အခန်း ၃၂

အပိုင်း ၃၂

အချို့သော ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် မနာလိုဖြစ်နေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အာရုံစိုက်မှု အနည်းငယ်ရရန် ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် သူမမှာမူ ကံတရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို အလွယ်တကူ ရရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ယခုမှပင် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူတို့ထက်ပင် ပို၍ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။

မယ်တော်ကြီးက သူမကို အစကတည်းက မုန်းနေသည်ဟု သိထားပါလျက်နှင့် တစ်နေ့လျှင် သွေးဖြင့်ရေးသော တရားစာ အစောင်လေးဆယ်ကို သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သည်းခံ၍ ကူးရေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမ မျက်နှာသာပေးခံရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ သူတို့တွင် သူမကဲ့သို့ ကံတရားလည်းမရှိ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုလည်း မရှိရာ သူမကို မည်သို့ မုန်းတီးနေနိုင်တော့မည်နည်း။

သူတို့၏ အားကျသော အကြည့်များကို ခံစားမိသောအခါ ယွီမြောင်ဟွာမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့၏။

အမှန်စင်စစ်တွင်မူ နင်ရှို့ နန်းဆောင်တွင် ကုန်လွန်ခဲ့သော သူမ၏ နေ့ရက်များသည် အစားအသောက်များကို အားပါးတရ စားသောက်ရင်း၊ တစ်နေ့လျှင် တရားစာတစ်စောင်ကို အမှတ်အသားအဖြစ်သာ ကူးရေးရင်း ကုန်လွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုနေထိုင်မှုပုံစံက သူမ၏ အသားအရေကိုပင် ပို၍ လှပစိုပြည်စေခဲ့သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဆိုသည်မှာ လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။

[မယ်တော်ကြီးက ငါ့ကို တကယ် ချစ်တာပဲ—ငါ တစ်သက်လုံး သူ့ကို သစ္စာရှိရှိ အလုပ်အကျွေးပြုရမယ်!]

[အခုကစပြီး မယ်တော်ကြီးက နန်းတော်ထဲမှာ ငါ အနှစ်သက်ဆုံး လူသားပဲ!]

ဧကရာဇ်ကလည်း သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံသော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် သူတို့ကြားတွင် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ အမြဲခံစားရ၏။ သူ၏ ကောင်းကွက်များသည် စိတ်ရင်းမှန်မှု ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ပင်။

မူလက သူမသည် ယနေ့တွင် မယ်တော်ကြီးအား အန္တရာယ်ကင်း ဘုရားစာရွတ်ဖတ်ရာတွင် ကူညီပေးရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း မယ်တော်ကြီးမှာ အလွန်ပင် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားလှသဖြင့် ဇာတ်လမ်း၏ အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ကိုင်တွယ်သွားခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် ဘေးမှရပ်ကြည့်ကာ လိမ္မာသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရင်း စိတ်ထဲမှသာ အားပေးနေရန် လိုအပ်ခဲ့၏။

ရှု့ဖေး၏ အကြည့်များမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကူးရေးထားသော တရားစာများကို အထိန်းတော်ကျိုးက ဘာကြောင့် မတုန်မလှုပ် ရှိနေခဲ့လဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်သွားတော့၏။ ယွီမြောင်ဟွာက မည်သူမျှ မကျော်ဖြတ်နိုင်သော စံနှုန်းတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကိုယ်လုပ်တော်ရှန်မှာ သူမ၏ လက်ကိုင်ပုဝါကို တင်းတင်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။ သူမ တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီပင်။ မယ်တော်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် သွေးဖြင့်ရေးသော တရားစာများကို နှစ်သက်နေပြီး ဧကရီကျန့်ယီ အပေါ်ထားသော အာဃာတများကို ယွီမြောင်ဟွာအပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမသာ ယွီမြောင်ဟွာကို အရင်က သတိမပေးခဲ့လျှင် ကောင်းသားဟု နောင်တရနေမိ၏။ သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မရည်ရွယ်ဘဲ ကူညီလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

သူမအနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဖြေသိမ့်နိုင်သည်မှာ ကောလာဟလများကို ကြားသိရချိန်တွင် မီးလောင်ရာလေပင့်ရန် ကြိုးစားချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ထိုဒဏ်မှာ သူမအပေါ်သို့လည်း ကျရောက်လာနိုင်ပေ၏။

မယ်တော်ကြီး၏ အသံမှာ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လူပုံအလယ်တွင် များသောအားဖြင့် သိက္ခာရှိပြီး ကြင်နာတတ်သော ပုံစံရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ကို ပြသခဲလှ၏။

"အိုက်ကျားက ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့လို သိတတ်ပြီး သီလရှိတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို အခုလို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲပြီး မတရားခံရတာကို ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်ဘူး!"

"အိုက်ကျားသာ သူမကို နှစ်သိမ့်မပေးခဲ့ရင်၊ သူမဟာ ဒီလို အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေအတွက် အသက်တောင် အဆုံးစီရင်သွားနိုင်တယ်"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ အသိတရားမှာ ပို၍ပင် နာကျင်လာခဲ့၏။ [မဟုတ်ဘူး! ကျွန်မက အဲလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး!]

မယ်တော်ကြီး၏ ထက်မြက်သော အကြည့်များသည် ရှု့ဖေးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "ရှု့ဖေး၊ ငါ့ကိုပြောစမ်း—လူသားဆန်မှု၊ မိဘအပေါ် သိတတ်မှုနဲ့ တရားမျှတမှု ကင်းမဲ့ပြီး အခုလို ယုတ်မာတဲ့ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်တဲ့သူတွေကို အိုက်ကျားဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ"

"အဆိပ်ခွက်နဲ့လား၊ ပိုးကြိုးအဖြူနဲ့လား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ဓားမြှောင်ကို ပိုနှစ်သက်လား"

မယ်တော်ကြီးသည် အရာအားလုံးကို သိရှိနေခဲ့၏။ ယနေ့ တွေ့ဆုံပွဲမှာ သူမအတွက် ရည်ရွယ်၍ အထူးစီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

မယ်တော်ကြီး၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် ရှု့ဖေး၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားခဲ့၏။ သူမ၏ အသံမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် အသနားခံခဲ့သည်။ "မယ်တော်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ! ကျွန်တော်မျိုးမ ခဏတာ စိတ်မှားသွားပြီး အမှားကြီး မှားခဲ့မိပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်"

ထပ်မံ၍ ဆင်ခြေပေးနေခြင်းမှာ အပိုသာဖြစ်ကြောင်း ရှု့ဖေး နားလည်လိုက်၏။ မယ်တော်ကြီးတွင် ငြင်းကွယ်၍မရသော သက်သေများ ရှိနေပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမသည် မယ်တော်ကြီးအတွက် ရည်ရွယ်၍ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟုပင် အကြောင်းပြရန် မကြိုးစားတော့ချေ။ ထိုသို့ အကြောင်းပြခြင်းက သူမ၏ သေဆုံးမှုကို မြန်ဆန်စေရုံသာမက သူမ၏ မိသားစုကိုပါ ဒုက္ခရောက်စေနိုင်လေသည်။

ယခင်က အကျယ်ချုပ် ကျခံခဲ့ရစဉ်တွင် ရှု့ဖေးသည် သူမ၏ ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရဖူး၏။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအပြစ်ပေးမှုမှာ သူမအား စောင့်ကြိုနေသော အရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကရုဏာသက်ဖွယ် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များသည်လည်း ရှု့ဖေးမှာ ယုတ်မာသော ကောလာဟလများကို ဖြန့်ဝေသူဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားကြလေ၏။ သူမသည် အတော်ပင် မိုက်မဲလှပေသည်။ ယွီမြောင်ဟွာအပေါ်ထားသော အငြိုးအတေးအတွက် မယ်တော်ကြီးကို အသုံးချရဲသည်အထိ သူမက မယ်တော်ကြီးကို အယုံလွယ်သူဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သလား။

သူမ အကျယ်ချုပ်ကျစဉ်က လူအများက သနားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သနားစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ချေ။ သူမ၏ ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးတတ်သော အလေ့အထကြောင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ယွီမြောင်ဟွာသည် ရှု့ဖေး၏ ရန်သူတော်အဖြစ် ကံပါလာပုံရ၏။ ထိပ်တိုက်တွေ့တိုင်း ရှု့ဖေးသာ အမြဲ အရှက်ရခဲ့ရသည်။ မဟုတ်သေး...

မကြာမီမှာပင် "ရှု့ဖေး" ဟူသော အမည်နာမပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကိုယ်လုပ်တော်အချို့မှာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကျဆုံးမှုကို မကြည့်ရက်သဖြင့် မျက်စိမှိတ်ထားကြ၏။ ကိုယ်လုပ်တော် ရှန်မှာမူ သူမအနေဖြင့် ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်မပတ်သက်ခဲ့မိသဖြင့် ဘုရားစာရွတ်ကာ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ ထို့အတူ ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်သည်လည်း များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့၏။ ယခင် သင်ခန်းစာမှာ သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စွဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရှု့ဖေးကဲ့သို့ ပျက်စီးရာလမ်းကို သူမ ဘယ်သောအခါမှ လျှောက်မည်မဟုတ်ချေ။

မယ်တော်ကြီးကမူ ရှု့ဖေးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မရွေးချယ်နိုင်ဘူးလား" ရှု့ဖေးမှာမူ အသံထွက်၍ပင် မငိုရဲလောက်အောင် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် တရှုံ့ရှုံ့နှင့်သာ နေနိုင်တော့၏။

ထို့နောက် မယ်တော်ကြီးသည် ယွီမြောင်ဟွာဘက်သို့ လှည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ဘာမှမသိဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိ၏။

[စနစ်၊ မယ်တော်ကြီးက ငါ့ကို ဘာပြောချင်တာလဲ]

[Host သိချင်တယ်ဆိုရင် စိတ်ဖတ်တဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ အမှတ်တွေ လဲလို့ရတယ်နော်! အမှတ် ၉၉၉,၉၉၉ ပဲ ပေးရမှာပါ!]

[ဈေးကြီးလွန်းတယ်—ငါတစ်သက်လုံး စုရင်တောင် အဲဒီလောက် ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါက အဲဒီစွမ်းရည်ကို မကြိုက်ဘူး] ယွီမြောင်ဟွာက တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်၏။ သူမသည် အခြားသူများ၏ အတွေးကို သိလိုစိတ်မရှိပေ။ အရာအားလုံးကို သိနေခြင်းက သူမ၏ လှပသော အမြင်များကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မသိခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ဖတ်သည့် စွမ်းရည်အကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ မယ်တော်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။ မည်သူမျှ၊ အထူးသဖြင့် သူမကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးမှာ မိမိ၏ အတွေးများကို အသိမခံလိုကြချေ။ ယွီမြောင်ဟွာက ငြင်းလိုက်သောအခါမှသာ သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့ပြီး—ထိုအရာမှာ ဝယ်မနိုင်လောက်အောင် ဈေးကြီးနေ၍ တော်သေးသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ယွီမြောင်ဟွာနှင့် တွဲနေသော နတ်ဘုရားမှာ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားများကို ပေးနိုင်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။ သို့သော် ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း အကန့်အသတ် ရှိနေပုံရသည်။ သူမနှင့် ဧကရာဇ်တို့က သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို မြင်နေရသည်ကို ၎င်းက မသိရှိခဲ့ချေ။ ဉာဏ်ထက်မြက်သူဆိုလျှင် ဤအချက်ကို သတိပြုမိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မြောင်ဟွာမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသော်လည်း ထိုရိုးသားမှုမှာပင် အားသာချက်ရှိနေပြန်၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ မယ်တော်ကြီး ပေးသော အချက်ကို မသိသဖြင့် မယ်တော်ကြီးမှာ ကိုယ်တိုင်သာ ဆက်ပြောလိုက်ရတော့သည်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ရှု့ဖေးထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ "ဒါတွေကို မင်းလုပ်တာဆိုတာ သိပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက မင်းရဲ့နန်းဆောင်ကို ပိုးကြိုးအဖြူတစ်ပင် တန်းပို့ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က သူမအပေါ် မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေကို မေ့ထားပြီး မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ အသနားခံခဲ့တယ်"

ရှု့ဖေးသည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီမြောင်ဟွာကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ အကယ်၍ နေရာချင်းသာ ပြောင်းနေခဲ့လျှင် သူမသည် ဘယ်သောအခါမှ ကရုဏာပြမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုပေးခဲ့သည်တဲ့လား။

သူမ၏ စိတ်ထားမှာ ယွီမြောင်ဟွာနှင့်ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျနေကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရတော့သည်။ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုမှာ ယွီမြောင်ဟွာ၏ အပြစ်မဟုတ်သော်လည်း သူမသည် ဧကရာဇ်ကို မနာလိုမဖြစ်ဝံ့ဘဲ ယွီမြောင်ဟွာအပေါ်သာ အမုန်းတရားများ ပုံချခဲ့မိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ အာဃာတများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

မယ်တော်ကြီးက အမိန့်ချမှတ်လိုက်သည်— "ရှု့ဖေးသည် ကိုယ်လုပ်တော်များကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခြင်းနှင့် အိုက်ကျားအပေါ် မလေးမစား ပြုမူခြင်းတို့ကြောင့် သူမ၏ ရာထူးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီး အအေးနန်းဆောင်တွင် အကျဉ်းချထားစေ" ပိုးကြိုးအဖြူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အအေးနန်းဆောင်မှာ သူမအတွက် ကယ်တင်ခြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

ရှု့ဖေးသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များကို ထိန်းကာ "ကျွန်တော်မျိုးမ မယ်တော်ကြီးရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ဟု ဆိုပြီးနောက် ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့သည်။ ခေတ္တရပ်ကာ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ရဲ့ စိတ်ထားကြီးမြတ်မှုကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ စိတ်ထဲတွင် ကလိကလိ ဖြစ်နေခဲ့၏—သူမသည် တကယ်တမ်းတွင် ဘာမှပြောမပေးခဲ့ပေ! သူမမှာ ထိုမျှအထိ စိတ်ထားကောင်းသူ မဟုတ်ပါချေ။ သို့သော် မိဖုရားခေါင်ကြီးအပါအဝင် လူတိုင်းမှာ မယ်တော်ကြီး၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစကားများမှာ မယ်တော်ကြီး ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဘယ်သူက နားလည်နိုင်မှာလဲ။ မယ်တော်ကြီးက သူမရဲ့ စိတ်ထားဖြူစင်တဲ့ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းပေးဖို့အတွက် သူမကိုယ်သူမ လူဆိုးနေရာကနေတောင် ပါဝင်ပေးနေတာပဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ဇာတ်လမ်းဆန်လွန်းလှပေသည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမကိုယ်သူမ လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်သူ တစ်ယောက်အဖြစ်ပင် တွေးတောနေမိတော့၏။

နန်းတွင်းအစေခံများက ရှု့ဖေးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ သူမ ဖြတ်သွားချိန်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောသွားသည်ကို ယွီမြောင်ဟွာ ကြားလိုက်ရ၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ပြီးတော့ တောင်းပန်ပါတယ်" ယွီမြောင်ဟွာမှာ စကားပြန်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ထွက်မလာခဲ့ဘဲ ရှု့ဖေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိသာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ [ဂုဏ်ယူပါတယ် Host! ပင်မမစ်ရှင် ၂.၂၂ ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ မယ်တော်ကြီးကို Host အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းပြီး ရှု့ဖေးကို အပြစ်ပေးကာ အအေးနန်းဆောင်ဆီ ပို့နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဆုလာဘ်ကတော့ အဆင့်မြင့် ဆီကြိတ်စက် နည်းပညာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်ကို ပို့ပေးရမလဲ]

[စာကြည့်တိုက်ကိုပဲ ပို့ပေးပါ၊ ဆိုးဆေးဆုလာဘ်နဲ့အတူ သွားယူလိုက်မယ်] ယွီမြောင်ဟွာက ပြန်ပြောလိုက်၏။ ဆုလာဘ်ကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် စိတ်ချသွားသဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ "အိုက်ကျား အားလုံးကို အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ"

ယွီမြောင်ဟွာသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မယ်တော်ကြီးကို အားကိုးထိုက်သော ကာကွယ်သူတစ်ဦးအဖြစ် မြင်ယောင်နေမိ၏။ "မယ်တော့်ရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် ချန်ချဲ့ အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ" အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို သားအမိအရင်းများဟုပင် ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။

ယခုအခါ ယွီမြောင်ဟွာတွင် မယ်တော်ကြီးကဲ့သို့သော နောက်ခံကြီး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ မည်သို့ ယှဉ်နိုင်တော့မည်နည်း။ နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မယ်တော်ကြီးက ကြေညာလိုက်သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ရဲ့ သိတတ်နားလည်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ သူမကို ဟွေ့ဖေး အဆင့်အတန်းရဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ပေးအပ်မယ်၊ အဲဒီအတွက် ကုန်ကျစရိတ်တွေကိုလဲ အိုက်ကျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရန်ပုံငွေထဲကနေပဲ သုံးစွဲစေမယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကြားဖြတ်၍ လျှောက်တင်ခဲ့၏။ "မယ်တော့်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ပါဘူး! ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က ချန်ချဲ့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ကူညီပေးနေတာဆိုတော့ သူမအတွက် လိုအပ်တာတွေကို ချန်ချဲ့ရဲ့ ရန်ပုံငွေထဲကပဲ ပေးပါရစေ" သို့သော် မယ်တော်ကြီးက ပယ်ချလိုက်လေသည်။ "အိုက်ကျား ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ—ဧကရာဇ်တောင်မှ ဒါကို ကန့်ကွက်လို့ မရဘူး"

သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပထမဆုံး ဖြစ်ချင်နေခဲ့၏။ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် ပင်ပန်းသည်ဟု အကြောင်းပြကာ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များကို ပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက မိန့်ကြားလိုက်၏။ "ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့နဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးပဲ နေခဲ့ပါ။ အပြင်မှာ လေတိုက်နေလို့ အေးတယ်—အိုက်ကျားနဲ့အတူ နေ့လယ်စာ စားပြီးမှ ပြန်ကြပေါ့"

သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာကို မျက်နှာသာပေးသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုလည်း လျစ်လျူမရှုခဲ့ချေ။ အခြားသူများမှာမူ—မိဖုရားခေါင်ကြီးက ချွေးမ၊ ယွီမြောင်ဟွာက မွေးစားသမီး၊ ငါတို့ကတော့ လူပိုတွေပေါ့လေဟု တွေးကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြတော့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက သိက္ခာရှိစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "မယ်တော်နဲ့အတူ ထမင်းလက်ဆုံ စားခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ယွီမြောင်ဟွာကမူ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အစားအသောက်များကို မှာယူနေတော့သည်။ "ကျွန်မ ဘဲသားနဲ့ ကော်ပြန့်ကြော် စားချင်ပါတယ်"

ဆောင်းတွင်းဖြစ်သော်လည်း ဆောင်းတွင်းမှာ ကော်ပြန့်မစားရဘူးဟု မည်သူပြောသနည်း။ မယ်တော်ကြီးက ချစ်စနိုးဖြင့် မိန့်ကြားလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က နန်းတွင်းစားဖိုမှူးရဲ့ သိုးကင်ကိုလဲ မင်း သဘောကျခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါကိုပါ ထပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ပြန်သွားကြသော ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မနာလိုစိတ်များကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

…

ယွီမြောင်ဟွာသည် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်တွင် နေ့လယ်စာကို အရသာရှိစွာ စားသုံးခဲ့ပြီး၊ မယ်တော်ကြီးက သူမအား တစ်ခုခု ပြန်ပေးချင်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဘဏ္ဍာတိုက်ရှိ ပစ္စည်းစာရင်းများကို ပြသ၍ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ရွေးချယ်စေခဲ့၏။

ဧကရာဇ်သည် မိခင်အပေါ် သိတတ်သူဖြစ်သဖြင့် အကောင်းဆုံး ရတနာမှန်သမျှကို မယ်တော်ကြီးထံသို့ အရင်ဆုံး ဆက်သလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မယ်တော်ကြီး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲရှိ ရှားပါးရတနာများကို မြင်ရသူတိုင်း အံ့သြသွားကြရမည်မှာ မလွဲပေ။ မယ်တော်ကြီးက စေတနာနှင့် ပေးသော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာသည် အလွန်အကျွံ မတောင်းဆိုဝံ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမ အနှစ်သက်ဆုံး လက်ဝတ်ရတနာ နှစ်စုံကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ကြီးမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "မင်းက အိုက်ကျားကို သူစိမ်းလို ဆက်ဆံနေတာပဲ" သူမသည် အထိန်းတော်ကျိုးကို ခေါ်ကာ နားနားသို့ကပ်၍ တစ်ခုခုကို မှာကြားလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် အစေခံများက စန္ဒကူးသေတ္တာတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာကြ၏။ မယ်တော်ကြီးသည် ပစ္စည်းစာရင်းများအားလုံးကို ထိုသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ သူမကိုယ်တိုင် မွှေလိုက်ပြီးနောက် ယွီမြောင်ဟွာအား ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ခု ရွေးလိုက်"

ယွီမြောင်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏—မယ်တော်ကြီးသည် သူမ နှိုက်လိုက်သော စာရင်းထဲရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို လက်ဆောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို နှိုက်ယူလိုက်၏။

မယ်တော်ကြီးက ထိုစာအုပ်ကို အထိန်းတော်ကျိုးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒီထဲမှာပါတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ဆီ ပို့လိုက်"

မယ်တော်ကြီးအတွက်မူ ထိုရတနာများသည် သူမ သေဆုံးလျှင် ယူဆောင်သွားနိုင်မည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။ သူမ မျက်နှာသာပေးသူကို ပိုပေးရခြင်းမှာ သူမအတွက် ပျော်ရွှင်စရာပင် ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာကို အလွန်ခင်မင်နေသဖြင့် သူမကို ပေးကမ်းရသည်မှာ စိတ်ချမ်းမြေ့စရာ ဖြစ်နေသည်။ အခြားသူများ မနာလိုဖြစ်သော်လည်း သူမ ဂရုမစိုက်ချေ။ ထို့အပြင် ယွီမြောင်ဟွာက တချီအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးထားမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤလက်ဆောင်များမှာ ဘာမှမဟုတ်ပါချေ။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်