အခန်း ၄၀

အပိုင်း ၄၀

စနစ်သည် သူမကို နားမလည်ဟု ယွီမြောင်ဟွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမ၏ အကြံမှာ အလွန်ပင် ကောင်းလှပေသည်။ သခင်မလုသည် သူမ၏ အရေးကြီးသောနေ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် သူမကို မုန်းတီးကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူမ မုန်းတီးသောသူကို အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်နေရအောင် လုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး လက်စားချေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

[မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဘာလို့ ဖြုတ်ချရမှာလဲ။ မင်း နားမလည်ပါဘူး—သူမက အထက်လူကြီးအဖြစ် ရှိနေတာက ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ အေးဆေးတာပဲ။ ငါကတော့ အခုအတိုင်းပဲ ပျော်နေပါတယ်]

[မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူ့မိသားစုကို သေချာမထိန်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်ပေးခံရသင့်တယ်။ ဟင်? မစ်ရှင်အသစ်ပဲ!]

[Host အတွက် ပင်မမစ်ရှင် ၂.၃ စတင်ပါပြီ- အခမ်းအနားကို ယန် မိသားစုက ဖျက်ဆီးခဲ့တာဟာ နန်းတွင်းတိုက်ပွဲဝင်မဲ့သူအတွက် စော်ကားမှုတစ်ခုပဲ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အပြစ်ပေးဖို့နဲ့ အကျယ်ချုပ်ချထားဖို့ တိုက်တွန်းပါ။ ဒါမှ Host ရဲ့ အာဏာကို ပြသနိုင်မှာပါ။ ဆုလာဘ်- ဝါးနဲ့ စက္ကူချက်လုပ်တဲ့ အဆင့်မြင့်နည်းပညာ!]

ယွီမြောင်ဟွာမှာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ စနစ်၏ အကြံအစည်များက အဆုံးတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ပစ်မှတ်ထားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ [မလုပ်ဘူး၊ ငြင်းပယ်တယ်!] စနစ်က သူမကို ဘာမှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

[အာ... Host ရေ၊ ဒီမစ်ရှင်က စနစ်ကနေ အလိုအလျောက် ပေါ်လာတာပါ! ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့! ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါအုံး—ဒီဆုလာဘ်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ!]

[အရင်ကရထားတဲ့ ပုံနှိပ်စက်နည်းပညာနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ဒါက ပညာရှိတွေအတွက် အိပ်မက်ပဲ! အခုသုံးနေတဲ့ စက္ကူတွေက သစ်ခေါက်တွေနဲ့ လုပ်တာဆိုတော့ ဈေးကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နည်းလမ်းက ဝါးတွေ၊ ကောက်ရိုးတွေကို သုံးမှာဆိုတော့ အချိန်ကုန် သက်သာသလို လူပင်ပန်းတာလဲ နည်းသွားမယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါအုံး—စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို ဒင်္ဂါး ၄၀၀ ထဲနဲ့ ရနိုင်မှာနော်!]

[ဒါနဲ့ဆိုရင် Host က တကယ့်ကို ပညာရှင်တွေကြားမှာ အနှစ်သက်ဆုံးသူ ဖြစ်လာမှာပါ]

ယွီမြောင်ဟွာ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ဖေးလင်ယွဲ့သည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤမစ်ရှင်ကို ငြင်းပယ်ချင်ခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေခြင်းမှာ အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ဆုလာဘ်မှာ စက္ကူထုတ်လုပ်သည့် တော်လှန်ရေးနည်းပညာသစ် ဖြစ်နေခဲ့သည်... လက်ရှိတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဒင်္ဂါး ၃,၀၀၀ ခန့် ပေးရပြီး ပုံနှိပ်စက်ရှိလျှင်ပင် ၁,၀၀၀ ခန့် ပေးရပေသည်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

အတွေးတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်—မိဖုရားခေါင်ကြီးက တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ အကယ်၍ မစ်ရှင်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သူ့အမှားကို ဝန်ခံခိုင်းခဲ့ရင်ရော ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရဦးမှာပါလိမ့်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဒါမှမဟုတ် မယ်တော်ကြီးတို့ထက် မနည်းတဲ့ ဆုမျိုး ဖြစ်မှာ သေချာပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာက မစ်ရှင်ကို ငြင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖေးလင်ယွဲ့စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ သူမ မလုပ်လျှင် သူကပဲ လုပ်ရတော့မည်!

မှန်ပေသည်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် အငြိုးမထားရန်အတွက် သူက အစီအစဉ်ဆွဲရပေလိမ့်မည်။ မယ်တော်ကြီး အရင်က သုံးခဲ့သော နည်းလမ်းမှာ အဆင်ပြေလှသဖြင့် သူကလည်း ထိုနည်းလမ်းကိုပင် အတုယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သူသည် မယ်တော်ကြီးထက် ပို၍ အားကိုးထိုက်ကြောင်းကိုလည်း ယွီမြောင်ဟွာအား သက်သေပြရပေဦးမည်။ နောက်တစ်ကြိမ် မင်္ဂလာနိမိတ် ပေါ်လာလျှင်လား။ သူလည်း ထိုနေရာမှာ ပါဝင်ရပေလိမ့်မည်။ လူကောင်းတွေဆိုတာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်စွာ အဆုံးသတ်ရစမြဲ မဟုတ်ပါလား~

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ စနစ်မှ ပေးအပ်သော မစ်ရှင်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဆက်ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အားတင်းလိုက်၏။

သူမ၏ စိတ်ထင်မှုကြောင့်လားတော့ မသိချေ၊ ဧကရာဇ်မှာလည်း ယနေ့ညတွင် တစ်ခုခုကို စိတ်မပါလက်ပါ ဖြစ်နေပုံရသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် စင်ပေါ်မှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူကာ လှန်လှောဖတ်ရှုနေတော့၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာမူ စကားပြောရမည့်အရေးမှ လွတ်မြောက်သွားသဖြင့် ဝမ်းသာအားရပင် စာရေးကျင့်နေဟန် ဆောင်နေလိုက်သည်။

[Host၊ တကယ်ပဲ ဒီမစ်ရှင်ကို မလုပ်ဘူးလား။ ဆုလာဘ်တွေက အများကြီးပဲနော်၊ နောက်ပြီး အခုတလော ရထားတဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ဆိုရင် Level တက်လို့ရပြီ။ တစ်နှစ်အတွင်း Level 1 ကနေ Level 3 ထိ တက်သွားတာမျိုးက ကူးပြောင်းခြင်းဌာနမှာ ဒဏ္ဍာရီဖြစ်သွားလိမ့်မယ်! အပိုဆုတွေရရင် လှပတဲ့ Skin တွေတောင် ဝယ်လို့ရအုံးမှာ]

စနစ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ၎င်း၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို လွှတ်ခနဲ ပြောမိသွား၏။ ၎င်းသည် လက်မလျှော့သေးသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ [ငါ သိသားပဲ! မင်း Skin တွေရဖို့အတွက် ငါ့ကို မစ်ရှင်တွေ ခိုင်းနေတာပဲ။ တော်ပြီ—ငါ မလုပ်ဘူး]

အကယ်၍ မစ်ရှင်၏ ပစ်မှတ်မှာ လူဆိုးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် ဆုလာဘ်များကို ထောက်ထား၍ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နန်းတော်သို့ ရောက်ကတည်းက မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သူမအပေါ် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ သူမ ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်သို့ သွားသည့်အခါတိုင်း မုန့်တစ်ခုခုကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်မိရုံနှင့်ပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ထိုမုန့်ကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပေးလေ့ရှိ၏—၎င်းမှာ သူမကို တကယ်ပင် ဂရုစိုက်ခံရသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ကြင်နာမှုမှာ စစ်မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ သူမ ဂရုမစိုက်ချေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဤကဲ့သို့သော ကြင်နာတတ်သည့် ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ကိုယ်လုပ်တော်အားလုံးကို အကျိုးပြုနေသူတစ်ဦးမှာ လက်တွေ့တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

ထို့အပြင် ယွီမြောင်ဟွာသည် ဧကရာဇ်၏ အမျက်ကို ခံရနိုင်လောက်အောင်ပင် ပြည်သူများကြားတွင် ရေပန်းစားပြီး မျက်နှာသာပေးခံရသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမကို တစ်ခါမျှ မနာလိုမဖြစ်ခဲ့ဘဲ အမြဲတမ်းပင် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယွီမြောင်ဟွာသာ မစ်ရှင်အတွက်နှင့် အခြားသူကို ဒုက္ခပေးမည့်သူ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူမသည် ညသန်းခေါင်တွင် နိုးလာပြီး နောင်တရစိတ်ဖြင့် မိမိပါးကို မိမိ ပြန်ရိုက်မိပေလိမ့်မည်။

[မင်းသာ ဆက်ပြီး နားပူနားဆာ လုပ်နေရင် ငါ မင်းကို အသံပိတ်ထားလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ Level တက်တာက တကယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိလို့လား]

ယခင်တစ်ကြိမ် Level မြှင့်စဉ်ကလည်း စနစ်က အကြီးအကျယ် ကြော်ငြာခဲ့သဖြင့် သူမ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ရရှိလာသည်မှာ ရာသီဥတု ခန့်မှန်းချက်ကလေးသာ ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း စနစ်ကို ပိတ်ပင်ရန် အခွင့်အရေး ပိုရလာရုံထက် မပိုနိုင်ဟု သူမ သံသယဝင်မိပေသည်။

[ငါ ကျိန်ပြောရဲပါတယ်၊ Level 3 ရောက်ရင် တကယ့်ကို အံ့မခန်း ဆုလာဘ်တွေ ရမှာပါ!]

[မင်းကို ယုံတဲ့သူက လူအပဲ]

စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် စာရေးရာတွင် အပိုမျဉ်းတစ်ကြောင်း ရေးမိသွားခဲ့သည်။ သူမ ဧကရာဇ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ခိုးကြည့်လိုက်ရာ—ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသူက သတိမထားမိချေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုစာရွက်ကို အမြန်ဖယ်လိုက်ပြီး ဆက်လေ့ကျင့်နေလိုက်၏။

ထိုညတွင် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်၏ ထုံးစံအတိုင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် အပြင်ဘက် ခုတင်ပေါ်တွင်သာ အိပ်စက်ခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့် ဧကရာဇ်သည် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များ၏ တောင်းဆိုမှုများကို ရှောင်လွှဲရန်အတွက် သူမကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးချနေခြင်းလား ဟူ၍ပင် စဉ်းစားမိ၏။

အသက်ကြီးလာသော အမျိုးသားများသည် ထိုကဲ့သို့ ကိစ္စရပ်များတွင် စွမ်းအင်မရှိတော့သည်ကို သူမ နားလည်ပေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ထိုသူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအပေါ် မထိခိုက်သည့်အပြင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကိုပါ မြှင့်တင်ပေးသဖြင့် သူမကလည်း အလိုက်သင့် ဟန်ဆောင်ပေးထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအတွေးကို သူမ စနစ်အား မည်သည့်အခါမျှ မပြောခဲ့ပါချေ၊ မဟုတ်လျှင် စနစ်က "မြင်းနဂါး အင်အားဖြည့်ဆေး" ဆိုသည်များကို ရောင်းနေဦးမည်ပင်။

နောက်တစ်နေ့မနက် ယွီမြောင်ဟွာ နိုးလာသောအခါ ဧကရာဇ်မှာ ထွက်ခွာသွားပြီပင် ဖြစ်၏။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမသည် အိပ်ရာထဲတွင် အချိန်ဆွဲနေတတ်သော်လည်း မိခင်နှင့် ညီမလေး ရောက်နေသဖြင့် အချိန်မဖြုန်းလိုချေ။

သူမသည် မနက်စာပင် မစားရသေးဘဲ နင်ရှို့ နန်းဆောင်သို့ အပြေးသွားလိုက်ခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးက သူမကို မြင်သောအခါ အံ့သြမသွားဘဲ အေးဆေးစွာပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "မြောင်ဟွာအတွက် တူ နောက်တစ်စုံ ယူခဲ့လိုက်"

ယွီမြောင်ဟွာသည် စားပွဲပေါ်တွင် သူမ အကြိုက်ဆုံး ပဲပြားလိပ်မုန့်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် မယ်တော်ကြီး၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးက ကျွန်မကို တကယ်ပဲ အလိုလိုက်တာပဲ"

မယ်တော်ကြီးက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ငါ့အိမ်မှာ နင့်ကို ဗိုက်ဆာအောင် ဘယ်ထားဝံ့မလဲ၊ မဟုတ်ရင် ဧကရာဇ်က ငါ့ကို အပြစ်တင်နေပါအုံးမယ်"

"မယ်တော်ကြီးကလဲ နောက်နေပြန်ပြီ။ ဧကရာဇ်က မယ်တော်ကြီးကို အလေးစားဆုံးပါ"

ဝမ်ယနျဉ်မှာ သူမ၏ သမီးနှင့် မယ်တော်ကြီးတို့ အပြန်အလှန် ချစ်ချစ်ခင်ခင် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်အေးသွားရသည်။

သူမနှင့် သူမ၏ သမီးငယ်တို့မှာ ညက နင်ရှို့ နန်းဆောင်တွင် ကောင်းမွန်စွာ အနားယူခဲ့ရပြီး အစေခံများကလည်း ယွီမြောင်ဟွာ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အစွမ်းကုန် ပြုစုခဲ့ကြ၏။

မနက်စာ စားပြီးနောက် ယွီမြောင်ဟွာသည် ချက်ချင်း မပြန်သေးချေ။ သူမက မယ်တော်ကြီးနှင့်အတူ တရားစာရွတ်ရန် နေခဲ့သော်လည်း စနစ်ကမူ တဂျီဂျီ လုပ်နေဆဲပင်။

[Host၊ မစ်ရှင်ကို လုပ်ပါအုံး! ငါ တောင်းပန်ပါတယ်—ကျေးဇူးပြုပြီး လုပ်ပေးပါ! ငါ တကယ်ပဲ တစ်နှစ်အတွင်း Level တက်ပြီး ငါ့ကို အထင်သေးတဲ့ စနစ်တွေကို ပညာပြချင်လို့ပါ!]

[အကယ်၍ Host မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရင် နောက်မှ ပြန်ပေးဆပ်လို့ ရတာပဲ! ငါတို့ ဆိုင်မှာ အလှအပဆေးတွေ၊ အဆိပ်ဖြေဆေးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်...]

ယွီမြောင်ဟွာကမူ ခိုင်ခိုင်မာမာပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ [ငါ နောက်မှ ပြန်ပေးဆပ်ရင်တောင် ဖြစ်သွားတဲ့ နစ်နာမှုတွေက ပျောက်သွားမှာလား]

[ဒါပေမဲ့ ဒီမစ်ရှင်က စက္ကူချက်လုပ်တဲ့ နည်းပညာကို ပေးမှာလေ! ပြည်သူတွေ စာအုပ်ကို ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ ဝယ်စေချင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား]

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုစကားဖြင့် အညှို့မခံပါချေ။ ၎င်းမှာ သူမ၏ တာဝန်မဟုတ်သည့်အပြင် သူမအနေဖြင့် စပါးမျိုးစေ့၊ ဂွမ်းနှင့် ပုံနှိပ်စက် နည်းပညာများနှင့် လုံလောက်အောင် ကူညီပေးပြီးသား ဖြစ်၏။

မယ်တော်ကြီးမှာ သူမ၏ အပြုအမူများကို ကြည့်ရင်း မစ်ရှင်၏ အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ အော်... ဒီတစ်ခါ ပစ်မှတ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုး။

သူမအနေဖြင့် သူမချွေးမအတွက် သနားမိသွား၏—မနေ့ညက ဧကရာဇ်သည် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်တွင် အနားယူနေစဉ် ထိုမစ်ရှင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့မှာ သေချာပေသည်။

သူမ၏ သားအကြောင်းကို သိနေသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာ ငြင်းလျှင်ပင် သူက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေလိမ့်မည်။

သနားစရာ မိဖုရားခေါင်ကြီး—ကံဆိုးလိုက်တာ။ သူမ ဘာမှမသိဘဲ အကျယ်ချုပ် အချခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

မယ်တော်ကြီး ပိုစိုးရိမ်သည်မှာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်နှင့် ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်တို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးများ ဖြစ်သွားမည်ကိုပင် ဖြစ်၏။ ဤရှုပ်ထွေးမှုကို မည်သို့ ရှင်းရပါမည်နည်း။

ဆုလာဘ်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်၊ ဧကရာဇ်ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပါချေ။ သူမသည် ဤကိစ္စကို သားဖြစ်သူနှင့် သေချာဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မယ်တော်ကြီးနှင့် တစ်မနက်လုံး စကားပြောပြီးနောက် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးကို ခေါ်ကာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။

ယနေ့တွင် မယ်တော်ကြီးမှာ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး သူမကို တွယ်ကပ်နေခဲ့၏။ သူမ၏ မိခင်ရောက်နေသဖြင့် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေခြင်းလားတော့ မသိချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… သူမက လူချစ်လူခင် များလွန်းနေတာကိုး။

ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ မီးဖိုချောင်မှ သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေး အကြိုက်ဆုံး ဟင်းလျာများကို တည်ခင်းပေးခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီး နန်းဆောင်တွင် သူမ အကြိုက်များ ရှိသော်လည်း ဤဟင်းလျာများမှာမူ တစ်မျိုးထူးခြားပေ၏။

ဝမ်ယနျဉ်သည် ဟင်းလျာများကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး မျှစ်ဟင်းရည်ကို သဘောကျနေခဲ့သည်။ "ဒါကို နေ့လယ်စာမှာလဲ ထည့်ပေးပါ၊ ဟင်းရည်က အရမ်းကောင်းတယ်"

ယွီမြောင်ပင်းမှာမူ အစားမရွေးချေ။ သူမ၏ အသက်အရွယ်အရ အစားကောင်းကောင်း စားနိုင်သဖြင့် ဟင်းများကို အားရပါးရ စားနေခဲ့လေ၏။

ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ ညီမလေးကို စလိုက်သည်။ "ဖြည်းဖြည်းစားပါ၊ မဟုတ်ရင် နောက်မှ အစာကြေဆေး တောင်းနေရအုံးမယ်။ ချွေ့ဝေက အိမ်မှာ ချက်စားဖို့ ဟင်းချက်နည်းတွေကို ရေးပေးလိုက်လိမ့်မယ်"

ဝမ်ယနျဉ်ကမူ ပြုံးလိုက်၏။ "အခု နှစ်သစ်ကူးပွဲမှာ ဘာချက်ကျွေးရမလဲ သိသွားပြီ"

ယခင်က သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ တာဝန်ကျရာသို့ လိုက်ပါခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သမီးဖြစ်သူကဘတော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာသဖြင့် မြို့တော်၌ပင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ သမီးကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလား။

ဝမ် မိသားစုမှာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်မိသားစု ဖြစ်ပြီး ဝမ်ယနျဉ်မှာ သူမတို့ မျိုးဆက်တွင် တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်ပေ၏။

သူမ လက်ထပ်စဉ်က ရရှိခဲ့သော အမွေများမှာ မြို့တော်ရှိ အိမ်ကြီးနှင့် ခြံဝင်းများ ပါဝင်သဖြင့် အိမ်အသစ် ဝယ်ရန်ပင် မလိုချေ။

ထို့အပြင် သူမ၏ အစ်ကိုများက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမထံသို့ ငွေအမြောက်အမြားနှင့် ရေပူစမ်းအိမ်ရာ နှစ်ခုကို လျှို့ဝှက် ပေးပို့ခဲ့ကြလေသည်။ ၎င်းမှာ ယွီမြောင်ဟွာကြောင့် သကြားဖြူ ရောင်းချခွင့် ရရှိခဲ့သည့်အတွက် အမြတ်ဝေစု ခွဲပေးခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူမသည် ထိုငွေများကို ငွေစက္ကူများအဖြစ် လဲလှယ်ကာ သူမ၏ သမီးအတွက် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ နန်းတော်ထဲတွင် သမီးဖြစ်သူ ဘာမှမလိုသော်လည်း လက်ထဲတွင် ငွေရှိနေခြင်းက အရေးကြုံလာလျှင် အသုံးဝင်မည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်၏။

ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ မိခင်ကို အံ့သြစရာ တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "အော်... ဟုတ်သားပဲ အမေ၊ သမီးမှာ အမေတို့အတွက် အထည်ဆိုးဆေး နည်းပညာသစ်တွေ ရှိတယ်။ အပြင်မှာ မရှိသေးတဲ့ အရောင်နှစ်မျိုးလဲ ပါတယ်။ ဒါကို ဦးလေးတို့ဆီ ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ အမြတ်ရရင် အမေပဲ ယူထားပါ၊ သမီးကို ပေးစရာ မလိုဘူး"

လက်ရှိ ဈေးကွက်ထဲတွင် ရှိသော ခရမ်းရောင်များမှာ အရောင်ဖျော့သဖြင့် စပျစ်ခရမ်းရောင်ကဲ့သို့ အရောင်ရင့်များမှာ ရှားပါးပြီး ဆိုးရသည်မှာလည်း ခက်ခဲလှ၏။

အပြာရောင် ဆိုးဆေး နည်းပညာမှာမူ ယခုခေတ်ထက် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စောသည်။

ဤဆိုးဆေး နည်းပညာများဖြင့် ဝမ် မိသားစုမှာ အထည်ဈေးကွက်ကို အလွယ်တကူပင် စိုးမိုးနိုင်တော့မည်ပင်။

သူမက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီနည်းပညာတွေကို နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်နဲ့ တရှင်း နန်းဆောင်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာ!"

ဝမ်ယနျဉ်မှာ အံ့သြသွားခဲ့ရ၏။ သူမ၏ သမီးသည် နန်းတော်ထဲတွင် ရတနာမည်မျှပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါသနည်း။

သူမ ပြောလိုက်သည်။ "နင့်ဦးလေးတွေကလဲ နင့်အတွက် ငွေတွေ ပေးလိုက်တယ်"

သူမ နန်းတော်သို့ ဝင်လာစဉ်ကပင် ဤငွေစက္ကူများကို စစ်ဆေးခံခဲ့ပြီးသားပင်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ငွေစက္ကူ နှစ်ထောင်ဖိုးကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး နောင်မှ ပို၍ ယူလာရန် စဉ်းစားထား၏။

သူမသည် အိတ်ထဲမှ ငွေစက္ကူများကို ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်သွားခဲ့၏—သူမမိခင်၏ အိတ်မှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ကျယ်ဝန်းနေသလိုပင်။

မိသားစုနှင့် ခဲယဉ်းစွာ ပြန်ဆုံရသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာတစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက်လို ပြုမူမိနေခဲ့သည်။

အရက်ချက်သည့် နည်းပညာအတွက် ဆု မတောင်းရသေးသည်ကို သတိရလိုက်သဖြင့် သူမသည် သူတို့ကို အံ့သြစရာတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်ကို သွားကြရအောင်! အရင်က ငှားထားတဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်ပြီးပြီဆိုတော့ စာအုပ်အသစ်တွေ ထပ်ယူရမယ်"

"ညီမနဲ့ အမေလဲ လိုက်လို့ရလား" ယွီမြောင်ပင်း မေးလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ ခဏစဉ်းစားလိုက်၏။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ခွင့်တောင်းကြည့်လိုက်မယ်" ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှုကို သူ ငြင်းမည် မဟုတ်ချေ။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ပုံနှိပ်စက် နည်းပညာအတွက် ကွေ့ဖေးအဖြစ် ဘွဲ့ပေးခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်နှစ် စပါးရိတ်သိမ်းပြီးလျှင် သူမအတွက် နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခု တိုးလာဦးမည် ဖြစ်၏။

သူမကို ပေးရန် ဘွဲ့ထူးများပင် ကုန်သွားလေမလားဟု တွေးမိသည်။

ဆီကြိတ်သည့် နည်းပညာကိုမူ မယ်တော်ကြီးအား ပေးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူမ ဝင်မပါတော့ချေ။

အကယ်၍ စပါးမျိုးစေ့အတွက် အောင်မြင်မှုကို သူမ၏ ညီမလေးအတွက် သုံးနိုင်လျှင် ဘွဲ့တစ်ခုခု ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မသေချာသေးသည်ကို ပြောမနေတော့ဘဲ အရာအားလုံး အဆင်ပြေမှ ညီမလေးကို အံ့သြအောင် လုပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။