အခန်း ၂၅

အပိုင်း ၂၅

[Host၊ ဧကရာဇ် တကယ်ရောက်လာပြီ! သူ မင်းကို လာကယ်တာပဲ! ဝါး... ဒီနေ့ကစပြီး ငါက သူ့ရဲ့ အမာခံပရိသတ်ပဲ! သူက အမြဲတမ်း အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ ပေါ်လာတတ်တာ—ဒါကိုပဲ သူရဲကောင်းလို့ ခေါ်တာနေမှာ]

ယွီမြောင်ဟွာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

[ငါ မယ်တော်ကြီးနဲ့ အဆင်ပြေပြေ ရှိနေတာပဲကို။ ဘယ်သူက အကယ်ခံချင်တယ်လို့ ပြောလို့လဲ။ သူက မယ်တော့်ကို လာပြီး အရိုအသေပေးတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အဝေးကြီး လျှောက်မတွေးနဲ့ဦး—မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေကလည်း လွန်လွန်းနေပြီ။]

ဧကရာဇ်သည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ ရိုးအသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။

'ယွီမိသားစုရဲ့ သမီးကတော့ တကယ်ကို ရိုးအလွန်းသေးတာပဲ။'

'သူ့မယ်တော်က သူမကို ပြစ်ဒဏ်ပေးချင်တာ သိသာနေတာပဲကို၊ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူမကလည်း အတင်းလိုက်လုပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ယောက်လုံး ပင်ပန်းနေကြတာပဲ။'

တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် ဖေးလင်ယွဲ့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ 'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအခန်းထဲမှာ အခြားသူတွေ မရှိသဖြင့်၊ အကယ်၍ သူ့မယ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေခဲ့ရင်တောင် အခြားသူတွေ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။'

သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "မယ်တော်၊ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပါတော့။ သူမက မယ်တော့်အပေါ် တကယ်ကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းတဲ့သူပါ—ဘာလို့ သူမကို ဒီလောက်အထိ နှိပ်စက်နေရတာလဲ။ မယ်တော်က အရင်က ဒီလိုမျိုး သဘောထားမတင်းမာခဲ့ပါဘူး"

မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ သားတော်က ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ရေခဲရေထဲသို့ နှစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အေးစက်ကာ အလွန်ပင် နာကျင်သွားခဲ့သည်။

သူမ ပုတီးစေ့တွေကို ဒီလောက်ကြာအောင် ထိုင်ရွေးနေရတာ ပင်ပန်းနေမလားဆိုတာကိုတောင် သူ မမေးခဲ့ပေ။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကာ တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဒီကိုလာတာ အိုက်ကျားကို ဆူဖို့အတွက်ပဲလား"

ဝမ်းနည်းစရာအကောင်းဆုံးမှာ၊ ဤအချိန်တွင်ပင် သူမသည် အစေခံများကို အစောကြီးကတည်းက ထုတ်လိုက်မိသည်မှာ တော်သေးသည်ဟု တွေးမိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ 'အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်၏ မရိုသေသော အပြုအမူကို အခြားသူတွေ မမြင်သွားတော့ဘူးပေါ့။'

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ စိတ်ထဲမှ အကူအညီတောင်းနေခဲ့သည်။

'ဒါက ဧကရာဇ်က သူမကို ကယ်နေတာ မဟုတ်ဘူး—ဒါက သူမကို သေမိန့်ပေးနေတာပဲ!'

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့သည်။ သူမ တွေးမိသည်။ 'သူမဆီမှာ ရှိနေတာက နန်းတွင်းလုပ်ကြံမှုစနစ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဉာဏ်ရည်လျော့နည်းစေတဲ့ စနစ်လား။ ဘာလို့ ဧကရာဇ်က သူမနဲ့ တွေ့တိုင်း သမိုင်းစာအုပ်ထဲက လူမိုက်တစ်ယောက်လို ပြုမူနေရတာလဲ။ သူမ ဒါမျိုးကို မလိုချင်ပါဘူး!'

သူမ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အထင်လွဲနေပါပြီ။ မယ်တော်ကြီးက ကျွန်မအပေါ် တကယ်ကို ကြင်နာပါတယ်။ မယ်တော့်အနားမှာ နေခွင့်ရတာ ချန်ချဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် နန်းတွင်းလုပ်ကြံမှုစနစ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

[မင်းကတော့ တုံးလိုက်တာ! ဒါက တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲလေ! ဘာလို့ လျှောက်ပြီး ရှင်းပြနေရတာလဲ။ ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း ညှစ်သတ်လိုက်ချင်တော့တာပဲ!]

[ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း! ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်မူဝါဒ ရှိတယ်လို့ ပြောပြီးပြီပဲ! တာဝန်မအောင်မြင်လို့ ဆုလာဘ်မရရင်လည်း နေပါစေ။ သားအမိကြားမှာ သွေးခွဲတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတာထက် ပိုကောင်းတယ်]

သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်နေသော စာတန်းများကို မြင်သောအခါ ဖေးလင်ယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ 'ယွီမြောင်ဟွာက စိတ်မဝင်စားပေမယ့်၊ သူကတော့ စိတ်ဝင်စားတယ်လေ! သူက အဲဒီဆုလာဘ်ကို လိုချင်တာ!'

မယ်တော်ကြီး၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ သားတော်က သူမကို စွပ်စွဲရန်အတွက် အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ပုတီးစေ့များကို အချိန်အကြာကြီး ရွေးနေရသည့်ကြားမှပင် သူမဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုပေးနေခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာက ပြတ်သားစွာဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ချဲ့ မနေ့ညက အိပ်မက်ဆိုး မက်ခဲ့လို့ စိတ်မအေး ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ မယ်တော်ကြီးက ကရုဏာထားပြီး ကျွန်မကို တရားရွတ်ဆိုပေးခဲ့တာပါ။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ မယ်တော့်ရဲ့ မေတ္တာကို အထင်မလွဲပါနဲ့"

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ယွီမြောင်ဟွာ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ပါးမှာ နီမြန်းသွားခဲ့သည်—သူမသည် မနက်ကတည်းက ဘာမှမစားရသေးသဖြင့် တကယ်ပင် ဗိုက်ဆာနေခဲ့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူအလိုရှိသော အကြောင်းပြချက်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာထားမှာ နာကျင်သည့်ဟန်ပင်။ "တော်ပါတော့။ မယ်တော်ကြီးက မင်းကို ဒီလောက် နှိပ်စက်ထားတာ၊ မုန့်တစ်လုပ်တောင် မကျွေးခဲ့ဘဲနဲ့... မင်းကတော့ မယ်တော့်ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့ လိမ်ပြောနေတာလား။ မင်းကတော့ တကယ်ပဲ စိတ်သဘောထား ကောင်းလွန်းပါတယ်"

သူ၏မျက်လုံးတွင် အနည်းငယ်သော အပြစ်ရှိစိတ် ပေါ်လာသော်လည်း၊ မယ်တော်ကြီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ "မယ်တော်၊ ယွီမြောင်ဟွာက နူးညံ့ပြီး ပညာရှိတဲ့သူပါ။ သူမကို ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ အကယ်၍ မယ်တော် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အငြိုးထားချင်ရင် ကျွန်တော့်ကိုပဲ ထားပါ—သူမမှာ အပြစ်မရှိပါဘူး"

မယ်တော်ကြီးသည် ဆက်၍ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ပါးပေါ်သို့ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ "အိုက်ကျားက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ပဲ လုပ်ချင်ခဲ့တာပါ..."

ယွီမြောင်ဟွာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ 'ဒါပဲ—အခုတော့ သူမ မယ်တော်ကြီးရဲ့ အမုန်းကို တကယ်ပဲ ရရှိသွားပြီ။'

ဧကရာဇ်က သူမကို အခု ကာကွယ်ပေးထားပေမယ့်၊ တစ်နေ့မှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု လျော့ပါးသွားရင်တော့ သူမရဲ့ နေ့ရက်တွေက ရေတွက်လို့ ရနေပြီပေါ့။

ဖေးလင်ယွဲ့က ယွီမြောင်ဟွာကို ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၊ ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်ကို ပြန်တော့"

ယွီမြောင်ဟွာသည် ပါးစပ် ဟလိုက်သော်လည်း ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ ဘာပြောပြော မီးလောင်ရာ လေပင့်သလိုမျိုးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်တော့သည်။ "ချန်ချဲ့ကို သွားခွင့်ပြုပါဦး"

သို့သော် စနစ်မှာမူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

[အားးး၊ လက်ခံသူ၊ တာဝန်ပြီးသွားပြီ!! ဧကရာဇ်က သူ့မယ်တော်ကိုတောင် ဆန့်ကျင်ပြီး မင်းကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ မင်းကတော့ တကယ်ကို ပြုစားနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့သူပဲ။]

[နန်းတွင်းလုပ်ကြံမှု ပင်မတာဝန် ၂.၁ ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်- ဧကရာဇ်က မင်းဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးပြီး၊ မယ်တော်ကြီးရဲ့ နှိပ်စက်မှုကနေ ကာကွယ်ပေးကာ လူသိရှင်ကြား ကာကွယ်မှုကို ပြသစေခြင်း။ ဆုလာဘ်- မြေစေးသုံး စာလုံးရွှေ့ပုံနှိပ်စနစ် နည်းပညာ။]

ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ မည်သည့်ဝမ်းသာမှုမျှ မရှိပေ။ စနစ်၏ အသံမှာ သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးနေသဖြင့် သူမသည် စနစ်ကို ခေတ္တပိတ်ထားလိုက်တော့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့မှာမူ ဆုလာဘ် ရရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် စိတ်အေးသွားခြင်းမှာ ခဏသာဖြစ်ပြီး၊ သူ့မယ်တော်၏ နာကျင်နေသော နှလုံးသားကို မည်သို့ ပြန်လည်ကုစားရမည်နည်းဟူသော အတွေးကြောင့် ခေါင်းခဲသွားခဲ့သည်။

...

ယွီမြောင်ဟွာ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် မယ်တော်ကြီး၏ မျက်ရည်များမှာ ပို၍ပင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် သားတော်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ "မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ နာကျင်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ ငါ့ကို သေစေချင်နေတာလား"

ဖေးလင်ယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "သားတော် လုပ်သမျှ အရာအားလုံးမှာ အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်—ဒါက တချီပြည်ကြီးအတွက်ပါ"

မယ်တော်ကြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကတော့ ပြုစားခံထားရပြီ။ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို နတ်ဆိုးပူးကပ်နေတာ။ အိုက်ကျား သူမကို ဒီကိုခေါ်လာတာက ကွမ်ရင်ရဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ သန့်စင်ပေးဖို့ပဲ"

"ငါ အရင်က မင်းရဲ့ နန်းတွင်းကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ဖူးလို့လား။ ဒီလို အဆိုးအပြစ်ပဲ ခံရမယ့် အလုပ်မျိုးကို အိုက်ကျား ဘာလို့ လုပ်နေရမှာလဲ"

အကယ်၍ ဤသို့သာမဟုတ်ပါက၊ သူမသည် သားတော်၏ ကိစ္စများတွင် မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖေးလင်ယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မယ်တော်... ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့နဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ နတ်ဘုရားကို မယ်တော် မြင်နိုင်တာလား"

မယ်တော်ကြီးက ချက်ချင်း ရွံရှာစွာဖြင့် တံတွေးထွေးလိုက်၏။ "နတ်ဘုရား ဟုတ်လား။ အဲဒီအရာက ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုကို သွေးခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ နတ်ဆိုးပဲ!"

သို့သော် သူမ ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပြီး၊ သူမ၏သားတော်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... မင်းလည်း ဒါကို မြင်နိုင်တာလား"

ဖေးလင်ယွဲ့၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ 'သူ့မယ်တော်လည်း ဒါကို မြင်နိုင်တာပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ရှင်းပြရတာ ပိုလွယ်သွားပြီပေါ့။'

သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒါက သားတော် ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို မျက်နှာသာပေးရတဲ့ တကယ့်အကြောင်းရင်းပါပဲ"

"မယ်တော်က အဲဒီနတ်ဘုရားကို အထင်လွဲနေတာပါ။ သူက စကားပြောတာ ရိုင်းပျပေမယ့်၊ ကတိတော့ တည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးသရွေ့၊ ဆုလာဘ်တွေ ရမှာပါ"

မယ်တော်ကြီးသည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည်။ "ဒါဆို ခုနက မင်းက တမင်သက်သက် ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပေးပြီး ငါ့ကို အော်လိုက်တာက... ဆုလာဘ် ရဖို့အတွက်လား"

ဖေးလင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ့မယ်တော်ကလည်း စကားတွေကို မြင်နိုင်ပြီဖြစ်သဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုတော့ပေ။ သူမကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေစေခြင်းက နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို ကြားရသောအခါ မယ်တော်ကြီး၏ မကျေနပ်မှုများမှာ များစွာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ ဒါဆို ဧကရာဇ်က နတ်ဆိုးပြုစားတာ မဟုတ်ဘဲ ဆုလာဘ် ရချင်လို့ပဲကိုး...

သို့သော် ထိုနတ်ဆိုး၏ စကားများကို သတိရလိုက်သောအခါ သူမ မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်သေးပေ။ "ဒါပေမဲ့လည်း၊ အိုက်ကျားတို့က ဒီလို မသိတဲ့ နတ်ဘုရားကိုတော့ မျက်ကန်း မယုံသင့်ဘူးနော်"

"အိုက်ကျားတို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ရမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါ ကွမ်ရင်နတ်ဘုရားမပဲ ဖြစ်သင့်တယ်"

ဖေးလင်ယွဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်မှာ နက်ရှိုင်းကာ အသံမှာလည်း တည်ကြည်လှသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကွမ်ရင်နတ်ဘုရားမက ကျွန်တော့်အတွက် သကြားဖြူတွေ၊ ဝါဂွမ်းတွေ... ဒါမှမဟုတ် ချန်ပါ စပါးတွေကို မပေးနိုင်ဘူးလေ! စနစ်ကတော့ ဒါတွေအားလုံးကို ပေးနိုင်တယ်"

"အဲဒီဝါဂွမ်းက ဆောင်းရာသီမှာ ပြည်သူတွေကို နွေးထွေးစေနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ချန်ပါ စပါးက တစ်နှစ်ကို သုံးသီးထွက်တယ်လေ! ပြီးတော့ အဲဒါက မိုးခေါင်တာကိုတောင် ခံနိုင်သေးတယ်!"

အကယ်၍ ဘုရားရှင်က ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းလာပြီး ဒါတွေထက် ကောင်းတာတွေကို မပေးနိုင်သရွေ့၊ ဖေးလင်ယွဲ့သည် စနစ်၏ အမာခံနောက်လိုက်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည်။ "တစ်နှစ်ကို သုံးသီးတောင် ထွက်တာလား"

သူမသည် တိုင်းပြည်ရေးရာများကို နားမလည်သူ မဟုတ်သဖြင့်၊ ထိုကဲ့သို့သော ဆန်မျိုးသည် တချီအတွက် မည်မျှအထိ အရေးကြီးကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူမသည် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ပြည်သူများ ပို၍စားဝတ်နေရေး ပြေလည်လာပါက၊ သူမ၏ သားတော်သည် သမိုင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ဒါတွေအားလုံးက တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လို့ ရလာတာလား" သူမ မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ၊ ထိုအချိန်အတွင်း ယွီမြောင်ဟွာကို ကူညီခဲ့သော တာဝန်များကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ့မယ်တော်က စနစ်ကို မြင်နိုင်ခြင်းမှာ ကောင်းသော အချက်တစ်ချက်ဟု သူ တွေးမိလိုက်သည်။ သူသည် ကွမ်ကျွီနန်းဆောင်သို့ ခဏခဏ မသွားနိုင်သော်လည်း၊ မယ်တော်ကြီးကမူ ယွီမြောင်ဟွာကို အချိန်မရွေး ခေါ်ယူနိုင်ပြီး နောင်တွင် တာဝန်များကိုပင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် ဝါဂွမ်းမှာ သူမ မောင်အရင်း၏ မိသားစုကို စတေးပြီး ရရှိလာသော ဆုလာဘ်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ သူမ လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။ "အိုက်ကျား မောင်က ဒီလောက်အထိ အသုံးဝင်မယ်မှန်း မသိခဲ့ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ဒီလောကမှာ ရှိနေခဲ့တာ အလကားတော့ မဖြစ်သွားဘူးပေါ့"

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း မှားယွင်းစွာ ပြောလိုက်မိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ တစ်နေ့လုံး စိတ်လှုပ်ရှားစရာများ ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် သူမ ပုံမှန်ထက် ပို၍ စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ပါပေလိမ့်မည်။

သူမ ချောင်းဟန့်ပြီး စကားကို ပြန်ပြင်လိုက်သည်။ "ဒီလိုနည်းနဲ့ သူက ပင်မမျိုးနွယ်ဝင်တွေရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်ပြီး ပေးဆပ်လိုက်တာပေါ့"

ဖေးလင်ယွဲ့က တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဦးရီးတော်ရဲ့ အပြစ်တွေက ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ အကယ်၍ သူက ဝါဂွမ်းကိစ္စနဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ် အနည်းငယ် ရခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ နောက်ဘဝမှာ တိရစ္ဆာန်အဖြစ်တော့ ပြန်မဖြစ်လောက်ပါဘူး"

မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏သားတော်ကို ကြည့်ကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သူ့လောက် မထူကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမသည် လူတစ်ယောက်ကို ကွပ်မျက်တာက နောက်ဘဝအတွက် ကောင်းဖို့ပါလို့ ဒီလောက်အထိ အရှက်မရှိ ပြောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖေးလင်ယွဲ့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က စိတ်သဘောထား ကောင်းပေမယ့်၊ လိမ္မာပါးနပ်မှုတော့ နည်းနည်းလိုသေးတယ်။ တာဝန်တွေ အများကြီးကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်ရဲ့သားနဲ့၊ သူမက ခဏခဏ လက်လျှော့ဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတာ။ ဒါက မကောင်းဘူး"

မယ်တော်ကြီးသည် သူမသားတော်၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးပင် လှန်လိုက်မိသည်—ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ရဲ့ ခုနက တာဝန်က သူမကိုယ်တိုင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေတာလေ။ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ ကိုယ်တိုင်က မလုပ်ချင်ဖြစ်နေတာတောင်၊ သူမရဲ့ သားအရင်းကတော့ အသည်းအသန်ကို တွန်းအားပေးနေခဲ့တာ။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် မယ်တော်ကြီး၏ အတွေးကို သိရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြောရှာသည်။ "မယ်တော်သာ အမှန်တရားကို သိရင် နားလည်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ကူညီပေးမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့်လဲ မယ်တော့်ရဲ့ မေတ္တာကို အားကိုးပြီး ဒီလို စွန့်စားခဲ့တာပါ"

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ သားတော်က သူမကို အသိအမှတ်ပြုပေးလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီပင်။

'ဘယ်မိခင်ကမှ ဒါတွေကို စိတ်ထဲ ထားနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူက တချီအတွက် လုပ်ဆောင်နေတာပဲလေ။ အစောကြီးကတည်းက မရှင်းပြခဲ့တာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။'

အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင် ယွီမြောင်ဟွာက နတ်ဘုရားနဲ့ စကားပြောနေတာကို မမြင်ခဲ့ရရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ဝါဂွမ်းနဲ့ သကြားဖြူ သက်သေတွေကို မတွေ့ခဲ့ရရင်၊ မယ်တော်ကြီးသည် ဤသို့သော အံ့ဖွယ်များကို မည်သည့်အခါမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ သားတော် ပြောတာ မှန်ပေသည်—ဒါက နတ်ဆိုး မဟုတ်ဘဲ နတ်ကောင်းနတ်မြတ်ပဲ။

ဒီနတ်ဘုရားက နည်းနည်းတော့ ငယ်ပြီး တက်ကြွလွန်းနေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ ကံကောင်းတာက ယွီမြောင်ဟွာက တည်ငြိမ်ပြီး သူ့ကို ထိန်းနိုင်တာပဲ။

အခုမှပဲ ဘာလို့ သူမသားတော်က အိပ်မက်အကြောင်း လုပ်ကြံပြောခဲ့ရလဲဆိုတာ သူမ နားလည်သွားတော့သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ ကွမ်ရင်ရုပ်ပွားတော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ 'စနစ်က ပေးနိုင်တဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ နတ်ဘုရားမက နည်းနည်းတော့ လိုအပ်နေသေးသလိုပဲ။'

ယွီမြောင်ဟွာအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ၊ မယ်တော်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် စောစောက သူမ ထွက်သွားစဉ်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာလေးကို အလိုလို သတိရသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ မယ်တော်ကြီးသည် ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို သဘောကျသွားပြီး သူမအပေါ် သနားစိတ်ပင် ဝင်လာခဲ့သည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ ဒီနေ့တော့ တကယ်ပဲ လန့်သွားရှာမှာပဲ။ သူမက အများကြီး လျှောက်တွေးနေတော့မှာ။ အိုက်ကျားက ဒီလောက် လိမ္မာတဲ့ကလေးကို မတရား ခံရအောင်တော့ မထားနိုင်ဘူး"

'ဒီနေ့ သူမ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို ဆွဲထားခဲ့တာက အခြားကိုယ်လုပ်တော်တွေကြားမှာ ကဲ့ရဲ့စရာ ဖြစ်သွားနိုင်တာကိုး။'

ဧကရာဇ်က တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို အလွန်အမင်း မျက်နှာသာပေးသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် သူမကို အန္တရာယ်ထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မသိသော အပြင်လူများကမူ သူမက ဧကရာဇ်ရဲ့ အချစ်ကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ထားသည်ဟု ထင်မြင်ကာ စိတ်ထဲကနေ မနာလိုဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။

မယ်တော်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ကို တတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက နန်းတွင်းထဲရှိ အခြားသူများ၏ ရန်လိုခြင်းကို သူမ ခံရပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်ကာ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့အား များပြားလှသော ဆုလာဘ်များကို ချီးမြှင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်