အခန်း ၁၄၂၀

အခန်း (၁၄၂၀) ခေါင်းမာသော ကျစ်ခုန်း

တစ်ချိန်က ထည်ဝါသောတောင်ထွတ်လေးခု အကြားတွင်

ကျယ်ပြောလှသော နက်မှောင်သည့်တိမ်တစ်ခုက အရှေ့ပိုင်းဍုမေဏုကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၏ အရှေ့တွင် အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဗောဓိဂိုဏ်းမှ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တဆယ်ပါးနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် မသေမျိုးများအတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောစံပြတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ မောက်မာသော ဤဘုန်းကြီးများအုပ်စုက သူတို့၏ခေါင်းများကိုပင် မမော့ဝံ့တော့သည်အထိ တစ်ကိုယ်တော်ဖိနှိပ်ခဲ့၏။

တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် သူက မသေမျိုးအားလုံး၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းက ၎င်းကိုအထက်မှ အောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆန့်ကျင်ခဲ့သော်လည်း၊ မသေမျိုးများမှာတော့ ဤလူငယ်လေးကို အမြင့်ဆုံး ရာထူးထံသို့မြှင့်တင်မည့် အကြံအစည်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ရှန်းယီသာ မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာပါက၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ယခင်က မကြုံစဖူးကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခြေအနေတစ်ခုကိုသေချာပေါက် ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်မည်ဟု သူတို့ စိတ်ကူးနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ဤသူက မသေမျိုးများ၏အရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေခဲ့၏။

မသေမျိုးများ၏အကြည့်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ကစားခံခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်နေမှုများရှိသကဲ့သို့၊အတိတ်က အဆုံးအစမရှိသောစကြာဝဠာကို ကြောက်ရွံ့မှုများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှအများစုက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက သူ့ကို ဤကဲ့သို့ပြတ်သားစွာသစ္စာဖောက်သွားစေရန် မည်သည့်အရာများလုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်လိုခဲ့ကြသည်။

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က မသေမျိုးများအကြားရှိမငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုများကို တည်ငြိမ်စေရန် သူ၏လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်လိုက်၏။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ၊ ထိုပုံရိပ်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို နောက်ပြန်လှည့်ရန်ဖျောင်းဖျလို၍ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်းစကားလုံးများကိုပြန်လည် မြိုချလိုက်ရသည်။

ကိစ္စရပ်များက ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ပြန်လှည့်စရာလမ်းမရှိတော့ပေ။

အမှန်တကယ်ကို နှာမြောစရာကောင်းပေသည်။

"မသေမျိုးတစ်သောင်းဖွဲ့စည်းပုံကို အသက်သွင်းပြီး၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ ဧကရာဇ်ကို ကူညီကြ။"

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင်ကိုဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

မသေမျိုးခုံရုံးက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏တရားဝင်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သင်က ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကို ဆန့်ကျင်ပြီး မသေမျိုးတစ်ပါးမှ နတ်ဆိုးမသေမျိုးအဖြစ် ရပ်တည်မည်ဆိုလျှင် သင့်ကိုယ်သင် ဧကရာဇ်ဟု ခေါ်နေလျှင်ပင် သင်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးသာဖြစ်လိမ့်မည်။

သူ၏စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် မသေမျိုးတစ်ဦးချင်းစီက သူတို့၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အလင်းတန်းများက အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ်စုစည်းသွားပြီး၊ ဤလူသူကင်းမဲ့သောနေရာလေဟာနယ်ထဲတွင် ကောင်းကင်နန်းတော်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြ၏။

ချီယွင်ကျစ်က လူအုပ်ထဲတွင်မှင်သက်စွာ ရပ်နေပြီး၊ အနည်းငယ်လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးရွှမ်ဝေ့က မြောက်ပိုင်းဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ဘက်တွင် ရပ်တည်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပါသည်။ ဤဧကရာဇ်၏ အစောပိုင်းက စကားများအရ၊ သူကအလျှော့ပေးရန် နေရာချန်ထားမည့်မည်သည့် ညှိနှိုင်းမှုကိုမျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

'ဒီတစ်ကြိမ်ကတော့ တကယ်ကို သေရေးရှင်ရေးပြဿနာပဲ'

"..."

ရှီမုက ခေါင်းကိုဇဝေဇဝါဖြင့် မော့လိုက်ရာ၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပြင်းထန်စွာတုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကို တိုက်ခိုက်ရန်ရဲဝံ့သော ထိုအရူးက သူမ၏သခင်မကို မှတ်မိနေသေး၏။

ဤကဲ့သို့သော တင်းမာနေသောအခြေအနေမျိုးတွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ဧကရာဇ်ချီအကာအကွယ်အောက်မှ ထွက်လာရန်တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူမကိုအလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ရတနာအလင်းခေါင်းလောင်း၏ အောက်တွင် ဟိုထူဧကရီက သူမ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ပြန်လှည့်လိုက်၏။

ဧကရီတစ်ပါးအနေဖြင့် ထိုဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သူမ ပိုမိုကောင်းစွာ နားလည်ခဲ့သည်။

ရှန်းယီက နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် စုဆောင်းထားခဲ့သော ဧကရာဇ်ချီအားလုံးကို လွှတ်ပေးပြီးနောက်၊ ယွီချင်း သို့မဟုတ် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓတို့အနက် တစ်ပါးပါးက သူ့ကိုလိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် သေမျိုးလောကထဲသို့ မလွဲမသွေရောက်ရှိလာပါလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမသာ ထို ကျဆုံးသွားသောလွတ်မြောက်ခြင်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပါက၊ သူမ၏ကျဆုံးမည့်ရလဒ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်လျှင်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်ချီကို အားကိုးကာအနည်းငယ်ပိုမို လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်ဆက်လက် ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့အချိန်တိုအတွင်းတွင် ထွက်လာရန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သလို၊ ဤကလေးက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကစောင့်ကြည့်နေသော ဤအန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာသို့လာရန်ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟုလည်း သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဘုန်း

ဟိုထူဧကရီက စကားတစ်ခွန်းမျှထပ်မပြောတော့ဘဲ၊ ရတနာအလင်းခေါင်းလောင်းကို သူမ၏လက်ဖဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လက်ရှိအစီအစဉ်မှာ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓမရောက်လာမီ မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ကို ဖိနှိပ်ရန်သာဖြစ်ပြီး၊ထို့နောက် ဤနေရာမှ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာရန် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့ကိုစောင့်ကြိုနေမည့်အရာမှာ ထို ဂိုဏ်းချုပ်များ၏မဆုတ်မနစ်သော ဖိနှိပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟူး။"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဤအမျိုးသမီး၏ စိတ်ကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်မြင်သွားခဲ့၏။ သူ၏အမူအရာအနည်းငယ် မှိုင်းညို့သွားပြီး သူက ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏အနောက်ရှိ မြင့်မားသော ကောင်းကင် နန်းတော်၏ထောက်ပံ့မှုဖြင့်၊ သူ၏အငွေ့အသက် စတင်မြင့်တက်လာပြီး၊ ဟိုထူကို ချုပ်နှောင်ရန် ရတနာခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုနေရင်းဖြင့် အဝေးရှိ အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံများဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်လေးဆီသို့နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းဒီလောက်တောင်ထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေမှတော့..."

"ဒါဆို လာပြီးစမ်းကြည့်လိုက်ပေတော့"

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ နှုတ်ခမ်းများက နတ်ဆိုးဆန်သော အေးစက်သည့်အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ သူက ဦးစွာမတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘဲ၊ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို တည်ငြိမ်စေရန် သူ၏မသေမျိုးစွမ်းအား အားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။

'ဒီကောင်လေးက ဟိုထူကို ကယ်တင်ဖို့ရောက်လာတာပဲ။ သူ့အနေနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေစရာအကြောင်းမရှိဘူး။ အခြေအနေကိုတည်ငြိမ်အောင်ထိန်းထားပြီး အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ ရောက်လာတဲ့အထိအချိန်ဆွဲထားနိုင်သရွေ့၊ ဒီ ကြီးမားလှတဲ့ အောင်မြင်မှုကို သူရရှိနိုင်လိမ့်မယ်။'

မသေမျိုးများက ပိုမိုခမ်းနားကြီးကျယ်လာသော ကောင်းကင်နန်းတော် ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဟိုထူကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိသည့် ဧကရာဇ်၏လုပ်ရပ်က ပျံ့နှံ့သွားပါက ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤကြမ်းကြုတ်သောနတ်ဘုရားဖြစ်သည့် ရှန်းယီ ကို သူတို့ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်စရာမလိုခြင်းက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်သက်ပြင်းချနိုင်စေခဲ့သည်။

ချင်းကွမ်းဇီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ပါးနပ်သော မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ နောက်သို့ လိုက်ရခြင်းက ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏စိတ်ခံစားချက်နောက်လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သော ထိုလူမိုက်နှစ်ဦးထက် များစွာ ပိုကောင်းပါသည်။

"ဘုန်းကြီးလေး။ မင်းဘာကို စောင့်နေတာလဲ။"

ထိုအချိန်မှာပင် မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က အနီးရှိ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကို ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကျစ်ခုန်း၏ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သူ သတိပြုမိသွားပြီး၊ သူ၏ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာယမ်းလိုက်ကာ၊ သူ၏ဘေးတွင်တရားထိုင်နေသော ပုံရိပ်ကိုဆွဲယူလိုက်သည်။

"..."

ဘုန်းကြီး ကျစ်ခုန်းကမျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူ့ကိုလွှမ်းခြုံထားသော ဧကရာဇ်၏စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရရာ သူ၏အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သေး၏။

သူ အင်ပါယာမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က၊ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ လောကကြီးမှ ပေးကမ်းထားသော ဤအသက်ကိုအသုံးပြု၍ သေမျိုးလောကအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ခွန်အား နည်းပါးမှုကြောင့်၊ ပြုပြင်ခြင်းများ၊ ရေနှင့် အစားအစာရှာဖွေပေးခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်အသေးအမွှားများကိုသာ သူကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဤအရေးမပါသောအသက်က အရာရှိ ရှန်းအား ဟိုထူဧကရီကို ကယ်တင်ပေးရန် အမှန်တကယ်ကူညီပေးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

'ဒီလောက်အကျိုးရှိတဲ့ အပေးအယူမျိုးကို ငါကဘာများထပ်လိုချင်ဦးမှာလဲ။'

"မြန်မြန် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓကို ဆင့်ခေါ်လိုက်။" မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က သူ၏ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဘုန်းကြီး ကျစ်ခုန်းက အစပိုင်းတွင် မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ်မှိတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်ရှိ အကြည့်နှင့် ရုတ်တရက်ဆုံမိသွားခဲ့သည်။

အရာရှိ ရှန်းက ယခင်ကအတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ သူ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦးသိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ၊တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ဘုန်းကြီးကျစ်ခုန်း နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။