အခန်း ၂၀

အပိုင်း ၂၀

လီကျောက်ယွမ်သည် တစ်ချိန်က ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှု့ဖေး နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူမ၏ တောက်ပမှုမှာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း သဲ့ဖေး၏ အမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူမကို လူတိုင်းက လေးစားကြပြီး၊ မည်သူမျှ ဗြောင်ကျကျ မစော်ကားဝံ့ကြချေ။

အစ်မလီသည် သူမ၏ အခက်အခဲများကို ကြားသိပြီး အားပေးသည့်အနေဖြင့် ဤလက်ဆောင်များကို ပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ယခင်ကလည်း သူတို့သည် စကားကောင်းကောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြဖူးသော်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က အနည်းငယ် အလှမ်းကွာဝေးအောင် နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် လီကျောက်ယွမ်အား အားကိုးထိုက်သော မဟာမိတ်တစ်ဦးအဖြစ် မြင်လာခဲ့၏။

အစေခံမလေးကမူ မကျေမနပ် ညည်းညူနေပြန်သည်။ "အမျိုးမတော်တဲ့ လီကျောက်ယွမ်လို သခင်မတောင် လက်ဆောင်ပို့ကြသေးတယ်၊ တောင်းပန်သင့်တဲ့သူကတော့ လက်ကလေးတစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်ဘူး..."

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ "တော်တော့! ငါက မင်းကို အလိုလိုက်လွန်းလို့ ဒီလိုမျိုး မဆင်မခြင် စကားပြောနေတာပဲ"

အစေခံမလေးမှာ မျက်နှာဖြူလျော့သွားပြီး ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက်မှ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် က သူမကို ထခွင့်ပေးလိုက်၏။ "မင်း စေတနာနဲ့ ပြောတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မဆင်မခြင်ပြောတဲ့ စကားတွေက ဘေးဒုက္ခကို ခေါ်လာတတ်တယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ကြားသွားရင် ငါတောင် မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အစေခံမလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြလေသည်။ "ဒီအစေခံမလေး နားလည်ပါပြီ—သခင်မက ကျွန်မရဲ့ အကျိုးအတွက်ပဲ ပြောတာပါ"

ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ "ရာထူးရော မျက်နှာသာရမှုမှာပါ ငါက သူမထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေတာ။ သူမအတွက်တော့ ငါက လမ်းဘေးက ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးထက် မပိုပါဘူး—အကြည့်တစ်ချက် ပေးဖို့တောင် မတန်တဲ့သူပေါ့"

သူမသည် ဤအရှက်ရမှုကို မှတ်ထားပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူမသည် မည်သူမျှ သူမကို အထင်မသေးဝံ့သည့်အချိန်အထိ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာအောင် ကြိုးစားမည် ဖြစ်သည်။

....

မြို့တော်တွင် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသည့် နှစ်ထပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိနေသော်လည်း၊ ဆိုင်ရှေ့တွင်မူ ကြိုတင်သတင်းရရှိထားကြသော လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

"သကြားဖြူတစ်ကျင်းကို ဝမ်နှစ်ရာပဲဆိုတာ တကယ်ပဲလား။ ငါတို့ကို တမင်သက်သက် လိမ်နေကြတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ကျန်းဝမ် အမည်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏ငွေများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲကြည့်နေမိသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် သကြားဖြူတစ်ပိဿာလျှင် ငွေစင် အတော်အတန် ပေးရလေ့ရှိရာ၊ သူ၏တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမျှပင် မမြည်းစမ်းဖူးလောက်အောင် ဈေးကြီးလွန်းလှသည်။

ယခုနှစ်တွင် သူ၏စီးပွားရေးမှ ငွေအနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပြီး၊ မြို့တော်၌ သကြားဆိုင်အသစ်တစ်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သကြားဖြူတစ်ကျင်းကို ဝမ်နှစ်ရာဖြင့်သာ ရောင်းချမည်ဖြစ်ကြောင်း သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက သူ့ကို ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့သည် ဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အရုဏ်မတက်မီကတည်းက ငွေများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်းပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူစောစောရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍သာ အနည်းငယ်နောက်ကျခဲ့ပါက လူအုပ်ကြားထဲသို့ တိုးဝင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ရှေ့တွင် တန်းစီနေသူမှာ ထိုသတင်းကို သူ့အားပြောပြခဲ့သည့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူပင်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက နောက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုမှာကြည့်လေ၊ ဆိုင်ရှေ့က စာရွက်အနီပေါ်မှာ ရေးထားတယ်—သကြားဖြူတစ်ကျင်းကို ဝမ်နှစ်ရာ၊ တစ်ဦးကို တစ်ကျင်းပဲ ကန့်သတ်ရောင်းချသည် တဲ့"

ကျန်းဝမ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။ "ဘုရားရေ... သူတို့ ပင်လယ်ရပ်ခြားကနေ သကြားတွေကို သင်္ဘောအစင်းလိုက် တင်သွင်းလာတာလား"

မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ဈေးပေါနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်ကို တစ်ကျင်းအထိ ဝယ်ခွင့်ပေးထားသေးတယ်!

အရင်တုန်းက သကြားဖြူတစ်ကျင်းကို ငွေငါးတုံးအထိ ဈေးပေါက်ခဲ့စဉ်ကပင် သာမန်အရပ်သားအများစုမှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဝမ်မိသားစုကတော့ တကယ်ကို အဆက်အသွယ်ကောင်းတွေ ရှိနေတာပဲ ဖြစ်ရမည်။

သူ၏သူငယ်ချင်း လီစီက ရယ်မောခဲ့သည်။ "မင်းကတော့ တစ်ဝက်ပဲ သိတာ။ ဒီသကြားဖြူက ပင်လယ်ရပ်ခြားက တင်သွင်းတာမဟုတ်ဘဲ ငါတို့ တချီမှာပဲ ထုတ်လုပ်တာကွ"

ကျန်းဝမ်၏မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်မှုဖြင့် ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ "တချီပြည်လုပ် သကြားဖြူလား။ အဲဒါက တကယ့်သကြားဖြူလို့ကော ခေါ်လို့ရပါ့မလား"

အခုတော့ အချည်းနှီး တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေရလေပြီ။ အိမ်ကမထွက်ခင်က သူ့ဇနီးသည်က သူ့ကော်လာကို သေသေသပ်သပ် ပြင်ပေးပြီး သကြားအချို့ ပါအောင်ဝယ်လာဖို့ အတန်တန်မှာကြားခဲ့သည်။

အကယ်၍ အရည်အသွေးကောင်းသည့် သကြားဖြူပါမလာသော် သူမ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်သွားလိုက်မလဲ။

လီစီ ပြောပြလေသည်။ "ငါ့ဝမ်းကွဲရဲ့ အိမ်နီးချင်းရဲ့ အမျိုးက ဝမ်မိသားစုဆီမှာ အလုပ်လုပ်တာ။ သူတို့ပြောတာတော့ ဒီသကြားဖြူကို နည်းလမ်းအသစ်နဲ့ ထုတ်လုပ်ထားတာတဲ့၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားကလာတဲ့ သကြားထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်! ဝမ်မိသားစုရဲ့ သကြားတွေက မြို့ပြင်က ‌‌တော်ဝင်သကြားလုပ်ငန်းခွင်အသစ်ကနေ တိုက်ရိုက်လာတာ"

ကျန်းဝမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "မင်းက အဲဒါကို တကယ်ယုံတာလား။ ပင်လယ်ရပ်ခြားသကြားထက် ပိုကောင်းပြီး ဈေးနှုန်းက ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူးဆိုတာလေ"

လီစီ သူသိထားသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို တွေးကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ငါ့ဝမ်းကွဲရဲ့အမျိုးက ပြဖို့ယူလာတာ၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားသကြားလောက်က ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး! ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချဖို့ နည်းလမ်းအသစ် သုံးထားတာတဲ့။ ဒီနည်းလမ်းအသစ်ကို ဘယ်သူရှာတွေ့တာလဲဆိုတာ မင်းခန့်မှန်းကြည့်မလား"

ကျန်းဝမ်မှာ တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားသွား၏။ သို့နှင့် သူ ‌ရေလိုက်ငါးလိုက်ပြောရှာသည်။ "‌‌တော်ဝင်အမတ်ကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်လား"

လီစီ အသံကို တိုးလိုက်သည်။ "‌‌နန်းတော်ထဲက ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ပါးလေ!"

သူက အသံကို တိုးတိုးပြောသော်လည်း၊ အနီးအနားမှ သတင်းနားစွင့်နေသူများမှာမူ ထိုအတင်းအဖျင်းစကားကြောင့် နားစွင့်လာကြလေသည်။

အတိတ်ကာလက အရပ်သားများသည် ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားလေ့မရှိကြဘဲ၊ အများဆုံးအားဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုသာ နိုင်ငံ၏ မိခင်အဖြစ် သိထားကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုမိသားစု၏ လတ်တလော ဝါဒဖြန့်မှုများကြောင့်၊ ‌‌နန်းတွင်းထဲတွင် မျက်နှာသာပေးခံရသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးရှိကြောင်း မြို့တော်မှလူများ သိရှိထားကြပြီး၊ သူမသည် ယခင်ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အိပ်မက်လာပေးသောကြောင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းခံရသူဖြစ်ကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက သူမကိုသာ ချက်ချင်း ပြေးမြင်ကြတော့သည်။

"အဲဒါ ယခင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အိပ်မက်ထဲက ကိုယ်လုပ်တော်ယွီလား"

လီစီ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "သူမက ‌‌တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်ကို တစ်ခါပဲသွားပြီး စာအုပ်နှစ်အုပ် ငှားခဲ့တာ၊ အဲဒီမှာပဲ သကြားဖြူဖော်စပ်နည်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တာတဲ့။ စာကြည့်တိုက်မှာ စာအုပ်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီရှိပြီး အမတ်ကြီးတွေ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီ လေ့လာခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဒီဖော်မြူလာက သူမ ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ကိုပဲ စောင့်နေသလိုပဲ"

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံပြင်မျိုးကို အရပ်သားများက အလွန်နှစ်သက်ကြသဖြင့်၊ သူတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်သွားကြတော့သည်။

"အရာရှိတွေကို အပြစ်တင်လို့တော့ မရပါဘူးလေ။ သူတို့မှာ သူမလို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာမှ မရှိတာ"

"သကြားက ဘာလို့ ဒီလောက်ဈေးပေါနေလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး! ပင်လယ်ရပ်ခြားက သကြားထက် အနည်းငယ် ညံ့ရင်တောင် ငါကတော့ ဝယ်မှာပဲ"

တင်သွင်းသကြား၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိသော ဈေးနှုန်းမို့ ဘယ်သူကမှ မကျေမနပ် မဖြစ်ကြပေ။

နံနက်ပိုင်းတွင် ဆိုင်တံခါးများ ပွင့်လာ၏။ ဆိုင်အကူဖြစ်သူသည် စိတ်အားထက်သန်နေသည့် လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ အော်ပြောရလေသည်။ "မတွန်းကြပါနဲ့! တန်းစီပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝင်ခဲ့ကြပါ"

သူတို့စောစောရောက်နေသဖြင့် ကျန်းဝမ်နှင့် လီစီတို့မှာ ရှေ့ဆုံးနားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဝယ်ယူပြီး၍ ပြန်ထွက်လာသူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဤအရာမှာ စိတ်ပျက်စရာ မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းဝမ် သိလိုက်သည်။

"မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ကျန်းဝမ်သည် ဆိုင်ထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ဝမ်မိသားစု၏ဆိုင်မှာ တကယ်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး နှစ်ထပ်ရှိသည်။ အတွင်း၌ သကြားဖြူများ ထည့်ထားသော သစ်သားစည်ကြီးများကို စီတန်းထားပြီး၊ သကြားများမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးကာ အညစ်အကြေး တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဝမ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။ သူ၏သူငယ်ချင်းက လိမ်ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ သကြားပင်လျှင် ဤမျှအထိ သန့်စင်ခြင်း မရှိနိုင်ချေ!

"မြန်မြန်ဝယ်လေ!" လီစီက သူ့ကို တံတောင်နှင့် တိုက်လိုက်သည်။

ခြင်တွယ်သည့် ဇွန်းကြီးများကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆိုင်အကူက မေးလိုက်၏။ "ဘယ်လောက်လဲ။ တစ်ယောက်ကို တစ်ကျင်းပဲ အများဆုံးဝယ်လို့ရမယ်"

ကျန်းဝမ် ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ကျင်း ပေးပါ"

သကြားကို ချိန်တွယ်ပြီး စက္ကူအိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးနေစဉ်၊ ကျန်းဝမ်က ငွေကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူ မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးမိပြန်သည်။ "နောက်ထပ် ထပ်ဝယ်လို့ မရဘူးလား"

ကြိုတင်သင်ကြားထားသည့်အတိုင်းပင် ဆိုင်အကူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သကြားလုပ်ငန်းခွင်တွေ တိုးချဲ့ပြီး ဆိုင်တွေ ပိုဖွင့်လာတာနဲ့ မင်းစိတ်ကြိုက်သလောက် ဝယ်လို့ ရလာတော့မှာ"

ကျန်းဝမ် ထပ်မေးခဲ့သည်။ "ဒီဈေးနဲ့ပဲလား"

ဆိုင်အကူက ပြုံးလိုက်၏။ "အဲဒီကျရင် ဒီထက်တောင် ဈေးသက်သာဦးမှာ— နန်းတော်ထဲက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ‌‌ ကိုယ်လုပ်တော်ယွီရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပေါ့"

သူ့အသံထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ သူတို့၏ အလုပ်ရှင်များမှာ ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ မိခင်ဘက်မှ အမျိုးများ မဟုတ်ပါလား! အကယ်၍ ထိုအဆက်အသွယ်သာ မရှိပါက ဝမ်မိသားစုသည် ဤသကြားကို ရောင်းချခွင့် ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အခြားသော ကုန်သည်များမှာ မနာလိုစိတ်ဖြင့် မျက်နှာများ စိမ်းနေကြသော်လည်း သူတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြပေ။ သူတို့မိသားစုထဲတွင် ကိုယ်လုပ်တော်ယွီကဲ့သို့သော သူမျိုး မရှိကြသည်ကိုး။

ကျန်းဝမ် လေချွန်လိုက်၏။ "ဒီထက်တောင် ဈေးပေါဦးမယ် ဟုတ်လား"

အစကတော့ သူသည် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်တန်းစီရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့လေပြီ။

သကြားကုန်ခါနီးမှ ပြန်လာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ သူ၏မိသားစုတွင် ယခုအခါ ငွေအနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ကျင်း ငွေ ငါးတုံးဆိုလျှင် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော်လည်း၊ ဝမ်နှစ်ရာဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အဆင်ပြေလှသည်။

သကြားအိတ်ကို လက်ထဲတွင် ပိုက်ကာ ကျန်းဝမ်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဝမ်မိသားစု၏ သကြားဆိုင်မှာ တစ်ညအတွင်း နာမည်ကြီးသွားကာ စီးပွားရေးမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ နေ့တိုင်း ဆိုင်ရှေ့တွင် လူတန်းရှည်ကြီးများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဈေးနှုန်းမှာ နောင်တွင် ထပ်ကျမည်ဟု ဆိုင်အကူများက ပြောသော်လည်း၊ လူအများစုမှာ နောင်တွင် ဈေးတက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စောစောဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤမျှဈေးပေါပြီး အရည်အသွေးကောင်းသည့် သကြားမျိုးမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ ကျော်ကြားမှုမှာလည်း သကြားနှင့်အတူ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ယွီမြောင်ဟွာသည် သကြားဖြူဖော်စပ်နည်းသာမက၊ ကျောက်သကြားပြုလုပ်နည်းကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း လူများ သိရှိလာကြပြန်သည်။

အခြားသူများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာသော်ငြား မတွေ့နိုင်ခဲ့ရာ၊ သူမမှာ တစ်ခါတည်းနှင့် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဖေးမမှုပဲ ဖြစ်ရမည်!

ကျောက်သကြားမှာ ထုတ်လုပ်ရန် ပို၍ ခက်ခဲနက်နဲပြီး၊ ဆိုင်ကိုလည်း နှစ်သစ်ကူးအထိ ဖွင့်ဦးမည်မဟုတ်ကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ဤအချက်မှာ လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ပို၍ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ဈေးကွက်ထဲ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သကြားဖြူ၏ ယခင်ဈေးနှုန်းကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဈေးမကြီးသရွေ့ လူတိုင်းမှာ မြည်းစမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြလေသည်။

……

ဝမ်မိသားစု၏ နေအိမ်တွင် ဝမ်ရွေ့လင်းသည် တစ်လတာ စာရင်းဇယားများကို စစ်ဆေးကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ကာ လေချွန်လိုက်မိသည်။

ဝမ်မိသားစုသည် အဓိကအားဖြင့် အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သော်လည်း၊ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း စီးပွားရေးမှာ တန့်နေပြီး ကျဆင်းမည့် အလားအလာများပင် ရှိနေခဲ့သည်။

လက်ရှိအခြေအနေကို မကျေနပ်သဖြင့် သူတို့သည် ဆိုးဆေးနှင့် နည်းပညာများတွင် ငွေကြေးများစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သော်လည်း အကျိုးအမြတ် သိပ်မရရှိခဲ့ပေ။

အမျိုးအနွယ်၏ အခြားသော အနွယ်အဖွားများမှာလည်း စတင် ညည်းညူလာကြပြီး မိသားစုကို ခွဲထုတ်ရန်အထိ ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့ကြသည်။ မိသားစု၏ ပင်မအဆက်အနွယ်များမှာလည်း သူတို့၏အရေးကိစ္စများတွင် အမျိုးများ၏ အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သဖြင့် မိသားစုခွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုခွဲထွက်သွားသော အမျိုးများမှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ပေါင်းကာ စီးပွားရေးလျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါက်ကြားစေပြီး သူတို့ကို အထိနာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းကျိုးမှ အခြားသော ချမ်းသာသည့် ကုန်သည်ကြီးများမှာလည်း သူတို့ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ထပ်ဆင့် နှိပ်ကွပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ တူမဖြစ်သူသည် အပြစ်မရှိကြောင်း ပေါ်ပေါက်ကာ အအေးနန်းဆောင်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ကျဲယွီအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနသည် သူတို့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ဝမ်မိသားစုအား သကြားဖြူ ရောင်းချခွင့် လိုင်စင်ကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးခဲ့လေသည်။

ဤလိုင်စင်ဖြင့် သူတို့သည် ‌‌တော်ဝင်သကြားလုပ်ငန်းခွင်များမှ ကုန်စည်များကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးဌာနက လာမည့်သုံးနှစ်အတွင်း ဝမ်မိသားစုသာလျှင် ဤအခွင့်အရေးကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ဆိုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝမ်မိသားစုဘက်မှ ကြီးမားသော အမှားအယွင်း မရှိသရွေ့ ကျန်းကျိုးတွင် သူတို့သာလျှင် တစ်ဦးတည်းသော လိုင်စင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဝမ်မိသားစုသည် မြို့တော်၊ ကျန်းကျိုး၊ ယွီကျိုး၊ ယန်ကျိုးနှင့် တချီ၏ အခြားသော အဓိကဒေသများတွင် သကြားဆိုင်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ပြီး၊ ငွေများမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ စီးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

အထူးသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဤလုပ်ငန်း၌ သူတို့တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေပြီး ‌‌နန်းတော်မှ ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသဖြင့်၊ သူတို့၏ အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းပင်လျှင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိလာခဲ့သည်။

ဂိတ်တိုင်းတွင် အရာရှိများကို လာဘ်ထိုးနေရန် မလိုတော့ဘဲ၊ ငွေရှာရသည်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုလွယ်ကူလာခဲ့သည်။

သကြားဖြူရောင်းချမှုကို သုံးနှစ်တိတိ လက်ဝါးကြီးအုပ်ခွင့်လား။ ဤကဲ့သို့သော ကံကောင်းမှုကို သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲခဲ့ကြပေ။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ‌‌နန်းတွင်းရှိ သူတို့တူမကြောင့်ပင်။

ဝမ်ရွေ့လင်းသည် ထိုခွဲထွက်သွားသော အမျိုးများ၏ နောင်တရနေသည့် မျက်နှာများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်ရင်း၊ သူ၏ရင်ထဲမှ နာကြည်းမှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျေနပ်အားရမှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

စာရင်းစာအုပ်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ ဝမ်ရွေ့လင်းသည် စာတစ်စောင် စတင်ရေးသားတော့သည်။ ထိုစာတွင် သကြားဆိုင်များ၏ တိုးတက်မှုများသာမက၊ ယွီကျဲယွီနှင့် ပတ်သက်၍ သူရရှိထားသော သတင်းများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

သူမ၏ ငယ်ဘဝကို သူ ပြန်လည် မြင်ယောင်မိသည်။ ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ နုနယ်ပြီး၊ နှစ်သစ်ကူးပန်းချီကားများထဲက ကွမ်ရင်မယ်တော်၏ အလုပ်အကျွေးလေးကဲ့သို့ ချစ်စဖွယ်ကောင်းကာ၊ သူမ၏စကားသံများကလည်း နှလုံးသားကို အရည်ပျော်စေနိုင်လောက်အောင် ချိုသာလှသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ကျော်က သူ၏တူမဖြစ်သူ အအေးနန်းဆောင်သို့ နှင်ထုတ်ခံရသည့် သတင်းထွက်ပေါ်လာစဉ်၊ မြို့တော်၌ရှိနေသော ဝမ်ရွေ့လင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ခဲ့ရ၏။

ဝမ်မိသားစုမှာ ချမ်းသာပြီး သူ၏ယောက်ဖမှာလည်း စတုတ္ထဆင့် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ‌‌တော်ဝင်မိသားစု၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူတို့မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူ၏တူမမှာ အခြားသူများကို လုပ်ကြံမည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သူ အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မိန်းမစိုးများကို လာဘ်ထိုးပြီး သူမ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လျှော့ချပေးရန်သာ ရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ အမှန်တရားကို သိမြင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

စာ၏အဆုံးပိုင်းတွင် ဝမ်ရွေ့လင်းက အမှာစာအချို့ ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ဖခင်နှင့် ညီအစ်ကိုများအနေဖြင့် သူတို့၏ သိုလှောင်ရုံများထဲမှ ရှားပါးရတနာများကို ရှာဖွေကာ မြို့တော်သို့ အမြန်ဆုံး ပို့ပေးရန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလက်ဆောင်များကို မိန်းမစိုးများမှတစ်ဆင့် ယွီကျဲယွီထံ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူရုံသာ မလုပ်သင့်ဘဲ၊ အပြန်အလှန် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းကသာ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သူမ နှစ်သက်တတ်သည့် ဟင်းချက်နည်း အချို့ကိုလည်း စာနှင့်အတူ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

စာရေးပြီးနောက် ဝမ်ရွေ့လင်းသည် သီချင်းတညည်းညည်းဖြင့် အေးအေးလူလူ ထရပ်လိုက်သည်။

စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အရက်တစ်ခွက်ဖြင့် ဧည့်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အော်... ဟုတ်သားပဲ၊ သူ၏မိသားစုဝင်များကိုလည်း ယွီကျဲယွီ၏ ဩဇာကို အသုံးချပြီး ဥပဒေမချိုးဖောက်ကြရန် သတိပေးရပါဦးမည်။

မြို့တော်တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုများ မည်မျှအထိ အလျင်အမြန် ပျက်စီးသွားနိုင်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ဦးရီးတော် ကုကျင်း‌ဟွေ့ကို ကြည့်ပါ—သူ့အိမ်တော်မှာ သိမ်းဆည်းခံရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ချက်ချင်းပင် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ဝမ်မိသားစုတွင် ကုမိသားစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စရာ ဘာရှိပါသနည်း။

ထိုအတွေးကြောင့် ဝမ်ရွေ့လင်း၏ အရက်သောက်လိုစိတ်များမှာ လွင့်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ ကုကျင်း‌ဟွေ့၏ ကံကြမ္မာကို သတိပေးချက်အဖြစ် ဖော်ပြရန် နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ရေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။