အခန်း ၃၅၂

အခန်း ၃၅၂။ ဒင်... သင့်ထံသို့ သူငယ်ချင်း မက်ဆေ့ချ်အသစ် ရောက်ရှိနေပါသည်

ရထားပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်၌ နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် တွင်တော့ မိသားစုအတော်များများက နာရေးအခမ်းအနားများကို ကျင်းပနေကြလေ၏။ စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ ကြေကွဲဖွယ်အခြေအနေကို အန်ဂျီ ထံမှတစ်ဆင့် သူသိရှိခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းစဉ်သာဖြစ်သောကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်တင်၍မရနိုင်ပေ။

အိုအေစစ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဆိုသော်ငြား ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲမသွားသေးဘဲ လောင်ကျွမ်းကျန်ရစ်နေသော သစ်ပင်အကြွင်းအကျန်အချို့ ရှိနေသေးလေ၏။ အနည်းငယ် ရှင်းလင်းလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ကို အပူပေးရန်အတွက် မီးသွေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် နှင့် စက်ယန္တရား သားရဲကြီးတို့မှာ ဤနေရာတွင် နှစ်ရက်ကြာမျှ ရပ်နားနေခဲ့ကြ၏။ သူက စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ အတွင်းရှိ သာမန်အပင်များအပေါ်သို့ စိမ်းလန်းသော ကမ္ဘာသစ် ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သည်။

ပထမစွမ်းရည် - ဝိညာဉ် ဖန်တီးမွေးမြူခြင်း။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားကြည့်ပြီးနောက်တွင် ဤစွမ်းရည်ဖြင့် ဖန်တီးမွေးမြူလိုက်သော ဝိညာဉ်များမှာ အပင်တိုင်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ကြောင်းကို ရဲချီယန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေ၏။ ယင်းအစား သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုအတွင်း အပင်တစ်ပင်တည်းကိုသာ လက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အပင်၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ ဖန်တီးမွေးမြူရန်အတွက် အချိန်ပို၍ ကြာမြင့်လေလေပင်။

အသေအချာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ရဲချီယန်က ထိုစွမ်းရည်ကို 【မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အလှပဆုံးပန်းပွင့် · မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တီးတိုးသံ】ပေါ်တွင် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ရထားတွဲအတွင်းရှိ အထူးခြားဆုံး အပင်တစ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အံ့မခန်းဖြစ်ရပ်မှာ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲပင်။ ၎င်းက ဖန်တီးမွေးမြူလိုက်မည့် ဝိညာဉ်မှာ မည်သို့သောပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ရဲချီယန် အလွန်တရာ သိချင်နေမိလေသည်။

စိမ်းလန်းသော ကမ္ဘာသစ်၏ ဒုတိယစွမ်းရည်မှာမူ နားလည်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူပေသည်။ နာမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် အပင်များကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေခြင်း ဖြစ်၏။ လုံလောက်သော အာဟာရဓာတ်များကိုသာ စားသုံးနိုင်ပါက ဗိုက်စင်သီး ပင်ဆိုလျှင်တောင် တစ်ရက်တည်းနှင့် အသီးဆယ်လုံးအထိ သီးပွင့်နိုင်ပြီး စိတ်စွမ်းအားဖြည့် ဆေးရည် ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုသော လမင်းပန်း ဆိုလျှင်လည်း နေ့စဉ် ပွင့်ဖတ်အနည်းငယ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာနိုင်လေသည်။

အာဟာရဓာတ်များဆိုသည်က မည်သည့်အရာများဖြစ်သနည်း။ စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သမျှ အရာအားလုံး၊ တိရစ္ဆာန်အားလုံးပင် ဖြစ်လေ၏။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ထိုအိုအေစစ် အတွင်း၌ အင်းဆက်တစ်ကောင်တစ်မြီးမျှပင် မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ စိမ်းလန်းသော ကမ္ဘာသစ် အတွက် အာဟာရဓာတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေခဲ့ချေပြီ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘူတာရုံ အသီးသီးတွင် ရဲချီယန် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါး များ၏ အသားနှင့် သွေးများကို အစာအဖြစ် အသုံးပြုရန် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အပင်များ လိုအပ်နေသည့်အရာများ ပြတ်လပ်သွားမည်ကို ပူပန်ရန်မလိုချေ။ ဤ ကပ်ဘေး ကတ်ပြား ကို စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ အတွင်း၌ပင် သူထားရစ်ခဲ့လိုက်တော့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ လက်ရှိရထားတွဲများကိုလည်း အနည်းငယ် နေရာရွှေ့ပြောင်း ပြုပြင်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သေး၏။ ပထမအပိုင်းမှာ စက်ခေါင်းတွဲ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအပိုင်းမှာမူ နေ့စဉ်နေထိုင်မှုဘဝအတွက် အသုံးပြုသော အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အထူး သဲပုံစံငယ် နှင့် ဟင်းချက်ရန် မီးဖိုချောင်တို့ ပါဝင်လေ၏။ တတိယမှာ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ၊ စတုတ္ထမှာ ပျားအုံရထားတွဲ ဖြစ်ပြီး ထိုနှစ်ခုမှာ အပြန်အလှန် မှီခိုနေကြပေသည်။

ပဉ္စမမှာ လျှပ်စစ်ထုတ် ရထားတွဲ၊ ဆဋ္ဌမမှာ အစာချေဖျက်ရေး ရထားတွဲ၊ သတ္တမမှာ မွေးမြူရေးရထားတွဲ ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံး အဋ္ဌမမြောက်တွဲမှာ ရေလှောင်ကန် ဖြစ်လေသည်။ ထာဝရ ညဉ့်ယံ ဓာတ်ပေါင်းဖို ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ပြတ်လပ်မှုပြဿနာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဤအရာများအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာမသွားခဲ့ချေ။ ဤ ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ ကမ္ဘာ၌ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မှ မရှိသကဲ့သို့ သီးခြားပစ်မှတ်များလည်း မရှိသောကြောင့် သူအလိုရှိသည့်အချိန်တိုင်း ထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း ဤ ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ တွင် နောက်ထပ် ဘာတွေဖြစ်လာဦးမလဲဆိုသည်ကို ရဲချီယန် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ချင်နေသေး၏။

နှင်းဖြူရောင် မြို့တော်ပေါ်မှ စတုတ္ထမြောက်နေ့။ ညဥ့်နက်ချိန်။

အချိန် - 【၀၁း၂၅း၃၃】

လီဆက် နှင့်အတူ နှစ်ယောက်ကစားဂိမ်းကို ဆော့ကစားနေသော ရဲချီယန်က ဂိမ်းစက်ခလုတ်ကို ချထားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားဟန်ဖြင့် သူ၏ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုနေရာတွင် စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင် က တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူငယ်ချင်းအဆက်အသွယ် စာမျက်နှာလေးမှာ ခပ်ရေးရေး လင်းလက်နေပေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံကို မက်ဆေ့ချ် ပို့နေတာများလား။

ဤသည်မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းနေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ ကမ္ဘာတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တပ်မထားသော်ငြား အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင် နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေသောကြောင့်ပင်။ ရထား၏ ကုန်သွယ်ရေးစနစ်နှင့် အများသုံး ချက်ဘောက်စ် မှတစ်ဆင့် ပလက်ဖောင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဤအချက်ကို ရဲချီယန် အတည်ပြုထားခဲ့ပြီးဖြစ်လေ၏။

ဒါဆိုရင် ဘယ်သူများဖြစ်နိုင်မလဲ။ သံသယမရှိဘဲ သူငယ်ချင်း ချက်ဘောက်စ်ကို သူဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် တည်ကြည်ခန့်ညားသော ပရိုဖိုင်ပုံလေးနှင့် နာမည်တစ်ခုက လင်းလက်နေ၏။

【ကျောက်ရှီး (မှတ်ချက် - အရုပ်လေးများကို နှစ်သက်သည်၊ တရားသူကြီးချုပ်၊ အရပ် ၁.၅ မီတာခန့်)】

သူမပင် ဖြစ်နေချေပြီ။

ရဲချီယန်၏ အကြည့်များက သူကိုယ်တိုင် ရေးမှတ်ထားခဲ့သော မှတ်ချက်လေးပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးကြောင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော၊ တည်ကြည်ခန့်ညားသည့်ပုံစံ ဖမ်းချင်နေတတ်သည့် ထိုခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် တရားသူကြီးချုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်များက သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာတော့၏။ မတူညီသော အချိန်စီးဆင်းမှုများအကြား ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည့် စနစ် ခွင့်ပြုချက်ကို သူမက အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို ရှာယာ ပင်လျှင် မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။

"ရှိလား။ မင်းက အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်း တွေကို ဝင်နိုင်နေပြီပေါ့။ တော်တော်မြန်တာပဲ။ တစ်ခုခု အခွင့်အရေးများ ရခဲ့လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်ဆီက အကူအညီများ လက်ခံခဲ့လို့လား"

"တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာဆိုရင် အဲဒီအကူအညီကို ပြန်ဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

ရဲချီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားလေ၏။ သူ၏ လက်ချောင်းလေးများက အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် တောက်တောက်မြည်အောင် ခေါက်ကာ ပြန်စာရိုက်လိုက်တော့သည်။

"မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော် နည်းနည်းလေး ကံကောင်းသွားလို့ အဆင့်တက်တာ ပိုမြန်သွားရုံလေးပါ။ တခြားသူတွေဆီကနေ လက်ဆောင်တွေ လက်ခံရင် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ အဲဒီလိုမျိုး ကျွန်တော်လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲ၌။

ကျောက်ရှီး က ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ကုတင်လေးပေါ်တွင် မှောက်ခုံအနေအထားဖြင့် ခြေထောက်လေးများကို လွှဲယမ်းကာ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ စာသားများကို ကြည့်နေလေ၏။

"အင်း အဲဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့။ ဒါနဲ့ မင်းက အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်း တွေထဲကို ဝင်တဲ့အခါမှာ တစ်ခုခု အခက်အခဲများ တွေ့ခဲ့သေးလား။ နားမလည်တာတစ်ခုခုရှိရင် အချိန်မရွေး လာမေးလို့ရပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းရဲ့ တရားသူကြီးချုပ်လေ၊ မင်းကို ကူညီပေးဖို့ ငါ့မှာ အရည်အချင်းရှိပါတယ်"

"ဪ ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးရော ဘယ်လိုနေလဲ။ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် က ဘာတွေများ အဆင့်မြင့် ပြောင်းလဲသွားပြီလဲ"

"စကားမစပ် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးက အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ်က ထိပ်ဖူးကို တစ်ခါသုံးတိုင်း စိတ်စွမ်းအား နဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကို အများကြီး စားသုံးပစ်တယ်။ တစ်ခါတလေ သုံးတာက ကိစ္စမရှိပေမယ့် စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးတဲ့နှုန်းက အတော်လေး နှေးကွေးတယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်။ အရမ်းကြီး ကျဆင်းသွားအောင် အဖြစ်မခံနဲ့၊ မဟုတ်ရင် တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သူမက အမှန်တကယ်ပင် သိချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မေးစရာမေးခွန်းများ ရှိသလားဆိုလျှင်တော့ တကယ်ကို တစ်ခုရှိနေပေသည်။

"အဆင့်မြင့်ပြောင်းလဲတာက အဆင်ပြေပါတယ်။ အများကြီးတော့ မပြောင်းလဲသွားပါဘူး၊ တိမ်တချို့လောက်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ရုံလေးပါပဲ၊ ထည့်ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး"

"ကျွန်တော် နားမလည်တဲ့အရာနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ တကယ်ပဲ တစ်ခုရှိတယ်ဗျ"

"ကျောက်ရှီး၊ ကမ္ဘာပျက်ဘူတာ အကြောင်းကို ခင်ဗျား သိလား"

သူမကို နာမည်တပ်၍ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဝေါ်ခြင်းမှာ ကျောက်ရှီး ကိုယ်တိုင်၏ တောင်းဆိုချက်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

"ဟင်"

ချက်ဘောက်စ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လွှဲယမ်းနေခဲ့သော ကျောက်ရှီး ၏ ဖြူဖွေးသည့် ခြေထောက်လေးနှစ်ဖက်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားကာ သူမ၏ မျက်ခုံးလေးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားလျက် ရဲချီယန် ပို့လိုက်သော ထိုစာသားများကို စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။

"မင်းက ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ ထဲကို ဝင်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ ရဲ့ တည်နေရာ ကိုဩဒိနိတ်တွေကို ပြလိုက်လို့လား။ အဲဒီကို မသွားနဲ့၊ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘေးကင်းကင်း ထွက်ခွာနိုင်တဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ရှိနေရင် ထွက်သွားဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ပြောတာပါ"

ရဲချီယန်က လူမှန်ကို မေးမိသွားပုံရသည်။ ကျောက်ရှီး က အမှန်တကယ်ပင် သိရှိနေခဲ့လေ၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"စာသားအတိုင်းပါပဲ။ ကမ္ဘာပျက်ဘူတာကမ္ဘာဆိုတာ ဖျက်ဆီးခံရဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် အဲဒီထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကြုံရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးတစ်ခုထဲကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"တကယ်လို့ မင်းက ကံကောင်းလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီကပ်ဘေးရဲ့ နယ်ပယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် ဘယ်ကိုသွားရမလဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းသိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီကမ္ဘာက ဖျက်ဆီးခံရဖို့ သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပဲ။ အဲဒီမှာ ရတနာသေတ္တာတွေ၊ ရတနာတွေ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူး"

"သေချာတာပေါ့၊ ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို မင်းကိုယ်မင်း အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကပ်ဘေးတစ်ခု ပြီးဆုံးသွားတိုင်း အဲဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် စခန်းချပြီး ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက်တော့ ရိတ်သိမ်းလို့ရနိုင်တာပေါ့လေ"

ရဲချီယန်က သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ သူရရှိခဲ့သော ကပ်ဘေး ကတ်ပြား အကြောင်းကို တွေးမိကာ အန်ဂျီထံမှ ရရှိခဲ့သော ရထားဒင်္ဂါး ငါးရာနီးပါးကို ထပ်မံတွေးတောမိလိုက်သောအခါ သူရယ်မောလိုက်မိလေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ သူနားလည်သွားခဲ့ချေပြီ။ ကျောက်ရှီး ပြောသည်မှာ မှန်ကန်နေပေသည်။

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပါရမီကြောင့် လုယူသူကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့လျှင်ဖြစ်စေ၊ လုယူသူထံမှ ကတ်ပြား အစီအစဉ်၏ သော့ကို မရရှိခဲ့လျှင်ဖြစ်စေ ဤဘူတာရုံ၌ သူ၏ရိတ်သိမ်းမှုမှာ အန်ဂျီ ထံမှ သူရရှိခဲ့သော ရထားဒင်္ဂါး များမျှသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။