အခန်း ၂၄

အပိုင်း ၂၄

ဖေးလင်ယွဲ့မှာ သူ၏ဇွဲကြောင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်—ဖေးလင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် တာဝန်အသေးစိတ်နှင့် ဆုလာဘ်အကြောင်း အားလုံးကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုစကားများသော နတ်ဘုရားမှာ ယွီမြောင်ဟွာကို ခဏခဏ လာရောက်သတိပေးနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'အဟမ်း... သူက နတ်ဘုရားကို စကားများတယ်လို့ မခေါ်သင့်ဘူး—ဒါက မလေးစားရာ ရောက်နေမှာ။'

'ဒါဆို သူလုပ်ရမှာက မယ်တော်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ ယွီမြောင်ဟွာဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးရမယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖို့ပဲ မဟုတ်လား။'

သူသည် စဉ်းစားနေခဲ့သည်- ထိုမြေစေးသုံး စာလုံးရွှေ့ပုံနှိပ်စနစ်မှာ ပုံနှိပ်နည်းပညာအသစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား။ ယခုအခါ စာအုပ်များမှာ အလွန်ဈေးကြီးလှသဖြင့် ချမ်းသာသူများသာ ပညာသင်ကြားနိုင်ကြသည်။ အကယ်၍သာ စာအုပ်ဈေးနှုန်းကို လျှော့ချနိုင်ပြီး လူအများ စာဖတ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါက၊ သူသည် သမိုင်းတွင် ပညာရှိဧကရာဇ်တစ်ဦးအဖြစ် ကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်- အကယ်၍ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါက၊ သူ့အား ချက်ချင်း အကြောင်းကြားရမည်။

....

မယ်တော်ကြီး နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ကိုယ်လုပ်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ မယ်တော်ကြီးအား အရိုအသေပေးရန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ ယနေ့ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။ ဧကရာဇ်သည် မနေ့က မိဖုရားခေါင်ကြီးထံသို့ ခေတ္တမျှသာ သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ညတွင် ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်သို့ ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့နဲ့ မခွဲနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရတာလား။'

'ဘုရားကျောင်းမှာ သူမ အထူးတလည် ကောင်းချီးပေးခဲ့တဲ့ အဆောင်က လုံးဝ အစွမ်းမပြတာလား။'

'ဒါမှမဟုတ် ယွီမြောင်ဟွာကို ပူးကပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးက သာမန်အဆောင်တွေနဲ့ မနှိမ်နင်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေတာလား။'

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားကာ သူမ၏ ပုတီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ယင်းမှ ခွန်အားကို ရယူနေသကဲ့သို့ပင်။

ဧကရာဇ်ကို ဖျက်ဆီးမည့် ဤသို့သော အန္တရာယ်ရှိသော အမျိုးသမီးကို ‌‌နန်းတွင်းထဲတွင် သူမ ဆက်ရှိနေခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ခိုင်မာသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ဘုရားခန်းဆောင်ငယ်လေးတွင် ဆရာတော်ကြီးတစ်ပါးက ၄၉ နှစ်တိုင်တိုင် ထုဆစ်ထားသော ကျောက်စိမ်းဖြူ ကွမ်ရင်ရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူ ရှိသည်—၎င်းမှာ သာမန်ဘုရားရုပ်ပွားတော်များထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။ မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ ၎င်း၏ အကြည့်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

ယွီမြောင်ဟွာကို ပူးကပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို အဲဒီရုပ်ပွားတော်ကပဲ သန့်စင်ပေးပါစေ။

ယွီမြောင်ဟွာနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

မယ်တော်ကြီးသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ ရုန်းကန်မှုကို သတိရကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'ဒီကလေးမလေးက မကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်တာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးတွေကိုသာ အောင်မြင်စွာ နှင်ထုတ်နိုင်ရင်၊ သူမရဲ့ အသက်ကိုတော့ ချမ်းသာပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။'

နံနက်ခင်း တွေ့ဆုံပွဲ ပြီးဆုံးခါနီးအချိန်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကိုယ်လုပ်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ မယ်တော်ကြီး၏ ညင်သာသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၊ ခဏနေခဲ့အုံး။ အိုက်ကျားကို အဖော်လုပ်ပေးပါအုံး"

ကိုယ်လုပ်တော်များ အားလုံးမှာ ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်မနက်လုံး ဘာမှမသိသလိုမျိုး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေခဲ့သော ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားခဲ့သည်။ 'ကိုယ်လုပ်တော်တွေ အများကြီးထဲမှာမှ ဘာလို့ သူမတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်ရတာလဲ။ ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရတော့မှာလား။'

သူမ တကယ်ပဲ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူးနော်!

ယွီမြောင်ဟွာသည် "သိုးငယ်လေး" ထက်ပင် ပို၍ မတရားခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကယ်ကြပါအုံး!

[Host ၊ ငါ ပြောသားပဲ... ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး၊ ဖြစ်လာမှာတွေကတော့ ဖြစ်လာမှာပဲ!]

[ဧကရာဇ်က မင်းဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးလာအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်စမ်း!]

မယ်တော်ကြီးသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်နေသော စာလုံးများကို ထပ်မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

'ထပ်ပြီးတော့လား! အဲဒီအရာက ခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူးလား။ သူမ ဘယ်တော့မှ အလိုမလိုက်ဘူး။'

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်ရှသော အကြည့်နှင့် ရွံရှာမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသောအခါ၊ ကိုယ်လုပ်တော်အချို့မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့်ပင် အော်ဟစ်လိုက်ချင်တော့သည်။

မယ်တော်ကြီးသည်လည်း ယွီမြောင်ဟွာက ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာကို တစ်ဦးတည်း ရယူထားမှုကို မနှစ်သက်ဘဲ၊ ‌‌နန််းတော်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းလိုပုံရသည်။

ယွီမြောင်ဟွာတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ။ ဧကရာဇ်က သူမကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။

ယွီမြောင်ဟွာနှင့် ခင်မင်သော ကိုယ်လုပ်တော်ကျန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ' မယ်တော်ကြီးက အငြိုးရှိနေပုံရတယ်—မြောင်ဟွာ အဆင်ပြေပါ့မလား။'

ယွီမြောင်ဟွာဘက်မှ ကြည့်နေသော အကြည့်ကို ခံစားမိသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မယ်တော်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကောလာဟလ သွေးထိုးမှုကို ယုံကြည်မိသွားပြီး ယွီဖေးအပေါ် အမြင်စောင်းသွားပြီ ဖြစ်ရမည်။

သူမက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်၊ ကျွန်မကိုတော့ မျက်နှာသာ မပေးတော့ဘဲ ယွီမြောင်ဟွာကိုပဲ အနားမှာ ထားတော့မလို့လား။ ကျွန်မလဲ မယ်တော်နဲ့အတူ နေပါရစေအုံး"

ယွီမြောင်ဟွာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ—စံပြအထက်လူကြီးပဲ။ သူမ မိဖုရားခေါင်ကြီးဘက်ကနေ ထာဝရ ရပ်တည်သွားမယ်!

ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် ကြားမှပင် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏စနစ်ကို ဝေဖန်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

[စနစ်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် သဘောကောင်းလဲ ကြည့်စမ်း! မင်းကတော့ သူမကိုပဲ အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားနေတာ။ နင့်ရဲ့ အသိစိတ်ကရော မနာကျင်ဘူးလား။]

စနစ်က ချက်ချင်းပင် "လုံးဝ မနာကျင်ဘူး! ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မှာ အသိစိတ်မှ မရှိတာ!" ဟူသော စတစ်ကာတစ်ခု ပြန်ပို့လိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ - "..."

စနစ်ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုဆိုတာ မိုးလေဝသခန့်မှန်းချက်နဲ့ ဒေါသထွက်စရာ စတစ်ကာလေးတွေ ထပ်တိုးလာတာပဲလို့တော့ မပြောနဲ့ဦး။ ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုက မရှိတာထက်စာရင် ရှိတာကမှ ပိုဆိုးနေသေးတယ်။

ပေါ်လာသော စာတန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် ပို၍ပင် သတိကြီးသွားခဲ့သည်။ 'ဧကရာဇ်တင်မကဘဲ မိဖုရားခေါင်ကြီးပါ ပြုစားခံထားရပုံရတယ်။ ကြည့်စမ်း... သူမက ယွီမြောင်ဟွာကို ဘယ်လောက်တောင် အသည်းအသန် ကာကွယ်ပေးနေလဲဆိုတာ!'

အပြင်ပန်းတွင်မူ မယ်တော်ကြီးသည် နွေးထွေးပျူငှာသော အမူအရာကို ဆက်၍ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ "အိုက်ကျားက သူမကို အရှင်လတ်လတ် စားပစ်မှာ ကြောက်နေတာလား။ ဒီလိုကလေးမျိုးကို အိုက်ကျားက ချစ်တောင် ချစ်သေးတယ်။ မင်းနဲ့ ဧကရာဇ်က သဘောကျတဲ့သူကို အိုက်ကျားလည်း သဘောကျပါတယ်"

ယွီမြောင်ဟွာနှင့် "နတ်ဆိုး" တို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့်၊ ထိုမိန်းကလေးသည် အပြင်ပန်းတွင် လိမ္မာသော်လည်း အတွင်းစိတ်မှာမူ တက်ကြွလန်းဆန်းသူဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ နန်းတွင်းထဲတွင် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် နေတတ်သော ကိုယ်လုပ်တော်များသာ ရှိနေသဖြင့်၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးအနေဖြင့် မယ်တော်ကြီးသည် တက်ကြွသော လူငယ်များကို ပို၍ သဘောကျသည်။ ဤကလေးမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ်ခံထားရသည်မှာသာ နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်...

မယ်တော်ကြီးက ဤသို့ပြောလာသောအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ထပ်၍ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ မယ်တော်ကြီးသည် အမြဲတမ်း စိတ်ကောင်းရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ယွီမြောင်ဟွာ၏ စရိုက်မှာလည်း ချစ်စရာကောင်းသဖြင့် အတူတူရှိနေပါက အမြင်စောင်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ဟု သူမ တွေးမိလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ကိုမူ သူမ အသိပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ထို့ပြင် ယောက္ခမ ဖြစ်တော့မည့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်မှာ- အကယ်၍ ဧကရာဇ်သာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက မယ်တော်ကြီး၏ အနည်းငယ်သော မကျေနပ်မှုမှာ ကြီးမားသော အငြိုးအတေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်က ထိုမျှအထိတော့ အလိုက်မသိတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် စိတ်ထဲမှ ထပ်၍သက်ပြင်းချရင်း၊ အရိုအသေပေးရန် ရောက်ရှိနေသော အခြားကိုယ်လုပ်တော်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် နင်ရှို့နန်းဆောင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူမက ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြပြီး ပြောခဲ့သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၊ အိုက်ကျားအနားကို တိုးလာခဲ့ပါဦး"

သူမ၏ အကြည့်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ အထိန်းတော် ကျိုးက ပန်းထိုးထားသော ထိုင်ခုံငယ်လေးကို ခုံတန်းရှည်ဘေးသို့ ယူလာပေးလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် အရိုအသေပြုကာ ခုံပေါ်တွင် ကျောကို ဆန့်တန်း၍ ထိုင်လိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် စားပွဲပေါ်မှ အဆောင်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်၏။ "ကြည့်... ဒါက စီအန်း ဘုရားကျောင်းကနေ မင်းတို့အားလုံးအတွက် အိုက်ကျား တောင်းလာခဲ့တဲ့ အဆောင်ပဲ"

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုစကားကို တစ်လုံးမျှ မယုံကြည်ပေ။ မယ်တော်ကြီး နန်းတော်က ထွက်သွားတုန်းက သူမ နန်းတွင်းထဲကိုတောင် မရောက်သေးပေ —အကယ်၍ အဆောင်တွေ တောင်းခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မျှ အခြားသူတွေအတွက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူမသည် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသယောင် ဆောင်လိုက်သည်။ "မယ်တော့်ရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မယ်တော်ကြီးသည် အဆောင်ကို တစ်ခုခုလုပ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် နန်းတွင်းရေးရာများတွင် အတွေ့အကြုံရင့်သူ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် ယွီမြောင်ဟွာတွင်လည်း အဆိပ်ရှိမရှိ စစ်ဆေးပေးနိုင်သော စနစ်ရှိသည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

သူမ အဆောင်ကို ယူလိုက်သောအခါ စနစ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် မယ်တော်ကြီး၏ ရှေ့မှာပင် အဆောင်ကို သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ချိတ်ဆွဲပြလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာကို ပူးကပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးက သူမ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်နေတာပဲ။

"အိုက်ကျားအတွက် ဘုရားစာတချို့ ရွတ်ဖတ်ပေးပါဦး" မယ်တော်ကြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဘုရားစာရွတ်ရမှာလား။ ပြဿနာမရှိပါဘူး!

ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်အေးသွားကာ မယ်တော်ကြီး ပြင်ဆင်ထားသော ဘုရားစာများကို ယူ၍ ရွတ်ဖတ်တော့သည်။

ငယ်စဉ်အခါက သူမ ဆိုးနွဲ့တိုင်း မိဘများက ဘုရားစာများ ကူးခိုင်းပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးလေ့ ရှိခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ ဘုရားစာများကို အေးအေးဆေးဆေး ရွတ်ဖတ်နေသည်ကို နားထောင်ရင်း မယ်တော်ကြီး ပို၍ပင် စိတ်ပျက်လာခဲ့သည်။

'အဆောင်ကလည်း အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ဘုရားစာတွေကလည်း အလုပ်မဖြစ်ဘူး။'

'အခုတော့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ကွမ်ရင်ရုပ်ပွားတော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။'

ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးက ထပ်၍ ပြောပြန်သည်။ "ငါနဲ့အတူ ဘုရားခန်းကို လိုက်ခဲ့ပြီး ပုတီးစေ့တွေ ရွေးပေးပါဦး"

ယွီမြောင်ဟွာက လိမ္မာစွာပင် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဘုရားခန်းဆောင်ငယ်လေးတွင် ကျောက်စိမ်းဖြူ ကွမ်ရင်ရုပ်ပွားတော်မှာ ကရုဏာတရားများ တောက်ပနေကာ၊ နူးညံ့သော မျက်နှာပြင်မှာလည်း မှိန်ပျပျ တောက်ပနေသည်။ နတ်ဘုရားမ၏ ကြင်နာသော အကြည့်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းမှုအားလုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်မည့်အလား ထင်ရသည်။

ထိုရုပ်ပွားတော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယွီမြောင်ဟွာသည် မယ်တော်ကြီးနှင့်အတူ ပုတီးစေ့များကို ရွေးချယ်ပေးနေခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီးမှာ အလွန်ပင် သဒ္ဓါတရား ထက်သန်နေပုံရကာ ပုတီးစေ့တစ်စေ့ကို ကောက်ယူတိုင်း ဘုရားစာများကို ရွတ်ဆိုနေသည်။

သူမလည်း အလျှော့မပေးဘဲ အလားတူပင် သဒ္ဓါတရား ထက်သန်သည့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူကြီးများကို စိတ်ချမ်းသာအောင် ထားပေးဖို့ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ကွမ်ရင်နတ်ဘုရားမ တကယ်ရှိခဲ့ရင်၊ သူမကို နောက်ဘဝမှာ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာဆီကို ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် ပေးဖို့နဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါစေလို့ သူမ ဆုတောင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ စနစ်ကလည်း သွေးထိုးပေးနေခဲ့သည်။

[Host ၊ မယ်တော်ကြီးက မင်းကို လူသိရှင်ကြား နှိပ်စက်နေတာပဲ! သူမက မင်းကို တကယ်ပဲ မုန်းနေတာ! အကယ်၍ ဧကရာဇ် ရောက်လာရင် မင်း ငိုပြလိုက်—အသည်းအသန် ငိုပြလိုက်စမ်း။ ဒီလို မတရားမှုကိုတော့ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။]

[အမြင်စောင်းနေတာကို ရပ်စမ်း။ မယ်တော်ကြီးလည်း ပုတီးစေ့တွေ ရွေးနေတာပဲ—ငါ့ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက အဖော်လိုချင်လို့ နေမှာပါ။ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ—ငါက လူကြီးတွေ သဘောကျတာ ခံရတဲ့သူလေ။ ချစ်စရာကောင်းအောင် မွေးဖွားလာတာကိုး။]

ယွီမြောင်ဟွာသည် ငယ်စဉ်က သူမ၏ အဘွားနှင့်အတူ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်များကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ လူကြီးများမှာ သူမကို သဘာဝအလျောက်ပင် သဘောကျတတ်ကြသည်။ ပုတီးစေ့ရွေးရခြင်းမှာ သူမအတွက် ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ပင်—သူမသည် နှလုံးသားဆုဒြာကိုပင် ကလေးကဗျာကဲ့သို့ ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။

သူမအတွက်ဆိုလျှင် မယ်တော်ကြီး၏ တောင်းဆိုချက်များမှာ နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးလှသည်။ ဤသို့ သိရှိသွားခြင်းကြောင့် ယွီမြောင်ဟွာ၏ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမကို အဝတ်လျှော်ပြားပေါ်မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် အပ်နဲ့ထိုးတာမျိုးတော့ မဟုတ်သေးဘူးပေါ့။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်နေသော စကားများကို မြင်နေရသည့် မယ်တော်ကြီးမှာမူ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်- ယွီမြောင်ဟွာက တကယ်ကို လိမ္မာတဲ့ ကလေးမလေးပဲ—နတ်ဆိုး ပူးကပ်ခံလိုက်ရတာကသာ ကံဆိုးတာ။

ဒီမိစ္ဆာက သူမ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်နေပုံရတယ်—ကွမ်ရင်ရုပ်ပွားတော်တောင် နှိမ်နင်းနိုင်ပုံမရဘူး။

မယ်တော်ကြီးသည် ဆရာတော်ကြီးတစ်ပါးကို ပင့်ဖိတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်အထိ ယွီမြောင်ဟွာကို နင်ရှို့နန်းဆောင်တွင်သာ ထားရှိမည်ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် သူမသားတော်နဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးလို မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးရှိနေတာကို သိလေသည်၊ ဒါကြောင့် ယွီမြောင်ဟွာရဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့်တော့ သူမ လှည့်စားခံရမှာ မဟုတ်ပေ။

...

နံနက်ခင်း နန်းတွင်းအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖေးလင်ယွဲ့သည် သတင်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်- မယ်တော်ကြီးထံ အရိုအသေပေးရန် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့်အတူ လိုက်သွားသော ယွီမြောင်ဟွာကို မယ်တော်ကြီးက ဆက်ထိန်းသိမ်းထားသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

ထပ်၍စုံစမ်းကြည့်သောအခါ၊ သူ၏မယ်တော်က ယွီမြောင်ဟွာကို တရားရွတ်ဆိုရာတွင် အဖော်လုပ်ခိုင်းထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဘုရားခန်းဆောင်သို့ သွားကာ ပုတီးစေ့များ ရွေးနေကြသည်မှာ နှစ်နာရီပင် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နေ့လယ်စာပင် မစားရသေးပေ။

သူ၏မယ်တော်သည် သူ၏နန်းတွင်းရေးရာများတွင် မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့သလို၊ သူ မည်သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း သဘောထား မှတ်ချက်ပေးလေ့မရှိပေ။

'ယွီမြောင်ဟွာက အမြဲတမ်း ချစ်စရာကောင်းနေတာပဲ—သူ့မယ်တော်က ဘာကြောင့် မကျေမနပ် ဖြစ်ရတာလဲ။'

မနေ့က သူ ရှင်းပြပြီးနောက်မှာ မယ်တော်ကြီးက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သဘောတူခဲ့ပုံရပါတယ်။

ဖေးလင်ယွဲ့ ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။ 'မနေ့က မယ်တော်က သူ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပဲ။'

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယွီမြောင်ဟွာ၏ တာဝန်အကြောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်—ဒါက အဲဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလား။

အချိန်မဆွဲဘဲ ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ၏နန်းတွင်းဝတ်စုံကို လဲလိုက်ပြီး နင်ရှို့နန်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သူ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မယ်တော်ကြီးကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ အသက်ကြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ပုတီးစေ့များကို နှစ်နာရီကြာအောင် ထိုင်ရွေးနေရသည်မှာ သူမ၏ ကျောကို အလွန်ပင် နာကျင်စေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူမက အနားယူပြီး ယွီမြောင်ဟွာကိုပဲ ဆက်လုပ်ခိုင်းနေပါက၊ ၎င်းမှာ နှိပ်စက်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို လက်ခံရာ ရောက်မည် မဟုတ်ပါလား။ သူမသည် နတ်ဆိုးကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မပေးလိုသဖြင့်၊ အတင်းအကျပ် ဆက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

'အခုတော့ သူ့သားတော်က တကယ်ပဲ ရောက်လာပြီပေါ့—တကယ်ကို စိတ်တိုစရာပဲ!'

'သူက သူမကို ဒီလောက်တောင် မယုံကြည်တာလား။ သူမက သူ့ရဲ့ မယ်တော်အရင်းပဲလေ!'

"မယ်တော်"

ဧကရာဇ်သည် ဘုရားခန်းဆောင်ထဲသို့ အသိမပေးဘဲ ဝင်လာခဲ့ရာ၊ မယ်တော်ကြီးနှင့် ယွီမြောင်ဟွာတို့မှာ ဖျာပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ပုတီးစေ့များ ရွေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသော်လည်း၊ မယ်တော်ကြီးမှာမူ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ အကြည့်များမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။

သူ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ကြီး၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ "ဧကရာဇ်၊ မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း! အိုက်ကျားနဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ တရားမှတ်နေတာကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်နဲ့"

သူမသည် အခန်းထဲရှိ အခြားအစေခံများကို ကြည့်ကာ ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ အစေခံများသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်ကြသည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်