အခန်း ၄၂၄

အခန်း (၄၂၄) - နဂါး၊ ငှက်ပေါက်နှင့် ဖီးနစ်ငှက်

စားသောက်ဆိုင်က ဟင်းလျာများကို အလျင်အမြန် ချပေးလာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အရသာရှိသော ဟင်းလျာများစွာက စားပွဲပေါ်တွင် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သွား၏။

ချန်ဖေးက သူ၏ တူကို ယူ၍ ငါးတစ်ဖတ်ကို ကောက်ယူကာ နှစ်ခါသုံးခါခန့် ဝါးလိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ အရသာက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ ချန်ဖေး စားဖူးသမျှ စားသောက်ဆိုင်များ အားလုံးထဲတွင် ဤဆိုင်က ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။

အရသာမှာ အနည်းငယ် ချိုသည့်ဘက်သို့ တိမ်းနေပြီး ဟိုင်ယန် မြို့ခံများ၏ အကြိုက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအနည်းငယ် ချိုသည့်ဘက်သို့ တိမ်းနေခြင်းက ဟင်းလျာ၏ ယေဘုယျ အရသာအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ ထိပ်တန်း အရသာအဖြစ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"စားလေ... အဲဒီလောက် အနေခက်မနေပါနဲ့"

ချန်ဖေးက ကိုက်အနည်းငယ် စားပြီးနောက် မီရှန်းမှာ တူကိုပင် မကိုင်ရသေးသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် တိုးတိုးလေး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချန်ဖေးက ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ မီရှန်းက သူမ၏ တူကို ဂရုတစိုက် ကိုင်လိုက်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ်ကို ကောက်ယူ၍ သူမ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ဆီအနည်းငယ်ကို မြင်သောအခါ မီရှန်းမှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ အနည်းငယ် ကိုက်စားလိုက်၏။

တစ်လုပ်တည်းနှင့်ပင် မီရှန်း၏ မျက်လုံးများက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မှေးကျဉ်းသွားသည်။ အရသာရှိလှ၏။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်ဖတ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မီရှန်းက သူမ ရံဖန်ရံခါ စားရလေ့ရှိသော ဝက်သားထက်ပင် များစွာ ပို၍ ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမက ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ သွတ်သွင်းလိုက်၏။ မီရှန်းက ထမင်းကို အလျင်အမြန် ခပ်သွင်း၍ အတူတကွ ဝါးစားလိုက်သည်။ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို ထမင်းများများနှင့် တွဲဖက် စားသောက်သင့်ပြီး သို့မှသာ အလဟဿ မဖြစ်မည် ဖြစ်၏။

ထမင်းကို မျိုချပြီးနောက် မီရှန်းက စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အနီးရှိ ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် အသားများ အများအပြား ရှိနေသော်လည်း မီရှန်းက မကောက်ယူရဲခဲ့ချေ။ ဤနေရာရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စားခွင့်ရခြင်းကပင် မီရှန်းကို အလွန် ပျော်ရွှင်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း အသားမကြိုက်ဘူးလား"

ချန်ဖေးက မီရှန်းကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။

"ဟင်"

ချန်ဖေး၏ အမေးကို ကြားသောအခါ မီရှန်းက ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ အသားများ လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားကာ သူမ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူမ၏ ထမင်းများပေါ်တွင် ငါးများနှင့် ဝက်သားများက တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်သွား၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး"

မီရှန်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ အလျင်အမြန် စတင် စားသောက်နေလိုက်သည်။

အသားက ဟင်းသီးဟင်းရွက်များထက် သေချာပေါက် အရသာပိုရှိပြီး အထူးသဖြင့် မီရှန်းကဲ့သို့ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အသားစားရခဲသော ကလေးများအတွက် ဖြစ်၏။

မီရှန်း ယနေ့ ရရှိခဲ့သော ငွေဆယ်ကျပ်ကို ကြည့်၍ မလှည့်စားခံပါနှင့်။ အကယ်၍ တစ်လလျှင် ငွေသုံးရာကျပ် ရရှိမည်ဟု တွက်ချက်လိုက်ပါက တစ်နှစ်လျှင် ငွေသုံးထောင်ကျပ် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

သင်္ချာနည်းအရ ဤသို့ တွက်ချက်၍ ရနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝက သင်္ချာကဲ့သို့ မရိုးရှင်းလှချေ။

ဟိုင်ယန် မြို့တွင် နေ့စဉ် အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေသော လူအများအပြား ရှိသဖြင့် မြို့တွင်း၌ မီရှန်းကဲ့သို့ လမ်းပြများစွာ ရှိပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။ မီရှန်း အနေဖြင့် တစ်လလျှင် လမ်းပြအဖြစ် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှသာ ရရှိလေ့ရှိပြီး အခွင့်အရေး ရရှိလျှင်ပင် ငွေဆယ်ကျပ် အားလုံးက သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပေ။

မြွေမှာ မြွေသွားလမ်းရှိသလို ကြွက်မှာလည်း ကြွက်သွားလမ်းရှိသည်။ ဟိုင်ယန် မြို့ ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် အင်အားစု ဖွဲ့စည်းပုံများက ရှုပ်ထွေးပွေလီလှ၏။ ထောင်ချီ ငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် တရားဝင် ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ပညာရှင် ရှိရမည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ပညာရှင်မရှိသော အင်အားစုများက မြို့ကြီး အသီးသီးတွင် အမြစ်တွယ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးထံမှ မီရှန်း ကောက်ခံခဲ့သော ငွေဆယ်ကျပ်ထဲမှ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို လမ်းညွှန်ဂိုဏ်းထံ တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်၏။ သဘာဝကျစွာပင် မီရှန်းက ငြင်းဆန်နိုင်သော်လည်း မပေးချေခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

မီရှန်း၏ မိသားစုမှာ ဟိုင်ယန် မြို့ရှိ အောက်ခြေအလွှာ နေထိုင်သူများ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးက သိုင်းပညာ ပါရမီရှိသော သူမ၏ မောင်လေးအပေါ်တွင်သာ လုံးဝနီးပါး တည်မှီနေ၏။

ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အကယ်၍ အထက်သို့ တက်လှမ်းလိုပါက သိုင်းပညာ တစ်ခုတည်းကသာ ကူညီနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို မိမိကိုယ်တွင်း၌ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လူအများစု အတွက်မူ သိုင်းပညာ ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိနေလျှင်တောင် နောက်ဆုံးတွင် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန် ဖြတ်သန်းရလေ့ ရှိကြသည်။

ပုံမှန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအရ ဆိုလျှင် မီရှန်း၏ မောင်လေးက သိုင်းပညာတွင် အောင်မြင်မှု ရရှိချိန်၌ မိသားစု၏ ဘဝက အနည်းငယ်တော့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်၏။ မီရှန်း၏ မောင်လေး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က သိပ်မမြင့်မားသဖြင့် ဤပြောင်းလဲမှုမှာ အသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်မည်။ ထို့နောက် သူတို့က နောက်မျိုးဆက်ကို ဆက်လက် အားကိုး၍ ကြိုးစား အားထုတ်ကာ အသေးစား ပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ဤကမ္ဘာရှိ သာမန်လူများ၏ လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းက ကူကယ်ရာမဲ့သော်လည်း အလွန် အစစ်အမှန် ဖြစ်၏။ အထက်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းလိုသော ထိုစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုက စစ်မှန်လှသည်။

ချန်ဖေးက ဟင်းလျာ အနည်းငယ်ကို စားပြီးနောက် သူ၏ တူကို ချကာ သူကိုယ်တိုင် ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ရာ ခွက်ထဲမှ မွှေးပျံ့သော ရနံ့လေး သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဆိုလျှင် သာမန် အစားအစာများနှင့် အသားများက သူ၏ နေ့စဉ် လှုပ်ရှားမှုများအတွက် သေချာပေါက် မလိုအပ်တော့ပေ။ ချန်ဖေး၏ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ် အများစုမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလချီစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဒွာရများက မူလချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူ၍ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တက်ကြွမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးရန် အတူတကွ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ချန်ဖေးက သူ၏ စားချင်စိတ်ကို ပြေပျောက်စေရန်မျှသာ စားသောက်လေ့ ရှိ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စားသောက်ခြင်းက စိတ်ခံစားမှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော နေ့စဉ်ဘဝကို ချန်ဖေး အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ယင်းက သူ အသက်သာဆုံးနှင့် အနားရဆုံးဟု ခံစားရသော အချိန်လည်း ဖြစ်၏။

မီရှန်းက အသားများကို အလုပ်ကြီးကြီး ကိုက်ဝါးစားသောက်နေသည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ စားချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမက ကြီးမားသော အသားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပန်းကန်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အကုန် စားပစ်လိုက်၏။

ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မီရှန်းက မကျေနပ်သေးသလို ခံစားနေရဆဲပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤမျှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းခဲ့ဖူးချေ။

မီရှန်းက ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေးက မကျေနပ်သည့် လက္ခဏာ မပြသည်ကို မြင်သောအခါ မီရှန်းက စားပွဲပေါ်ရှိ အခြား ဟင်းလျာများကို ဆက်လက် စားသောက်နေလိုက်၏။

သို့သော်လည်း မီရှန်းက သာမန် ကလေးငယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် အနည်းငယ် စားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်မစားနိုင်တော့ချေ။

မီရှန်းက သူမ၏ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆက်စားချင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်း မဆန့်တော့ပေ။ သို့သော် စားပွဲပေါ်ရှိ အရသာရှိသော အစားအစာ မြောက်မြားစွာကို မြင်ပြီး သူမ မစားနိုင်တော့ကြောင်း အတင်းအကျပ် ဝန်ခံရချိန်တွင် မီရှန်းမှာ နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်မှု တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ချန်ဖေးက စားပွဲကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ရာ မနီးမဝေးမှ စားပွဲထိုးက ချက်ချင်း လျှောက်လာသည်။

"စားပွဲပေါ်မှာ ထုပ်လို့ရတာ အကုန်လုံးကို ပါဆယ်ထုပ်ပေးပါ"

ချန်ဖေးက စားပွဲထိုးကို ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ သခင်လေး... ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဗျ"

စားပွဲထိုးက ကြာဖက်များကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာပြီး အစားအစာများကို ထုပ်ပိုးကာ စားပွဲဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

"အိမ်ယူသွားပြီး ဆက်စားလိုက်"

ချန်ဖေးက စားပွဲပေါ်ရှိ ကြာဖက်ထုပ်များကို ညွှန်ပြကာ မီရှန်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး... သခင်လေးက တကယ့်ကို ကြင်နာတဲ့သူတစ်‌ယောက်ပါပဲ"

ဤဟင်းလျာများကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက် ချန်ဖေးက သူမအတွက် အထူးတလည် ချန်ထားပေးလိမ့်မည်ဟု မီရှန်း ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မီရှန်းက သူမမှာ နောက်ဆုံးတော့ ဤစားသောက်ဆိုင်တွင် စားခွင့်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိဘများနှင့် မောင်လေးမှာ ဤကဲ့သို့သော အစားအစာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မစားဖူးခဲ့ကြောင်း ယခုလေးတင် တွေးနေမိခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် မိဘများနှင့် မောင်လေး ဤအရာများကို စားခွင့်ရရန် မည်သည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

"မြို့ထဲမှာ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေး နေရာကို သီးသန့် ငှားလို့ရမယ့် နေရာ ရှိလား"

ချန်ဖေးက ယွမ်ချန်ကြယ်စင် ဓားခန္ဓာကို ဟိုင်ယန် မြို့ အတွင်း၌ပင် တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ကျင့်ကြံစဉ်အတွင်း အကယ်၍ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိပါက ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင်သို့လည်း ဆက်လက် သွားရောက်နိုင်သည်။

"ရှိပါတယ်"

မီရှန်းက ကြာဖက်ထုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက အလွန် ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် အလျားလိုက် မျဉ်းကျဉ်းလေး တစ်ကြောင်းအဖြစ် မှေးကျဉ်းသွားပြီ ဖြစ်၏။

"သွားကြစို့... မင်း ငါ့ကို အဲဒီနေရာကို ပို့ပေးပြီးရင် အိမ်ပြန်လို့ ရပြီ"

ချန်ဖေးက မီရှန်းကို ကြည့်၍ တိုးတိုးလေး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး... ဒီဘက်ကို ကြွပါ"

မီရှန်းက အစားအစာများကို သယ်ဆောင်၍ ရှေ့သို့ ခုန်ပေါက် သွားရင်း သူမ၏ မိဘများက နောက်ပိုင်းတွင် ကြာဖက်များ အတွင်းရှိ အစားအစာများကို စားသောက်နေမည့် အကြောင်းကို တွေးနေမိ၏။ မီရှန်းမှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။

"ဝှစ်"

ချန်ဖေးက မီရှန်း၏ နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားစဉ် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခုက ဟိုင်ယန် မြို့ တစ်ခွင်လုံးသို့ ဖြတ်သန်းသွား၏။ ရင်ပြင် အလယ်ဗဟိုရှိ ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင်က လင်းထိန်သွားပြီး အလင်းတိုင် တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟိုင်ယန် မြို့ အပြင်ဘက်တွင်လည်း အလင်းတိုင် တစ်ခု လင်းထိန်လာပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင်၏ အလင်းတိုင်ကို တုံ့ပြန်နေ၏။

"နောက်ထပ် ဝိညာဉ် ရတနာ တစ်ခုလား"

ချန်ဖေးက မြို့အပြင်ဘက် အရပ်ဆီသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့်တူညီသော ဝိညာဉ် ရတနာ များသာလျှင် ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင်ကို ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ရန် လှုံ့ဆော်နိုင်ပေသည်။

"လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်.. လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ဟိုင်ယန် မြို့ကို ရောက်လာပြီ"

ရုတ်တရက် အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူတစ်စုက မြို့ပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်ကို ချန်ဖေး မြင်လိုက်ရ၏။ မကြာမီမှာပင် လူအုပ်ကြီးက လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလုမတတ် ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက အလောတကြီး ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ချန်ဖေးက မီရှန်း၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က လင်းလက်သွားကာ လူအုပ်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် အိမ်ခေါင်မိုး တစ်ခုပေါ်သို့ ရွေ့လျားသွား၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မြို့၏ ခေါင်မိုးစွန်းများပေါ်၌ ပုံရိပ်အမျိုးမျိုးက လင်းလက်နေပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက မြို့ပြင်ဘက်သို့သာ ဦးတည်နေကြကာ နောက်ကျသွားပါက ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရမည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် လား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟိုင်ယန် မြို့မှာ စည်ကားနေ၏။ ညအချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နေ့ခင်းဘက်ထက်ပင် ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ 'လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်' ဟူသော အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်သံများကြောင့် ချန်ဖေး၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ချန်ဖေးက ဤအသုံးအနှုန်းကို ယခင်က ကြားဖူးသည်။ ထောင်ချီ ငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသူ အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သူက မဟာမိတ်အဖွဲ့ အတွင်းရှိ အရာအမျိုးမျိုးအကြောင်းကို လေ့လာလိုခဲ့သည်။ ချန်ဖေးက လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အကြောင်းကို ယခင်က ကြားဖူးခဲ့၏။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင် ကဲ့သို့ပင် လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကလည်း ဝိညာဉ် ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထောင်ချီ ငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နေရာအသီးသီးသို့ မကြာခဏ လှည့်လည် သွားလာလေ့ ရှိကာ တစ်ခါတစ်ရံ အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများသို့ လှည့်လည်ရန် ထောင်ချီ ငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှပင် ထွက်ခွာသွားလေ့ရှိသည်။

ဤဝိညာဉ် ရတနာ ကလည်း တောင်ပင်လယ် အဆင့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤတောင်ပင်လယ် အဆင့် အစွမ်းထက်သူမှာ ထောင်ချီ ငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မဟုတ်ဘဲ အခြား လူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ ဉာဏ်အလင်းပွင့် မျှော်စင်ကို လူတိုင်း အသုံးပြုခွင့် ရှိပြီး မူလကျောက်တုံးများ ရှိနေသရွေ့ အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိချေ။ လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ မူလကျောက်တုံးများ ရှိနေသရွေ့ အသုံးပြုနိုင်သည်။

တောင်ပင်လယ် အဆင့် ၏ ဝိညာဉ် ရတနာ အကြောင်းကို မတွေးဘဲ နေရန် ခက်ခဲပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကဲ့သို့သော ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာသော ဆက်စပ်မှု တစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်မျှသာ ဖြစ်၏။

လက်ရှိတွင် ချန်ဖေးက ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ရှိသေးပြီး ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးချေ။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် တောင်ပင်လယ် အဆင့် ကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားခြင်းက မှန်ကန်သော အဖြေကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတောင်းစားများက ထိုအစွမ်းထက်သော လူများ ယနေ့ ကြက်သား မည်မျှ စားမည်ကို ခန့်မှန်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူတောင်းစား၏ အတွေးများက ရယ်စရာကောင်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုအသိအမြင်က ထိုနေရာအထိသာ ရောက်ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"သခင်လေး... လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို သွားမကြည့်ဘူးလား"

မီရှန်းက ခမ်းနားသော ခေတ်ကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရမည့်အလား အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရ၏။

မီရှန်းက သိုင်းပညာကို တစ်ခါမျှ မလေ့ကျင့်ဖူးသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမက လိုလားတောင့်တမှု အပြည့် ရှိနေသည်။ ဤလျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် က သိုင်းပညာရှင် အများစု၏ နှလုံးသားထဲတွင် စံပြ တစ်ခု ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီအဆင့်သတ်မှတ်ချက် က တစ်နေရာတည်းမှာ ဆယ်ရက် နေတာမလား"

ချန်ဖေးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဆယ်ရက်ပြည့်ရင် လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် က ထွက်ခွာသွားပြီး နောက်တစ်နေရာကို သွားမှာပါ... ဟိုင်ယန် မြို့ကို လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် နောက်ဆုံးအကြိမ် လာခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အတော်ကြာကလို့ ကြားဖူးပါတယ်"

မီရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မီရှန်းက လျှို့ဝှက်နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီရှန်းမှာ သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ငယ်ရွယ်လွန်းသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဆယ်ရက် အချိန်ရသေးတာပဲ... လောစရာ မလိုပါဘူး"

ချန်ဖေးက ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖေးက ယခုအခါ အခြား ကိစ္စများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ယွမ်ချန်ကြယ်စင် ဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရန်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိစေရန် ပို၍ နှစ်သက်သည်။ ဤအဆင့်သတ်မှတ်ချက် က ဟိုင်ယန် မြို့တွင် ဆယ်ရက်တိတိ နေမည် ဖြစ်၏။

ချန်ဖေးက တကယ် သွားကြည့်လိုသော်လည်း နောက်ဆုံး နှစ်ရက်လောက်မှ သွားကြည့်နိုင်သည်။ ယခု စိတ်လှုပ်ရှားမှုများတွင် ဝင်ရောက် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး"

မီရှန်းက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးအား သူ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံမည့် နေရာသို့ စတင် လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွား၏။

တစ်ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးနှင့် မီရှန်းတို့က အစီအရင် တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အစီအရင် ၏ အရှိန်အဝါက ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဟိုင်ယန် မြို့ ၏ အစီအရင် တစ်ခုလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်နေ၏။ တစ်နည်းဆိုရသော် ဤနေရာရှိ အစီအရင် ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက ဟိုင်ယန် မြို့ အစီအရင် တစ်ခုလုံးထံမှ တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ယန် မြို့ အစီအရင် ကို အပြည့်အဝ ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်း မရှိပါက ဤနေရာရှိ ကာကွယ်ရေးများက လုံးဝ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။