အခန်း ၃၇

အပိုင်း ၃၇

မယ်တော်ကြီးသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ မြောင်ဟွာသည် အပြင်ပန်းတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်း၌မူ အတော်လေး ဆိုးသွမ်းတတ်လှသည်။ သူမသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို စိတ်ဝင်တစား ရှိနေရသနည်း။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာမူ မူလက အိမ်ထောင်ပြုရန် အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်သော သားကြီးနှင့် သားလတ်တို့ကို "ပညာပေး" ရန်အတွက် ကိုယ်လုပ်တော်များ စီစဉ်ပေးရန် ကြံစည်ထားခဲ့၏။

ယခုမူ သူသည် ပြန်လည်စဉ်းစားနေတော့သည်။ နတ်ဘုရားများမှာ စင်ကြယ်သော အမျိုးသားများကို ပို၍မျက်နှာသာပေးပုံရ၏။ သူ၏သားတော်များကို အရည်အချင်းမပြည့်မီသူများအဖြစ် အဖြစ်မခံနိုင်ပါချေ။

သူတို့ အဆင်ပြေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီမြောင်ဟွာသည် ရှေ့သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ယောက်မှာ ဒုတိယမင်းသား ဖြစ်၏။ သူသည် ဖော်ရွေဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်မူ "တစ်လောကလုံးက ငါ့ကို ကြွေးတင်နေတာ" ဆိုသည့် ပုန်ကန်လိုသော အရိပ်အယောင်များမှာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသား မဟုတ်သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူ၏ အရိုအသေပြုမှုကို အပြည့်အဝ လက်ခံနိုင်ပေသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် ငြင်းဆန်မိနိုင်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူမ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပါချေ။

သူမ၏ စိတ်ထင်ရုံလားတော့ မသိသော်လည်း၊ မူလကပင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ထိုသူ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် တင်းမာသွားသယောင် ရှိ၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် စနစ်နှင့် အတင်းပြောခြင်းကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

[စနစ်၊ ဒုတိယမင်းသားက တကယ်ပဲ လူပျိုဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ ကြည့်ရတာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ပုံစံပဲ!]

[အာမခံတယ် Host၊ ရာနှုန်းပြည့် လူပျိုစစ်စစ်ပါပဲ။ သူက ဘယ်မိန်းကလေးမှ သူနဲ့မတန်ဘူးလို့ ထင်နေတဲ့ မာနကြီးတဲ့အမျိုးအစားလေ။ တကယ်တော့ သူက အောင်နိုင်ခြင်းခံရပြီး နှိမ်ချခံရဖို့ ထိုက်တန်တဲ့သူမျိုးပါ]

ယွီမြောင်ဟွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ ဤလူမှာ တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ သေဆုံးမည့် ကံပါလာသူပင် ဖြစ်ပေ၏။ သူမသည် စနစ်၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အကြံပြုချက်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

[Host၊ တကယ်လို့ သူ့ကို လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့မှာ အကောင်းဆုံးပစ္စည်းရှိတယ်! ငါတို့ဆိုင်မှာ "မင်းတစ်ယောက်တည်းသာ" ဆေးရည်ရှိတယ်။ အဲဒါကို တစ်ခါတိုက်လိုက်ရုံနဲ့ သူက မင်းကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူနဲ့မှ အဆင်မပြေနိုင်တော့ဘူး။ ဒါက အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေအတွက် မရှိမဖြစ်ပဲ! မင်းသာ အမိန့်ပေးလိုက်၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်ဖြစ်၊ ဒုတိယမင်းသားဖြစ်ဖြစ်၊ ပညာရှင်ကြီးဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်သူကြီးငယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက မင်းခြေရင်းမှာ ဒူးထောက်လာစေရမယ်]

ယွီမြောင်ဟွာမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ [တော်ပြီ၊ ကျေးဇူးပဲ!! အဲဒီလိုမျိုး ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုတောင် ငါ မသိချင်တော့ဘူး!!]

"အဟမ်း—" ချောင်းဆိုးသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ မယ်တော်ကြီးနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တို့ဆီမှပင်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာမူ နန်းတွင်းသမားတော်များကို ခေါ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်ပုံပင်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာလည်း တွေးနေမိ၏။ ဒီနေ့ သူတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။

မယ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ စိုးရိမ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူမစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူမ ချောင်းဆိုးချင်သည် မဟုတ်သော်လည်း စနစ်၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များက တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းလှပေသည်။

အနည်းဆုံး မြောင်ဟွာ၌ ငြင်းပယ်တတ်သည့် အသိတရား ရှိနေသေးသည်မှာ ကံကောင်း၏။

မင်းသား၊မင်းသမီးများပြီးနောက် အရာရှိများမှာ အုပ်စုလိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး ဂုဏ်ပြုစကားများ လာရောက်ပြောကြားကြလေသည်။

လူအုပ်ကြီးပြားလှသည့်အပြင် ကျင့်ဝတ်များကိုလည်း ထိန်းသိမ်းနေရသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ သေချာမမြင်ရပါချေ။ သူမသည် ပညာရှင်ကြီး၊ စစ်သူကြီးငယ်နှင့် အခြား "လူရွေးချယ်မှုများ" မှာ မည်ကဲ့သို့သော ပုံစံရှိသည်ကို မသိရသေးပေ။

စနစ်က အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး နောက်ပိုင်းမှ ပြန်ကြည့်နိုင်ရန်သာ သူမ မျှော်လင့်နိုင်တော့၏။

သူမအနေဖြင့် တကယ်လိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း ချောမောသော အမျိုးသားများကို ငေးကြည့်ခြင်းမှာ အပြစ်မဟုတ်ပါချေ။ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာကို နေ့တိုင်းကြည့်နေရသည်မှာ မည်မျှပင် ချောစေကာမူ ရိုးအီလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဘဝတွင် အသစ်အဆန်းလေးများ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။

အရာရှိများပြီးနောက် မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများ၏ အလှည့် ရောက်လာခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပင်ပန်းလှပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အရုဏ်တက်ကတည်းက အအေးဒဏ်ကို အံတုကာ စောင့်ဆိုင်းနေရသော ဤအမျိုးသမီးများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူမသည် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

[စနစ်၊ ငါ့အမေနဲ့ ညီမလေးကို ရှာပေးအုံး!]

မယ်တော်ကြီးက သူတို့နှစ်ဦး အခမ်းအနားကို တက်ရောက်မည်ဟု သူမအား အာမခံထားခဲ့သည်။

စနစ်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပြသလိုက်ပြီး ယွီမြောင်ဟွာ၏ မိသားစုဝင်များကို တောက်ပသော အရောင်များဖြင့် ဝိုင်းပြလိုက်၏။

သူမ၏ အကြည့်သည် ထိုဦးတည်ရာသို့ လိုက်ပါသွားပြီး မမြင်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာနှစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

မိခင်ဖြစ်သူမှာ မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးတို့၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမြဲလိုပင် တည်ငြိမ်သိက္ခာရှိလှပေသည်။ ယွီမြောင်ဟွာ တစ်ဦးတည်းသာ ယခင်က မီးရှူးမီးပန်းများဖြင့် ဆော့ကစားရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမိလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့စဉ်က ကြက်မွေးတံဖြင့် အလိုက်ခံခဲ့ရဖူးသည်ကို သိပေသည်။

သူမထက် လေးနှစ်ငယ်သော ညီမလေးမှာမူ ကလေးဆန်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ ယွီမြောင်ဟွာထက်ပင် ပို၍ ဆိုးသွမ်းလှပြီး၊ ယွီမြောင်ဟွာက အနည်းဆုံးတော့ လိမ်မာဟန်ဆောင်တတ်သော်လည်း ယွီမြောင်ပင်းကမူ ထိုသို့ ဟန်မဆောင်ပါချေ။ သူမမှာ တစ်လမ်းလုံးတွင် နာမည်ကြီးသော လူဆိုးမလေးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ယွီမြောင်ဟွာမှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါချေ။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ မိခင်အရင်းဖြစ်သော ဝမ်ယနျဉ်သည် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ခဏတာ ပြုံးရိပ်လေးကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ခမ်းနားလှသော နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့် ဦးရစ်ကို ဆောင်းထားသော သူမ၏ သမီးမှာ တည်ငြိမ်သောအရှိန်အဝါဖြင့် ရပ်နေရာ၊ ပြဿနာတစ်ခုခု တက်တိုင်း ချွဲနွဲ့တတ်သော ကောင်မလေးနှင့်ပင် မတူတော့ပါချေ။

ပြီးခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း ဝမ်ယနျဉ်၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ နန်းတော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းစာတိုင်းနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေခဲ့ရ၏။

မြောင်ဟွာ အအေးနန်းဆောင်သို့ ပို့ခံရသည်ဟု ကြားစဉ်က သူမသည် စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် တစ်ညလုံး ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြင့် အိပ်မရခဲ့ပါချေ။ သူမသည် သမီးဖြစ်သူကို ကောင်းစွာ သိပေသည်—သူမ လုပ်ဖူးသမျှ အဆိုးဆုံးအရာမှာ သူမ မုန်းသည့်သူ၏ ထိုင်ခုံပေါ်ကို ရေခိုးဖျန်းခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူမက မည်သို့ လူသတ်ရဲပါမည်နည်း။ ထိုစိုးရိမ်မှုများကြောင့် ဝမ်ယနျဉ်မှာ ဖျားပင် ဖျားခဲ့ရသည်။ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ နန်းတွင်းအစေခံများကို ငွေပေးကာ သမီးဖြစ်သူ နှိပ်စက်မခံရစေရန် စီစဉ်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့၏။

မြောင်ဟွာ တစ်နေ့တွင် ထိုနန်းဆောင်မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့မိပါချေ။ နောက်ပိုင်းသတင်းတိုင်းမှာမူ သူမ၏ ရာထူးတက်လာခြင်းများသာ ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလှပြီး၊ မြောင်ဟွာမှာ တချီအတွက် နတ်ဘုရားက ပေးသနားလိုက်သည့် လက်ဆောင်ဟုပင် အများက ဆိုကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် သူတို့အိမ်အထိ လာရောက်ကာ မြောင်ဟွာ အသုံးအဆောင်များကို ကံကောင်းစေရန်အတွက် လာရောက်တောင်းခံကြ၏။ ဝမ်ယနျဉ် အတွက်မူ ထိုအရာအားလုံးမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူအများက သူမအား ထူးချွန်သော သမီးတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်ဟု ချီးကျူးကြပြီး သူမ၏ ဘဝမှာလည်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိတော့မည်ဟု ဆိုကြလေသည်။ သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် ပြုံးပြနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ သမီးဖြစ်သူ၏ နန်းတွင်းအခြေအနေကို စိုးရိမ်နေမိ၏။

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ဤမျှရရှိနေခြင်းက သူမအား အခြားသူများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရန် သူမ မည်မျှအထိ ပင်ပန်းခဲ့ရပါသနည်း။

နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ မြောင်ဟွာအား ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသည့်အတွက် သူမမှာ ဝမ်းသာရသလို ဧကရာဇ်၏ ကရုဏာတော်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်မိပေသည်။

သို့သော်လည်း သမီးဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုထက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကိုသာ ဝမ်ယနျဉ် ပို၍ ခံစားလိုက်ရ၏။ တက်ကြွဖျတ်လတ်သော သူမ၏ သမီးလေးမှာ ယခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ အတော်လေး ခံစားခဲ့ရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သမီးဖြစ်သူ၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ယနျဉ်၏ စိုးရိမ်မှုများမှာ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။ စောစောကတော့ ဟန်ဆောင်ကောင်းနေသော်လည်း ထိုအပြုံးမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် အေးချမ်းပြီး အနည်းငယ် မိုက်မဲနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

သူမ အတွေးများသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ တကယ်ပါပဲ ဤကလေးသည်—ဤကဲ့သို့ တည်ကြည်သော အခမ်းအနားမျိုးတွင် ဘယ်လိုများ သူတို့ကို လာပြီး ပြုံးပြနေနိုင်ရသနည်း။ သို့သော်လည်း ဝမ်ယနျဉ်မှာလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်မိ၏။

……

သူမက ဘာကို ပြုံးနေတာလဲ။ ကြွားနေတာလား။

အချို့က ယွီမြောင်ဟွာ၏ အပြုံးကို နွေးထွေးသည်ဟု မြင်ကြသော်လည်း အချို့ကမူ ၎င်းမှာ ဂုဏ်မောက်ပြနေခြင်းဟု ထင်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

ယန်ကျောက်ရုန်မှာ ထိုသို့မကျေနပ်သူများထဲမှ တစ်ဦးပင်။ သူမသည် မိခင်နှင့်အတူ နန်းတော်သို့ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မိသားစုဝင်ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ထူးခြားသော ဆက်ဆံမှုကို မရရှိခဲ့ပါချေ။ အပြင်ဘက်တွင် အခြားသူများနှင့်အတူ အအေးဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံစားခဲ့ရပြီး လှပချင်စိတ်ကြောင့် အနွေးထည်လည်း မဝတ်ခဲ့သဖြင့် ရေခဲရုပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့၏။ သူမ၏ နှာခေါင်းမှာလည်း နီရဲနေပြီး တဟပ်ချိုးချိုးနှင့် ချောင်းဆိုးနေခဲ့ရသည်။

သူမသည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ရမှုကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပါချေ။ ယန်ကျောက်ရုန်မှာ စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းဝါးနေမိ၏—ငါသာ ကွေ့ဖေး ဖြစ်လာခဲ့ရင် ယွီမြောင်ဟွာကိုလည်း အပြင်မှာ ဒီလိုမျိုး အေးခဲနေအောင် ထားပစ်မယ်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ယွီမြောင်ဟွာကို ဂါရဝပြုရန် သူမ၏အလှည့် ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ယန်ကျောက်ရုန်မှာ ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ ငှက်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏—၎င်းမှာ သူတို့ လျှို့ဝှက်စီစဉ်ထားသော ငှက်လေ့ကျင့်သူ၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတုမှာ အလွန်ပင် တူလှသဖြင့် နန်းတွင်းအစေခံများပင်လျှင် တကယ့်ငှက်သံဟု ထင်မှတ်မှားကြပေလိမ့်မည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဆွေမျိုးများဖြစ်သဖြင့် ယန် မိသားစုမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီးပင် မသိအောင် နန်းတော်ထဲသို့ လူတစ်ယောက် ခိုးသွင်းရန် မခက်ခဲချေ။

ငှက်များကိုလည်း အပတ်တကုတ် လေ့ကျင့်ထားခဲ့၏။ ယန်ကျောက်ရုန်သည် ငှက်များ နှစ်သက်သော ရနံ့များဆွတ်ထားသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမကို မြင်သည်နှင့် ငှက်များမှာ သူမ၏ဘေးသို့ အုပ်စုလိုက် ပျံဝဲလာကြမည်သာ ဖြစ်၏။

ဒါကတော့ သူမ၏ မိခင် စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော မင်္ဂလာရှိသည့် နိမိတ်တစ်ခုဖြစ်သည့် "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း" ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသောနေ့တွင် ဤနတ်ဘုရား၏ နိမိတ်က သူမအား အရှက်ခွဲလိုက်မည် ဖြစ်ပြီး လူအများ၏ သူမအပေါ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ယန်ကျောက်ရုန်သာလျှင် တကယ့် ဖီးနစ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြမည် ဖြစ်၏။

ယန်ကျောက်ရုန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီအမျိုးသမီးလေးက ကွေ့ဖေးရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်" သူမ ဂါရဝပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။

ငှက်သံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး ရှုပ်ထွေးလာခဲ့၏။ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ လှပသော အရောင်အသွေးစုံလင်သည့် ငှက်များ အုပ်စုလိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်ကို အားလုံးက တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါက... ငှက်ပေါင်းတစ်ရာရဲ့ ဂါရဝပြုခြင်းလား" အရာရှိတစ်ဦးက ရှေးဟောင်းပုံပြင်များကို သတိရကာ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

ဟွေ့ဖေး၏ အခမ်းအနားတွင် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ နတ်ဘုရားကောင်းချီးခံရသူ ဆိုသည့် ဂုဏ်သတင်းကြောင့် အားလုံးက ထိုငှက်များမှာ သူမအတွက်ဟု ထင်မှတ်ကြလေသည်။ အချို့သော အရာရှိများမှာမူ မျက်နှာပျက်သွားကြ၏—ဤကဲ့သို့သော နိမိတ်မှာ ဧကရာဇ်၏ မင်္ဂလာပွဲတွင်သာ ပေါ်ပေါက်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါက ကံကောင်းခြင်းလား၊ ကံဆိုးခြင်းလား။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ [နေဦး စနစ်—ဒါက မင်းလုပ်တာလား။ ငါ ဒီလောက်အထိ မလိုဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ!]

[မဟုတ်ဘူး! ဒါက စွပ်စွဲချက်ပဲ! ငါတို့စနစ်က ဖန်တီးတဲ့ အရာတွေက ဒီလောက်အထိ အောက်တန်းမကျပါဘူး။ ငှက်အနည်းငယ်လောက်တင်လား။ ဒါက ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ မဟုတ်ဘူး! ငါတို့သာ လုပ်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ငှက်ငါးရာရှိရမှာဖြစ်ပြီး ဖီးနစ်ကိုပါ အစစ်လိုမျိုး ဖန်တီးပြမှာ!]

ယွီမြောင်ဟွာ ပို၍ အံ့သြသွားရသည်မှာ ထိုငှက်များမှာ သူမထံသို့ မပျံလာဘဲ ယန်ကျောက်ရုန်ထံသို့သာ ပျံသွားကြပြီး သူမ၏ဘေးတွင် ဝိုင်းဖွဲ့နေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ယန်ကျောက်ရုန် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဆောင်ကာ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။ "အစ်မတော်၊ သူတို့က ဘာလို့ ကျွန်မဆီကို လာနေကြတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ ကျွန်မ ကြောက်လာပြီ" သူမက တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သူမ၏ ညီမလေးကို ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ၏—ကျောက်ရုန်၏ ဟန်ဆောင်မှုမှာ သိသာလွန်းလှသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ နားလည်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ ညီမသည် နန်းတွင်းအာဏာနှင့် သူမ၏ ရာထူးကိုပင် လိုလားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြ၏။ ထိုနိမိတ်မှာ အံ့သြစရာကောင်းသော်လည်း ယန် မိသားစု၏ စတုတ္ထမြောက် သမီးကို ဗဟိုပြုနေခြင်းမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

ယန်ကျောက်ရုန်၏ ထူးခြားသော ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများကို သူတို့ သတိရသွားကြ၏—သူမနှင့် စေ့စပ်သူတိုင်း ကံဆိုးတတ်သည် ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့သော မြင့်မြတ်သည့် ကံကြမ္မာမှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့်သာ ထိုက်တန်သည်ဟု သူတို့ တွေးလိုက်မိကြသည်။

[ဒီကောင်မလေးကတော့...! ငါ တကယ် ဒေါသထွက်လာပြီ! Host၊ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့! ဒီဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့သူက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ!]

【ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေမှာ ငါတို့က အတောက်ပဆုံး ဖြစ်ရမယ်။ Host၊ အခု မစ်ရှင်အသစ် ပေါ်လာပြီ—ဒီလူတွေကို တကယ့် မင်္ဂလာနိမိတ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပြလိုက်ပြီး မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို အတည်ပြုလိုက်ပါ။ ဆုလာဘ်ကတော့ အရက်ချက်နည်းပညာပဲ။ Host၊ သွားပြီး သူမကို ပညာပေးလိုက်တော့!】

ယွီမြောင်ဟွာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ရှည်တတ်သော်လည်း ယခုမူ သည်းမခံနိုင်တော့ပါချေ။ ယန်ကျောက်ရုန်သည် သူမ၏ အရေးကြီးဆုံးနေ့တွင် လူရာဝင်ချင်စိတ်ဖြင့် သူမအား အရှက်ခွဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းကိုမူ သူမ လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ပေ။

သူမသည် "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း" ကိုတော့ မရွေးချယ်ခဲ့ပါချေ။ ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ သူမသည် တစ်ကြိမ်သုံးစွမ်းရည်ဖြစ်သော "ဗုဒ္ဓ၏အလင်းတော်" ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[စနစ် ငါ "ဗုဒ္ဓ၏အလင်းတော်" စွမ်းရည်ကို သုံးချင်တယ်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ငါနဲ့ မယ်တော်ကြီးအတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်!]

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးကိုပါ ထည့်သွင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ အလွန်လှမ်းလှသဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။ မယ်တော်ကြီးမှာမူ သူမ၏ ဘေးနားမှာပင် ရှိနေသဖြင့် အဆင်ပြေလှပေသည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ သမီးအရင်းမဟုတ်သော်လည်း မြောင်ဟွာမှာ သူမအား ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် သတိရနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

စနစ်သည် "ဗုဒ္ဓ၏အလင်းတော်" ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများအားလုံးမှာ သူတို့တစ်သက် မေ့နိုင်တော့မည်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယွီမြောင်ဟွာနှင့် မယ်တော်ကြီးတို့မှာ ရုတ်တရက် အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအလင်းမှာ ပြင်းထန်လွန်းခြင်းမရှိဘဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ညင်သာလှပေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေပြီး လူတိုင်းကိုလည်း လက်အုပ်ချီ ကိုးကွယ်ချင်စိတ် ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

အလင်းမှာ ပို၍ တောက်ပလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။ အလင်းတန်းများအောက်တွင် ယွီမြောင်ဟွာ၏ အသားအရေမှာ ဝင်းပနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာလည်း ဗုဒ္ဓ၏ ကရုဏာတော်များ ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

မယ်တော်ကြီးမှာလည်း အံ့သြထိတ်လန့်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဒါက... ဗုဒ္ဓရဲ့ အလင်းတော်လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သူတိုင်းက ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းတော်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ ယွီမြောင်ဟွာနှင့် မယ်တော်ကြီး၏ အနောက်တွင် ကြီးမားလှသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုရုပ်ပွားတော်မှာ ဘုရားကျောင်းများရှိ ရုပ်ပွားတော်များထက်ပင် ပို၍ သပ္ပာယ်ကာ ပြည့်စုံလှပေသည်။

ဗုဒ္ဓသည် သူတို့ကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မည်သည့်မကောင်းသော အတွေးမျှ မဝင်နိုင်လောက်အောင်ပင် မြင့်မြတ်လှသဖြင့် အားလုံးမှာ ဝပ်တွား ဦးချချင်စိတ်များသာ ဖြစ်ပေါ်နေတော့၏။

"ဘုရားရေ! ဗုဒ္ဓက ဆင်းသက်လာပြီ!"

"ဗုဒ္ဓက ကွေ့ဖေး အတွက် ကြွလာတာပဲ!" အမျိုးသမီးအများအပြားမှာလည်း ဒူးထောက်ကာ ရှိခိုးလိုက်ကြ၏။ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် နိမိတ်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကံကောင်းလှပေသည်။ အချို့သော ဘာသာဝင်များမှာမူ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျလာခဲ့ကြ၏။

စောစောက "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း" မှာ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော်လည်း ဤဗုဒ္ဓ၏ အလင်းတော်နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ဘာမှမဟုတ်တော့ပါချေ။ ဒါကမှ တကယ့် မင်္ဂလာနိမိတ် အစစ်ပင် ဖြစ်၏။ ကွေ့ဖေးသည် တကယ်ပင် ဗုဒ္ဓ၏ ကောင်းချီးကို ခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သဲ့ဖေးပင်လျှင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏—ဗုဒ္ဓကိုယ်တိုင်က ကွေ့ဖေး ဘက်ကနေ ပါဝင်ပေးနေသလိုမျိုးပင်။ ဘယ်တုန်းကများ ဗုဒ္ဓက ဒီလိုမျိုး ဘက်လိုက်တတ်သွားရတာလဲ။

ယန်ကျောက်ရုန်မှာမူ မင်သက်ကာ ရပ်နေမိ၏။ သူမ၏ သွေးများမှာ အေးခဲသွားပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာလည်း တုန်ရီနေခဲ့သည်။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တကယ့် နတ်ဘုရားရဲ့ နိမိတ်ပဲ... ယွီမြောင်ဟွာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကံကောင်းနေရတာလဲ။ ဒါက မတရားဘူး၊ လုံးဝ မတရားဘူး!

သူမ၏ ဒေါသများကြားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏—သူမသည် ယွီမြောင်ဟွာကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဗုဒ္ဓက သူမကို အပြစ်ပေးတော့မှာလား။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပူနွေးပြီး အနံ့အသက်မကောင်းသော အရာတစ်ခုမှာ ယန်ကျောက်ရုန် အပေါ်သို့ ကျလာခဲ့၏။ တစ်ကြိမ်၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်ကြိမ်။ သူမ၏ ဆံပင်နှင့် အဝတ်အစားများပေါ်သို့ တောက်လျှောက် ကျလာခဲ့သည်။

မိုးရွာနေတာလား။ မဟုတ်ဘူး—ဒါက မိုးမဟုတ်ဘူး! ပြီးတော့ ခန်းမထဲမှာ မိုးမရွာနိုင်ဘူးလေ! ဒါ့အပြင် မိုးရေက မပူသလို အခုလို အနံ့လည်း မဆိုးပါချေ။

သူမသည် အလိုအလျောက် သုတ်လိုက်မိသော်လည်း ထိုအရာမှာ ငှက်ချေးများ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။ ယန်ကျောက်ရုန်သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်