အခန်း ၃၈

အပိုင်း ၃၈

ယန်ကျောက်ရုန်သည် လူအများရှေ့မှောက်တွင် သူမတစ်ကိုယ်လုံး ငှက်ချေးများ ပေကျံနေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးဆင်ခြင်တုံတရား အမျှင်တန်းလေးမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။

အသုံးမကျတဲ့ ငှက်တွေ! သူတို့က သူမကို ဘယ်လိုတောင် ဒီလိုလုပ်ရက်ကြတာလဲ။ ထိုငှက်လေ့ကျင့်ပေးသူကရော ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ သူမသည် ထိတ်လန့်တကြား လက်မောင်းများကို ဝေ့ယမ်းကာ ငှက်များကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ "ငါ့နားက ထွက်သွားကြစမ်း! အားလုံး နောက်ဆုတ်သွားကြ!"

သို့သော်လည်း ဤငှက်များကို အပတ်တကုတ် လေ့ကျင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယန်ကျောက်ရုန်၏ ဘေးတွင်သာ ဇွတ်တရွတ် ဝိုင်းဖွဲ့ပျံသန်းနေပြီး ထွက်ခွာသွားရန် ငြင်းဆန်နေကြလေ၏။

သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလုနီးပါးဖြစ်ကာ ငိုသံပါကြီးဖြင့် သူမ၏ မိခင်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းခေါ်လိုက်မိသည်—အဆုံးတွင်မူ ဤ "မင်္ဂလာနိမိတ်" ဆိုသည်မှာ သူမမိခင်၏ အကြံဉာဏ်ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ "မေမေ ကျွန်မကို ကယ်ပါအုံး!"

သူမ အားကိုးတကြီး ခေါ်လိုက်သော သခင်မလု မှာမူ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး ထိုနေရာမှာပင် မေ့လဲတော့မည့် ပုံစံပေါက်နေခဲ့သည်။

ခမ်းနားလှသော "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း" ဖြစ်လာရမည့်အစား သူမ၏ သမီးအပေါ်သို့ ငှက်အများအပြားက အညစ်အကြေး စွန့်ထုတ်သွားသည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် အမှားအယွင်းကြောင့် သူမ၏ အချစ်ဆုံး သမီးငယ်မှာ နန်းတော်ထဲဝင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည့်အပြင် သိက္ခာရှိသော မိသားစုတစ်ခုခုနှင့် လက်ထပ်ခွင့်ရလျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"အမေ ဘာလို့ ကျွန်မကို မကူညီတာလဲ" သခင်မလု တစ်ယောက် ထိတ်လန့်ပြီး ကျောက်ရုပ်လို ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျောက်ရုန် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာခဲ့၏။ သူမသည် သွားကြိတ်ကာ သူမ၏ မိခင်ရှိရာသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

ဤမျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အစီအစဉ်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမမိခင်၏ အမှားသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအစီအစဉ်မှာ မူလက သူမ၏အစ်မဖြစ်သူ မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု တွေးမိတိုင်း ယန်ကျောက်ရုန်မှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ကွေ့ဖေးတို့ကိုပါ ဤအရှက်ရမှုထဲသို့ ဆွဲသွင်းချင်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော ဆင်ခြင်တုံတရားက သူမကို တားဆီးထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ သူတို့ကို ပါဝင်ပတ်သက်စေခဲ့လျှင် နန်းတွင်းက သူမကို ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သီလရှင်ကျောင်းသို့ပင် အပို့ခံရနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာလည်း သူမကို ကူညီရန် လက်ဖျားနှင့်ပင် တို့လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော အားကိုးရာမှာ သူမ၏ မိခင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သမီးဖြစ်သူ သူမထံသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်မလု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြေးတော့၏။ မြင့်မြတ်သော မြို့စားကတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ငှက်ချေးများ ပေကျံနေသည်ကို အကြည့်မခံနိုင်ပါချေ။

ဘေးနားရှိ မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများမှာလည်း ငှက်ချေးများ မစင်စေရန် ရှောင်ကွင်းရင်း ယန်ကျောက်ရုနါကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲနေကြသဖြင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရ၏။

သူတို့သည် ပွဲကြည့်ရသည်ကို ပျော်သော်လည်း ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုစိတ် မရှိကြပါချေ။ သတ္တိရှိသူအချို့မှာမူ မျက်လုံးကို ဝင့်ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်—သူတို့သည် နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးများကို ခံယူရန် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ "နတ်ဘုရားအလင်းတော်" မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ ဂါရဝပြုခြင်း" မှာ မင်္ဂလာနိမိတ် ဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြတော့ပါချေ။ တကယ့် ကောင်းချီးပေးမှုဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ်သို့ ငှက်ချေးများ ကျရောက်စေမည် မဟုတ်ပေ။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။ "သူတို့ ပြေးတာ မြန်လိုက်တာ" သူမ၏ "နတ်ဘုရားအလင်းတော်" စွမ်းရည်မှာလည်း ကွက်တိ တစ်မိနစ်ပြည့်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖွီ—" ဟင်၊ ရယ်သံလား။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ရှိရာဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

သံသယများစွာဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီး ပြုံးနေသည်ကို အမှီတွေ့လိုက်ရ၏— သူမ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးသို့ ချက်ချင်း ပြန်မပြောင်းနိုင်သေးခင် အမိဖမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ ပုံမှန် မြင်တွေ့နေရသော တည်ကြည်မှုထက်စာလျှင် ယခု မျက်နှာပေးမှာ ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသယောင် ရှိ၏။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌မူ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အားလုံး သိကြသော တည်ငြိမ်ယဉ်ကျေးသည့် မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် အကြည့်လွှဲလိုက်၏။ ယခုအချိန်တွင် ယန်ကျောက်ရုန်နှင့် သခင်မလုတို့ကို ဘယ်မှာမျှ မတွေ့ရတော့ပါချေ။

[စနစ်၊ "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာရဲ့ ဂါရဝပြုခြင်း" စွမ်းရည်ကို မလဲခဲ့တာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ကြည့်ပါအုံး၊ အဲဒါက ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲလို့! ဒါက သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ခံရမှာ မဟုတ်ဘဲ နာမည်ဆိုးနဲ့ပဲ ကျန်ခဲ့တော့မှာ!]

[Host၊ အဲဒါက ငါတို့စနစ်ကို စော်ကားလိုက်တာပဲ! ငါတို့ရဲ့ "ငှက်ပေါင်းတစ်ရာရဲ့ ဂါရဝပြုခြင်း" က ဒီလိုမျိုး အမှားအယွင်း လုံးဝမရှိဘူး! အားလုံးကို ငါတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်!]

[ငှက်တွေက အစာခြေစနစ် မြန်တယ်လေ—သူတို့က ပျံနေတုန်းလဲ စွန့်ပစ်တတ်တာပဲ။ အဲဒီလိုမျိုး သဘာဝတရားကို မင်း တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လား]

သူမ၏ အရင်ဘဝက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်နေတုန်း ငှက်ချေး ပါချခံရသည်ကို သူမ သတိရသွား၏။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကံဆိုးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွေးချယ်စရာ မင်္ဂလာနိမိတ်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် Host၊ ပင်မမစ်ရှင် ၂.၃ ကို အောင်မြင်သွားပါပြီ။ အရာရှိတွေနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို အတုမရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနိမိတ်ကို ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး "နတ်ဘုရားကောင်းချီးခံရသူ" ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ခိုင်မာစေခဲ့ပါတယ်။ ဆုလာဘ်အဖြစ်- အရက်ချက်နည်းပညာကို ရရှိပါတယ်]

ဆုလာဘ်ကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် ယန်ကျောက်ရုန်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်... စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာအောင်ပေါ့။ အဓိကကတော့ ထိုကောင်မလေးမှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍သာ ယန်ကျောက်ရုန်၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် ယွီမြောင်ဟွာ သူမကို တစ်သက်လုံး အငြိုးထားပေလိမ့်မည်။ နန်းတွင်းအစေခံများမှာလည်း ထိုနေရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြ၏။

မယ်တော်ကြီးကမူ ယွီမြောင်ဟွာဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မြောင်ဟွာ၊ ငါ့ဆီ ခဏလာနားပါအုံး။ မင်း အတော်လေး ပင်ပန်းနေမှာပဲ"

မယ်တော်ကြီးသည် အလွန်ပင် စိတ်ကြည်လင်နေခဲ့၏။ သူမ ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားနိမိတ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သမိုင်းဆရာများက ဤအခိုက်အတန့်ကို နောင်လာနောက်သားများအတွက် သေချာပေါက် မှတ်တမ်းတင်ကြပေလိမ့်မည်။

မြောင်ဟွာသည် တကယ့်ကို အလိုက်သိတတ်လှသည်၊ သူမရရှိသော ကောင်းချီးများကို မယ်တော်ကြီးနှင့် အမြဲမျှဝေတတ်၏။ သူမတွင် သမီးအရင်း ရှိလျှင်ပင် ဤမျှအထိ အလိုက်သိပါ့မလားဟု သူမ သံသယဖြစ်မိပေသည်။

ထို့အပြင် မြောင်ဟွာသည် ထိုအလင်းတော်ကို သူမ၏ မိခင်အရင်းအပေါ်၌ပင် အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ မယ်တော်ကြီးအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မယ်တော်ကြီးသည် သခင်မဝမ် အလှမ်းဝေးနေသည်ကိုမူ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း တစ်နာရီအကြာတွင် စားပွဲသောက်ပွဲ စတင်မည် ဖြစ်၏။ ထိုအတောအတွင်း မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများကို အနားယူရန်အတွက် ဘေးခန်းမဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သဘောတူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးကို သတိရသွားသဖြင့် သူတို့နှင့် စကားပြောချင်နေခဲ့၏။

သူမ၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ မယ်တော်ကြီးက မေးလိုက်သည်။ "သခင်မဝမ် ရှိလား" ဝမ် မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများစွာ ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ခေါ်ယူခံရမည့်သူမှာ ကွေ့ဖေး၏ မိခင်သာ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိကြပေသည်။

မယ်တော်ကြီးက ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမသည် နန်းတော်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေရကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် မယ်တော်ကြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရထားသဖြင့် သူမသည် တကယ်ပင် ကံထူးသူ ဖြစ်၏။

မယ်တော်ကြီးက ကွေ့ဖေးကို မုန်းတီးပြီး နှိပ်စက်နေသည်ဟု ပြောဆိုကြသော ကောလာဟလများမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သက်သေပြလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဝမ်ယနျဉ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ မယ်တော်ကြီးအား ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်၏။ အများစုကမူ သူမအား မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်—သခင်မဝမ်သည် ထူးချွန်သော သမီးတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မယ်တော်ကြီးက ပြုံးလိုက်၏။ "သခင်မဝမ်နဲ့ ယွီမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသမီးလဲ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ။ စကားပြောရတာ ပိုကောင်းတာပေါ့"

ဝမ်ယနျဉ်သည် သမီးငယ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ မယ်တော်ကြီး၏ စကားများကြောင့် သူမ၏ သမီးမှာ နန်းတော်တွင် တကယ်ပင် တန်ဖိုးထားခံရသောကြောင့် စိတ်အေးသွားရ၏။

မထွက်ခွာမီ အထိန်းတော်ကျိုးက ပြောလိုက်၏။ "မယ်မယ် ဒီအစေခံကို ကူညီခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော်မျိုးမလဲ မယ်မယ်ရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ ကံတရားကို ခံစားပါရစေ"

"ကောင်းပြီလေ" အားလုံး၏ အားကျသော အကြည့်များကြားတွင် မယ်တော်ကြီးမှာ အပြုံးကို မထိန်းနိုင်တော့ပါချေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်အကျွေးပြုလာသော အထိန်းတော်ကျိုးသည် သူမကို မည်သို့ စိတ်ချမ်းသာအောင် လုပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် မယ်တော်ကြီး၏ အနောက်မှ လိုက်ပါသွားပြီး၊ ဝမ်ယနျဉ်နှင့် ယွီမြောင်ပင်းတို့ကမူ အနောက်ဆုံးမှ လိုက်လာကြ၏။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ မနာလိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း မယ်တော်ကြီးပဲ ဖြစ်နေတာလား! ကောင်းတဲ့အရာတွေ ဖြစ်လာတိုင်း ယွီမြောင်ဟွာက သူမကိုပဲ အရင်သတိရနေတတ်သည်။ သူလည်း အနားမှာ ရှိနေတာပဲ—ဘာလို့ နတ်ဘုရားအလင်းတော်က သူ့အပေါ်မှာ မကျရောက်ရတာလဲ။ သူလည်း သူမကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ မဟုတ်ပါလား။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို ချန်မထားရန် သူမကို သတိပေးရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့လျှင် နောက်တစ်ခါ နိမိတ်တစ်ခုခု ပေါ်ခါနီးအချိန်တွင် သူမ၏ ဘေးနားမှာ ကပ်ရပ်နေရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ထိုအခါမှသာ သူမ သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖယ်ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယွီမြောင်ပင်းသည် ခန်းမထဲတွင် လိမ်မာယဉ်ကျေးဟန် ဆောင်ထားသော်လည်း အပြင်ရောက်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ယွီမြောင်ဟွာဆီသို့သာ ရောက်နေတော့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်အောက်ဘက်မှ စူးစိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်ကို ခံစားနေရ၏—ခန့်မှန်းနေစရာပင် မလိုဘဲ ၎င်းမှာ သူမ၏ ညီမလေးသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ နန်းတော်ထဲဝင်ခဲ့သည့် မတ်လမှစ၍ ထိုကောင်မလေးမှာ အရပ်ရှည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိန်သွယ်လာခဲ့သော်လည်း ပါးပြင်ပေါ်မှ အဆီလေးများမှာ ရှိနေဆဲပင်။ ယွီမြောင်ဟွာမှာ စောစောကတည်းက ထိုပါးလေးများကို ဆွဲချင်နေခဲ့သော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်ရ၏။

မယ်တော်ကြီးသည် သူမ မျက်နှာသာပေးသူများအပေါ် အတော်ပင် ကြင်နာတတ်လှသည်။ နင်ရှို့ နန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမသည် လက်ဝေ့ယမ်းပြပြီး သူတို့ သုံးဦးအား စကားပြောရန် ဘေးခန်းဆောင်သို့ သွားခွင့်ပြုလိုက်၏။

နန်းတွင်းအစေခံများကလည်း အခိုးအငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော လက်ဖက်ရည်နှင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖုတ်ထားသော မုန့်များကို ယူဆောင်လာပေးကြသည်။ အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးသောအခါ အစေခံများမှာ တံခါးပိတ်၍ ပြန်ထွက်သွားကြတော့၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် သူမ ညီမလေး၏ ပါးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ အာ၊ လွမ်းနေရတဲ့ အထိအတွေ့လေးပဲ! ယွီမြောင်ပင်းကမူ ကန့်ကွက်လိုက်၏။ "အစ်မ၊ ဘာလို့ ငါ့ပါးကို အမြဲ ဆွဲနေတာလဲ။ ငါ့မျက်နှာ ဒီလောက်ကြီးနေတာ အစ်မတော်ကြောင့် ဖြစ်ရတာ!"

ယွီမြောင်ဟွာက အပြစ်မခံယူချေ။ "လျှောက်မပြောနဲ့။ မင်းက မွေးကတည်းက မျက်နှာဝိုင်းတာလေ—ငါ့ကို လာပုံမချနဲ့"

သူတို့နှစ်ဦး ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြားသောအခါ ဝမ်ယနျဉ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့—ခွဲနေတုန်းကျ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လွမ်းနေကြပြီး၊ အခု ပြန်တွေ့တော့လဲ ရန်ဖြစ်နေကြပြန်ပြီ"

ယွီမြောင်ဟွာကမူ ပြောလိုက်သည်။ "ချစ်လို့ စတာပါနော်။ မြောင်ပင်း၊ ဒီမုန့်လေးတွေ စားကြည့်အုံး။ မင်း ကြိုက်မှာ သေချာတယ်" သူမသည် ညီမလေးကို မည်သို့ ချော့ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိပေသည်။

ယွီမြောင်ပင်းမှာ တစ်နေ့လုံး မုန့်စားချင်နေခဲ့ခြင်းပင်။ အိမ်က မထွက်ခင်က ပေါက်စီအနည်းငယ်သာ စားခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ အလွန် ဆာလောင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ အစ်မက အထူးတလည် စီစဉ်ပေးထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ မည်သို့ စိတ်ဆိုးနေနိုင်ပါမည်နည်း။ သူမ၏ အစ်မမှာ သူမကို တန်ဖိုးထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် မုန့်များကို မြိန်ယှက်စွာ စားသုံးရင်း လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ကာ ပျော်ရွှင်နေတော့၏။ နန်းတွင်းမုန့်များမှာ တကယ်ပင် အရသာရှိလှပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ယနျဉ်သည် သမီးဖြစ်သူနှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်ပြီး အဓိကအားဖြင့် အအေး နန်းဆောင်၌ နေခဲ့ရစဉ်က အကြောင်းများကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ လင်းရှု့က သူမအား မည်သို့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြခဲ့၏။ "သမီးတို့ မိသားစုနဲ့ လင်း မိသားစုကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ"

ဝမ်ယနျဉ်၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။ "မင်း နန်းတော်ထဲ မဝင်ခင်တုန်းက လင်း မိသားစုက လက်ထပ်ဖို့ လာကမ်းလှမ်းဖူးတယ်။ အဲဒါကို အမေ ငြင်းလိုက်တာ"

သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ စတုတ္ထအဆင့် အရာရှိဖြစ်ပြီး လင်း မိသားစုမှာမူ ချမ်းသာသော ကုန်သည်များသာ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်းချင်း မတူပါချေ။ သူတို့က ဘာကြောင့် လာကမ်းလှမ်းဝံ့သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

လင်း မိသားစု၏ သားမှာ ထူးချွန်သူ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမ စဉ်းစားမိနိုင်သော်လည်း ထိုလူမှာ စာပေဂုဏ်သတင်း အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး စာမေးပွဲမအောင်သည့်အပြင် မိန်းကလေးလည်း အလွန်လိုက်စားသည်ဟု နာမည်ကြီးနေသူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့သော မိသားစုမျိုးထံသို့ သူမ၏ သမီးကို မည်သို့ ပေးစားနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဇာတာမကိုက်ဟု ဆိုကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်း မိသားစုမှာ ထိုစဉ်က မကျေနပ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း အငြိုးထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ဤအကြောင်းကို သိရမှ ယွီမြောင်ဟွာ၏ သံသယများမှာ ပြေပျောက်သွားခဲ့ရ၏။ "အဲဒါကြောင့်ကိုး"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်း မိသားစုမှာ ယခုအခါ ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းခံရပြီး နယ်နှင်ဒဏ် အပေးခံထားရပြီ ဖြစ်၏။ ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုရန်ငြိုးလေးများကို အာရုံမထားတော့ပါချေ။ ဝမ်ယနျဉ်မှာမူ သမီးဖြစ်သူအား နန်းတော်ထဲမဝင်ခင် မပြောခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေမိသည်။

ယွီမြောင်ဟွာက ပြောလိုက်၏။ "လင်းရှု့က ကျွန်မရှေ့မှာတော့ သူငယ်ချင်းကောင်းလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာ။ ကျွန်မကို ‘အစ်မ’ ဆိုပြီး ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ သူက ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ ဒါက ကျွန်မအတွက် တကယ့် သင်ခန်းစာပဲ"

သူမ၏ အစ်မတော်မှာ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရပြီး အေးစက်သော နန်းဆောင်သို့ ပို့ခံခဲ့ရသည်ကို ကြားရသောအခါ ယွီမြောင်ပင်းသည် စားနေသော မုန့်များပင် အရသာမရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။ "အစ်မ၊ နန်းတော်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား"

ယွီမြောင်ဟွာက စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။ "အစ်မက ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို အရမ်းရနေလို့ တခြားသူတွေက ဒုက္ခပေးချင်နေကြတာ ဖြစ်မှာပါ" အခြားသူများ၏ ကောလာဟလများကို ကြားရမည့်အစား သူမဆီက အမှန်တရားကို ကြားရသည်မှာ ပိုကောင်းပေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ရန်သူများကို လက်ချိုးရေတွက်ပြလိုက်၏။ နာမည်တစ်ခုစီ ကြားတိုင်း ယွီမြောင်ပင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ "အခု သူတို့တွေ ဘာဖြစ်ကုန်ကြပြီလဲ"

ထိုအခါမှ ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ၏။ "ရှု့ဖေးကတော့ အအေး နန်းဆောင်ကို ရောက်သွားပြီ၊ လင်းရှု့ ကတော့ နယ်နှင်ခံရတယ်၊ ကိုယ်လုပ်တော်ကု ကတော့ သီလရှင်ကျောင်းကို ပို့ခံလိုက်ရပြီ!"

ယွီမြောင်ပင်း၏ မျက်နှာမှာ ကြောင်အသွားတော့သည်။ သူမ အလကား စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်—သူမအစ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်! ဝမ်ယနျဉ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြို့စားမင်း၏ မိသားစုမှ လက်ထပ်ရန် ကမ်းလှမ်းချက်အကြောင်းကို ထည့်ပြောလိုက်၏။

ထိုအကြောင်းပြောသောအခါ သူမ၏ ညီမလေးမှာ ဂုဏ်ယူနေသော မျက်နှာပေး ဖြစ်သွားသည်ကို ယွီမြောင်ဟွာသတိပြုမိလိုက်၏။ ယွီမြောင်ပင်း ပြောလိုက်သည်။ "အမေက ဇာတာမကိုက်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ထပ်ငြင်းမှာကို သမီးက စိုးရိမ်နေတာ။ အဲဒါနဲ့ သမီးပဲ ရှင်းရှင်းပြောလိုက်တယ်—ကျွန်မက ဒီအိမ်မှာ သားတစ်ယောက်လို ကြီးပြင်းလာတာ။ ဘယ်သူ့ဆီကိုမှ သွားပြီး အိမ်ထောင်မပြုနိုင်ဘူး။ လက်ထပ်ချင်ရင် ဒီအိမ်ကိုပဲ လာရမယ်လို့"

သူမသည် အိမ်က ထွက်သွားရန် ဆန္ဒမရှိပါချေ။ အိမ်မှာနေရသည်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းလှပေသည်။ တခြားအိမ်ကို သွားပြီး အိမ်ထောင်ပြုရသည်မှာ သူများအိမ်ကို စီမံခန့်ခွဲရမည်၊ ယောက္ခမကို ပြုစုရမည်၊ ခင်ပွန်းအတွက် ကိုယ်လုပ်တော်တွေတောင် ရွေးပေးရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

ယွီမြောင်ဟွာက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါက မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ယန် မိသားစုရဲ့ အကြံပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက အလိုက်သိတတ်တဲ့သူဆိုတော့ ဒါကို သူလုပ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို အရင်တိုင်ပင်မှာပဲ"

ဝမ်ယနျဉ်သည် ယနေ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သေချာကြည့်ရန် မဝံ့ခဲ့ပါချေ။ သမီးဖြစ်သူ၏ လေသံအရ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးကြပုံရပေသည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း သူမ စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားခဲ့ရ၏။

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်