အခန်း ၂၃

အပိုင်း ၂၃

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မယ်တော်ကြီးမှာမူ အစောပိုင်းက သူမ၏ အမူအရာပျက်ကွက်မှုကို လူအများ သတိပြုမိသွားကြောင်း သိရှိသဖြင့် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမက အတင်းပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒါက ယွီဖေး ဖြစ်ရမယ်။ တကယ်ကို နူးညံ့ပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးပဲ—ကြည့်ရတာ စိတ်ချမ်းသာစရာပါပဲ"

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ မြေးတော်များထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး၊ အိမ်ရှေ့စံမှာ သူမ၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံသည် ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်သည်။ သူ၏အရွယ်တွင် ဧကရာဇ်သည် လက်ထပ်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်သည် ယခင်က သူ့အတွက် မိဖုရားတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ လက်ထပ်ရန် စီစဉ်နေစဉ်မှာပင် ထိုမိန်းကလေး၏ ဖခင်မှာ ရာထူးများ ရောင်းစားခြင်းနှင့် ပြည်သူများကို နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကြောင့် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် ရွေးချယ်သူများတွင်လည်း ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေကြပြီး၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ထိုကိစ္စမှာ ကြန့်ကြာနေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးပူးကပ်နေသော ယွီမြောင်ဟွာ၏ ကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပြီး၊ မယ်တော်ကြီးသည် သူမ နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက်တွင် အိမ်ရှေ့စံ၏ လက်ထပ်ပွဲကို စီစဉ်ပေးရမည်ဟု စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည် လက်မထပ်ဘဲ နန်းတော်မှ ထွက်သွား၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ၏မယ်တော်က မြေးတော်များအရေးကို အချိန်အကြာကြီး စိတ်ပူနေတော့မည့်အလား မြင်နေသဖြင့်၊ ဖေးလင်ယွဲ့ ချောင်းဟန့်လိုက်၏။ "မယ်တော်၊ ခရီးပန်းလာပြီဆိုတော့... ကျန်းတို့ မယ်တော် အနားယူလို့ရအောင် အဆောင်တော်ဆီ လိုက်ပို့ပါရစေ"

မယ်တော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ" သူမ တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။

သူမ မိဖုရားခေါင်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိဖုရား၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါအုံး"

သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အလွန်ပင် လေးစားသည်—တရားမျှတပြီး၊ ‌‌နန်း‌တော်ကို သိက္ခာရှိစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ အနာဂတ် အိမ်ရှေ့စံမိဖုရားသည်လည်း သူမ၏ အရည်အချင်းအချို့ကို ရရှိပါစေဟု သူမ မျှော်လင့်နေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ရှေ့သို့ တက်လာကာ သူမ၏ အခြားတစ်ဖက်သော လက်မောင်းကို တွဲကူပေးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ပြည်သူ့အရေးကို ဦးဆောင်နေသော အမြင့်ဆုံးဇနီးမောင်နှံသည် မယ်တော်ကြီးကို နင်ရှို့အဆောင်သို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်ရှိသော အမတ်များနှင့် ‌‌နန်းတွင်းသူများမှာလည်း အရိုအသေပြုပြီးနောက် လူစုခွဲသွားကြသည်။

ကိုယ်လုပ်တော်အချို့မှာမူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ မယ်တော်ကြီးက ယွီဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူမကို လူပုံအလယ်တွင် ဆူပူလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူမက ချီးကျူးစကားသာ ပြောသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ သားမွှေးအနွေးထည်ကို ပြင်ဝတ်လိုက်သည်။ ယနေ့မှာ အလွန်ပင် အေးလှသဖြင့် သူမ၏ နန်းဆောင်သို့ အမြန်ပြန်ကာ လက်ဖက်ရည်ပူပူလေး သောက်ချင်နေသည်။

ယခုနှစ် ဝါဂွမ်းထွက်နှုန်းမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် အနွေးထည် အနည်းငယ်သာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မျက်နှာသာပေးခံရဆုံးသူနှင့် ဤစီမံကိန်း၏ အဓိက လက်ဦးဆောင်သူဖြစ်သော ယွီမြောင်ဟွာပင်လျှင် နှစ်ထည်သာ ရရှိခဲ့သည်။ နောက်နှစ်တွင် ပြည်တစ်ဝန်း၌ ဝါဂွမ်းများ ပိုစိုက်ပျိုးလာနိုင်ပါက ‌‌နန်းတွင်းအစေခံများပင်လျှင် ရရှိနိုင်ကြလိမ့်မည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ ဤ‌‌နန်းတွင်းလုပ်ကြံမှုစနစ်ကလည်း လုံးဝကြီးတော့ အသုံးမကျတာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။

စနစ်သည် တာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ်တစ်ခါ ဆုံးမရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ သတ်မှတ်ထားသော တင်းကျပ်သည့် စည်းကမ်းချက်များကို သတိရသွားကာ ပါးစပ်ပိတ်နေလိုက်တော့သည်။

...

မယ်တော်ကြီးသည် မြို့တော်မှ တစ်နှစ်နီးပါး ခွာနေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ နန်းဆောင်ကိုမူ သေသေချာချာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းထားကြလေသည်—ပြတင်းပေါက်များမှာ ပြောင်လက်နေပြီး၊ အိပ်ရာများမှာလည်း မီးဖိုများဖြင့် နွေးထွေးနေကာ အကောင်းဆုံးသော မီးခိုးမဲ့ ငွေမီးသွေးများမှာ မီးဖိုတွင် တောက်လောင်နေသည်။

နန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် မယ်တော်ကြီးသည် အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များပင် ထွက်လာသည်။ ‌‌တော်ဝင်အစေခံများ၏ ကူညီမှုဖြင့် သူမသည် အိပ်ဆောင်သို့သွားကာ အဝတ်အစားများလဲခြင်း၊ မျက်နှာသစ်ခြင်းနှင့် ခရင်မ်လိမ်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးသောအခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများစွာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အပြင်ခန်းသို့ ပြန်လာသောအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီးက လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးဆေးဆေး သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဧကရာဇ်မှာမူ ပို၍ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိနေကာ၊ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် မှီလျက်ရှိပြီး၊ ဘေးရှိ စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် မယ်တော်ကြီး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော မုန့်အသစ်အချို့ ရှိနေသည်။

သူမသည် ခုံတန်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ အထိန်းတော် ကျိုးက သူမ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ လင်းနို့နှင့် အသက်ရှည်ခြင်း ပုံစံများ ပန်းထိုးထားသော သိုးမွှေးစောင်ကို ခြုံပေးလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် ခရုခွံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မုန့်လေးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး ခံစားချက်မှာ ကြွပ်ရွသော အပြင်ဘက်အလွှာဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ လျှာပေါ်တွင် အရည်ပျော်သွားသော နူးညံ့ဖြူဖွေးသည့် အတွင်းသားအရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်—ယင်း၏ နူးညံ့မှုမှာ အပြင်ဘက်အလွှာနှင့် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်လှသည်။

"ဒီမုန့်က တကယ်ကောင်းတာပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ‌‌တော်ဝင်မီးဖိုဆောင်ကို နောက်ထပ်တစ်ပွဲ ပို့ခိုင်းလိုက်အုံး" မယ်တော်ကြီးက အရသာရှိသော မုန့်ကြောင့် စိတ်ကြည်လင်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီမုန့်လုပ်နည်းကို ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့(ယွီမြောင်ဟွာ)က စာအုပ်ထဲကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မလည်း ဒါကို တကယ် သဘောကျတယ်"

မယ်တော်ကြီးက ထပ်ပြောခဲ့သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့။ အဲဒီ မိန်းကလေးယွီလား"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က စိတ်သဘောထား ကြီးပါတယ်။ သူမမှာ ကောင်းတဲ့ မုန့်လုပ်နည်းတွေ ရှိလာတိုင်း အမြဲတမ်း ဝေမျှပေးလေ့ရှိတယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ယွီမြောင်ဟွာအကြောင်းကို ဤမျှအထိ ချီးကျူးပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ၊ မယ်တော်ကြီး စိုးရိမ်သွားသည်—ဒီယွီမျိုးရိုးက သူမသားတော်တင်မကဘဲ မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ပြုစားထားတာလား။

သူမရဲ့ အမှောင်ပညာတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။

သူမ အထိန်းတော်ကျိုးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ တောင်းထားတဲ့ လက်ဖွဲ့တွေကို ယူခဲ့ပါအုံး"

အထိန်းတော် ကျိုးသည် မကြာမီမှာပင် စန္ဒကူးသေတ္တာတစ်လုံးနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ပြီး၊ ယင်းကို ဖွင့်ပြလိုက်သောအခါ ဘုရားရှေ့တွင် ကောင်းချီးပေးထားသော လက်ဖွဲ့ပေါင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်ဖွဲ့များကို ကြည့်ရင်း မယ်တော်ကြီးသည် ပိုပြီး မတောင်းခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရသွားသည်—‌‌နန်းတော်ထဲက လူတိုင်းမှာ တစ်ခုစီ ရှိသင့်တာ၊ မဟုတ်ရင် အားလုံး ယွီမြောင်ဟွာရဲ့ ပြုစားတာကို ခံရကုန်လိမ့်မယ်။

သူမသည် အဆောင်နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရား၏ လက်ထဲသို့ တည်ကြည်စွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားကြ။ ဘယ်တော့မှ မချွတ်နဲ့။ ဒါက မင်းတို့အတွက် ငါ အထူးတလည် လုပ်ပေးထားတာ" သူမက အလေးအနက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ၎င်းတို့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံရယူကာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး မယ်တော်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်က သူ၏မယ်တော်နှင့် သီးသန့်စကားပြောလိုသည်ကို သိရှိသဖြင့်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့မှာမူ သူ၏မယ်တော်နှင့် ကုမိသားစုကိစ္စကို ဆက်ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဧကရာဇ်သည် အခြားသူများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကုမိသားစု၏ ပင်မအနွယ်ဝင်များ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျူးလွန်ခဲ့သော မကောင်းမှုများကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

"အထိန်းတော် လီတင်မကဘဲ၊ မယ်တော့်နန်းဆောင်ထဲမှာ ပင်မအနွယ်ဝင်တွေ လွှတ်ထားတဲ့ သူလျှို နောက်ထပ် သုံးယောက်ရှိသေးတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက ကုရှီရှီက ယွီမြောင်ဟွာကို ‌ကိုယ်ဝန်သွေးခုန်နှုန်း ပေါ်လာအောင် ဆေးခတ်ပြီး အကွက်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"

မယ်တော်ကြီးသည် ‌‌တော်ဝင်အမွေဆက်ခံသူများ၏ ကိစ္စတွင် မည်သည့်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကိုမဆို မုန်းတီးသူဖြစ်သည်။ "သူတို့က အရမ်းကို အတင့်ရဲလွန်းနေပြီ" သူမ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ကုမိသားစုကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အိမ်ရှေ့စံတစ်ယောက်ကို လိုချင်နေကြတာပဲ၊ ဒါမှ သူတို့မိသားစုက ထာဝရ ကြီးပွားနေမှာကိုး"

အနောက်ဆောက် လုပ်ကြံမှုများတွင် အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်သဖြင့်၊ မယ်တော်ကြီးသည် ဧကရာဇ်၏ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ထိုအကြံအစည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်—ကုရှီရှီသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ "ကိုယ်ဝန်" ကို အသုံးချကာ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အကွက်ဆင်ရန်နှင့် အိမ်ရှေ့စံကို ပစ်မှတ်ထားရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဧကရာဇ်သည် အလိမ်မခံခဲ့ရပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဘွဲ့ထူးများကို အသုံးချကာ ဒုတိယအနွယ်ဝင်များက ပင်မအနွယ်ဝင်များကို စွဲချက်တင်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ပင်မအနွယ်ဝင်များအား သူတို့၏ ပြစ်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးကာ ဒုတိယအနွယ်ဝင်များကိုလည်း သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို အနောက်ဆောင်၏ မကောင်းသတင်းများ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဧကရာဇ်၏ မယ်တော်ဘက်မှ မိသားစုကိုလည်း လူသိရှင်ကြား အရှက်မကွဲစေဘဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူမအတွက်ဆိုလျှင် ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးပေါင်းလျှင်ပင် သူမသားတော်၏ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းကိုပင် မမီနိုင်ပေ။

အမှန်တရားကို သိရှိသွားပြီးနောက်၊ မယ်တော်ကြီးသည် ပင်မမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ကံကြမ္မာအပေါ် မည်သည့်စာနာမှုမျှ မရှိတော့ပေ။

ကုရှီရှီနှင့် သူမ၏မိခင် သခင်မချွေ့တို့မှာ တကယ်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤမျှအထိ ပြစ်မှုကျူးလွန်ထားသော်လည်း ဧကရာဇ်က သူတို့၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးထားခြင်းမှာပင် ကရုဏာထားရာ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် နောင်တရမည့်အစား သူမတို့ သားအမိကြားတွင် သွေးခွဲရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

သူမ၏ ပုတီးကို စိပ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလေသည်။ "စီအန်း ဘုရားကျောင်းမှာ ရှိနေတုန်းက မင်းရဲ့ အဖိုးကို အိပ်မက်မက်ခဲ့တယ်။ သူက မင်းရဲ့ဦးရီးတော်ကို ကောင်းကောင်းမဆုံးမခဲ့မိလို့ လူ့အရေခြုံတဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားရပြီး၊ ဘိုးဘေးတွေကို အရှက်ခွဲခဲ့မိတဲ့အတွက် နောင်တရနေခဲ့တယ်။ သူ သေလွန်ပြီးနောက်မှာ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေမှာကို ငါ မလိုလားဘူး။ အဲဒီတော့ ပင်မအနွယ်ဝင်တွေကို မိသားစုဘုရားကျောင်းဆီ ပို့လိုက်ပါ။ သူတို့အနေနဲ့ နေ့တိုင်း နှလုံးသားဆုဒြာ ဆယ်စောင်ကို ကူးယူပြီး ဗုဒ္ဓရှေ့မှာ လှူဒါန်းရမယ်"

နှလုံးသား ဆုဒြာမှာ မရှည်လျားသော်လည်း ၎င်းကို ကူးယူရာတွင် အလွန်ပင် တိကျရန် လိုအပ်သည်—စာလုံးတစ်လုံး မှားယွင်းခြင်း သို့မဟုတ် မှင်စွန်းခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပါက အစမှ ပြန်လည်ရေးသားရမည် ဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကိုလည်း တာဝန်ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့က အခြားသူကို အစားထိုးရေးခိုင်းပါက၊ ၎င်းမှာ စိတ်ရင်းမမှန်ကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး တာဝန်ကို နှစ်ဆတိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့လျှင် ဆယ်စောင်ဆိုပါက သူတို့တစ်နေ့လုံး အလုပ်ရှုပ်နေပေလိမ့်မည်။

မူလက ပင်မအနွယ်ဝင်များ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ ကုရှီရှီတစ်ဦးတည်းကိုသာ ထျန်ယိ သီလရှင်ကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသောသူများမှာ နေအိမ်တွင်သာ ကျန်ရစ်ကာ သခင်မကု၏ လက်ဖွဲ့များဖြင့် အသက်ဆက်နေခဲ့ကြသည်။ ဇိမ်မခံနိုင်တော့သော်လည်း သူတို့၏ဘဝမှာ ထိုမျှအထိတော့ မခက်ခဲခဲ့ပေ။

ယခုအခါ သူတို့သည် မယ်တော်ကြီးကို အမျက်ထွက်စေခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် သူတို့အားလုံးကို ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်—သူ့မယ်တော်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသူ ဖြစ်မှန်း သူသိထားပြီးသားဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ ကောင်းကျိုးများဖြစ်သော သကြားဖြူမှစ၍ ဝါဂွမ်းအထိ ကိစ္စများကို ပြောပြကာ၊ သူမအပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုမှာ အရည်အချင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း မယ်တော်ကြီးအား နားလည်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် ပထမတွင် ဧကရာဇ်က ယွီမြောင်ဟွာ၏ အောင်မြင်မှုများကို ချဲ့ကားပြောဆိုနေသည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဝါဂွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူမ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဗဟုသုတ မရှိသော အမျိုးသမီး မဟုတ်ပေ။ ဝါဂွမ်းကို တိုးချဲ့စိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်းမှာ သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထိုက်သော အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်—သာမန် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားပေ။

ယွီမြောင်ဟွာက စာအုပ်ထဲကနေ ဝါဂွမ်းအကြောင်း "ရှာတွေ့" ခဲ့ခြင်းမှာ သူမကို ပူးကပ်နေသော နတ်ဆိုးကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုနတ်ဆိုးက သူမနှင့် ဧကရာဇ်ကြားတွင် သွေးခွဲရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မမြင်ခဲ့ရပါက၊ သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ အရည်အချင်းကြောင့်ပင် သူမကို သဘောကျမိပေလိမ့်မည်။

ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ မယ်တော်ကြီးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "သူမက လိမ္မာတဲ့ ကလေးမလေးပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းနဲ့ မိဖုရားကြီးက သူမကို ဒီလောက် သဘောကျနေကြတာကိုး"

"သူမ အချိန်ရတဲ့အခါ ငါ့ဆီလာပြီး စကားပြောဖို့ လွှတ်လိုက်ပါအုံး"

ဧကရာဇ်၏ ရှေ့တွင် သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် မုန်းတီးမှုကို မပြနိုင်သဖြင့် ချစ်ခင်ဟန်ဆောင်နေခဲ့ရသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သူ့မယ်တော်က ယွီမြောင်ဟွာကို မမုန်းတီးသရွေ့ သူ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့်၊ ဖေးလင်ယွဲ့သည် ကြာကြာမနေတော့ပေ။ ‌‌နန်းတွင်းအစေခံများကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူသည် မူလက ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ အရင်သွားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်၊ သူမပြောသော တာဝန်အသစ်နှင့် ရရှိမည့် ဆုလာဘ်အကြောင်းကို သိချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်မှာ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ နန်းဆောင်နှင့် ပို၍ နီးနေသဖြင့်...

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူသည် ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်သို့ မသွားမီ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အဆောင်သို့ ခေတ္တဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ တစ်နာရီမျှ ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် သူလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘဲ ဆံပင်များကိုပင် ဖြေချထားပြီး ဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မျက်နှာသာပေးပြီး၊ သူမ၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံအရ ဇနီးကြီးအပေါ် လွှမ်းမိုးသော ကိုယ်လုပ်တော်များကို မုန်းတီးသူဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့်၊ ထိုညတွင် ဧကရာဇ်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့်သာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီး ပြန်ရောက်သည့်နေ့မှာပင် ဧကရာဇ်က သူမထံသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သူမကို ပစ်မှတ်ထားစေရန် လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

[အားးး! အကယ်၍ မယ်တော်ကြီးက ငါ့ကို မုန်းသွားရင်၊ အဲဒါ ဧကရာဇ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ် QAQ]

[Host ၊ စိတ်ကို တင်းတင်းထားစမ်း! ‌‌နန်းတွင်းဇာတ်လမ်းရဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ယောက္ခမဆိုတဲ့ အတားအဆီးမှာတင် ရပ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဧကရာဇ်က မင်းဘက်ကနေ ရပ်တည်လာအောင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ လုပ်ရမယ်! ဒီတာဝန်ကိုသာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လိုက်ရင်၊ မင်းက ပညာရှိတွေရဲ့ အားကိုးရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!]

တာဝန်အကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့်ပင် ယွီမြောင်ဟွာသည် လက်လျှော့လိုက်ချင်တော့သည်။ သူမသည် စာပုံနှိပ်စက် နည်းပညာအကြောင်းကို အမှန်တကယ် သိသော်လည်း၊ စနစ်၏ အကူအညီမပါဘဲ အလိုလို ထုတ်ဖော်ပြသရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အိပ်မက်မက်လို့ သိတာပါလို့ ပြောရမှာလား။

ယွီမြောင်ဟွာသည် စနစ်ကို ကျော်လွှားပြီး ဖြတ်လမ်းနည်း သုံးနိုင်မလားဟု စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

တာဝန်တစ်ခုလား။ ပြီးတော့ ပညာရှိတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။

သူတို့ တာဝန်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖေးလင်ယွဲ့ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်မျှပင် ပညာရှိပြီး အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ပညာရှိများက သူ၏အောင်မြင်မှုများကို ရေးသားချီးကျူးခြင်း မရှိပါက၊ ပြည်သူများက မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။ ပညာရှိများ၏ ကလောင်တံမှာ စစ်သည်များ၏ ဓားထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

'ဒါနဲ့၊ အဲဒီတာဝန်က ဘာလဲ။ ဒီတစ်ခါရော မယ်တော်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။ အားး... သူ ပိုပြီး နားလည်အောင် ဘာလို့ ထပ်ပြီး မဆွေးနွေးကြတာလဲ။'

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ အတွေးအားလုံးကို မမြင်နိုင်ပေ—သူမက နတ်ဘုရားနှင့် စကားပြောမှသာ သူ သိရှိနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

'ဟင်း... အကယ်၍ ဆုလာဘ်ရဖို့အတွက် မယ်တော်ကြီးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရမယ်ဆိုရင်တော့... သူ ပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို မထိခိုက်စေဘဲ တာဝန်ပြီးမြောက်မယ့် တခြားနည်းလမ်း ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။'

'ဒါမှမဟုတ် မယ်တော်ကြီးကို အမှန်အတိုင်းပြောပြပြီး၊ သူမကို ကူညီခိုင်းရမလား။'

'မဟုတ်သေးဘူး—' ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ ပြန်လည်နှိပ်ကွပ်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အကြွင်းမဲ့ မယုံကြည်နိုင်ပေ၊ သူ့မယ်တော်အရင်းကိုပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့"

ယွီမြောင်ဟွာသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်ပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သရုပ်ဆောင်ပြိုင်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်မှ အစေခံများသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ဆုတ်ခွာပေးလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးကို လွတ်လပ်စွာ ရှိနေစေခဲ့သည်။

သူတို့၏ သခင်မသည် ဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်မျှအထိ နေရာရထားသည်ကို သူတို့ မည်သည့်အခါမျှ သံသယမရှိတော့ပေ။ အရှင်မင်းကြီးသည် သူတို့၏ မယ်မယ်ကို တကယ်ပင် မျက်နှာသာပေးနေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ကို ဧည့်ခံရန် အာရုံစိုက်နေရသဖြင့်၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် စနစ်နှင့် စကားပြောရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖေးလင်ယွဲ့သည် တာဝန်အကြောင်း ထပ်ကြားရရန်အတွက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသည်။

ဆုလာဘ်မှာ ပညာရှိများကြားရှိ တော်ဝင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့်၊ သေချာစွာ နားမလည်မချင်း ဖေးလင်ယွဲ့သည် အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ထိုညတွင် ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်၌ပင် အိပ်စက်ခဲ့သည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်