အခန်း ၁၄၁၉

အခန်း (၁၄၁၉) လူလာခေါ်ခြင်း

'ငါ့သဘောသာဆိုရင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီအုပ်စုကို ဟိုထူနဲ့အတူ ချောက်နက်ကြီးရဲ့အောက်ခြေမှာ ဖိနှိပ်ထားသင့်တယ်။ ရှန်းယီရဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးတဲ့အထိ စောင့်၊ ပြီးတော့ ရွှေမသေမျိုးဆယ့်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပြီး၊ အဲဒီသစ္စာရှိတဲ့ဂိုဏ်းဝင်တွေ ပထမအဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့၊ ဧကရာဇ် တစ်သုတ်လုံးကို အစားထိုးလိုက်ရုံပဲ။'

'ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်း စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတယ်'

ချောက်နက်ကြီး၏အောက်ခြေတွင်။

ရှီမုက သူမ၏အင်္ကျီလက်စကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊အထက်ရှိ မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်မှ မသေမျိုးများအထိ၊ ထို့နောက် လူငယ် ဘုန်းကြီးလေးဆီသို့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

'ဒီလူတွေက အကောင်းမြင်စိတ်လုံးဝမရှိကြဘူး၊ ဧကရီတစ်ပါးကို ဒီလိုမျိုး ဖိနှိပ်နေကြတယ်။'

အထူးသဖြင့် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဟိုထူဧကရီကို တစ်လှမ်းလေးပင် နောက်ဆုတ်မပေးချင်ပဲ။ ဧကရာဇ်ခြောက်ပါးအကြားဖိနှိပ်ပြီး အသာစီးယူဖို့အခွင့်အရေးကို အသုံးချရန်ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ရှင်းနေ၏။

သူမက ဟိုထူဧကရီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူက ပုံမှန်ထက်များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်နေပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ မရှိတော့ဘဲ၊ သူမ၏မျက်ခုံးများကြားတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အငွေ့အသက်များပြည့်နှက်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ လက်ခံလိုက်ခြင်း၏လက္ခဏာ မဟုတ်ဘဲ၊ တိုက်ပွဲဝင်ရန်ပြတ်သားသောဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ပြီးသွားပြီ..."

ဟိုထူဧကရီ နှင့် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် တို့က ဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက ယခုအခါ မသေမျိုးအများအပြား၏ အကူအညီကိုရရှိထားပြီး၊ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းသိရှိသဖြင့် ရှီမုက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူမ၏ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်လိုက်သည်။

အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ဂိုဏ်းချုပ်များ၊ ဆန်းချင်း၊ ထိုက်ချင်းတို့ကဲ့သို့ သာမန်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ ဧကရာဇ်များနှင့် တစ်လွှာခြားနေသူများနှင့် တူသည်။

၎င်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါးဖြစ်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်ဘုန်းကြီးလေးက အစစ်အမှန် ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုနေသေး၏။

"ငါတစ်ချိန်က အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားတွေးတောခဲ့ပြီး။ အရာများစွာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ချင်ခဲ့တယ်။"

ဟိုထူဧကရီက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ ညင်သာနေခဲ့သည်။ "ဒါပေမယ့် ငါဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်ရင် အခြားသူတွေဆီ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ကပ်ဘေးတွေ ရောက်သွားမှာကို ငါအမြဲတမ်းစိုးရိမ်ခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမယ့်အခုတော့ ငါ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီ။"

ဧကရီက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ အထက်ရှိ မသေမျိုးများဆီသို့ သူမ၏အကြည့်ကို မော့လိုက်သည်။

"နင်တို့က သေမျိုးလောကအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားပေးဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီကလေးကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ အမှန်တကယ် မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။"

"အခြေအနေတွေက ဒီအထိဆိုးရွားလာနေပြီဆိုတော့။ ဒီထက် ပိုဆိုးလာနိုင်ဦးမလား။"

ထိုသို့ပြောဆိုနေရင်း ဟိုထူဧကရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါဒီမှာဒီအတိုင်းထိုင်နေရင် ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဘာလို့စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ရမှာလဲ အခြေအနေကို အထောက်အကူ ပြုသည်ဖြစ်စေ၊ မပြုသည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံးတော့ စိတ်ထဲမှာပိုပြီးသက်သာရာ ရသွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါက အဲဒီကလေးရဲ့ တွေးခေါ်ပုံလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဟိုထူဧကရီက သိပ်မသေချာပုံရသလိုပင်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကွေးတက်သွားကာ ညီညာသော အဖြူရောင်သွားများကို ဖော်ပြလိုက်၏။

"ငါအစွမ်းကုန်ကြိုးစားကြည့်ရမလား။"

သူမ၏အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်စွာ စတင်တုန်ခါလာပြီး၊အောက်ခြေက မြင့်တက်လာခြင်းလား သို့မဟုတ် မြင့်မားသောကျောက်ကမ်းပါးများ ပြိုကျသွားသည်လောဆိုသည်ကို မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ဆူညံသံများကြားတွင်၊ နေအိမ်က မသေမျိုးများနှင့်တစ်တန်းတည်းဖြစ်လာရန် မြင့်တက်လာခဲ့၏။

အမျိုးသမီးက နေအိမ်ထဲမှဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသောအခါ..

မသေမျိုးများ အားလုံးက သူတို့၏လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ဟိုထူဧကရီ၊ ချောက်နက်ကြီးရဲ့ အောက်ခြေကို ပြန်သွားပါ။"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ အစပိုင်းတွင် ဤအမျိုးသမီးက ခေါင်းမာပြီးလမ်းလွဲနေကာ၊ ဒေါသထွက်နေသည်ကိုသာ ဖိနှိပ်ရန်လိုအပ်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏မကြာခင်က စကားအနည်းငယ်တွင် အသေအလဲရုန်းကန်မည့် အရိပ်အယောင်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူ နှစ်ဦးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက၊ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို လောကတွင် မည်သူကမျှ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။

အခြားဂိုဏ်းချုပ်များလည်း မလုပ်နိုင်ပေ။ မသေမျိုးအများအပြားဖွဲ့စည်းပုံ၏ အကူအညီဖြင့်ပင်လျှင် သူမလုပ်နိုင်ပေ။

အောင်ပွဲရနိုင်သည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ ၎င်းက ကြီးမားသောတန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရမည့် အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အနီးရှိ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကို ကြည့်လိုက်၏။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ဘုန်းကြီးလေး၊ အနာဂတ်လောကအရှင်သခင်ကို ဆင့်ခေါ်ပေးပါ။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ သူက ဟိုထူဧကရီကို အေးစက်စွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီ ဧကရာဇ်က မင်းကိုနောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ် ပြန်သွားပါ။ ဒါဆိုရင် မင်းဟာ ဧကရာဇ် ခြောက်ပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်နေဦးမယ်။"

မသေမျိုးအများအပြားအကူအညီ နှင့် အနာဂတ် ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ရှိနေခြင်းဖြင့် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဟိုထူကို ဤသို့ပြောလိုက်ခြင်းမှာ သူမကိုလုံလောက်သောလေးစားမှုပေးထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"လောင်းကြေးထပ်ကြမလား။"

ဟိုထူဧကရီက အိမ်၏အရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး၊ သူမ၏ဘေးတွင် တပည့်ဖြစ်သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် သူမ၏အမူအရာက ပိုမိုပြေလျော့လာခဲ့သည်။

"ဘာကို လောင်းမလဲ။" မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏မျက်နှာမှာ မှိုင်းညို့သွားခဲ့၏။

"ငါ့ရဲ့ကပ်ဘေးစွမ်းအားတွေ မကုန်ဆုံးခင်မှာ၊ နင့်ကို ကောင်းကင်တာအိုထဲ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်မယ် ဆိုတာကို လောင်းမယ်။"

စကားမဆုံးမီမှာပင် ဟိုထူဧကရီက ကောင်းကင်ယံသို့ပျံတက်သွားပြီး၊ သူမ၏လက်ထဲရှိ သန့်စင်ခြင်းကျောက်စိမ်းပုလင်းကို မှောက်ချလိုက်ရာ၊ ခမ်းနားသောရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး၊ ဤလောကကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။

ပုလင်းထဲမှ ရေက မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ၏အသွေးအသားများကို အလွယ်တကူ သန့်စင်ပစ်နိုင်ပါသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရီတစ်ပါး၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝအောက်တွင် အကယ်၍ အန္တရာယ်နှင့်မရင်ဆိုင်ရလိုပါက၊ မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ကာကွယ်ရန်အတွက် မသေမျိုး တစ်သောင်းဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ကျဆင်းလာ‌သော ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ်

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နေရပုံရပြီး၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

ရေလွှမ်းမိုးမှုကို အနည်းငယ်လမ်းလွှဲရန် ရွှေမသေမျိုးများ၏စွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုကာ၊ သူက လက်ဖဝါးကိုတည်ငြိမ်စွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံသို့ တောက်ပသွားပြီး၊ခေါင်းလောင်းပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ ကျဆင်းလာစေလိုက်သည်။

"ဒီဧကရာဇ်က တိုက်ပွဲအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရဲတဲ့ မင်းရဲ့သွေးဆာမှုကို အနည်းငယ်လေးမှ သံသယမဝင်ပါဘူး။"

"ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့နှလုံးသားက ပြင်ပကိစ္စတွေကို အမြဲတမ်းစိုးရိမ်ပူပန်နေတတ်တယ်ဆိုတာကို လူတိုင်း သိကြတယ်။"

မြင့်မားသောလှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်လာသည်နှင့် ရတနာအလင်းတန်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ခေါင်းလောင်း၏အောက်တွင်၊ မတ်တပ်ရပ်နေသောပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများက ပိုမိုကြီးမားသောလှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ "မင်းက သက်တောင့်သက်သာရှိသလို တမင်ဟန်ဆောင်နေရင်တောင်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့ မင်းငါနဲ့အတူ ကောင်းကင်တာအိုထဲကို တကယ်ပဲပြန်သွားမယ်ဆိုရင်တောင်၊ အဲဒါက မင်းကူညီချင်တဲ့လူကို အထောက်အကူဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကမင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့အမိန့်နဲ့ ဒီကို ရောက်နေတာမို့လို့ပဲ။"

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးကိုအသုံးချဖို့ကြိုးစားနေရုံ သက်သက်ပါပဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လို့ မင်းသာ လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက လူနှစ်ယောက်ကိုဖမ်းဆီးဖို့ သူတို့ရဲ့စွမ်းရည် အပြည့်အဝကိုအသုံးပြုရမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက သူ့ဆီကနေ အာရုံစိုက်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလွှဲဖယ်သွားစေလိမ့်မယ်။"

"ပြောစမ်း။ ငါမှန်တယ် မဟုတ်လား။"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ အသံက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုဖြတ်သန်းကာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊လှိုင်းလုံးကြီးအောက်ရှိ မသေမျိုးများက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က မျက်စိလှည့်စားသည့်နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က အကူအညီမဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

နေအိမ်အတွင်း၌ ရှီမုကလည်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရတနာခေါင်းလောင်းအောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီးက လက်သီးနှစ်ဖက်ကိုဖြည်းညှင်းစွာဆုပ်လိုက်၏။

စကားပုံတစ်ခုပင်ရှိသည်။ လူကောင်းများက အနိုင်ကျင့်ခံရလွယ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူကောင်းများတွင် အားနည်းချက်များနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အများအပြား ရှိနေပြီး၊ သူတို့၏အတွေးများကို အလွယ်တကူထိုးဖောက်မြင်နိုင်ကာ အမြတ်ထုတ်ခံရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

"အခုတော့ မင်းတကယ်ပဲ ဒီဧကရာဇ် နဲ့ သေတဲ့အထိတိုက်ခိုက်တော့မယ်ပေါ့။"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ လက်ငါးချောင်းကို အေးအေးလူလူဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ထပ်လောင်းကြရအောင်။ တကယ်လို့ မင်းကအရာအားလုံးကိုစွန့်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်မှ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓမရောက်လာခင် ဒီ ဧကရာဇ်ကို ကောင်းကင်တာအိုထဲကို ဆွဲချနိုင်မလားဆိုတာကို လောင်းကြေးထပ်ကြမယ်။"

၎င်းမှာ လောင်းကြေးထပ်ခြင်းထက် လှောင်ပြောင်ခြင်းတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

မသေမျိုးတစ်သောင်းဖွဲ့စည်းပုံ၏ အကူအညီဖြင့် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ခွန်အားက ဟိုထူ ဧကရီထက်သာလွန်နေပြီး၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မည်သည့်အလျင်စလိုမှုမျှမရှိဘဲ၊ သူက ပြိုင်ဘက်ကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှပေးမည် မဟုတ်ပေ။

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်နက်ရှိုင်းလှရာ၊ဤနေရာသို့ရောက်ရှိရန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဟိုထူဧကရီ အတွက် အခွင့်အရေးအနည်းငယ်သာ ချန်ထားပေးပေလိမ့်မည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ချင်းကွမ်းဇီက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"..."

ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲက နေရာတွင်မှင်သက်စွာထိုင်နေပြီး၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓကို ဖိတ်ခေါ်ရန်ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိကြောင်းကို မည်သူကမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခုက သူ၏နားထဲတွင် မြည်ဟည်းလာခဲ့၏။

ဘုန်းကြီး ကျစ်ခုန်း၏ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အလိုအလျောက်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လူတိုင်းက သူတို့၏အကြည့်များကို အထက်သို့ မော့ကြည့်နေကြကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သီးသန့်ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်ပြီး၊ ထိုကြည်လင်သော အသံက မည်သည့်ဖုံးကွယ်မှုမျှမရှိဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ပြဿနာမရှိလောက်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။"

(လောင်ကြေးကို ဆိုလိုချင်တာ)

လူတိုင်းက ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများဖြင့် အဝေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

မည်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ဖြစ်ရပ်ဆန်းမျှ မရှိသလို၊ မည်သည့်လှုပ်ခတ်မှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

ထိုရင်းနှီးသော ပုံရိပ်၊ တစ်ချိန်က မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့ဖူးသော လူငယ်လေးက အေးအေးလူလူလျှောက်လှမ်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဟာ"

သက်မဲ့နေခဲ့သော ချီယွင်ကျစ်က ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ထိုဖြူဖျော့ပြီးချောမောသော မျက်နှာပေါ်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခွဲခွာပြီးမကြာမီမှာပင် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရခြင်း ဖြစ်ပြီး တူညီသော ရွှေရောင်ဆံထိုး နှင့် အနက်ရောင်တာအိုဝတ်စုံ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော တည်ငြိမ်သည့် ဟန်ပန်တို့ရှိနေသော်လည်း၊ယခုအခါမှာတော့ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သောမြင့်မြတ်သည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် သက်ဆိုင်သော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

"မင်း တကယ်ပဲ... ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သွားပြီပဲ..." အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က အသက်မြန်မြန်ရှူလိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီ နှင့် ဤပြန်လည်တွေ့ဆုံမှုက ဤကဲ့သို့သောပုံစံမျိုးဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်က ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်အရှင်ဖြစ်ခဲ့သူကို ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဟု လေးစားစွာခေါ်ဆိုသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ထွက်လာရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဤကောင်လေးကို ယခင်က တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများ၏တုံ့ပြန်မှုများအရ သူက လူငယ်လေး၏အမှတ်အသားကို ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသား အနည်းငယ်တင်းကျပ်သွားသော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာတွင် ထိုယုံကြည်မှုရှိသောအမူအရာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ့၏စွမ်းဆောင်ရည်များအကြောင်း ကြားသိရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့သောဖြစ်တည်မှုမျိုး၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောသဘာဝကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ယခုအခါ ဧကရာဇ်ချီ၏အကာအကွယ်အောက်မှ ထွက်လာပြီး သူ့ထံချဉ်းကပ်လာရန် ရဲဝံ့ခြင်းမှာ ထူးဆန်းပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်သောအခါ အနည်းငယ်ဖြစ်သင့်နေခဲ့သလိုပင်။

( ရှန်းယီကို ရူးသွပ်တဲ့သူလို့ပြောချင်)

အမှန်တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ဤနေရာအား စောင့်ကြည့်နေရာ ဤအောင်မြင်မှုကြီးက အလိုအလျောက်ဝင်ရောက်လာသလိုပင်။