အခန်း ၁၉

အပိုင်း ၁၉

အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖေးချီယန်၏ အကြည့်သည် သူ့ခမည်းတော်၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာအမူအရာထက်တွင် ဝေ့ဝဲနေခဲ့သည်။

သူ၏အမှတ်ရမှုများထဲတွင် ဧကရာဇ်သည် အမြဲတမ်းပင် ထက်မြက်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့၏။ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို မျက်နှာသာပေးသည့်တိုင်အောင် သူသည် အတိုင်းအဆကို ဘယ်သောအခါမှ မကျော်လွန်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ယွီကျဲယွီနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အရှင်မင်းကြီးသည် သူ၏ ပုံမှန်မူဝါဒများကို ဘေးဖယ်ထားကာ သူမအပေါ် ဘက်လိုက်မှုကို ဗြောင်ကျကျပင် ပြသနေပုံရသည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

အကယ်၍ အချစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းသွားခြင်းဖြစ်သည်ဆိုလျှင်လည်း ၎င်းမှာ သိပ်ပြီး အံမဝင်လှချေ။ ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ဦးကို တကယ်ချစ်လျှင် ထိုသူကို အန္တရာယ်များကြားထဲသို့ မတွန်းပို့မည် မဟုတ်ပါလား။ အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို အစစ်အမှန်မဖြစ်စေဘဲ သရုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့သာ ထင်မြင်စေ၏။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အတွေးများကို မသိရှိခဲ့ချေ။ သူသည် နွေးထွေးသော ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရာ အရသာမှာ လည်ချောင်းတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး သူ့ကို သာယာစွာဖြင့် မူးဝေသွားစေခဲ့သည်။

ယွီကျဲယွီ ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက သူမသည် တချီအတွက် ချန်ပါ စပါး၊ ဂွမ်း၊ သကြားဖြူနှင့် သကြားခဲများကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်အရာများကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့၏။

ထို့ပြင် သူမသည် နောင်တွင်လည်း ယခုထက် ပိုမိုများပြားသောအရာများကို ဆက်၍ယူဆောင်လာပေးဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယွီကျဲယွီသည် တချီ၏ နတ်မိမယ်လေး ဖြစ်သည်—သူမသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်ရမည်။ သူမတွင် အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း ဖေးလင်ယွဲ့က ဂရုမစိုက်ချေ။ ထူးခြားသောသူများတွင် ထူးခြားသော အတွေ့အကြုံများ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု သူ ယူဆ၏။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထတော့၊ ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်။ ကြမ်းပြင်က အေးတယ်"

သူမသည် အလွန်လှပစွာ ကပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ခြင်းအတွက် အပြစ်ပေးရန် အကြောင်းပြချက် မရှိဟု သူ မြင်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် သူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို အနည်းငယ် ရရှိရန်သာ ကြိုးစားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သာမန်အခြေအနေများတွင် ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ကြိုးစားသော ကိုယ်လုပ်တော်များကို လိုက်လျောရန် လိုလားသူ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုမူ…

ယွီမြောင်ဟွာ၏ အရေးပါမှုမှာ အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ သူ၏ တာဝန်များကို ချောမွေ့စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ရန် ကူညီပေးသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။

ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ အချိန်အကြာကြီး ကပြခဲ့ရသည့် ပင်ပန်းမှုကြောင့် သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြဘဲ သူမ၏ နေရာသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်သွားခဲ့၏။ သူမတွင် ရှိနေသော တည်ငြိမ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာက သူမကို ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းစေသည်။

အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များကလည်း စောင်းတီးခြင်း၊ ကဗျာစပ်ခြင်း စသည့် အရည်အချင်းများကို ပြသခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်၏ ဖျော်ဖြေမှုကို မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

နေဝင်ချိန်၏ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပလာချိန်၌ ပွဲတော်မှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်များ လူစုခွဲချိန်တွင် ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်သည် ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ဖယ်ရှားလိုက်သဖြင့် သူမ၏ နူးညံ့လှပသော ရုပ်သွင်မှာ ပေါ်လွင်နေ၏။

"အစ်မယွီ ရော့လန်အတွက် နေရာကောင်းတစ်ခု ရသွားတဲ့အတွက် ကျွန်မ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မ အချိန်ရရင် သူမကို တွေ့ဖို့ အစ်မရဲ့ နန်းဆောင်ကို လာလည်လို့ ရမလား" သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မကျေနပ်ချက်များ ကင်းစင်ကာ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခုသာ ရှိနေလေသည်။

အမှန်စင်စစ် ယွီမြောင်ဟွာသည် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ လေးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သော ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်ထက် အသက်ငယ်သော်လည်း၊ ယွီမြောင်ဟွာမှာ ရာထူးပိုမြင့်သဖြင့် ကျောက်ရှု့ကျင်းက သူမကို "အစ်မ" ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ရတာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး "ရော့လန်သာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်ပေါ့"

ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်သည် တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် လှည့်ထွက်ကာ သူမ၏ နန်းဆောင်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးက ဤပတ်သက်မှုကို ဆက်ထားရှိလိုလျှင် သူမအနေဖြင့် ကြားက အနှောင့်အယှက် မပေးလိုချေ။ သူမ၏အမြင်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ယခင်က သဘောတူညီမှုမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်—ရော့လန် သည် ဂီတဌာနမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူမ၏ ရှေးဟောင်းအကပညာကို လဲလှယ်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်ကမူ အရည်အချင်းရှိသော ကသမားတစ်ဦးအဖြစ် ကျော်ကြားလာကာ ပွဲတော်တွင် တောက်ပနိုင်ခဲ့၏။

၎င်းမှာ လူတိုင်းအတွက် အဆင်ပြေသင့်သည့် ကိစ္စဖြစ်ခဲ့ရပေမည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်က ရော့လန်ကို ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် ဧကရာဇ်၏ အတွေးများကို တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ခဏမျှ သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ထုန်ထုန်၊ ဧကရာဇ်ကလဲ ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးဖို့ ခိုင်းစေတဲ့ စနစ်တစ်ခုခုရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရတာများလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ! ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ စနစ်တစ်ခုပဲ ရှိတာ။ Host က ကံကောင်းသွားတာပါ—Host ဆီက တစ်ခုခုက သူ့ရဲ့ စိတ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလို့ ဖြစ်မှာပါ"

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမကိုယ်သူမ ထူးခြားသည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ လွန်ကဲနေခဲ့၏။

"ထုန်ထုန်၊ တကယ်လို့ ဧကရာဇ်မှာ သူတကယ်ချစ်တဲ့သူ ရှိနေပြီး၊ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး မျက်နှာသာပေးပြခြင်းအားဖြင့် အဲဒီလူကို ကာကွယ်နေတာဆိုရင်ရော။ ဝတ္ထုတွေထဲမှာ အဲဒီလိုပဲ မဟုတ်လား။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချစ်ရင် အဲဒီလူကို ဝေးဝေးမှာ ထားရတယ်လေ!"

သူမ၏ အရင်ဘဝက ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများကို အများကြီး ဖတ်ခဲ့ဖူးပြီး ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော အချစ်ဇာတ်လမ်းများအတွက် မျက်ရည်ပင် ကျခဲ့ဖူးလေသည်။

"ဒါဆို Host က အကာအကွယ်ခံရတဲ့သူ ဖြစ်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် ပစ်မှတ်ဖြစ်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်တာလား"

ယွီမြောင်ဟွာခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လက်တွေ့ကျကျပင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ငါကတော့ ပစ်မှတ်ပဲ ဖြစ်လိုက်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ လူတွေက ကွယ်ရာမှာ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက လက်လွှတ်ဖို့ သိပ်နှမြောစရာ ကောင်းတယ်လေ!"

သူမသည် လှပသော ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ လှပသော အဝတ်အစားများနှင့် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများကို နှစ်သက်သော အဆင်ခြင်မဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းမက်သူတစ်ဦး ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်က သူမကို မျက်နှာသာပေးသည့် အကြောင်းပြချက်မှာ အချစ်စစ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်ဘဲဖြစ်စေ ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုအကြောင်းကို အလွန်အကျွံ မတွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းရန်သာ အရေးကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။

မသေချာသောအရာများကို တွေးတောရန် ငြင်းဆန်လျက်၊ သူမသည် သူမ၏ နန်းဆောင်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမ ရောက်ရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူမ၏ အစေခံများမှာ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြ၏။

"မယ်မယ်၊ ညစာ ယူလာခိုင်းရမလား"

"ဒီဝတ်စုံတွေကို လဲလိုက်ချင်လား"

ယွီမြောင်ဟွာခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဝမ်တန် တစ်ပွဲပဲ ယူလာပေးပါ"

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်မီးဖိုချောင်မှ လုပ်သော ဝမ်တန် များမှာ လတ်ဆတ်သော ပုစွန်များဖြင့် ဌာပနာထားသဖြင့် အခြားအရာအားလုံးကို မေ့သွားလောက်အောင် အရသာရှိလှပေသည်။ ကျွဲခေါင်းသီးများ၏ ကြွပ်ဆတ်သော အရသာကလည်း ပိုထူးခြားစေ၏။ ၎င်းမှာ သူမ အကြိုက်ဆုံး ညစာစားပြီးနောက်ပိုင်း မုန့်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ပေးစွမ်းလေသည်။

"မင်းတို့လဲ ကြိုက်တာကို မှာစားကြပါ" သူမ ထပ်‌၍ပြောလိုက်၏။

သူမအတွက် နေ့စဉ်ထောက်ပံ့မှုများမှာ သူမ စားနိုင်သည်ထက်ပင် ပိုများပြားနေခဲ့သည်။

"ဝေ့ချုံနဲ့ ရော့လန် တို့ကိုလဲ ဘာစားချင်လဲ မေးကြည့်အုံး။ သူတို့က တုန်းမေ့ရဲ့ လစာအတိုင်း ရမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ လစာထဲကပဲ နှုတ်လိုက်ပါ"

ဝေ့ချုံမှာ စောစောက ဓားအက ကပြခဲ့သော အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး၊ တုန်းမေ့မှာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်မှ ဒုတိယတန်းစား အစေခံတစ်ဦးဖြစ်ကာ အဓိကအားဖြင့် ပရိဘောဂများကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူတို့သည် သူမ၏ အိမ်သူအိမ်သားများ ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ထိုအတိုင်းပင် ဆက်ဆံခံရမည် ဖြစ်သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ဒုတိယတန်းစား အစေခံများအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးလိုက်၏။

လက်ရှိတွင် သူမ၏ ပထမတန်းစား အစေခံများမှာ ချွေ့ဝေနှင့် ချင်းလျိုတို့သာ ဖြစ်သည်။ ရာထူးနေရာ နှစ်ခုသာ ရှိသဖြင့် ဟုန်ရှင်းမှာ အမည်ခံအားဖြင့် ဒုတိယတန်းစား ဖြစ်သော်လည်း ပထမတန်းစား ခံစားခွင့်များကို ရရှိလေသည်။

ဝမ်တန် စားပြီးနောက် ဝေ့ချုံနှင့် ရော့လန်တို့မှာ လာရောက် ဂါရဝပြုကြသည်။ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဖျော်ဖြေရေးဝတ်စုံများကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး မိတ်ကပ်များကိုလည်း ဖျက်လိုက်ကြပြီဖြစ်ရာ အခြားသော အစေခံများနှင့် မခြားနားသော နန်းတွင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။

ယွီမြောင်ဟွာက သူတို့ကို ထရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ "ငါ တွေ့ချင်တဲ့အခါမှပဲ လာခဲ့ကြပါ။ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို ခေါ်ရင် ငါ့ကို အသိပေးပါ"

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ဝံ့မည့်သူ များစွာရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ချေ။ ဧကရာဇ်က သူမကို သူ၏ အချစ်တော်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသထားသဖြင့် အများစုမှာ သူမကို ဆန့်ကျင်ရန် မမိုက်မဲကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့ချုံက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မယ်မယ်ဆီကနေ ကျွန်မတို့ကို တောင်းယူရင် ဘယ်လိုလုပ်ပါမလဲ"

ယွီမြောင်ဟွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်မရှိသရွေ့ ငါ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ စိတ်ဓာတ်အရဆိုရင်တော့ ဒီလို တောင်းဆိုမှုကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားကြောင့် ဝေ့ချုံမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာက ဆက်၍ ပြောခဲ့သည်။ "အကယ်၍ မင်းတို့ အသက် ၂၅ နှစ်ရောက်တဲ့အခါ နန်းတော်ကနေ ထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ပြောနိုင်ပါတယ်"

နန်းတွင်းအစေခံများကို ထိုအသက်အရွယ်တွင် ထွက်ခွာခွင့် ပြုထားသော်လည်း သူတို့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာ ကိုယ်လုပ်တော်၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့ချုံ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်ကြောင်းနဲ့ဆိုရင် ထွက်သွားတာက အကောင်းဆုံး မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

ဂီတဌာနမှ သူတို့၏ အတိတ်ကို ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ အပြင်လောကတွင် အကာအကွယ်မရှိပါက သူတို့မှာ အင်အားကြီးသူများ၏ သားကောင် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်တွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ ပိုလုံခြုံလှ၏—အစေခံများ၏ အမူအရာနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သခင်မဖြစ်သူက သူတို့ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ချွေ့ဝေအား သူတို့၏ နေရာများကို ပြသရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဝေ့ချုံမှာ ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်သွားသော်လည်း ရော့လန်မှာမူ သူမနှင့် စကားပြောချင်နေသဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ယွီမြောင်ဟွာက ကြင်နာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ပြောစရာ ရှိလို့လား"

ရော့လန် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ မေးလိုက်၏။ "ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက် ကျွန်မကို သူမဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုလာရင် ဘယ်လိုလုပ်ပါမလဲ"

သူမအား ဧကရာဇ်က ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ ကိုယ်လုပ်တော် ကျောက်အား စိုးရိမ်စိတ်ဝင်သွားစေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ရော့လန်က သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ယွီကျဲယွီထံ ပြောပြမည်ကို ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ရော့လန်တွင် ထိုသို့သော ဆန္ဒမရှိချေ—ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတင်းအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ကူညီခဲ့သည်မှာမူ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပြင်ပလူများကိုမူ ရော့လန်က "လိပ်ပြာများကို ဆွဲဆောင်ခြင်းအက" မှာ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် ကိုယ်တိုင် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို အခြေခံ၍ တီထွင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ပြောဆိုပေလိမ့်မည်။

သို့သော်... အကယ်၍ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က သူမကို ပြန်လည်ရရှိသွားပါက ရော့လန် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်ကို သူမ ဘယ်သောအခါမှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။ သူမကို စောင့်ကြိုနေမည့် ကံကြမ္မာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းကော သူမအနားကို ပြန်ချင်သလား"

ရော့လန်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် နားလည်သွားခဲ့သည်။ "ငါ နားလည်ပါပြီ။ မင်း ငါ့အနားမှာပဲ နေချင်တာပေါ့။ စိတ်မပူပါနဲ့—သူမက မင်းကို ပြန်တောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"မင်းနဲ့ ဝေ့ချုံတို့ ပေါင်းပြီးတော့ ဘယ်လို ကကွက်အသစ်တွေကို ဖန်တီးမလဲဆိုတာကို ငါ မျှော်လင့်နေပါတယ်။ ငါ့ကို တကယ် အံ့သြသွားစေမယ့် အကမျိုးပေါ့"

သူမ ပြောနေစဉ်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး မီးအိမ်၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ ပို၍ပင် နူးညံ့နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ရော့လန် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ—ယွီကွေ့ဖေးသည် အရာအားလုံးကို ဟိုးကတည်းက ရိပ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည် ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာ တားချိန်မရမီမှာပင် သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်ကာ ကြမ်းပြင်နှင့် ဦးခေါင်း ထိသည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဦးတိုက်လိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာက စနောက်သလိုဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဒီလို ဦးတိုက်နေရင်လည်း မင်းရဲ့ လစာကို ငါ တိုးပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရော့လန်မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ချင်းလျိုသည် အိပ်ရာမဝင်မီ ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ နွေးထွေးသော နို့တစ်ခွက် ယူလာပေးခဲ့သည်။ "မယ်မယ်၊ ရော့လန်နဲ့ ဘာတွေ စကားဝှက်တွေ ပြောနေကြတာလဲ"

ယွီမြောင်ဟွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမကြောင့် ငါနဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်တို့ ကြားမှာ ပြဿနာဖြစ်မှာကို သူမက စိုးရိမ်နေတာပါ"

သူမသည် အမှန်တရားကို ဖွင့်မပြောခဲ့ချေ—အဓိကအားဖြင့် ထိုအချက်အလက်များကို စနစ်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောပြခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းလျို ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်—ဧကရာဇ်၏ လုပ်ရပ်မှာ အနည်းငယ် မတရားသလို ဖြစ်နေ၏။ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် ရရှိသင့်သော ဆုလာဘ်ကို သူမ၏ သခင်မထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းမှာ ယွီကျဲယွီအတွက် ပြဿနာများသာ ဖန်တီးပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အမိန့်တိုင်းမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိချေ။ သူမ မည်မျှပင် ညည်းညူချင်နေပါစေ၊ ထိုစကားများကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ရရုံသာ ရှိလေတော့သည်။

"မနက်ဖြန်ကျရင် ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် ဆီကို လက်ဆောင်တွေ ပို့သင့်ပါလား"

ယွီမြောင်ဟွာ တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "ငါက သူမရဲ့ ဆုလာဘ်ကို လုယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ အခုချိန်မှာ လက်ဆောင်ပို့တာက ငါက သူမကို လှောင်နေသလိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဧကရာဇ်က ရော့လန်ကို သူမ၏ နန်းဆောင်သို့ ပို့ခိုင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမက မည်သို့ ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ သူမက ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်ကို တောင်းပန်လိုက်လျှင် ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်က မလျော်မကန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုရာ ရောက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဧကရာဇ်သာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က သူမကို မကျေနပ်လျှင်လည်း ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်စေတော့ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ပူနေတာတွေ တော်ပြီ။ စောစော အနားယူကြစို့" သူမသည် နို့ကို သောက်ပြီးနောက် ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။

ပွဲတော်ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် နန်းတော်ကြီးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဘဝမှာလည်း များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။

သူမ၏ ရာထူးနှင့် မျက်နှာသာရမှုကြောင့် သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတိုင်းမှာ ပြုံးရွှင်နေကြပြီး၊ မည်သူမျှ သူမ၏ရှေ့တွင် ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် အကြောင်းကို မပြောဝံ့ကြချေ။

ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်မှာမူ သူမ၏ ကွယ်ရာတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုမှုများကို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူမသည် အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူသူ မဟုတ်ချေ။ လူပုံအလယ်တွင် သူမသည် ဧကရာဇ် သို့မဟုတ် ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။ "ရော့လန်က ပိုကောင်းတဲ့ လမ်းစကို တွေ့သွားတယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သူမအတွက် ဝမ်းသာပေးရုံပဲ ရှိပါတယ်။ အစ်မယွီက စိတ်နှလုံး ကောင်းတဲ့သူပါ—အဲဒီလို သခင်မမျိုးဆီမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတာ ရော့လန် အတွက် ကံကောင်းတာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို ကန့်ကွက်ချင်တာလား"

"ဒါမှမဟုတ် အစ်မယွီက ရော့လန်ကို နှိပ်စက်လိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား"

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ရိုက်မေးခွန်းများက အတင်းအဖျင်း ပြောသူများကို ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်မှာ အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးမှု မရှိခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အစေခံမလေးမှာမူ သူမအတွက် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။ နန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမက ညည်းညူနေလေ၏။ "သူတို့အားလုံးက သူရဲဘောကြောင်သူတွေပဲ၊ သခင်မရှေ့မှာပဲ ဒီလို ပြောရဲကြတာ။ ဘာလို့ ယွီကျဲယွီရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ သွားမပြောကြတာလဲ"

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က အေးစက်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ယွီကျဲယွီကို မပတ်သက်ဝံ့ကြဘူး။ သူမမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အကာအကွယ် ရှိတယ်—ငါ့မှာ မရှိဘူး"

ဧကရာဇ်အတွက် မနားမနေ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှု သို့မဟုတ် ကြင်နာသော စကားတစ်ခွန်းကိုပင် မရရှိခဲ့ဘဲ အရှက်ရမှုသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုနေ့က ဧကရာဇ်၏ စကားများမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်က လိပ်ပြာများ ဆွဲဆောင်ခြင်း အက ဆိုတာ ရော့လန်ရဲ့ ဖန်တီးမှုမှန်း သိသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် လိပ်ပြာတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အမွှေးနံ့သာတွေ သုံးခဲ့တာကို သိသွားတာလား။

မဖြစ်နိုင်ပါဘူး—သူ ဘယ်လိုမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ ရော့လန်က... အခု ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ ယွီကျဲယွီရဲ့ မျက်နှာသာ ရဖို့အတွက် အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောလိုက်မှာလား။

ဤအတွေးများက သူမကို နေ့ညမပြတ် နှိပ်စက်နေခဲ့သည်။

သူမသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်၏။ ၎င်းကို ဆက်မတွေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ရော့လန်ရဲ့ ကိစ္စက နောက်မှ ထားလို့ရတယ်။ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ကို တစ်ခါ ရောက်သွားပြီဆိုရင် ပြန်ခေါ်လို့ မရတော့ဘူး။ အခုချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးက ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာကို ပြန်ရဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ နန်းတွင်းအစေခံတစ်ဦးက အခြားကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးထံမှ လက်ဆောင်များ ရောက်ရှိလာကြောင်း အသိပေးလာခဲ့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်သည် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လက်ခံခဲ့သည်။ သူမ၏ အစေခံမလေးသည် လက်ဆောင်များကို မြင်သောအခါ မျက်နှာဝင်းပသွားပြီး၊ ပို့ဆောင်လာသူများကို ဘေးဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များဖြင့် ဧည့်ခံပြီး ငွေစများကိုလည်း ပေးကမ်းလိုက်၏။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် အစေခံမလေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မ၊ ဒါက လီကျောက်ယွမ်ဆီကပါ—သူမက ပိုးထည်တွေနဲ့ ရတနာသေတ္တာ နှစ်လုံး ပို့လိုက်ပါတယ်"

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ "အစ်မလီက အမြဲတမ်း ကြင်နာတတ်ပါတယ်။ နောက်မှ ငါ့ကို သတိပေးအုံး—ဒီနှစ် သူမရဲ့ မွေးနေ့ကျရင် ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက "ပန်းအလယ်က လိပ်ပြာများ"ပန်းချီကားချပ်ကို လက်ဆောင်ပေးမယ်"

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်