အခန်း ၃၅

အပိုင်း ၃၅

အချိန် အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဧကရာဇ်၏ အစေခံတစ်ဦး ရောက်လာပြီး ဧကရာဇ်သည် နေ့လယ်စာကို ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်တွင် သွားရောက်စားသုံးနေသဖြင့် ညနေမှသာ သူမထံသို့ လာမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းကြားလာခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ စိတ်မဆိုးချေ—ဤသည်မှာ သူမအနေဖြင့် အစားအသောက် နှစ်ခါရရှိမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ တကယ့်ကို အမြတ်ပင်။

ထိုအစေခံသည် ဧကရာဇ်၏ လက်ဆောင်ဖြစ်သော ရွှေငါးရုပ်ပါသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်ခုကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်လက်ရာမြောက်သဖြင့် ရွှေငါးလေးမှာ တကယ်ပင် ကူးခတ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေ၏။ ယွီမြောင်ဟွာ၏ ညီမလေးမှာ ရွှေငါးလေးများကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် ၎င်းမှာ သူမအတွက် အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ နန်းတော်သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က ညီမလေးမှာ သူမ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် နှပ်များ၊ မျက်ရည်များနှင့် ပေပွနေအောင် ငိုကြွေးခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။

သူမ၏ အစေခံ ချွေ့ဝေက သတင်းတစ်ခု ယူဆောင်လာခဲ့၏—မြို့စားချင်၏ ဇနီး သခင်မလုသည် ယနေ့မနက်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးထံသို့ လာရောက်ခဲ့သည်ဟူ၍။

သခင်မလုမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မိခင်အရင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီး ယန်ကျောက်ရုန်ကိုပါ ခေါ်လာခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ညီမအကြောင်း ကောလာဟလများကို ကြားဖူး၏—ထိုမိန်းကလေးမှာ စေ့စပ်ထားသူ သုံးဦးစလုံးနှင့် တစ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် ထိုသုံးဦးစလုံး ကံဆိုးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ယနေ့အထိ အိမ်ထောင်မကျသေးဘဲ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယန် မိသားစု၏ စတုတ္ထမြောက် သမီးပျို၏ ကံကြမ္မာမှာ သာမန်မိသားစုများ မခံနိုင်လောက်အောင်ပင် မြင့်မားလွန်းလှသည်ဟု လူများက တီးတိုးပြောဆိုနေကြ၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်လည်း နီးနေပြီဖြစ်ရာ သခင်မလု အနေဖြင့် ဘာကြောင့် ထိုအချိန်အထိ မစောင့်နိုင်ဘဲ ယခုကဲ့သို့ အလုပ်အများဆုံးအချိန်တွင် လာတွေ့ရသနည်း။

သူမ စပ်စုချင်သော်လည်း အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ မဖြစ်စေရန်အတွက် ဘာမှမမေးမြန်းဘဲ နေလိုက်၏။

သူမသည် သူမ၏ အစားအသောက်များကို ချွေ့ဝေနှင့် အခြားသူများကို ခွဲဝေပေးကာ ပျော်ရွှင်စွာပင် စားသုံးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ဖေးလင်ယွဲ့က ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ "အမေ အချိန်ရမယ်ဆိုရင် မိဖုရားကြီးနဲ့ အတူတူ ထပ်နေပေးပါအုံး"

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ စိတ်ထားကောင်းမွန်ပြီး မနာလိုစိတ်မရှိဘဲ နန်းတွင်းရေးရာများကိုလည်း အဆင်ပြေအောင် စီမံပေးနိုင်သဖြင့် ဧကရာဇ်အတွက် များစွာ အဆင်ပြေစေသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖေးလင်ယွဲ့မှာ သူမကို လေးစားသောအားဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ မျက်နှာသာပေးခံရသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးအပေါ် မလေးမစား မလုပ်ဘဲ ရိုသေမှုရှိနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ များစွာ ဝမ်းသာမိနေတော့သည်။

သခင်မလု ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် များစွာ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်"

ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် စားပွဲကို သိမ်းဆည်းခိုင်းလိုက်သည်။

သခင်မလုသည် သူမအား အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ မိန့်ကြားလိုက်၏။ "အားလုံး ထွက်သွားကြ"

အစေခံများအားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာပင် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ လေသည်။

သခင်မလု စကားစတင်လိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နင် ဘာတွေ စီစဉ်ထားသလဲ"

ဟွေ့ဖေး၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မိခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်၌ ရပ်နေသော ယန်ကျောက်ရုန်သည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်သေးသော အမူအရာအား ပြလိုက်သည်။

သူမ၏ ညီမဖြစ်သူ၏ အမူအရာကို သတိပြုမိသွားသော မိဖုရားခေါင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေးက ရိုးသားပြီး စိတ်ထားကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ တက်ကြွဖျတ်လတ်တဲ့သူလည်း ဖြစ်တယ်။ ပန်ကုန်းကတော့ သူမကို သဘောကျမိပါတယ်"

သခင်မလုကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ငါက နင့်အမေပါ၊ ငါ့ကိုတောင် ဒီလိုစကားတွေနဲ့ လှည့်စားနေအုံးမှာလား။ သူသာ တကယ်ပဲ ရိုးသားတယ်ဆိုရင် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖေးအဆင့်အထိ တက်လာနိုင်ပါ့မလဲ"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "တကယ်လို့ ယွီမြောင်ဟွာသာ အမျိုးသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်တွေနဲ့တင် မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် ဘွဲ့နှင်းအပ်နှံခံရလောက်တယ်"

သခင်မလု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အဲဒီ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတွေဆိုတာက သူ့ရဲ့ မိသားစုဆီကနေ ယူလာတာပဲ နေမှာ"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမ၏စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ "ယွီမိသားစုမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလို စာအုပ်တွေရှိခဲ့ရင်၊ သူမအဖေက အဲဒါတွေကို သုံးပြီး မျိုးရိုးလိုက် ဘွဲ့ထူးတွေ ရယူခဲ့မှာပေါ့။ ဘာလို့ နန်းတွင်းထဲမှာ မျက်နှာသာရဖို့အတွက်ပဲ အလဟဿ သုံးပစ်မှာလဲ" ဘွဲ့ထူးများကို သားစဉ်မြေးဆက် ဆက်ခံနိုင်သော်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်ရာထူးမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

"ပြီးတော့ နန်းတွင်းထဲကို ဝင်လာတဲ့သူတိုင်းကို သေချာစစ်ဆေးတာပဲ။ ယွီမြောင်ဟွာအနေနဲ့ အလွန်ဆုံးခိုးယူလာနိုင်ရင် ရွှေ ဒါမှမဟုတ် ငွေပဲ ဖြစ်မှာပါ၊ စာအုပ်တွေတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး"

ထို့ကြောင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ထိုစာအုပ်များ၏ မူလအစကို မည်သည့်အခါမျှ သံသယမရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သခင်မလုမှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ သမီးကြီးမှာ ဘာကြောင့် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက်ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပေးနေရသနည်း။ သူမသည် မိခင်ဖြစ်သဖြင့် သမီးဖြစ်သူ၏ ကောင်းကျိုးကိုသာ လိုလား‌၏။

"စောစောက ငါ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ကို ဖြတ်လာတော့ အဲဒီက အစေခံတွေ အရမ်းတောက်တောက်ပပနဲ့ မလျော်ကန်တဲ့ ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ထားကြတယ်" သခင်မလုကမူ မျက်နှာကို တင်းထားရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"မယ်တော်၊ အဲဒီလိုမျိုး မပြောပါနဲ့" မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ သတိပေးလိုက်၏။ "ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ကပဲ မယ်တော်ကြီးက ဟွေ့ဖေးရဲ့ အစေခံတွေကို ကြည့်ရတာ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်စေတယ်လို့ ချီးကျူးခဲ့သေးတယ်"

သူမ၏ မိခင် သခင်မလုမှာ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်သော အတိတ်ကကိစ္စများကြောင့် ရုပ်ရည်ကို အသားပေးသူများကို မုန်းတီးတတ်သည်ကို သူမ သိပေသည်။ သို့သော် ဤနေရာမှာ နန်းတော်ဖြစ်သဖြင့် စကားကို ဆင်ခြင်ပြောသင့်၏။

သခင်မလု၏ မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုကြောင့် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ "ငါက နင့်ကိုပဲ သီးသန့်ပြောပြတာပါ။ ဒီမှာ ဘယ်သူမှ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး"

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပင်ပန်းသွားရ၏။

သခင်မလု ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယန်ကျောက်ရုန်က ကလေးဆိုးလေးကဲ့သို့ ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။ "အစ်မတော်၊ မယ်တော်က အစ်မတော့်အတွက် စိုးရိမ်လို့ပါ။ အစ်မအနှိမ်ခံရမှာကို ကြောက်လို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အစ်မတော်က အမြဲတမ်း ဟွေ့ဖေး ဘက်ကပဲ ပါနေတယ်—ညီမလေးထက်တောင် ပိုသေးတယ်။ ညီမလေးတော့ မနာလိုဖြစ်လာပြီ"

ထိုစကားများကြောင့် သခင်မလုမှာ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားခဲ့၏။ ငါကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့လို့ပဲ၊ သူမက တကယ့်ကို ကိုယ်ချင်းစာတတ်လိုက်တာ။ သမီးငယ်လေး၏ အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားခဲ့ရကျိုး နပ်ပေတော့မည်။ ယန်ကျောက်ရုန်မှာ အကောင်းဆုံးသောအရာများနှင့်သာ ထိုက်တန်လှ၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံသော်လည်း ဘိုးဘွားများထံတွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စည်းကမ်းကြီးပြီး အေးစက်လှပေသည်။ သူမသည် တချီ၏ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မိခင်အရင်းဖြစ်သော်လည်း သခင်မလုမှာ အခွင့်အရေးများစွာ မရရှိခဲ့ချေ။

"မယ်တော့်ရဲ့ စကားတွေကြောင့် တစ်နေ့မှာ ပြဿနာတက်လာမှာကိုပဲ ပန်ကုန်း စိုးရိမ်တယ်" မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ယန်ကျောက်ရုန်က ကြားဖြတ်၍ ပြောလာသည်။ "ဟွေ့ဖေးကို အမေ မကျေမနပ်ဖြစ်တာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ သူ့ရဲ့ မိသားစုကလဲ လွန်လွန်းပါတယ်"

"အစ်မသိလား။ မယ်တော်က ယွီမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်ပေမဲ့ ပညာရှင်တွေကြားမှာ နာမည်ကောင်းရှိလို့ သင့်တော်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် မောင်လေးနဲ့ ဟွေ့ဖေးရဲ့ ညီမလေးကို လက်ထပ်ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိန်းကလေးက အရမ်းမာနကြီးပြီး၊ သူမရဲ့ မိသားစုထဲကို ဝင်မဲ့ယောက်ျားကိုပဲ လက်ခံမယ်လို့ အတိအလင်း ပြောခဲ့တာတဲ့! ယုံနိုင်ရဲ့လား။ မြို့စားမင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူကို အိမ်ထောင်ပြုပြီး အိမ်ကို လိုက်နေခိုင်းရဲတယ်ပေါ့။ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ"

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သို့သော် ၎င်းမှာ ဟွေ့ဖေးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမတို့၏ မိုက်မဲမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟွေ့ဖေးက ပုံနှိပ်နည်းပညာကို အခုမှ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တာ၊ အဲဒါကို ငါတို့မိသားစုက အလျင်စလို သွားပြီး လက်ထပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းတယ်လား။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သာ သိသွားရင် ဘယ်လိုထင်မလဲ"

သူမ ထုတ်မပြောလိုက်သည့် ကိစ္စမှာ ပို၍ ဆိုးရွားလှပေ၏။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အနေဖြင့် ယန် မိသားစုမှာ အိမ်ရှေ့မင်းသားအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သံသယဝင်သွားမလား။ သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို မည်မျှပင် ချစ်မြတ်နိုးစေကာမူ ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ပလ္လင်ကို လုယူရန် ကြိုးစားမှုကိုတော့ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။

သခင်မလုက နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ငါက နင့်သားတော် အိမ်ရှေ့မင်းသားအတွက် ယွီမိသားစုကို ငါတို့ဘက်ပါအောင် လုပ်ချင်ရုံတင်ပါ။ ဟွေ့ဖေးကို နင့်ရဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ယွီမိသားစုက ငါတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အသံမှာ အေးစက်သွားခဲ့၏။ "တကယ်လို့ အမေ ပန်ကုန်းနဲ့ ချီယန်ကို တကယ်ပဲ ငဲ့ညှာတယ်ဆိုရင် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ နေပေးပါ"

သူမ၏ နဂိုညင်သာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မိခင်ဖြစ်သူပင် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရလောက်အောင်ပင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သခင်မလုကမူ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက နင့်အမေပါ—"

"မယ်တော်သာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ကျွန်မ သတိပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မီးထဲကိုပဲ တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်သွားခိုင်းလိုက်မှာ" မိဖုရားခေါင်ကြီးက စကားဖြတ်ပြောလိုက်၏။

သခင်မလုမှာ ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားရပြီး သူမ၏ လက်ကိုင်ပဝါကိုသာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။

"ဒါဆိုရင် ဟွေ့ဖေးရဲ့ ရာထူးတိုးအခမ်းအနားမှာ နင်က ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေမှာလား။ သူ နောက်ထပ် ‌ဧကရီကျန့်ယီ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "နောက်ဆုံးမှာတော့ အခုလက်ရှိ မယ်တော်ကြီးကပဲ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ခဲ့တာပါ—ဧကရီကျန့်ယီ မဟုတ်ဘူး"

ထို့အပြင် လက်ရှိဧကရာဇ်မှာ ယခင်ဧကရာဇ်နှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။ သူမအနေဖြင့် သူမ၏ တာဝန်များကို အကောင်းဆုံး ထမ်းဆောင်နေသရွေ့ သူမ၏ ရာထူးနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ရာထူးမှာလည်း မြဲမြံနေမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယွီမြောင်ဟွာ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း ဧကရီကျန့်ယီနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားလှပြီး ရာထူးတက်လှမ်းပုံမှာလည်း မတူညီချေ။ တစ်ယောက်မှာ အရည်အချင်းကြောင့် တက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ယောက်မှာမူ မျက်နှာသာပေးခံရရုံမျှဖြင့် တက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောင်မျိုးဆက်များမှာ သူမကို မေ့သွားနိုင်သော်လည်း၊ ပိုးထည်ဝတ်စုံများ ဝတ်သည့်အခါ သို့မဟုတ် စာအုပ်များကို ဖတ်သည့်အခါတိုင်း ယွီမြောင်ဟွာကိုတော့ သတိရနေကြပေလိမ့်မည်။

သူမသည် သူမ၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ "အမေ ဘာတွေပဲ စီစဉ်ထားပါစေ၊ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပါ။ ပန်ကုန်း ကိုယ့်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ပြန်ပြီး အပြစ်ပေးရတဲ့ တရားသူကြီး တစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ဘူး"

သူမ၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသဖြင့် သခင်မလုမှာ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

ယန် အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်မှသာ သူမသည် သူမ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးငယ်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တုန်ရီသောအသံဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ငါ ဘာအပြစ်တွေ လုပ်ခဲ့လို့ ဒီလိုတွေ ကြုံနေရတာလဲ"

ယန်ကျောက်ရုန်က သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "‌မေမေ အစ်မတော်က အခု မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်နေပြီလေ။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်တာကို မကြိုက်တာက သဘာဝပါပဲ"

သခင်မလု ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "သူက ကိုယ့်မိသားစုကိုပဲ နိုင်စားတာ! တကယ်သာ တော်တယ်ဆိုရင် ငါ့အပေါ်မှာ ဒေါသပုံမချဘဲ ဟွေ့ဖေးကို သွားပြီး လုပ်ပါလား"

မိခင်ဖြစ်သော သူမသည် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အာဏာမရှိဘဲ၊ အဆူခံရသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရှက်ရခဲ့ရပေသည်။

"အစ်မတော်လဲ နန်းတော်ထဲမှာ အခက်အခဲတွေ ရှိလို့နေမှာပါ”ယန်ကျောက်ရုန် တိုးတိုးလေး ဆို၏။

"သူမဘက်ကနေ ကာကွယ်မနေနဲ့!" သခင်မလု၏ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ "သူက နင့်ထက် ဟွေ့ဖေးကို ပိုပြီး မျက်နှာသာပေးနေတာ သိသာတယ်။ သူ ဟွေ့ဖေးကို လက်ဆောင်တွေ အမြဲပို့နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဒီလိုမျိုး မျက်နှာချိုသွေးနေတာ သိက္ခာကျစရာပဲ! နင်သာဆိုရင် ပိုကောင်းတဲ့ မိဖုရားခေါင် ဖြစ်မှာ"

ယန်ကျောက်ရုန် သူမကို တားလိုက်၏။ "အမေ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ကျွန်မကိုပဲ ပြောပါ၊ အစ်မတော့်ကိုတော့ သွားမပြောမိစေနဲ့နော်"

သခင်မလုကမူ အံကြိတ်လိုက်သည်။ "ငါ့မှာတော့ သူရာထူးအတွက် အများကြီး ကြိုးစားပေးခဲ့တာ၊ ဒါက ငါရတဲ့ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှုတဲ့လား။ ငှက်လေ့ကျင့်ပေးတဲ့သူအတွက် သုံးလိုက်ရတဲ့ ငွေတွေလဲ အလဟဿပဲ..."

ယန်ကျောက်ရုန်ကမူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "သမီးသာ စောစောမွေးခဲ့ရင်၊ နန်းတော်ထဲကို သမီးပဲ ဝင်ခဲ့မှာ"

ရုတ်တရက် သခင်မလု၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ သမီးကြီးဖြစ်သော မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့သော်လည်း၊ သူမ၏ သမီးငယ်ကမူ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယန်ကျောက်ရုန်၏ ကံကြမ္မာမှာ ထူးခြားလှပေ၏။ သာမန်လူသားတစ်ဦးမှာ သူမနှင့် မထိုက်တန်ဘဲ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သာလျှင် ထိုက်တန်လှသည်။

သူမသည် ယန်ကျောက်ရုန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ "၁၂ ရက်နေ့ကျရင် အမေနဲ့အတူ အခမ်းအနားကို လိုက်ခဲ့"

ငွေတွေလည်း သုံးပြီးသား ဖြစ်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ အလဟဿ အဖြစ်ခံရမှာလဲ။

ဟွေ့ဖေး၏ ရာထူးတိုးအခမ်းအနားတွင် ယန်ကျောက်ရုန်ဘေး၌ မင်္ဂလာရှိသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လျှင်... မည်သူက တကယ့် ကံကောင်းခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိသွားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် သူမကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ယူမည်မှာ အသေအချာပင်။ မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာရှိသည့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ညီမတစ်ဦးအနေဖြင့် ကွေ့ဖေး ရာထူးမှာပင် ရယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ယနေ့တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ယန်ကျောက်ရုန် အပေါ်တွင် အလွန်ပင် ညင်သာစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ နန်းတော်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူမသည် ဧကရာဇ်၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

......

အချိန်များမှာ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မကြာမီ ၁၂ လပိုင်း၊ ၁၂ ရက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုနေ့မနက်တွင် စောစောထကာ ကြေးမှန်ရှေ့၌ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေခဲ့၏။ ဟုန်ရှင်းက သူမကို မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ပေးနေသည်။

သူမ၏ စနစ်မှာလည်း စိတ်ထဲတွင် မရပ်မနား ပြောဆိုနေခဲ့၏။ [Host၊ ဒါက မင်းရဲ့ ရာထူးတိုးအခမ်းအနားလေ။ အားလုံး အံ့သြသွားအောင် မင်္ဂလာရှိတဲ့ နိမိတ်တစ်ခုခု ဖန်တီးလိုက်ရမလား]

ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်ထဲမှ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူမသည် အခုပင် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရပြီဖြစ်ရာ ထပ်မံ၍ မလုပ်ချင်တော့ချေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ၎င်းအတွက် အမှတ်များစွာ ကုန်ကျမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

[မင်း အဲဒါ လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်]

စနစ်၏ လေသံကြောင့် သူမ စိတ်မအေး ဖြစ်သွားရ၏။ [စနစ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ အခမ်းအနားကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်နေတာလား]

စနစ်ကမူ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ စနစ်ကို သတ်ပင်ပစ်ချင်သွားခဲ့၏။ သူမသည် သူမ၏ အမှတ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်—ပြဿနာတစ်ခုခု တက်လာလျှင် စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဖြေရှင်းနိုင်ရန်ပင်။

နေ့စဉ် check-in လုပ်ခြင်းနှင့် မစ်ရှင်များမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များကြောင့် သူမ၏ အမှတ်များမှာ အလုံအလောက် ရှိနေခဲ့၏။

သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး၊ နန်းတွင်းအစေခံကြီးများ သင်ပေးထားသော အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်နေလိုက်သည်။

【စနစ်၊ တကယ်လို့ ငါ တစ်ခုခုကို မေ့သွားရင် နင် ငါ့ကို သတိပေးရမယ်နော်။ အကယ်၍ ငါ အမှားလုပ်မိလို့ အရှက်ကွဲသွားရင် ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်လိုနတ်ဘုရားကပဲ ကူညီကူညီ ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့က မဟာမိတ်တွေပဲလေ!】

【ငါ သိပါတယ်၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့—ငါ မင်းဘက်မှာ ရှိနေမှာပါ】

နန်းတွင်းလုပ်ကြံမှုစနစ်မှာ ယွီမြောင်ဟွာ ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ဤကိစ္စတွင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေပုံရ၏။

စနစ်၏ စကားကြောင့် စိတ်အေးသွားရပြီး ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။ နန်းတွင်းအစေခံများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူမသည် ထိုက်ဟယ် ခန်းမဆောင်၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ အရာရှိများမှာ အတန်းနှစ်တန်းစီ၍ ရပ်နေကြပြီး အနောက်ဘက်တွင်မူ အခမ်းအနားကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော အမျိုးသမီးများ ရှိနေကြလေသည်။

ထိုမျှ များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွီမြောင်ဟွာမှာ အနည်းငယ် ရင်ခုန်သွားခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ လေ့ကျင့်မှုများက အရာထင်လာခဲ့သည်။ စိတ်ထဲတွင် မည်မျှပင် ထိတ်လန့်နေစေကာမူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေ့ကျင့်ထားသည့်အတိုင်း အလိုအလျောက်ပင် လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်