစ်ပွင့်ကို "မတော်တဆ" ခူးယူကာ လက်ဆောင်အဖြစ် ပြန်ပေးခဲ့ဖူး၏။

[Host ရေ... ဒီကလေးလေးတွေကို ကြည့်ဦး၊ တကယ် ချစ်စရာမကောင်းဘူးလား။ Host လည်း ကလေးတစ်ယောက် မယူချင်ဘူးလား။ ကလေးရှိရင် ကျွန်တော်တို့ အနာဂတ်ဧကရာဇ်ကို ပျိုးထောင်ခြင်းဆိုတဲ့ မစ်ရှင်ကို ဖွင့်နိုင်ပြီး ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရမှာနော်]

[မယူချင်ပါဘူး။ ငါက အခုမှ ၁၇ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး—အရင်ဘဝမှာဆိုရင် ငါက အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးပဲ ရှိအုံးမှာ]

ဧကရာဇ်က သူမကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက်သော်လည်း သူမအား နန်းဆောင်သို့ တစ်ခါမျှ မခေါ်ဖူးခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု သူမ နားမလည်သော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ယခုအခြေအနေကိုသာ ကျေနပ်နေပြီး ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။

ထို့နောက်တွင် တချီ၏ တော်ဝင်ဆွေမျိုးများ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့မှာ နာရီဝက်ခန့် ကြိုတင်ရောက်ရှိလာကြပြီး သီးခြားနန်းဆောင်တစ်ခုတွင် အနားယူနေခဲ့ကြရာမှ၊ ယခုအခါ မိန်းမစိုးများက သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဒါဟာ ယွီမြောင်ဟွာအနေနဲ့ တော်ဝင်ဆွေမျိုးတွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ညီအစ်ကိုတော်တော်များများနှင့် ဆက်ဆံရေး အဆင်မပြေလှချေ၊ အတိတ်က ထိုမင်းသားများမှာ သူ့အား ဒုက္ခများစွာ ပေးခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထီးနန်းတက်ပြီးနောက်တွင် ဧကရာဇ်သည် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော မင်းသားကျောက်မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို နယ်စားများအဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် မြို့တော်၌ မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် မင်းသားကျောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုသူများမှာ ထီးနန်းလုပွဲများတွင် မပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့် ဧကရာဇ်က သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးထားလေသည်။ သူတို့၏ သားတော်များမှာ အနည်းဆုံး မြို့စား ဘွဲ့ကို ရရှိကြပြီး သမီးတော်များမှာမူ မြို့စားမင်းသမီးဘွဲ့ကို ရရှိကြ၏။

တချီတွင် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဥပမာအားဖြင့် မင်းသမီးကျားယန်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်း သေဆုံးပြီးနောက်တွင် အမျိုးသားအဖော်များစွာ ထားရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ လူသိရှင်ကြား အရှုပ်အထွေး မဖြစ်သရွေ့ တော်ဝင်မိသားစုက လျစ်လျူရှုထားပေးလေသည်။

ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တော်များထဲတွင် မင်းသားကျောက်၊ မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် ဧကရာဇ်၏ ဦးရီးတော်ဖြစ်သူ မင်းသားရုန်တို့မှာ သူတို့၏ မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ တက်ရောက်လာကြသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဧည့်သည်တော်များကြားတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း သူမအပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော အကြည့်များကို ခံစားမိနေသည်။ သူမသည် လူအများ သတိမထားမိစေရန်အတွက် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်ဖက်ရည်ကိုသာ သောက်နေဟန် ဆောင်နေ၏။

အစားအသောက်ကိစ္စများတွင် သူမ၏ မဟာမိတ်ဖြစ်သော ကိုယ်လုပ်တော်ကျန်းက သူမဘေးသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။ "ကြားတာတော့ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က ဒီနေ့မှာ အစွမ်းပြဖို့အတွက် ကကွက်တစ်ခုကို မနားတမ်း လေ့ကျင့်နေတယ်ဆိုပဲ"

ကိုယ်လုပ်တော်ကျန်း၏ သတင်းအရင်းအမြစ်မှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်လှကြောင်း ယွီမြောင်ဟွာ သတိထားမိသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ သူမမှတစ်ဆင့် နန်းတွင်း အတင်းအဖျင်း သတင်းများစွာကို သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။

"ဘာအကမျိုးလဲ"

ကိုယ်လုပ်တော်ကျန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "ရှေးဟောင်းကကွက်တစ်ခုလို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတာပဲ။ သူမက အဲဒါကို လျှို့ဝှက်ထားတာ"

ယွီမြောင်ဟွာကမူ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ကြည့်ကောင်းပြီပေါ့"

တချီ၏ ပွဲတော်များ၏ ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ အိမ်ရှင်နှင့် ဧည့်သည်များသည် စိတ်ပါလာလျှင် ကပြဖျော်ဖြေတတ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အရင် ဧကရာဇ်ဟောင်းမှာ ကခုန်ခြင်းကို ဝါသနာပါသော်လည်း၊ အလွန်အမင်း မတော်လှသဖြင့် နားထောင်သူများမှာ အတင်းအကျပ် ချီးမွမ်းခဲ့ကြရဖူး၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ စနစ်မှာ အသည်းအသန် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

[အား... Host ရေ! ပြိုင်ဘက် ပေါ်လာပြီ! Host သူ့ကို ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူးနော်!!]

[ဒီမစ်ရှင်ကို ပြီးအောင်လုပ်ရင် အဆင့် တက်ဖို့ ပိုနီးစပ်သွားမှာဖြစ်သလို ခြေနင်းချည်ငင်စက်ရဲ့ ဒီဇိုင်းကိုလဲ ရမှာနော်!]

[Host က ဒီပွဲမှာ အတောက်ပဆုံးကြယ် ဖြစ်ရမယ်! " သက်တံ့နဲ့ ဌက်မွှေးလို အက" ဆိုတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို လဲလှယ်လိုက်ပါလား။ သူ Host ကို ကျော်တက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်]

ယွီမြောင်ဟွာက ထိုအကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ထိုကျွမ်းကျင်မှုမှာ အမှတ် ၁,၀၀၀ ပေးရသည့်အပြင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်လည်း ရှိသဖြင့် လုံးဝ မတန်ဟု သူမ ယူဆလေသည်။

စနစ်သည် မစ်ရှင်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနေတော့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ညစ်သွားသော်လည်း စနစ်ကို ပိတ်ထားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို သူမ ယနေ့အတွက် သုံးစွဲပြီးသား ဖြစ်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖေးလင်ယွဲ့သည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်—၎င်းမှာ သူမ၏ အလှတရားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ "စနစ်" ဟု ခေါ်သော နတ်ဘုရားက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးချက်များစွာ ပို့နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ မစ်ရှင်အသစ် ပေါ်လာပြန်ပြီလား။

တာဝန်အသစ်က ယွီကျဲယွီအနေဖြင့် ဤပွဲတော်တွင် မေ့လို့မရနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားသူ ဖြစ်လာရမည် ဟုတ်လား။

ဒါက လွယ်ပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်က ဧကရာဇ်ဖြစ်နေတာဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူမကို လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှု အလယ်ဗဟိုကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ အရင်မစ်ရှင်တွေဖြစ်တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ကို အကျဉ်းချတာတို့၊ ဦးရီးတော်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းတာတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒါက တကယ်ကို လွယ်ကူလှပေသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က စိတ်လက်ကြည်သာစွာဖြင့် မိန်းမစိုးကို တိုးတိုးလေး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ယွီကျဲယွီက အရက်မကြိုက်ဘူး။ သူမရဲ့ ဝိုင်တွေကို ပန်းလက်ဖက်ရည်နဲ့ လဲပေးလိုက်။ ပြီးတော့ နန်းတွင်းမီးဖိုဆောင်ကို သူမ အကြိုက်ဆုံး မုန့်တွေ ပြင်ခိုင်းလိုက်ပါ"

စည်ကားနေသော ရင်ပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

အခြားသော တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသည် ဧကရာဇ်၏ အချစ်တော်အသစ်အကြောင်း ကောလာဟလများကို ကြားဖူးသော်လည်း၊ ပုံကြီးချဲ့ထားခြင်းဖြစ်မည်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ကောလာဟလများမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြတော့သည်။ ဧကရာဇ်သည် ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်အပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ပြနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပင် ဖြစ်လေသည်။

လူမသိအောင် နေထိုင်ရန် ကြိုးစားနေသော ယွီမြောင်ဟွာ - "..."

အကယ်၍ သူမသာ တစ်နေ့နေ့မှာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် ဧကရာဇ်သည် အဓိက တရားခံဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် သူမအား လူအများ၏ အကြည့်အောက်သို့ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးနေသည့် ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

နေဦး... ဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်က ခန့်ညားတဲ့ လူငယ်လေးက ဟိုနာမည်ကြီးနေတဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားလား။

ဝန်ခံရမည်မှာ အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်၊ သို့သော် သူ၏ ပုံစံမှာ သူမ၏ အရင်ဘဝက နာမည်ပျက်ရှိသော အနုပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်—သို့သော် အိမ်ရှေ့မင်းသားက ပို၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရ၏။

[ဝါး... အိမ်ရှေ့မင်းသားက ဒုတိယမင်းသားထက်တောင် ပိုကြည့်ကောင်းသေးတယ်။ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇက တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ—လူတိုင်းက ကြည့်ကောင်းနေကြတာပဲ!]

[စနစ်ကနေ ချစ်ရေးဆိုနိုင်တဲ့ ပစ်မှတ်တွေကို တွေ့ရှိထားပါတယ် - အိမ်ရှေ့မင်းသား၊ ဒုတိယမင်းသား၊ မှူးမတ် ပင်းဟွိုက်၊ မှူးမတ်ရွှမ်...]

[Host ဘယ်သူ့ကို ပိုကြိုက်လဲ။ ဒါမှမဟုတ် အကုန်လုံးကိုပဲ ကြိုးစားကြည့်မလား။ နန်းတွင်းဇာတ်လမ်းရဲ့ ဇာတ်လိုက်မ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ နန်းတွင်းကားတွေမှာ ဇာတ်လိုက်မက ဧကရာဇ်နဲ့ပဲ ပတ်သက်တာမျိုး ဘယ်မှာရှိလို့လဲ!]

ချစ်ရေးဆိုနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများလေလေ အမှတ် နှင့် စွမ်းအင် ပိုရလေဖြစ်ပြီး၊ စနစ်အတွက် လိုချင်နေသော skin ကို မြန်မြန်ဝယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ ဘာစကားမှပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

[...နင်က ငါ့ကို သေအောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ!]

ဖေးလင်ယွဲ့သည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ယွီမြောင်ဟွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်—ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် သူမထက်ပင် သူမ၏ မစ်ရှင်များအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့နောက်တွင် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ နတ်ဘုရားက ယွီမြောင်ဟွာအား အခြားသော အမျိုးသားများနှင့် ပတ်သက်ရန် တိုက်တွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်—ထိုအမျိုးသားများထဲတွင် သူ၏ သားတော်များသာမက တူတော်များပါ ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါကို သူ ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်ချေ။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ရတော့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့၏ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ခြင်းက အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်လာသူ အားလုံး၏ အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းကြီး နေမကောင်းလို့လား။ နန်းတွင်းသမားတော်ကြီး ကျန်းကို ခေါ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်မလား"

နန်းတွင်းသမားတော်ကြီး ကျန်းမှာ ဧကရာဇ်၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အဓိကတာဝန်ရှိသူဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မိသားစု ပွဲတော်များကျင်းပချိန်တွင် သူ၏အနားမှ ခွာလေ့မရှိချေ။

ဖေးလင်ယွဲ့က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ လည်ချောင်းထဲ လေနည်းနည်းဝင်သွားတာပါ"

ချောင်းဆိုးခြင်းကြောင့် မျက်နှာအနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်ပုံစံမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဖေးလင်ယွဲ့၏ အကြည့်မှာ ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမကို အဆင့်အတန်း မြင့်မြင့်မားမား စောစောစီးစီး မပေးခဲ့မိသည်ကို သူ နောင်တရမိ၏။ ယခုကဲ့သို့ အကွာအဝေးမှနေ၍ သူမနှင့် စနစ်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် စနစ်က အသုံးအနှုန်း အသစ်အဆန်းများကို မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသဖြင့် သူသည် ရှေ့နောက်အခြေအနေကို ကြည့်၍ အဓိပ္ပာယ်ကို ခန့်မှန်းနေရလေသည်။

[စနစ် - ဘာမှမစွန့်စားရင် ဘာမှမရနိုင်ဘူး။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့နဲ့ ဘေးပန်းမစ်ရှင်တွေကို ဖွင့်ပြီး ရလဒ်ပေါင်းစုံကို ရယူနိုင်မှသာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာပါ]

[စနစ် - အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ကြည့်စမ်းပါဦး—ခန့်ညားတယ်၊ ယဉ်ကျေးတယ်၊ လူသားတွေနဲ့တောင် မတူဘူး။ အဲဒီလို ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သားတစ်ပါးက လူ့လောကကို ဆင်းလာပြီး Host ကြောင့် ရူးသွပ်နေတာကို မြင်ရတာ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား]

[စနစ် - ဒုတိယမင်းသားကိုလဲ ကြည့်ပါအုံး—ရိုင်းစိုင်းပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်မကြီးတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။ တကယ့် 'ဝံပုလွေခွေး' အမျိုးအစားပဲ! မာနတွေက အချစ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးဆိုရင် တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာ ကောင်းမှာပဲ မဟုတ်လား]

[စနစ် - မှူးမတ် ပင်းဟွိုက်ကတော့ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး ထွားကြိုင်းတယ်၊ ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။ အသံတိတ် ကာကွယ်ပေးတဲ့ လူမျိုးဆိုတာ မိန်းကလေးတော်တော်များများရဲ့ အသည်းစွဲပဲလေ]

[စနစ် - မှူးမတ်ရွှမ်ကတော့... ဝါး၊ တက်ကြွလန်းဆန်းတဲ့ ခွေးပေါက်လေးလို ပုံစံမျိုးပဲ! ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံးပဲ]

[ယွီမြောင်ဟွာ - ဧကရာဇ်ကို ဖောက်ပြန်ခိုင်းနေတာလား။ နင် ရူးနေတာလား၊ ငါ ရူးနေတာလား]

[စနစ် - ဒါပေမဲ့ ရမဲ့ဆုလာဘ်တွေက တကယ်ကို များတာနော်! ရလဒ်က တကယ်ကြီးမှာ!]

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ယွီမြောင်ဟွာကို စူးစမ်းနေမိသည်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

ပထမဆုံးကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် စနစ်က ယွီမြောင်ဟွာအား အခြားသူများကို လိုက်စားရန် တိုက်တွန်းနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမကို နတ်ဘုရားက ပေးသနားသည့် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အမည်ခံအားဖြင့်မူ သူမသည် သူ၏ အချစ်တော်ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ထိုအရာသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားလျှင် တော်ဝင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မည်နည်း။ ပိုဆိုးသည်မှာ စနစ်က ရွေးချယ်ထားသောသူများမှာ သူ၏ မျိုးဆက်များသာ ဖြစ်နေသဖြင့် လုံးဝ မလျော်ကန်ချေ။ ဤနတ်ဘုရား၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန်ပင် မဆင်မခြင် ဖြစ်လှသည်ဟု သူ ထင်မြင်မိ၏။

သို့သော် "များပြားလှသော ဆုလာဘ်များ" အကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ဒေါသများ ပြေလျော့သွားပြီး သိချင်စိတ်က အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အဲဒါတွေက ဘယ်လိုဆုလာဘ်မျိုးတွေ ဖြစ်မလဲ။ အကယ်၍ ချန်ပါ စပါး ဒါမှမဟုတ် ဂွမ်းမှတ်တမ်းတွေလိုမျိုး တန်ဖိုးရှိတာမျိုးဆိုရင်…

အကယ်၍ ဆုလာဘ်များက တကယ်တမ်း တန်ဖိုးရှိနေပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားနိုင်သည်ကို ဖေးလင်ယွဲ့က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်