အခန်း ၃၅၅

အခန်း ၃၅၅။ အောင်မြင်မှု - ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုသူ

ရထားစနစ်၏ အသံလွှင့်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ရဲချီယန်၏ အရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

【ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုသူ】

【တိုးတက်မှုအခြေအနေ - ၃၁%】

ကိန်းဂဏန်းများက အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ၁၀၀% သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဤကမ္ဘာ၏ အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရဲချီယန် သိရှိနေ၏။

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ဒုတိယရွေးချယ်စရာမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

【ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုခြင်း】

ထိုအရာကပင် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပေသည်။

၆၅%...

ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးလာချေပြီ။

နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေတော့၏။ ဘေးအန္တရာယ်ရှောင်ရှားရေး ဧရာမ သားရဲကြီးမှာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ်ကို ဖွင့်ကာ ပြိုကျနေသော မြေပြင်မှနေ၍ လွတ်မြောက်လိုစိတ်ဖြင့် အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားနေလေသည်။

၈၀%...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘေးအန္တရာယ်ရှောင်ရှားရေး ဧရာမ သားရဲကြီးမှာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် မှာလည်း ၎င်းနှင့်အတူ မြေပြင်အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

လူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြဆဲပင်။

အန်ဂျီက အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်ကာ အသံလွှင့်စနစ်မှတစ်ဆင့် အားလုံးကို အဆက်မပြတ် လမ်းညွှန်ညွှန်ကြားနေခဲ့လေ၏။

၉၅%...

မြေကြီး၏အောက်ဘက်တွင်မူ အရာအားလုံးကို ဗလာနယ်က ဝါးမျိုသွားခဲ့ချေပြီ။

နယ်မြေတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ ထာဝရအမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ရဲချီယန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပြီ။ သူလည်း ထွက်ခွာသင့်ပေပြီ။

ရထားဥသြဆွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှေ့သို့ချီတက်ရန် ရထားသံလမ်းများ ဖြန့်ကြက်သွားလေ၏။

၉၉%...

ဗဟိုသုတေသနဌာန၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် အန်ဂျီက ရဲချီယန်၏ရထား စတင်ရွေ့လျားသွားသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့၏။

ဤနောက်ဆုံးအချိန်အခိုက်အတန့် ကျရောက်လာချိန်တွင်တော့ သူမ၏ဘေးရှိ လူများ၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

မှန်ပေသည်၊ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီပဲလေ။ သူတို့သည် ဤကျိန်စာသင့်နေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်၏။ နောက်ထပ် ဘာကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ လိုဦးမည်နည်း။

ဒုတ်...

ရထားက ပလက်ဖောင်း ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားမည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင်။

ရဲချီယန်၏ လက်ထဲ၌။

နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသားက ဘုရားစော်ကားမှု အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။ ကျောက်ဆူးကျဆင်းသွားကာ တည်နေရာအမှတ်အသားကို သတ်မှတ်လိုက်ချေပြီ။

ဤနေရာတွင် ကျောက်ဆူးတစ်ခုကို သူချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ကျောက်ရှီး ပြောခဲ့သကဲ့သို့ နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် မှာ ဘူတာရုံကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်လာမည်လား။

သူ မသိပေ။

သို့ရာတွင် နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင်တော့။

တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်၌။

ဤနေရာရှိ ပွဲတော်ကို ဆင်နွှဲရန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကလည်း မဆိုးလှသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၁၀၀%...

ဝုန်း

ဘီးယားစ် ကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံး နှလုံးခုန်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

အရာအားလုံးမှာ ဗလာနယ်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချလပ်ချလပ်... ချလပ်ချလပ်... ချလပ်ချလပ်...

"ငါတို့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

ရထားဘီးများက ဆက်လက်လည်ပတ်နေပြီး ရထားပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းလှသော အဆုံးအစမရှိသည့် လွင်တီးခေါင်ပြင် ကြီးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲပင်။

"ငါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာပဲ..."

လီဆက် ကမ်းပေးလာသော ကင်မရာကို သူလှမ်းယူလိုက်လေ၏။

ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးသတ်၊ နှင်းမြို့တော်၊ ဘေးအန္တရာယ်ရှောင်ရှားရေး ဧရာမ သားရဲကြီး...

အရာအားလုံးကို ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ချေပြီ။

ဒင်...

စနစ်၏ အသံလွှင့်ချက်က နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ရဲချီယန် ထိုဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ရှုပြီးသွားချိန်တွင် အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ တိုးတက်မှုဘားမှာ ၁၀၀% သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

【အောင်မြင်မှု ပြီးမြောက်ပါသည် - ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုသူ】

【ဂုဏ်ပုဒ် ရရှိပါသည်】

【ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုသူ】

【...ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုပြီးသွားတဲ့နောက်မှာရော မင်း အဲဒါကို ကြောက်နေတုန်းပဲလား】

【တပ်ဆင်ပြီးနောက် လွင်တီးခေါင်ပြင် မှာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး တွေက ဆက်လက်မဖမ်းဆီးတော့ပါ】

"ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက..."

ရဲချီယန်က ဂုဏ်ပုဒ်ကို စမ်းသပ်တပ်ဆင်ကြည့်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရထားနောက်သို့ လိုက်နေကြသော ထို မကောင်းဆိုးဝါး များမှာ ရပ်တန့်သွားကြကာ ရထားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ငေးကြည့်နေကြတော့၏။

"ဘာဖြစ်လို့ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို ကြည့်ရှုတာက ဒီ မကောင်းဆိုးဝါး တွေနဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေရတာလဲ"

ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် ဂုဏ်ပုဒ်ကို သူ ပြန်ဖြုတ်လိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွင်တီးခေါင်ပြင် ထဲရှိ မကောင်းဆိုးဝါး များမှာ စုဆောင်းရမည့် သယံဇာတများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို အလဟဿ မဖြစ်စေသင့်ပေ။

"ဟူး..."

သူက လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသားက အပေါ်တွင် လွင့်မျောနေလေ၏။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ နှင်းဖြူရောင် မြို့တော် တွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော တည်နေရာအမှတ်အသားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။

"တည်နေရာအမှတ်အသားက... မပျောက်ကွယ်သွားဘူးလား"

"တစ်နည်းပြောရရင် အဲဒီမြို့တော်က အခုထိ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

————

အယ်လန်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်။

အန်ဂျီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ငါက ဘယ်သူလဲ"

"ငါက... အ့..."

အချက်အလက် စီးကြောင်းများက သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ အလုံးအရင်း ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"ငါက အန်ဂျီလား။ ငါက... ပလက်ဖောင်း ရဲ့... သခင်လား။ မဟုတ်သေးဘူး၊ အပြည့်အဝတော့ မဖြစ်သေးဘူး။ ပလက်ဖောင်း သခင် ဖြစ်ဖို့အတွက် အဆင့် ၈ ကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့လား။ အဆင့် ၈။ အဲဒါက ဘာလဲ"

"ပြီးတော့ ပလက်ဖောင်း ဆိုတာကရော ဘာလဲ။ အဲဒါက ဘာကြီးလဲ"

"ဒီနေရာက... ဟင်"

သူမက မသိစိတ်ဖြင့် ပါးပြင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မိ၏။

ပူနွေးသော မျက်ရည်တစ်ပေါက်က ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူမ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသောနေရာမှနေ၍ ပျော်ရွှင်ခြင်းဟုခေါ်သော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ငါက ပျော်နေတာတောင် ဘာလို့ ငိုနေရတာလဲ"

သူမ၏ အကြည့်များက အောက်ဘက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် အိပ်ပျော်နေကြသော လူများစွာ ရှိနေ၏။

"အားလုံး... အသက်ရှင်နေကြတာလား၊ ဟင်။ အစကတည်းက အားလုံး အသက်ရှင်နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

အန်ဂျီ၏ အပြုံးက ပျော်ရွှင်ခြင်းဟုခေါ်သော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူမက ဤအမြင့်ပိုင်းမှနေ၍ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။

ဗဟိုသုတေသနဌာန၏ အရှေ့တွင် သူမ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် အမည်းရောင် ရထားသံလမ်း အပိုင်းအစတစ်ခု ကျန်ရစ်နေခဲ့လေ၏။

"ဒါက ဘာလဲ"

"ကျွန်မတို့ ပြန်ဆုံတွေ့ရမယ်လို့... ခံစားနေရတယ်..."

————

လွင်တီးခေါင်ပြင်။

ရဲချီယန်က အကြောဆန့်လိုက်လေသည်။

ဤကိုးရက်တာ ကာလအတွင်း အစွမ်းထက်သော ရန်သူများနှင့် မရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်ငြား သူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"ဒါနဲ့ ငါနဲ့ တစ်သုတ်တည်း ရထားမောင်းနှင်သူ တွေထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်များ ကျန်သေးလဲ မသိဘူး"

အချိန်အတော်ကြာမှ အများသုံး ချက်ဘောက်စ် ကို သူ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

လွင်တီးခေါင်ပြင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကမ္ဘာရှိ ထိုကိုးရက်တာ ကာလအတွင်း လွင်တီးခေါင်ပြင် တွင် သုံးရက်ပင် မပြည့်သေးချေ။

【၂၆၀၉ / ၁၀၀၀၀】

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအသုတ်မှ ရထားမောင်းနှင်သူ သုံးရာကျော်မှာ ထာဝရ ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြချေပြီ။

"ဝိုး ညီအစ်ကိုတို့ သိကြလား။ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော် က မကြာသေးခင်ကမှ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် လက်ဆောင်ပက်ကေ့ချ် ကို စတင်ရောင်းချလိုက်တယ်။ ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ တည်းနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ပလက်ဖောင်း မှာ မင်းရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက အများကြီး မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်"

"ကြော်ငြာနေတာကို ရပ်လိုက်စမ်းပါ၊ နေ့တိုင်း ပို့စ်တင်နေရတာ မင်း မငြီးငွေ့ဘူးလား"

"ဒါက အားလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဖြစ်လာရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ရုပ်နည်းနည်းဆိုးသွားတာကလွဲရင် မျက်နှာကို ဖုံးဖို့ အရေပြားမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို သုံးလို့ရတာပဲ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် အစ်ကိုလီကို ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော် ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက အခု တန်ဖိုးထားနေကြပြီ။ အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် သူက အောင်မြင်မှုဆီကို ပျံတက်သွားပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာ"

"မေ့လိုက်စမ်းပါ၊ သူက ကျောက်အန်း လောက်မှ မစွမ်းတာ။ သူကမှ တကယ် အောင်မြင်မှုဆီကို ပျံတက်သွားတဲ့သူပဲ။ ဘောစိကြီးတစ်ယောက်က သူ့ကို ရထားဒင်္ဂါး ရာနဲ့ချီပြီး ပေးတဲ့အပြင် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး သယံဇာတတွေပါ ပေးခဲ့တာကြောင့် သူ့ရဲ့ အဆင့်က ၇ ကို တန်းရောက်သွားတာ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုလီ က အဲဒါနဲ့ ယှဉ်နိုင်လို့လား"

“ ရှီးး... အဲဒီလောက်တောင် မြင့်တာလား။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုလီ က တခြားသူတွေဆီက ပစ္စည်းတွေကို အလွယ်တကူ လက်မခံသင့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါနားမလည်ပေမယ့်"

"ဖူး... အဲဒါက လီရှောင်ရှန်း က သူရဲဘောကြောင်လို့ပေါ့ကွ။ တခြားသူတွေ ပေးတဲ့အရာကို ဘာဖြစ်လို့ မယူရမှာလဲ"

လီရှောင်ရှန်း၊ ကျောက်အန်း။

ဤနာမည်နှစ်ခုမှာ ဤဇုန်အတွင်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ များအကြား ဦးဆောင်နေသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပုံပေါ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရဲချီယန်၏ အမြင်တွင်တော့ ၎င်းတို့သည် ကျောက်လင် လောက် အစွမ်းထက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်မိ၏။

"တစ်ယောက်ယောက်က အဆင့် ၇ အထိ တွန်းတင်ပေးခဲ့တာလား။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်နေတာပဲ"

ရဲချီယန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ရယ်မောရင်း ခေါင်းရမ်းလိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါနဲ့မှ မဆိုင်တာ"

"ဒါပေမဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင်..."

"နောက်ထပ် ရထားအဆင့်မြှင့်တင်မှု လုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီပဲ"

အန်ဂျီ ထံမှ ရရှိခဲ့သော ရထားဒင်္ဂါး ငါးရာနီးပါး၊ ဤကိုးရက်တာအတွင်း နဂါးကတ်ပြား မှ ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သော လေးဆယ့်ငါးပြား နှင့် မူလလက်ကျန်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ...

ယခု သူ၏ စုစုပေါင်း ရထားဒင်္ဂါး အရေအတွက်မှာ ခုနစ်ရာနီးပါးအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ယခင်က အတုအယောင် · သေဆုံးခြင်းကို ငြင်းဆန်မှု ကို ဖန်တီးမည်ဟု သူပြောခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ရထားကို ဦးစွာ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော ရထားဒင်္ဂါး အရေအတွက်အပေါ် မူတည်ကာ အစီအစဉ်များ ထပ်မံဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့် မှတ်တိုင်တွင် ရဲချီယန်က အချက်တစ်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူ၏ အဆင့် ၁၁ ရထားမှာ...

သူရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ချေ။