အခန်း ၉၇၂

အခန်း ၉၇၂ - ကံတရားဆိုသည်မှာလည်း စွမ်းအားတစ်ရပ်ပင်

နတ်ဘုရားသခင် တစ်ပါး၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် လူအများမှာ မျှော်လင့်ချက်များ စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ယီယွင် သည် နတ်ဘုရားသခင် ၏ အပင်ခြံထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည့်အခါ သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ယွမ်ချီ သမုဒ္ဒရာ၏ ဖိအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ဝင်ရောက်လာသူများ၏ ခွန်အားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလျက် ရှိသည်။

"ဒီအပင်ခြံက အစီအရင်တစ်ခုပဲ။ ဆန်းကြယ်မိုးစက် တံခါးကနေ စွမ်းအင်တွေ ရယူထားတာ။ ဆုန်ဝူချန် ရဲ့ နန်းဆောင်ကိုးသွယ် အစီအရင် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသန်မာတယ်" ဟု ယီယွင် တွေးလိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်မိုးစက် တံခါး၏ အစီအရင်ကို မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆုန်ဝူချန် ၏ အစီအရင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ ယီယွင် သည် သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုပါက အနီးအနားမှ ယွမ်ချီ အချို့ကို စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား သံသယ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

ယီယွင် သည် ယွမ်ချီ ဖိအားကို ဆန့်ကျင်မနေဘဲ အရှိန်အဟုန်ကို လိုက်လျောညီထွေ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ စွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းပုံကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသောကြောင့် သူသည် ယွမ်ချီ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆင်ပြေနေသည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း သိသိသာသာ ကုန်ကျခြင်း မရှိပေ။

ယီယွင် ထက် အရင်ဝင်ရောက်သွားသော ချီဇွေယွန်း နှင့် ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ တို့လည်း အပင်များကို ရှာဖွေနေကြသည်။ "အညှောင့်ပေါက်စ နှလုံးခုနှသွယ်နတ်ပန်း ပန်းပဲ... နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ပဲ ရှိသေးတယ်..." ယီယွင် သည် ပန်းအချို့ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။

ထိုပန်းများသည် တံခါးနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ တကယ့်တန်ဖိုးရှိသော ပန်းများမှာမူ အပင်ခြံ၏ အလယ်ဗဟို နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ရှိနေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်ရှိ လူများသည် ဝင်ရောက်သွားသူများကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယီယွင် သည် ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ ကို မှီခါနီးပြီ ဖြစ်သည်။ ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ သည် သူ အကျော်ခံရတော့မည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

"ပွင့်ဖတ် လေးခုပါတဲ့ နှလုံးခုနှသွယ်နတ်ပန်း ပန်းပဲ" ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ သည် ထိုပန်းကို မြင်သော်လည်း မခူးဘဲ ကျော်သွားသည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိုထက် ပိုမိုကြီးမားသည်။ သို့သော် သူ ရှေ့သို့ တိုးသွားလေလေ ပန်းများမှာ ရှားပါးလေလေ ဖြစ်သည်။

အပင်ခြံ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်လေလေ ယွမ်ချီ များမှာ ပိုမို ကြွယ်ဝလေလေ ဖြစ်သော်လည်း ပန်းများမှာ မရှိသလောက် ရှားပါးသည်။ ထို့အပြင် မြူနှင်းများမှာလည်း အလွန်ထူထပ်သဖြင့် ရှေ့ကို မြင်နိုင်ရန် အားစိုက်ထုတ်ရသည်။

ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့၊ ချီဇွေယွန်း နှင့် ယီယွင် တို့မှာ လမ်းကြောင်း သုံးခုသို့ ခွဲသွားကြသည်။ ချီဇွေယွန်း နှင့် ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ မှာ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ သွားကြသည်။ ယီယွင် မှာမူ အလွန်ဝေးကွာသော ကျောက်ဆောင်များ ရှိရာသို့ ရွေးချယ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ပန်းများမှာ လုံးဝ မရှိသလောက် ဖြစ်သည်။

"ယီယွင် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ သူက တန်ဖိုးရှိတဲ့ အပင်တွေ ခူးမယ်လို့ ကြွားဝါထားပြီး အခုတော့ ဘာမှ မရဘဲ ဖြစ်နေမှာပဲ" ဟု ဆုန်ဝူချန် က လှောင်ပြောင်သည်။

ယီယွင် ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ထိုနေရာမှာ ဝေးကွာသော နေရာ မဟုတ်ဘဲ အထူးနည်းလမ်းဖြင့် စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံထားရသည့် နေရာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

စာမေးပွဲ စတင်သည်မှာ နာရီဝက် ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ချီဇွေယွန်း နှင့် ထျန်ယားဟောင်ယွဲ့ တို့၏ စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ပြန်ထွက်နိုင်ရန် ခွန်အား ချန်ထားရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ လက်ရှိ တွေ့သမျှကိုပဲ အာရုံစိုက်ရတော့မည်။

ထိုစဉ် ချီဇွေယွန်း သည် ကျောက်တုံးတစ်ခုအောက်တွင် "ပွင့်ဖတ် ခြောက်ခုပါတဲ့ နှလုံးခုနှသွယ်နတ်ပန်း ပန်း" ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ငါးဖက်နှင့် ခြောက်ဖက်ကြား ပွင့်နေသော ပန်းဖြစ်သည်။ ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဤမျှ အသက်အရွယ်ရသော ပန်းကို တွေ့ရခြင်းမှာ အလွန် ကံကောင်းလှသည်။

"ဟားဟား၊ ခြောက်ဖက်ပါတဲ့ ပန်းပဲ။ ဇွေယွန်း ရဲ့ ကံတရားက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ" နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု ဘုရင်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောသည်။ ဆုန်ဝူချန် ကလည်း "ကံတရား ဆိုသည်မှာလည်း စွမ်းအားတစ်ရပ်ပါပဲ" ဟု ထောက်ခံသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင် သည် ကျောက်ပုံတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"အို သူ ဘာလုပ်တာလဲ"

ကျောက်တုံးအောက်တွင် ပွင့်ဖတ် ခြောက်ခု ပြည့်စုံနေသော နှလုံးခုနှသွယ်နတ်ပန်း ပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ချီဇွေယွန်း တွေ့သည့် ပန်းထက်ပင် ပို၍ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

ဆုန်ဝူချန် နှင့် နိမိတ်ဖတ် ဖေးမျိုးနွယ်စု ဘုရင်တို့မှာ မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။ ယီယွင် ကဲ့သို့ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဤမျှ ပြီးပြည့်စုံသော ပန်းကို တွေ့ရမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားပေ။

သို့သော် ယီယွင် ၏ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ရပ်က လူတိုင်းကို ပို၍ အံ့ဩသွားစေသည်။ ယီယွင် သည် ထိုပန်းကို မခူးဘဲ ကန်ထုတ်လိုက်သော ကျောက်တုံးကို ပြန်ဖုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုပန်းကို မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ပင် ဘာမျှမဖြစ်သလို ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။