အခန်း ၉၆၆

အခန်း ၉၆၆ - လျှို့ဝှက် ပါရမီရှင်များ

ဖန်ကျန်း နှင့် ဖန်ကွေ့ တို့သည် ဆုန်ဝူချန် ၏ နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ကို မြင်ဖူးထားသည်။ ထိုအစီအရင်ကို ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ပရိသတ်အများစုမှာ ဤအချက်ကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

"တစ်ယောက် ဖြတ်ကျော်သွားပြီ သူက အရမ်းမြန်တာပဲ"

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်လဲ"

လူအများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ အော်ဟစ်နေကြစဉ်မှာပင် ပို၍များပြားသော လူအများမှာ အံ့ဩမှင်သက်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် ဆံပင်ရှည် လူငယ်ကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်မှာသူက ဘယ်သူလဲဟူသည့် မေးခွန်းဖြစ်သည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် ပါရမီရှင်များစွာ ရှိသော်လည်း ယီယွင် သို့မဟုတ် ချီဇွေယွန်း တို့ကဲ့သို့ လူတိုင်းသိသည့် ပါရမီရှင်မျိုး မဟုတ်ကြပေ။ ပေါ်လာသည့်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း တစ်ယောက်မျှ မသိကြပေ။

"ဟမ့် မင်းတို့ သူ့ကို မသိဘူးလား သူက ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိ ညီအစ်ကိုပဲ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီကို ပြခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ တောင်တန်းတွေထဲကို ဝင်သွားပြီး ပညာတတ် ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်ရဘူး၊ သူရဲ့ ခွန်အားက နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု နိုင်ငံမှာ ထိပ်တန်းပဲ။ မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ယောက် ခုန်ထွက်လာပြီး ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အောင်ပွဲခံပြီးနောက် ကြွားဝါနေသည့် ကြက်ဖတစ်ကောင်လို ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြောနေသည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုသူကို ကြည့်ကာ တွေဝေနေကြသည်။ သူက ဘယ်သူလဲ။

သူသည် ဦးထုပ်သေးသေးလေးကို ဆောင်းထားပြီး သားရေအုပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ အဝတ်ပေါ်တွင် မည်သူမျှ မသိသော မျိုးနွယ်စု တံဆိပ်တစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတစ်ခုမှ သေးငယ်သည့် လူမျိုးစုတစ်ခုမှ လာသူဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူက နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

လူတိုင်းက မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း အချို့သော ပါရမီရှင်များသည် ငယ်စဉ်က တောရွာများတွင် သူငယ်ချင်းများ ရှိတတ်ကြသည်မှာ ထူးဆန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံလက်လာပြီး နောက်ထပ် ဖြတ်ကျော်နိုင်သူတစ်ဦး ပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုသူမှာ ပို၍ ချောမောပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လက်ထဲတွင် ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ကို ဖြတ်ကျော်လာသော်လည်း နွမ်းနယ်နေဟန် မရှိဘဲ စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေကာ ခန့်ညားသော ပုံစံရှိနေသည်။

"နောက်တစ်ယောက် အောင်သွားပြန်ပြီ၊ အရမ်းလွယ်တာပဲ" "နောက်ထပ် မရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူကလည်း နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု နိုင်ငံကပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက် ပါရမီရှင်တွေ ရှိနေတာပဲ"

လူအချို့ အငြင်းပွားနေစဉ်တွင် အလင်းတန်း သုံးခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အစီအရင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသူ သုံးဦး ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤသည်မှာ... လူတိုင်း အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။

"ရှာ ရှာ ရှာ"

အလင်းတန်းများမှာ မိုးရေထဲမှ မှိုများပေါက်သကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် ပါရမီရှင် နှစ်ဆယ်ကျော် ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပါရမီရှင်များ ဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားကြပေ။ ယီယွင်၊ ချီဇွေယွန်း နှင့် လော့ ဟော်အာ တို့သာ ပါရမီရှင်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည့် သူတို့၏ အမြင်မှာ ရေတွင်းထဲက ဖားများသာ ဖြစ်နေသည်။

"ဟားဟား အဲဒါ ငါ့ရဲ့ ကျားနက် မျိုးနွယ်စုက ကျားပေါက်လေးပဲ အဲဒီကောင်က ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ရှိတယ်။ သုံးနှစ်သမီးအရွယ်မှာကတည်းက ၅၀၀ ကီလိုဂရမ် ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးကို မနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီနေ့ သူက ငါ့ကို တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာ လက်ဆောင် ပေးလိုက်ပြီ" ဟု သန်မာသော လူကြီးတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ကျားပေါက်လေး ဟု သူခေါ်သောသူမှာ အသားမွေးများပင် မလဲလှယ်ရသေးဘဲ သားရဲလူသားနှင့် ဆင်တူနေသည်။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝက်ဝံဖြူ မျိုးနွယ်စုက ဝက်ဝံ (၂) လည်း အောင်မြင်သွားပြီ။ လူငယ်မျိုးဆက်တွေ ကြီးပြင်းလာရင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေလိုပဲ ရှေ့ဆက်သွားကြမယ်" ဟု နောက်ထပ် လူကြီးတစ်ဦးက ပြောပြန်သည်။

ဝက်ဝံနှင့် ကျား... ဤလူမျိုးစုများသည် အမည်ပေးပုံမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ သူတို့သည် နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု နိုင်ငံ၏ တောရိုင်း လူမျိုးစုများထဲတွင် အကြီးဆုံး နှစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့ဆီမှ ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူတို့ကို လျှော့တွက်၍ မရတော့ပေ။

"တစ်ခု၊ နှစ်ခု၊ သုံးခု၊ လေးခု... တစ်ရာ ရှစ်ဆယ့်တစ်ခု၊ တစ်ရာ ရှစ်ဆယ့်နှစ်..." လူတစ်ဦးက မျက်လုံးပြူးကာ ရေတွက်နေသည်။

စာမေးပွဲ၏ အခက်အခဲမှာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု ဆိုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း စစ်ထုတ်ခံရမည်ဟု မဆိုခဲ့ပါလော။ ဘာကြောင့် လူအများကြီး အောင်မြင်နေကြသနည်း။

"နှစ်ရာ သုံးဆယ့်ခြောက်၊ နှစ်ရာ သုံးဆယ့်ခုနစ်..."

အရေအတွက်မှာ ဆက်တိုက် တိုးပွားနေသည်။ တစ်ဖက်တွင် ရေတွက်နေသူများမှာ ရောက်လာသူများ၏ အရေအတွက်ကို မီအောင် မရေတွက်နိုင်တော့ပေ။ မကြာမီပင် အရေအတွက်မှာ သုံးရာကျော်သွားသည်။

သုံးရက်ကြာမှ ပထမဆုံးသူ ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ၈ နာရီအတွင်း လူသုံးရာကျော် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရေအတွက်မှာ ရှစ်ရာကျော်သွားပြီဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဆန့်ကျင်ရေးပုတီးစေ့ မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းတန်းများမှာ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိဘဲ ပိုမို များပြားလာသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

သစ်ပင်ကြီးပေါ်ရှိ နန်းဆောင်တွင်ရှိသော အကြီးအကဲများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။ အခက်အခဲများ လျော့ကျသွားလျှင်တောင် လူတိုင်း အောင်မြင်နေခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးအထိ အောင်မြင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူအများမှာ ဆုန်ဝူချန် ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူဖြစ်ပြီး နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် တစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေသည်။ အကြောင်းမှာ နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသူ နှစ်ထောင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဆုန်ဝူချန် သည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ ပြိုကွဲသွားသောအခါ နတ်ဆိုးဆန့်ကျင်ရေးပုတီးစေ့ အတွင်းမှ အခြေအနေကို သူ မသိရှိနိုင်တော့ပေ။ ယခုအခါ အစီအရင်နှင့် ပုတီးစေ့ကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုတွင် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းစွာ ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။

ဆုန်ဝူချန် သည် အလွန်ပင် စိတ်ဆိုးနေသည်။ လူအနည်းငယ်သာ ပေါ်လာလျှင် သူက နောက်တစ်ဆင့်တွင် အခက်အခဲ တိုးမြှင့်လိုက်မည်ဟု ပြောနိုင်ပေမည်။ ယခုမူ လူလေးထောင်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပိုများလာဦးမည် ဖြစ်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဆုန်ဝူချန် သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ကို သူ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသည်။ အစီအရင်နှင့် ပုတီးစေ့ကို ချိတ်ဆက်ထားသမျှ အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပေ။ မည်သူကမှ ဤချိတ်ဆက်မှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

"လူငယ် ဆရာသခင် ဝူချန်... လူ ခုနစ်ထောင်ကျော်သွားပြီ... အဲ... ရှစ်ထောင်ကျော်သွားပြီ။ ပထမအဆင့်ကို အဆုံးသတ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်ကို အမြန်စတင်ကြမလား" ဟု နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု ဘုရင်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။

နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သုံးရက်ကြာမည်ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း ၈ နာရီအတွင်း လူရှစ်ထောင်ကျော် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စစ်ထုတ်ခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်" ဆုန်ဝူချန် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ပထမအဆင့် စာမေးပွဲတွင် ဆိုးရွားစွာ ကျရှုံးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးဆန့်ကျင်ရေးပုတီးစေ့........ လာခဲ့"

ဆုန်ဝူချန် သည် နတ်ဆိုးဆန့်ကျင်ရေးပုတီးစေ့ ကို ပြန်လည် ခေါ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပုတီးစေ့၏ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးသွားသည်။

ယခင်က သူသည် စာမေးပွဲအပြီးတွင် ဆရာက ဤရတနာကို သူ့အား ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု အိပ်မက် မက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် ပုတီးစေ့နှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။