အခန်း ၁၄၁၈

အခန်း (၁၄၁၈) ရှန်းယီထွက်ပေါ်လာခြင်း

အေးစက်ပြီးလူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းနယ်မြေ။

ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာလျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး သူရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်ကမီးခိုးရောင်သန်းနေသောလောကကြီးက အစိမ်းရောင်အလင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်သွားကာ ၎င်း၏တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူက သူ၏လက်ဝါးပေါ်ရှိနူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

၎င်းသယ်ဆောင်လာသော သတင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်းယီသိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓနှင့် အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ်တို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ထို လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ရောက်ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှစ်ပါးပ ကောင်းကင်တာအိုအတွင်း၌ဤတောက်ပလှသော တာအိုအသီးအပွင့်နှင့် ဓမ္မအသီးအပွင့်နှစ်ခု လစ်လပ်သွားကြောင်းကို သေချာပေါက် သတိပြုမိကြပါလိမ့်မည်။

ဤအခြေအနေများအောက်တွင် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ရောက်ရှိနေသော ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ လိုက်လံရှာဖွေ ဖမ်းဆီးခြင်းကို သူရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

တစ်ပါးလာသည်ဖြစ်စေ နှစ်ပါးလာသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ ကွာခြားမှုရှိပုံမပေါ်ပေ။

ရှန်းယီကို အံ့အားသင့်စေသောအရာမှာ ဘိုးဘေး နတ်ဘုရားများ၏ကိစ္စရပ်များ ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး၊ယင်းက လွတ်မြောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ပါးကို အလုပ်ရှုပ်သွားစေကာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ချက်ချင်းလက်လွတ်စပယ်မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် တားဆီးထားခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါက အချိန်နည်းနည်းပိုရလိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

ရှန်းယီက သူ့ကိုယ်သူလှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် တိုးတိုးလေးရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ်ဖြန့်ကားလိုက်ကာ၊ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲလေးကသဲပွင့်များအဖြစ် တဖြည်းဖြည်းပျော်ဝင်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အရေးကြီးကိစ္စရပ်ထက်စာလျှင် ဆရာတော် ကျစ်ခုန်းက ယခုကဲ့သို့နက်ရှိုင်းလှသော ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းက သူ့ကို ပို၍ဝမ်းသာကြည်နူးစေခဲ့၏။

မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူက ဆရာတော်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

သူက ဗောဓိဂိုဏ်းတွင် ဘုန်းကြီးနှင့် အတူဆုံး ဘုန်းကြီးတစ်ပါးပင်။ ကျန်းယန် စီရင်စုတွင် ဆရာတော်က ကြီးမားသောခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သာမန် သေမျိုးအဘွားအိုတစ်ဦးကို အကြိမ်ကြိမ်အလျှော့ပေးခဲ့ပြီး၊ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ၏ခွေးနက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ၊ မိမိလွတ်လပ်ခွင့်အတွက် အခြားသူများကို ရောင်းစားရန်ငြင်းဆန်ရင်း သူ၏ယုံကြည်ချက်ကို အမြဲတစေစွဲကိုင်ထားခဲ့သူဖြစ်သည်။

အမှန်တရားကိုမြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ဘဝတစ်ဝက်ကျော်အချိန်ဖြုန်းခဲ့သော ဂိုဏ်းက ဤမျှ ရက်စက်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင်ပင်။ ဆရာတော်က မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ကာအရှုံးမပေးခဲ့ဘဲ မဟာဂိုဏ်းကြီးမှ ထွက်ခွာလာရင်း သူ့တွင်ရှိသော အသုံးဝင်သည့် ခွန်အားမှန်သမျှကို သေမျိုးလောကအတွက် ပြန်လည်ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ဆရာတော် ကျစ်ခုန်းက ဂိုဏ်းချုပ်များကြားမှ ဆွေးနွေးမှုများကိုကြားသိနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏အဆင့်အတန်းမှာ သေချာပေါက် မြင့်မားပြီး အနာဂတ်ကောင်းမွန်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူက ဤရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကို သူ့ထံသို့ ပြတ်သားစွာ ပေးပို့ခဲ့သေးသည်။

ရှန်းယီယုံကြည်ရသော လူများကိုလက်ချိုးရေတွက်၍ရနိုင်သော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူက မည်သူ့အပေါ်တွင်မျှယုံကြည်မှု လွဲမှားခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။

"ဟူး"

သူက သူ၏စိတ်ခံစားချက်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ယခု ရှန်းယီအတွက်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ကာကွယ်ပေးထားသော ဧကရာဇ်ချီက သူ၏အသက်ကို ကာကွယ်ရန်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည့် နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ဖြစ်ပြီး၊ သေချာပေါက်အလွတ်မပေးဘဲ တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

ကျဆုံးသွားပြီးဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် ကံကြမ္မာဖန်တီးခံထားရသော လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် မည်သူကမျှကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရန်အချိန်ကုန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

သေမျိုးလောကအတွက် သူစိုးရိမ်ပူပန်ပေးရန် မလိုအပ်တော့သောအခါ၊ ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင် ကန့်သတ်ချက်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ထိုဖမ်းဆုပ်ရခက်သော အောင်ပွဲရရန် အခွင့်အလမ်းကို စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝဖြင့် လိုက်လံရှာဖွေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ ရှေ့ဆက်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းမှာ ကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန်ပင်။

ထို့အပြင် သေမျိုးလောကရှိ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဧကရာဇ်ချီက သေမျိုးလောကတွင်ရေရှည်တည်တံ့သော ငြိမ်းချမ်းရေးကို သေချာစေနိုင်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီတွင် မည်သည့်သဲလွန်စမျှမရှိသေးပေ။

အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ်၏ စကားများကိုလည်း သူမယုံကြည်ပေ။ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့လိမ်ညာမည့် အခွင့်အရေးမှာ နည်းပါးလှသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသာယုံကြည်လိုက်ပါက၊ ၎င်းက ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

အစောပိုင်း အတွေးများအတိုင်းပင်၊ ရှန်းယီက လူမြောက်မြားစွာ၏ယုံကြည်မှုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ သူဤနေရာသို့ရောက်ရှိလာစေရန် သူတို့၏အသက်များကို စွန့်လွှတ်ကာကူညီပေးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဆရာတော် ကျစ်ခုန်း၏ကနဦး ဓမ္မအသီးအပွင့် မဟာကျမ်းစာမှ သူ့ကိုတိရစ္ဆာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သော နောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်များအထိ၊ ဟိုထူဧကရီက သူ၏တည်နေရာကို ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးအားထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည့်အစား မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက်ဖိနှိပ်ခံခဲ့မှုများအထိပင်။

ဤအရာများသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သွေးကျောက်စိမ်းကိုငြိမ်းချမ်းစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး သူရရှိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သေမျိုးလောက၏ငြိမ်းချမ်းရေးကိုသာ တောင့်တပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက်စွန့်လွှတ်ခဲ့သော လူသားဧကရာဇ်ကိုဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။

ဤလမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင်၊ လူအများအပြား အနစ်နာခံခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ အရှုံးပေး၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဤအနစ်နာခံမှုများအတွက်၊ သူ့ကို ကျေနပ်စေမည့် အဖြေတစ်ခုကို သူထုတ်ဖော်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှန်းယီတွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ဝှက်ဖဲမှာ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမပင်။

ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းရှိ မသေမျိုးဗုဒ္ဓများကို သူဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကြောင်းကိုသာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက သိရှိထားကြ၏။ ဤမသေမျိုးဗုဒ္ဓများကို ရှင်သန်လာစေနိုင်သည့် သူ၏စွမ်းရည်ကိုမူ ဂိုဏ်းချုပ်များအား သူဘယ်သောအခါမှမပြသခဲ့ပေ။

လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရေအတွက်က ကွာခြားမှုများများစားစားမရှိပုံပေါ်သော်ငြားလည်း အရေးကြီးနေသေး၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူက တစ်စတစ်စအားနည်းလာပြီး သူကပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဆိုပါက ဤချိန်ခွင်လျှာက ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ကာ၊ ကောင်းကင်တာအိုအသစ်တစ်ခုကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ပါက လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

...

ချောက်နက်ကြီးအောက်မှ နေအိမ်၏အထက် မြင့်မားသော ကျောက်တောင်ကမ်းပါးများအကြားတွင်

မသေမျိုးများက သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသောအငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏အမူအရာများက သိသိသာသာ ပိုမို မှိုင်းညို့လာခဲ့ကြ၏။

သူတို့က အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ဟိုထူဧကရီက... လက်လျှော့ရန်ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။

ဤဧကရီကို ဖိနှိပ်ခြင်းက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ပူးပေါင်းဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မသေမျိုးများက သူမအားဆန့်ကျင်အရေးယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ဧကရာဇ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အောက်ဆင်းပြီး ဧကရီကိုသွားဖျောင်းဖျချင်ပါတယ်"

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ အရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်၏။

လိုအပ်လာပါက အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ရမည့်အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိသွားခြင်းကို သူ အမှန်တကယ် မလိုလားပေ။

မဟာကပ်ဘေးကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဟိုထူဧကရီက လက်ရှိတွင် ဖယ်ကြဉ်ခံထားရသော်လည်း၊ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကပ်ဘေးများပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူမက ဧကရီ တစ်ပါးဖြစ်နေဦးမည်သာဖြစ်ကာ၊ လူတိုင်းက သဟဇာတဖြစ်အောင် နေထိုင်ရပါဦးမည်။

"ထားလိုက်ပါတော့"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က သူ၏လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး၊အောက်ဘက်ရှိ ချောက်နက်ကြီးကို အေးစက်စွာအထက်စီးမှ ကြည့်ရင်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းမာပြီးပြုပြင်လို့မရတဲ့လူကို စကားအကောင်းနဲ့ ဖျောင်းဖျဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်"

ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ပါလျက်နှင့်၊ သေမျိုးလောကအပေါ် စိတ်နှလုံးရှိနေခြင်းကပင် ကြီးလေးသော အမှားတစ်ခုဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်များက သူမကို အခွင့်အရေးများစွာ ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမက အမှားဟောင်းကို ထပ်မံကျူးလွန်ရန်ရွေးချယ်နေဆဲဆိုလျှင်၊ ဂိုဏ်း၏ဥပဒေများကို အတည်ပြုဆောင်ရွက်ရပါလိမ့်မည်။

"..."

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့၏မျက်နှာက အေးခဲသွားသော်လည်း၊ သူနောက်သို့ဆုတ်ကာပြန်ထိုင်ရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချင်းကွမ်းဇီက သူ့ကိုအနည်းငယ်လှောင်ပြောင်သည့်အကြည့်ဖြင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ အကြည့်ကိုရုပ်သိမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာမျက်လုံးများကို မှိတ်၍ တရားထိုင်နေခဲ့သည်။

ထိုရှန်းအမည်ရှိသော ကောင်လေးကိုမျက်ကန်းယုံကြည်ပြီး၊ သူ၏နယ်ရုပ်များအလား ကစားခံရကာ မဟာဂိုဏ်းကြီးကို လုံးဝအရှက်ရစေခဲ့သည့် ဤလူမိုက်တစ်စုက၊ ဤနေရာတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ လူရွှင်တော်များအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။