← Chapters

အခန်း ၃၆

Vol. 4 Ch. 36

အခန်း ၃၆

Vol. 4 Ch. 36

အပိုင်း ၃၆

မြို့တော်ရှိ အဆင့် ၆ နှင့် အထက် အရာရှိအားလုံး တက်ရောက်ကြသဖြင့် ဤအခမ်းအနားမှာ အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များကြားတွင် ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုက်ဟယ် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ သိက္ခာရှိစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။

ထိုစဉ်မှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု စတင်လိုက်သည့် အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

【နန်းတွင်းရေးရာ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ရဲ့ တကယ့်သူရဲကောင်းဆိုတာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပြင် တခြားသော ချစ်မြတ်နိုးသူတွေလဲ ရှိရမယ်! အခု အနီးအနားမှာ ဆွဲဆောင်လို့ရတဲ့ သူပေါင်း ၂၀ ကျော် ရှိနေတာကို တွေ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် Host အနေနဲ့ နောက်ထပ် သုံးမိနစ်အတွင်းမှာ ဒီ side quest ကို စတင်ပါလိမ့်မယ်။ တစ်လအတွင်းမှာ လိင်တူမဟုတ်တဲ့ အချစ်ရေးပစ်မှတ် သုံးဦးကို အတည်ပြုရပါမယ် (လိင်တူမဟုတ်သူကို စာလုံးအထူဖြင့် အသားပေးထားသည်)။】

【မင်းအနေနဲ့ သူတို့ဆီက ချစ်ခင်မှုအမှတ်တွေကို စုဆောင်းနိုင်လေလေ၊ ကြီးကျယ်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိလေလေ ဖြစ်မှာပါ။ ဥပမာ- ရေနည်းနည်းပဲ လိုအပ်တဲ့ ကန်စွန်းဥစိုက်ပျိုးနည်း၊ ဖန်ချက်နည်းပညာ၊ ဒါမှမဟုတ် မြို့တစ်မြို့လုံးကို ပြာကျစေနိုင်တဲ့ ယမ်းမှုန့်ဖော်မြူလာတွေအထိ ရနိုင်ပါတယ်...】

ယွီမြောင်ဟွာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့ရ၏။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။ တချီ ညီလာခံက အရာရှိတွေရဲ့ အရည်အသွေးက ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေတာလား။ ပြီးတော့ ဒီလို quest မျိုးက ဘယ်လိုလုပ် အလိုအလျောက် ပေါ်လာနိုင်ရတာလဲ။ သူမအနေနဲ့ ငြင်းပယ်လို့ရော ရပါ့မလား။

【Host၊ သတ္တိရှိရှိ ရှေ့ဆက်လိုက်ပါ! ငါ မင်းကို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးသွားမှာပါ။ မင်းအနေနဲ့ အချစ်လှိုင်းတွေကြားထဲမှာ နစ်မသွားအောင် အချိန်စီမံခန့်ခွဲမှုတွေကို သေချာသင်ပေးသွားမယ်】

【ဟိုမှာကြည့်! အပြာရောင်ဝတ်ထားတဲ့သူက ကျန်းရွှင်ရှင်းပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က တိုက်ပွဲမှာ နာမည်ကြီးလာတဲ့ စစ်သူကြီးငယ်လေးပေါ့။ အပြင်ပန်းက အေးစက်နေပေမဲ့ အတွင်းစိတ်ကတော့ ပြင်းပြတဲ့သူမျိုးပဲ—ဒီလို လူငယ်မျိုးကို မင်း စိတ်မဝင်စားဘူးလား】

【ပြီးတော့ စုန့်ရှင်းဟယ်လည်း ရှိသေးတယ်၊ သူကတော့ ပညာရှင်ကြီးရဲ့ သား၊ မိန်းကလေးတွေ ကြိုက်တတ်တဲ့ နုနုနယ်နယ် အလှလေးမျိုးပေါ့။ အား... သူ့ရဲ့ ဘေးတိုက်ပုံစံက တကယ့်ကို ကြွေလောက်စရာပဲ!】

【ထန်ဟွာ (တတိယရတဲ့ ပညာရှင်) ကိုလဲ လက်မလွှတ်နဲ့နော်! ခါးသေးရင်ချီပြီး ဝတ်စုံအောက်မှာ တောင့်တင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့သူမျိုးပေါ့။ သူက မင်း ကြိုက်တတ်တဲ့ အမျိုးအစားပဲ! သူ့ကို ရွေးလိုက်စမ်းပါ!】

[တော်တော့! အခုက နောက်နေရမဲ့အချိန်လား။ ခါးသေးရင်ချီတာတွေ၊ တောင့်တင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တွေကို မြင်ရုံနဲ့ ငါက စိတ်လှုပ်ရှားသွားမယ် ထင်နေတာလား။ ငါက အဲဒီလိုလူမျိုးနဲ့ တူလို့လား] ယွီမြောင်ဟွာသည် သိက္ခာရှိရှိ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေရင်း အားကိုးမရသော စနစ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုအတွက်တော့ အမှတ်ပြည့် ပေးရပေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် သူမကို လာရောက်သွေးဆောင်နေသော စနစ်၏ အကျင့်စာရိတ္တမှာ တကယ့်ကို ပုပ်ပွနေပြီပင်။

မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှမရှိဘဲ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာမှသာ ယွီမြောင်ဟွာသည် စနစ်ပြောသော လူရွေးချယ်မှုများကို လေ့လာရန် အချိန်ရတော့၏။ သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှေ့သို့သာ တည့်တည့်ကြည့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်—ဘေးဘီသို့ လှည့်ကြည့်ရန် သူမ မည်သို့ ဝံ့ပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် လူပေါင်းများစွာ ရှိနေသည့်အပြင် အကွာအဝေးကလည်း လှမ်းလှသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးမှာ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းလည်း မဟုတ်ရာ ချောမောသော အမျိုးသားများကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ရှိပေသည်။

[စနစ်၊ စောစောက လူတွေကို ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလား။ ထန်ဟွာက ဘယ်လိုပုံစံလဲ။ အခမ်းအနားပြီးရင် ငါ့ကို ပုံလှလှလေးတွေ ပို့ပေးအုံးနော်။ အင်္ကျီမပါတဲ့ ပုံတွေရော ရှိလား]

[နေဦး၊ မဟုတ်သေးဘူး—အဲဒါက သိပ်မကောင်းဘူး။ အင်္ကျီဝတ်ထားတဲ့ ပုံပဲ ပို့ပေးတော့] ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ မလျော်ကန်သော တောင်းဆိုချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

[...စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့စနစ်က တရားမဝင်တာတွေ၊ စည်းကမ်းမဲ့တာတွေကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။ ဆင်ဆာမပါတဲ့ ပုံတွေကိုလဲ ငါတို့ မတင်ပေးဘူး]

ထိုအခါမှ စိတ်အေးသွားရပြီး ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ လှမ်းကွက်များကို စနစ်တကျ ထိန်းညှိကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်—၎င်းမှာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သော အမူအရာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟယ် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ သူမ ဝင်လိုက်ချိန်တွင် ကိုယ်လုပ်တော်များ၊ မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများက ဝဲယာတစ်ဖက်စီတွင် ရပ်နေကြပြီး၊ အရှေ့ဘက်တွင်မူ နန်းတွင်း၏ အရေးအပါဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးဖြစ်သော ဧကရာဇ်၊ မယ်တော်ကြီးနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ ထိုင်နေကြလေ၏။

သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ အမြဲလိုပင် တည်ငြိမ်ညင်သာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နန်းတော်ထဲ ရောက်ကတည်းက မိဖုရားခေါင်ကြီး ဒေါသထွက်တာ သို့မဟုတ် မကောင်းကြံတာမျိုးကို ယွီမြောင်ဟွာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ဝတ္ထုတွေထဲကလို ဗိုက်ထဲက ကလေးကို ဖျက်ချဖို့ပဲ ကြံစည်နေတဲ့ ရန်သူမျိုးအစား၊ ယခုကဲ့သို့ အထက်လူကြီးမျိုးနှင့် ဆုံရသည်မှာ သူမအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

နေပါဦး... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နဲ့ မယ်တော်ကြီးရဲ့ မျက်နှာပေးက တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလား။

မယ်တော်ကြီးမှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေသည့် ပုံစံပေါက်နေသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနေရသလိုပင်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာမှာမူ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ အံကြိတ်ခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် လိုချင်တပ်မက်ခြင်းတို့ ရောပြွမ်းနေခဲ့သယောင်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ လူသားတစ်ယောက် ပြသနိုင်သော အမူအရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ [စနစ်၊ ဧကရာဇ်နဲ့ မယ်တော်ကြီးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူ သူတို့ကို ရန်စလိုက်လို့လဲ။ စောစောက တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သေးလား]

[မသိဘူး။ ငါတို့ ရင်ပြင်ကို ရောက်လာကတည်းက ဘာထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရဘူး]

ထိုစကားကို ကြားမှ ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်အေးသွားရသည်။ [ဒါဆိုရင် ငါနဲ့တော့ မဆိုင်တာ သေချာတယ်။ ငါက အခုမှ ရောက်တာလေ]

သူမကဲ့သို့ လိမ်မာယဉ်ကျေးသော ကိုယ်လုပ်တော်မျိုးကို ဘယ်မှာ ထပ်ရှာနိုင်ပါဦးမည်နည်း။ သူမနှင့် ဆုံရခြင်းမှာ ဖေးလင်ယွဲ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် သံသယဖြစ်တတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် ဗိုက်နာနေသူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဧကရာဇ်နှင့် မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာပေးများကို သူမက သဘောထားကြီးစွာဖြင့်ပင် လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ တည်ငြိမ်သွားကြပြီဖြစ်ပြီး သူမကို ပြုံးပြနေကြ၏။ ဤအချက်က ယွီမြောင်ဟွာ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပို၍ ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ကောင်းလိုက်လေခြင်း၊ သူတို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သူမှာ သူမ မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေ၏။

စနစ်နှင့် သူမ၏ စကားပြောသံအားလုံးကို ကြားနေရသော မယ်တော်ကြီးမှာမူ မည်သို့ပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

ဤ "စနစ်" ဆိုသော နတ်ဘုရားမှာ စိတ်ကူးပေါက်သလို လုပ်တတ်သည်ကို သူမ သိထားသော်လည်း (ထို့ကြောင့်ပင် အစပိုင်း၌ မိစ္ဆာဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်)၊ ၎င်းက ယွီမြောင်ဟွာကို အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်ရန် တိုက်တွန်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့မိချေ။ ထို့အပြင် ရွေးချယ်စရာ အမျိုးသား ၂၀ ကျော်ကိုပင် စာရင်းပြုစုပေးထားသေးသည်။

ဒါက... ဒါက တကယ့်ကို မလျော်ကန်တဲ့ ကိစ္စပဲ! အကယ်၍သာ လူတွေ သိသွားရင် နန်းတွင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ။ သို့သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရား ကမ်းလှမ်းထားသော ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်—တောင်ပေါ်မြေများတွင် စိုက်ပျိုးနိုင်သော ကန်စွန်းဥဖြစ်စေ၊ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ယမ်းမှုန့်ဖြစ်စေ၊ အားလုံးက အဖိုးတန်လှပေ၏။

မယ်တော်ကြီးပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိရာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။ သူမ၏ သားတော် စိတ်နေစိတ်ထားကို သူမ ကောင်းကောင်း သိပေသည်။ တချီ အင်ပါယာအတွက်ဆိုလျှင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်မည့်သူပင်။

နောင်တွင် သူမအနေဖြင့် ထိုကိစ္စများကို ဖုံးကွယ်ပေးရဦးမည်လား။ သူမ၏ သားတော်အတွက် ကိုယ်လုပ်တော်၏ ဖောက်ပြန်မှုကို ကူညီဖုံးကွယ်ပေးရန် သူမ စိတ်ကူးမရှိချေ။

ဖေးလင်ယွဲ့အတွက်မူ... ထိုနတ်ဘုရားက ယွီမြောင်ဟွာကို အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်ရန် ထပ်မံတိုက်တွန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသများ ချောင်းချောင်းထွက်လာခဲ့၏။ ထပ်ပြီးတော့လား။ ယခုတစ်ခေါက်မှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်—တစ်လအတွင်း လူသုံးယောက်ကို ရွေးခိုင်းနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် တောင်းဆိုမှုမှာ ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပစ်သင့်သော်လည်း စနစ်က ပေးမည့် ဆုလာဘ်များကို မြင်သောအခါ သူ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့၏။

ဖန်ချက်နည်းပညာ... နန်းတော်တွင် ဖန်ထည်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ကြီးမြင့်လှသဖြင့် ချမ်းသာသူများသာ သုံးနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းပညာကိုသာ ရရှိခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ ရွှေဥ ဥသော ငန်းတစ်ကောင်ကို ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်—တိုင်းပြည်၏ ကုန်ကျစရိတ်များအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့သည့်အပြင် အခွန်များကိုပင် လျှော့ချပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသည်မှာ ခြောက်သွေ့သော တောင်ပေါ်မြေများတွင် စိုက်ပျိုးနိုင်သော ကန်စွန်းဥပင် ဖြစ်သည်... ဤမျှ ထူးဆန်းသော သီးနှံမျိုး တကယ်ပဲ ရှိနိုင်လား။ အကယ်၍သာ ၎င်းကို ရရှိခဲ့လျှင် သူသည် မည်မျှအထိ ပျော်ရွှင်ရမည့် ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် မြို့များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ယမ်းမှုန့်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းသာ ရှိလျှင် တချီသည် စစ်မြေပြင်တွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကိုလည်း ဒူးထောက်စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤရတနာများအားလုံးမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ယွီမြောင်ဟွာကြောင့် လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ စိတ်ထဲမှ ချိန်ခွင်လျှာမှာ သိသိသာသာပင် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့၏။ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်ခံရလျှင်ပင် ဘာဖြစ်သနည်း။ ယခုကဲ့သို့သော ကြီးကျယ်သည့် ဆုလာဘ်များအတွက်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အရှက်ရမှုမျိုးကို သူ သည်းခံနိုင်၏။

ထန်ဟွာ ၏ ရုပ်ရည်ကို ယွီမြောင်ဟွာစပ်စုနေသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ—၎င်းမှာ မစ်ရှင်အောင်မြင်ဖို့အတွက်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦး သီးသန့်တွေ့ဆုံနိုင်ရန် သူ စီစဉ်ပေးနိုင်ပေသည်။ ထန်ဟွာ ဖြစ်သော ရှန်စုရုန့်မှာ တကယ်ပင် ချောမောလှသည်—အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုတော့ မမီသော်လည်း စနစ်က သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ မထူးဆန်းချေ။

စာမေးပွဲတွင် တတိယရရှိပြီးနောက် ရှန်စုရုန့် သည် ဟန်လင် အကယ်ဒမီတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်၏။ ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ့ကို ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ရာထူးတိုးပေးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ဧကရာဇ်နှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ကို စာသင်ပေးရင်း ယွီမြောင်ဟွာနှင့်လည်း မတော်တဆ ဆုံတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်လျှင် ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုသာ ရွေးချယ်စေလိုပေသည်။ သူ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ တော်မြတ်ပြီး တချီ၏ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရာ၊ နန်းတော်ထဲမှာပင် နေထိုင်နေသဖြင့် မစ်ရှင်များ အောင်မြင်ရန်အတွက် မယ်တော်ကြီးနှင့် သူ၏ အကူအညီဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဒုတိယသားတော်မှာ ထူးချွန်သော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိတတ်သဖြင့် အရန်အဖြစ်သာ ထားနိုင်ပေမည်။ သူ၏ အခြားသော သားတော်များမှာမူ ငယ်လွန်းသေး၏။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ယွီမြောင်ဟွာနှင့် အသက်ချင်း နီးစပ်သော သားတော်များစွာ မရှိသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းနေမိ၏။ ပြီးတော့ ဘာလို့ အမျိုးသားတွေကိုပဲ ကန့်သတ်ထားရတာလဲ။ အကယ်၍ အမျိုးသမီးများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အခွင့်အရေး များလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အနည်းဆုံးတော့ စနစ်ကို မြင်နိုင်သော မယ်တော်ကြီးမှာ သူ၏ မဟာမိတ်ဖြစ်နေသည်မှာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ဖေးလင်ယွဲ့သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့၏။ သူ၏ စိတ်မောမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံးကို လက်ခံရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ လုပ်ဆောင်သမျှမှာ တချီအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ဘိုးဘေးများသာ ကြည့်နေမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချီးကျူးကြပေလိမ့်မည်။ ယွီမြောင်ဟွာ သူ၏ရှေ့သို့ လျှောက်လာသောအခါ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ညင်သာသွားခဲ့ပြီး သူမကို ရာထူးတိုးမြှင့်သည့် အမိန့်တော်ကို စတင်ဖတ်ကြားခဲ့၏။

"...ကျန်းကျိုးရှိ ယွီမိသားစု၏ သမီးပျို၊ သဘောထား ပြည့်ဝပြီး ပညာရှိသော၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ကျင့်ဝတ်နှင့် ညီညွတ်သော ယွီမြောင်ဟွာအား သူမ၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ဟွေ့ဖေး အဖြစ် ဘွဲ့နှင်းအပ်နှံလိုက်သည်"

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံမှ အမိန့်တော်နှင့် တံဆိပ်တုံးကို လက်ခံရယူကာ အခမ်းအနားအရ ဂါရဝပြုလိုက်၏။ နိမ့်ကျသော အဆင့်မှ ကွေ့ဖေး အထိ သူမ၏ ရာထူးတက်လှမ်းမှုမှာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် မယ်တော်ကြီးအား ဆက်၍ ဂါရဝပြုခဲ့၏။ မယ်တော်ကြီးသည် နန်းတွင်းကျင့်ဝတ်များကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ သူမကို ကိုယ်တိုင် ထူမပေးလိုက်ပြီး မိခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ချစ်ခင်စွာ ပြုံးပြနေခဲ့သည်။

ဘေးတွင် ရှိနေသော အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းများကို ကြည့်ကာ ရိုးအီနေကြပြီပင်။ ထို့နောက် မိဖုရားခေါင်ကြီးကလည်း အားပေးစကား အနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့၏။ အခမ်းအနားများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယွီမြောင်ဟွာသည် တရားဝင် ဟွေ့ဖေး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နန်းတွင်း၌ အရှိန်အဝါရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

[...ဂုဏ်ယူပါတယ် Host၊ မင်းအနေနဲ့ နောက်ထပ် မစ်ရှင်တစ်ခုကို အောင်မြင်သွားပြန်ပါပြီ။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး လေးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး နန်းတွင်းမှာ အရှိန်အဝါရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ။ ဆုလာဘ်အဖြစ်- တစ်ကြိမ်သုံး နတ်ဘုရားကောင်းချီးစွမ်းရည် သုံးခုနဲ့ အမှတ် ၅၀၀ ရရှိပါတယ်]

ဆုလာဘ်ကို ကြည့်ပြီး ယွီမြောင်ဟွာ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့၏။ ဟုတ်ပြီ! ဤကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်မျိုးကို သူမ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ထူးခြားသော အရာများကို ပိုလုပ်ဆောင်နိုင်လေလေ၊ သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုကျော်ကြားလာလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်—အချို့သော သာမန်လူများက သူမကို နတ်သမီးတစ်ပါးဟုပင် တင်စားနေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။

သူမတွင် အမှတ်များ ရှိသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များအတွက် အမှတ်သုံးရသည်မှာ နှမြောစရာဟု သူမ ခံစားရ၏။ သို့သော် အလကားရသည့် ဆုလာဘ်ကိုမူ သူမ ဝမ်းသာအားရပင် လက်ခံလိုက်သည်။ အကောင်းဆုံးမှာ ၎င်းမှာ သူမ ကြိုးစားစရာမလိုဘဲ အလိုအလျောက် အောင်မြင်သွားသော မစ်ရှင်ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရရှိနိုင်သော ကောင်းချီးများမှာ များစွာ ရှိနေခဲ့၏။—"ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း"၊ "အရှေ့ဘက်မှ မင်္ဂလာအရှိန်အဝါ"၊ "ဗုဒ္ဓ၏အလင်းတော်"၊ "ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြာပန်းများ ပွင့်ခြင်း"၊ "နေနှင့်လ ဆုံစည်းခြင်း"၊ "မိုးကောင်းကင်မှ ရေစင်ကျခြင်း" စသည်ဖြင့်…

၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာမှာ မလောချေ။ အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသောအခါ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များက သူမကို လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြရသည်။ သူမအောက် ရာထူးနိမ့်သူများမှာ သူမကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကြရလေ၏။

အစပိုင်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယွီမြောင်ဟွာမှာ အတော်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လေးလံလှသော ဦးရစ်ကို ဆောင်းထားရသဖြင့် မည်သူမျှ ကြာရှည်စွာ မပြုံးနိုင်ချေ။ အထူးသဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သော သူမအတွက်မူ နားချင်စိတ်သာ ရှိနေတော့၏။

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်၏—ယနေ့တစ်ရက်ပဲ သည်းခံလိုက်ပါတော့။ ကိုယ်လုပ်တော်များပြီးနောက် မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများ၏ အလှည့် ရောက်လာခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းသားက သူမကို ဂါရဝပြုသောအခါ ယွီမြောင်ဟွာသည် အနီးကပ်အစေခံများ သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ဘေးသို့ အနည်းငယ် တိမ်းပေးလိုက်၏။

ဒါက အိမ်ရှေ့မင်းသားကို သူမ အနီးကပ် မြင်ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ [အား...! အိမ်ရှေ့မင်းသားပါလား! ငါ့နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာပြန်ပြီ! Host၊ သူက မင်းရဲ့ အချစ်ရေးပစ်မှတ်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ! ငါတို့တွေ "မိထွေးနဲ့ သား" ဆိုတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းမျိုး ဖန်တီးလို့ရတာပဲ!]

ယွီမြောင်ဟွာက စိတ်ထဲမှ ပြန်ပြောလိုက်၏။ [အို... မင်းကတော့ အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲလား။ ဘာလို့ ခဏခဏ နှလုံးခုန်မြန်နေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ လူရွေးချယ်တဲ့ စံနှုန်းက ဘာလဲဆိုတာ ငါ မေးလို့ရမလား]

[အသက် ၂၄ နှစ်အောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ချောရမယ်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းရမယ်၊ လူပျို ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့... အရွယ်မတိုင်ခင် ပြဿနာတွေ မရှိရဘူး]

[???] ယွီမြောင်ဟွာမှာ အံ့သြသွားခဲ့ရ၏—ဒါတွေက သူမ သိခွင့်ရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေလား။

နေပါဦး၊ စနစ်က ဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ထိုအကြောင်းအရာက သူမ၏ ပင်ပန်းမှုများကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး စပ်စုချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။

"အဟမ်း—" ရုတ်တရက် ချောင်းဆိုးသံကြောင့် သူမ၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။ ယွီမြောင်ဟွာက ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မယ်တော်ကြီးနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တို့ ချောင်းဆိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ သူတို့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိ၏။

မယ်တော်ကြီးနှင့် ဖေးလင်ယွဲ့တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြ၏။ "လေသီးသွားလို့ပါ"

အင်ပါယာ၏ အာဏာအရှိဆုံး မိခင်နှင့် သားဖြစ်သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့ကြားတွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားသူများကမူ ဘာမှမသိသကဲ့သို့သာ ဟန်ဆောင်နေကြတော့၏။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

All Chapters