အခန်း ၃၉

အပိုင်း ၃၉

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်... မြို့စားမင်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက စိတ်တူကိုယ်တူ မရှိကြပုံပဲ" ငှက်ပေါင်းတစ်ရာ၏ အခမ်းအနားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုအချက်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့နောက် ဝမ်ယနျဉ် သတိရသွားသည်မှာ—သူမ၏ သမီးသည် ယနေ့ တကယ်ပင် နတ်ဘုရားအလင်းတော်၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်! ဆိုဖာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသော ယွီမြောင်ဟွာကို ကြည့်ရင်း ထိုအချက်ကို မေ့သွားရန်မှာ လွယ်ကူလှ၏။ သူမ၏ သမီးမှာ မယ်တော်ကြီးသာမက နတ်ဘုရားများ၏ ချစ်ခင်မှုကိုပါ ရရှိထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ယနျဉ် စိတ်ထဲမှ ရိုသေမှုမရှိစွာပင် တွေးလိုက်မိသည်မှာ—ဗုဒ္ဓက တကယ့်ကို အမြင်ရှိတာပဲ။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အထိန်းတော်ကျိုး ရောက်လာပြီး မယ်တော်ကြီး၏ သတင်းစကားကို ပြောခဲ့၏—မယ်တော်ကြီးသည် သခင်မ ဝမ် နှင့် သူမ၏ သမီးကို အလွန်ပင် သဘောကျသွားသဖြင့် နန်းတော်တွင် နှစ်ရက်ခန့် နေထိုင်ရန် ဖိတ်ကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယွီမြောင်ဟွာ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားခဲ့၏။

ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ မိခင်ကို လစဉ် တွေ့နိုင်သော်လည်း ညအိပ်တည်းခိုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။ ယခုမူ မယ်တော်ကြီး၏ အမိန့်ကြောင့် အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ ရတနာလေးများကိုလည်း သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးအား ပြသနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

"မယ်တော်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မယ်တော်ကြီးအား နတ်ဘုရားကောင်းချီး မျှဝေပေးခဲ့သည့် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အရာထင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏! မယ်တော်ကြီးမှာ တကယ့်ကို ကြင်နာတတ်လှပေသည်။

ဝမ်ယနျဉ်မှာမူ အံ့သြလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပါချေ—မယ်တော်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ သမီးမှာ မည်မျှအထိ အရေးပါကြောင်းကို သူမ ပိုမို နားလည်သွားခဲ့ရ၏။ နင်ရှို့ နန်းဆောင်တွင် သူမ၏ သမီးမှာ စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားနိုင်ခွင့် ရှိနေပေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်၌မူ... မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန်ကျောက်ဖေးသည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး၊ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော အစေခံများကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

အနီးအနားတွင်မူ အခြားအစေခံတစ်ဦးမှာ ကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ပါးစပ်ကိုလည်း ပိတ်ထားခြင်း ခံထားရကာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမမှာ နန်းတော်ထဲသို့ ခိုးဝင်လာသော ငှက်လေ့ကျင့်ပေးသူ ဖြစ်၏။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါ အကုန်လုံးပဲလား"

အစေခံမလေးက ပြန်ဖြေခဲ့၏။ "အခုထိ တွေ့ထားတာတော့ ဒါတွေပါပဲ" ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သက်သေများ ဖျက်ဆီးမခံရစေရန်အတွက် အချိန်မဆွဲဘဲ ချက်ချင်းပင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "သူတို့ကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ခိုင်းလိုက်။ ငါတို့ ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို သွားကြမယ်" အစေခံမလေးကမူ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် "အရှင်မ၊ သူတို့အားလုံးကို တကယ်ပဲ ခေါ်သွားမှာလား" ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဤကိစ္စတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး ပါဝင်ပတ်သက်မှု မရှိကြောင်း ယုံကြည်ပါ့မည်လား။

မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "အကယ်၍ ငါက အခု ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားရင် နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့မှာ အပြစ်ရှိသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" သူမသည် ဤကိစ္စတွင် ရိုးသားစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း၌မူ သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နစ်နာသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ဤပြဿနာထဲတွင် နစ်မွန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိပါချေ။

မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်အတွက်မူ... သူမနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ ဘေးကင်းမှသာ မြို့စားမင်း၏ မိသားစုမှာလည်း ကြီးပွားနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးမှာ ဤအစီအစဉ်ကို သူမ သဘောတူမည်မဟုတ်ကြောင်း သိပါလျက်နှင့် လုပ်ဆောင်ဝံ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့က သူမကို မိသားစုဝင်လို သဘောမထားတော့လျှင် သူမကရော ဘာကြောင့် သူတို့အတွက် အနစ်နာခံနေရပါမည်နည်း။ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှ ဝမ်းနည်းရိပ်များမှာ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမသည် တိုင်းပြည်၏ မိခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သောအမူအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူမက သူမ၏ လူယုံတော်ဘက်အား လှည့်လိုက်၏။ "ငါ့အမေနဲ့ ကျောက်ရုန် ဘေးခန်းမမှာ ရှိလား" အစေခံမလေးက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "သူတို့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အခု အနားယူနေကြပါတယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် အစေခံမလေးတစ်ယောက်သာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "သူတို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား။ အခန်းထဲက ထွက်ခွင့်မပေးနဲ့"

ထို့နောက် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် လူအားလုံးကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အားလုံးကို လွှဲအပ်လိုက်တော့သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ဖမ်းဆီးထားသူများကို အကျဉ်းထောင်သို့ ပို့ဆောင်ကာ သီးခြားစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ လိုအပ်လျှင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန်ပါ အမိန့်ပေးခဲ့၏။ ထိုသူသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ယုံကြည်သော်လည်း မြို့စားမင်း၏ မိသားစုမှာမူ အခြားကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပုန်ကန်ခြင်းနှင့်ပင် တူလှသည်—၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ဤကိစ္စကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပါချေ။ မြို့စားအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို မသိဘဲနေမည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပါချေ။

ဖေးလင်ယွဲ့က မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မေးလိုက်၏။ "မြို့စားကတော် အခု ဘယ်မှာလဲ" မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ မိခင်နဲ့ ကျောက်ရုန်တို့ ကျွန်မရဲ့ နန်းဆောင်မှာ ရှိပါတယ်။ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီးအပေါ် ပိုယုံကြည်သွားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း တရားမျှတမှုအတွက်မူ လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။ "သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အကျဉ်းထောင်ကို ပို့လိုက်။ သူတို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတာတွေကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခိုင်းလိုက်"

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် သူတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မည် မဟုတ်သော်လည်း ပြစ်ဒဏ်မှာမူ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပါချေ။ အကယ်၍ မြို့စားကတော်သာ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူဖြစ်ခဲ့လျှင် ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဘွဲ့ထူးကို ရုပ်သိမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ ဘာမှမပြောတော့ပါချေ။ သူမသည် စိတ်ထဲမှသာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်—အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ မိခင်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်၏ လူများ ရောက်လာချိန်တွင် သခင်မလုနှင့် ယန်ကျောက်ရုန်တို့မှာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲပင်။

သခင်မလုသည် သမီးဖြစ်သူနှင့် ဝေးဝေးနေချင်သော စိတ်ကို ထိန်းထားရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို မေးခဲ့ရင် အားလုံးကို ငြင်းလိုက်။ မင်းက နစ်နာသူတစ်ယောက်ပဲဆိုတာ နားလည်လား"

ယန်ကျောက်ရုန်သည် ရေချိုးပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း သခင်မလုအတွက်မူ သူမဆီက ငှက်ချေးနံ့များ ရနေဆဲဟုပင် ထင်မှတ်နေမိတော့၏။

သူမသည် ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်—သူမရော ကျောက်ရုန်ပါ နောက်ပိုင်းကျင်းပမည့် တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်ကြမည် မဟုတ်ပါချေ။

နေခင်းဘက်က ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ယန်ကျောက်ရုန်၏ ရည်မှန်းချက်များမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။ "အမေ အိမ်ပြန်ကြရအောင်။ ကျွန်မ ကြောက်တယ်"

သခင်မလုသည် အံကြိတ်လျက် ဟောက်လိုက်၏။ "အခုထွက်သွားတာက ငါတို့မှာ အပြစ်ရှိသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ နင့်အစ်မ အားတဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့ သွားပြီး အပြစ်မရှိကြောင်း ပြောကြမယ်။ ငါတို့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ကြံတာလို့ပဲ ပြောကြတာပေါ့"

သူမ ပိုတွေးလေလေ၊ ဤအစီအစဉ်မှာ ပိုကောင်းလေလေဟု ထင်မြင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤအခြေအနေကို သနားစရာကောင်းအောင် ဖန်တီးပြီး နစ်နာသူများအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ပေ၏။

ဤမျှ အရှက်ရပြီးနောက်တွင် ကျောက်ရုန်သည် တူညီသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် မိသားစုတစ်ခုသို့ မည်သည့်အခါမျှ လက်ထပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။ အစ်မဖြစ်သူ ကျောက်ဖေး အနေဖြင့် သူမ၏ အနာဂတ်အတွက် တာဝန်ယူပေးသင့်ပေသည်။ နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်၏။

ကျောက်ရုန်၏ နာမည်ပျက်သွားမှုကြောင့် မြင့်မြတ်သော ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့်အတွက် မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း လစ်လပ်နေသော ကိုယ်လုပ်တော် နေရာတစ်ခု ရှိနေသေးပေသည်။

ယန်ကျောက်ရုန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရိပ်ယောင်များ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ "တကယ်လား။ ဒါပေမဲ့ အစ်မက အမှန်တရားကို သိသွားရင်ရော။ သူ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပါအုံးမလား"

သခင်မလုကမူ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူမက ယန် မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးပဲ။ ဒီသွေးသားကို ဖျက်လို့မရဘူး။ သူသာ မကူညီရင် ပြင်ပလူတွေက သူ့မိသားစုကို လှောင်ပြောင်တာကို ခွင့်ပြုလိုက်တာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူမက အိမ်ရှေ့မင်းသားကို အရှက်ခွဲချင်လို့လား"

ယန်ကျောက်ရုန်သည် သူမမိခင်၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်မှာ ခိုင်လုံသည်ဟု ယူဆလိုက်၏။ သူမ၏ ထိတ်လန့်မှုများမှာလည်း စတင်လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ အခြေအနေမှာ သူမထင်သလောက် ဆိုးရွားမနေပါချေ။

သူမသည် သူမ၏ အစ်မနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သနားစရာကောင်းအောင် ငိုပြရုံသာ ဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦး ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် တံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

သခင်မလုသည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ကျောက်ဖေး၏ အစေခံများက ဘယ်လိုတောင် စည်းကမ်းမရှိ ဖြစ်နေရတာလဲ။

"မြို့စားကတော် သခင်မလု နဲ့ သခင်မလေး ယန်ကျောက်ရုန်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော်အရ သင်တို့ကို အကျဉ်းထောင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ယန်ကျောက်ရုန်မှာ ကြောင်အသွားခဲ့သည်။ အကျဉ်းထောင်ဆိုသည်မှာ ရာဇဝတ်သားများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိ၏။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူမနှင့် သူမ၏ မိခင်ကို ရာဇဝတ်သားများအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီလား။

"အမေ!" သူမသည် ထိတ်လန့်တကြား သခင်မလု ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ ဒါက အစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဘူးလေ!

သခင်မလု မှာလည်း အလားတူပင် အံ့သြနေခဲ့သည်။ "ဒါ တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ်!"

"မင်းတို့က ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ဝံ့တာလား"

ပုန်ကန်မှုဟု စွပ်စွဲခံရသဖြင့် သခင်မလုမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပါချေ။ "ကျွန်မ... ကျွန်မ ဆိုလိုတာက... ကျွန်မ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တွေ့ချင်တယ်!" ယခုအခါမှ သူမသည် သူမ၏ သမီးအကြီးဆုံးကို သတိရသွားခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးကမူ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့၏။ "မိဖုရားခေါင်ကြီးက အခု ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်မှာ ရှိနေပါတယ်"

ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်—အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်စဉ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ပြီး သူမက ဘာမှဝင်မတားခဲ့ခြင်းပင်။

ယန်ကျောက်ရုန်မှာ စိတ်ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူမသည် စိတ်ပူပန်မှုများကြားမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမေ၊ အစ်မက ကျွန်မတို့ကို ကူညီမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ!"

သခင်မလုမှာ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပါချေ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်လိုက်လဲ!

သခင်မလုနှင့် ယန်ကျောက်ရုန်တို့ အကျဉ်းထောင်သို့ အပို့ခံရသည်ကို ယွီမြောင်ဟွာမသိသေးပါချေ။ အခမ်းအနား နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် တက်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမသည် စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရာသီဥတုကို စစ်ဆေးပြီးသား ဖြစ်သည်—ယနေ့သည် အေးစက်သော်လည်း ကြည်လင်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။

တော်ဝင် ကိုယ်လုပ်တော်များ၏ ထိုင်ခုံနေရာများကို မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများနှင့်အတူ စီစဉ်ထားခဲ့၏။

ပြီးခဲ့သော ဆောင်းရာသီ အခမ်းအနားများတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်—နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်မှ ဟင်းလျာများ ရောက်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့မှာ အေးစက်နေပြီး အဆီများခဲကာ စားချင်စဖွယ် မရှိတော့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယွီမြောင်ဟွာက အထူးအစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားခဲ့၏။ အေးစက်သော ရာသီဥတုနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဟော့ပေါ့ကို တည်ခင်းဧည့်ခံမည် ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်က ဟင်းရည်များနှင့် လတ်ဆတ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး၊ ဧည့်သည်တစ်ဦးချင်းစီအား မိမိဘာသာ ချက်စားနိုင်ရန် အိုးငယ်လေးများ ပေးထားခဲ့၏။

ခြောက်လအတွင်း သူမသည် ငရုတ်သီးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရိတ်သိမ်းနိုင်အောင် စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့သည်။ မျိုးစေ့များကို နောင်နှစ်တွင် စိုက်ပျိုးရန်နှင့် ပြည်သူများကို ဖြန့်ဝေရန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့၏။

ယခုနှစ်အတွက် လက်ကျန်များကိုမူ ယွီမြောင်ဟွာက အိုးတစ်လုံးထဲတွင် ဟင်းရည်နှစ်မျိုးပါသည့် ပုံစံဖြင့် ပြင်ဆင်လိုက်သည်—တစ်ဖက်က အစပ်အရသာဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကမူ ဟင်းရည်ကြည် ဖြစ်ပေသည်။

ဧည့်သည်များသည် မိမိနှစ်သက်ရာကို ရွေးချယ်နိုင်ကြ၏။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရာသီဥတုမျိုးတွင် အခိုးအငွေ့ထွက်နေသော ဟော့ပေါ့ကို စားရခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးစေသဖြင့် အေးစက်နေသော ဟင်းလျာများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပေသည်။

တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲသည် တက်ရောက်လာသူ အများစု၏ ချီးမွမ်းမှုကို ရရှိခဲ့၏။ အစပ်ဟင်းရည်မှာလည်း အချို့သူများ၏ ကြိုက်နှစ်သက်မှုကို ရရှိခဲ့ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပညာရှိကြီး ရွှယ်ပင်းမှာ အတော်ပင် ကြိုက်နှစ်သက်နေခဲ့သည်။ သူက "ဒါက ဘာအမွှေးအကြိုင်လဲ။ ငါတော့ ဒါကို ဂျင်းခြောက်ထက်တောင် ပိုကြိုက်နေပြီ" မှတ်ချက်ပြုခဲ့၏။

သူ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုနေသော အစေခံက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငရုတ်သီးပါ၊ ဟွေ့ဖေး ပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်"

ဟွေ့ဖေးနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း ကြားရသောအခါ ရွှယ်ပင်းမှာ လုံးဝ အံ့သြမသွားပါချေ။

ဟွေ့ဖေး၏ ဖခင် မြို့တော်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူက သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး စာအုပ်များ ငှားပေးရန် စဉ်းစားလိုက်၏။ ခဏခဏ တွေ့ဆုံခြင်းဖြင့် သူတို့မှာ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ သူက ထိုအိမ်သို့ ထမင်းသွားစားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ဟွေ့ဖေး အနေဖြင့် သူမ၏ မိသားစုထံသို့ ကောင်းနိုးရာရာလေးများ ပို့ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ အများကြီး မစားနိုင်ခဲ့ပါချေ၊ အဓိကမှာ သူမသည် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်တွင် စားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဗိုက်မဆာသောကြောင့်ပင်။

သူမသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို တို့လိုက်ပြီး သိက္ခာမကျစေရန် နှာချချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရင်း လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် အမြန် အုပ်လိုက်၏။ ဘယ်သူကများ သူမကို သတိရနေတာပါလိမ့်။

သူမအကြောင်းကို တွေးနေသူများလွန်းသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာတစ်ယောက် ခန့်မှန်းရသည်ကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ သခင်မလုနှင့် ယန်ကျောက်ရုန်တို့ ပွဲတွင် မရှိသည်ကိုလည်း သူမ သတိပြုမိလိုက်၏။

စင်ပေါ်မှ လှပသော ဖျော်ဖြေမှုများကို ကြည့်ရင်း သူမသည် အလိုက်သင့် အနည်းငယ်စီ မြည်းစမ်းနေခဲ့သည်။ ဘေးနားသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ညီမလေး အားရပါးရ စားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ ညီမလေး စားနိုင်သည်ကို အံ့သြမိသည်—မယ်တော်ကြီး နန်းဆောင်တွင် စားခဲ့ပြီးသည်မှာ မကြာသေးဘဲ ယခု ပြန်ဗိုက်ဆာနေပြန်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲမှာ ငြိမ်သက်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ပါလေ့ရှိသလို ပြဿနာရှာသူတွေ ဒါမှမဟုတ် လူသတ်သမားတွေလည်း ပေါ်မလာခဲ့ပါချေ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေလွန်းနေသဖြင့် သူမအတွက်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သလို ခံစားနေရ၏။

ထို့နောက် သူမ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်သို့ ပြန်ခဲ့၏။ သူမ၏ မိခင်နှင့် ယွီမြောင်ပင်းတို့မှာ သူမနှင့်အတူ မနေဘဲ မယ်တော်ကြီး နန်းဆောင်၏ ဘေးခန်းဆောင်တွင် အနားယူနေကြလေသည်။

ယနေ့သည် သူမ၏ ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးအဖြစ် ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားနေ့ ဖြစ်ရာ ထုံးစံအရ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ထိုညတွင် လာရောက်မည် ဖြစ်ပေသည်။ နာရီဝက်ခန့် စာဖတ်ပြီးသောအခါ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

နဂါးဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီး အရပ်ဝတ်အရပ်စားဖြင့် လဲလှယ်ပြီးနောက် သူသည် အစေခံများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်စရာ သတင်းတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိန့်ကြားလိုက်၏။ "သခင်မလုနဲ့ ယွီကျောက်ရုန်တို့ အပြစ်ဝန်ခံလိုက်ပြီ။ သူတို့က ဒီနေ့ နေ့ခင်းက 'ငှက်ပေါင်းတစ်ရာရဲ့ ဂါရဝပြုခြင်း' အစီအစဉ်အတွက် ငှက်လေ့ကျင့်ပေးသူကို ငွေအမြောက်အမြား ပေးပြီး ငှားခဲ့တာတဲ့"

ဖေးလင်ယွဲ့အနေဖြင့် ဤလူနှစ်ဦးကို အထင်အမြင်သေးလှသည်—သူတို့၏ အရည်အချင်းထက် ရည်မှန်းချက်က ပိုကြီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရရုံနှင့်ပင် သူတို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီပင်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ ရလဒ်ကြောင့် အံ့သြမသွားပါချေ။ တကယ်ပဲ သူတို့လက်ချက် ဖြစ်နေတာကိုး!

"သူတို့ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။ ယန်ကျောက်ရုန်ကို နန်းတော်ထဲ သွင်းချင်နေတာလား"

သခင်မလု တစ်ယောက် ရူးသွားပြီလား။ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် သားအမိ သံယောဇဉ် တည်ဆောက်မည့်အစား၊ နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော်အသစ် တစ်ယောက်ကို မြှောက်ပင့်ချင်နေသည်လား။ ချမ်းသာလွန်းသော ဘဝက သူမ၏ ဉာဏ်ပညာကို ထိုင်းမှိုင်းသွားစေပုံရပေသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။ "ကိုယ်တော် သခင်မလုရဲ့ ဘွဲ့ထူးကို ရုပ်သိမ်းပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

ဂုဏ်ဒြပ်ကို အသက်ထက်တန်ဖိုးထားသော သခင်မလု ကဲ့သို့ လူစားမျိုးအတွက် ဤပြစ်ဒဏ်မှာ သေရသည်ထက် ဆိုးလှကြောင်း ယွီမြောင်ဟွာ သိပေသည်။ ယခုမှစ၍ သူမသည် လူတိုင်းကို ဦးညွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

[အကယ်၍ သခင်မလုသာ နန်းတော်ထဲကို ထပ်လာရင် သူ့ရှေ့မှာ လမ်းလျှောက်ပြပြီး ငါ့ကို ဦးချနေတာကို ထိုင်ကြည့်ဦးမယ်!]

[...Host၊ ရည်မှန်းချက် ဒီထက်မက ပိုမကြီးနိုင်ဘူးလား။ ဒါကို သုံးပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဘာလို့ ရာထူးက မဖြုတ်တာလဲ။ ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့်နဲ့တင် ကျေနပ်နေတာလား]

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်